Bij de naam Poco gaat er wellicht niet meteen een belletje bij je rinkelen, maar als we het moederbedrijf van dit smartphonemerk noemen wellicht wel, want dat is namelijk Xiaomi. De Poco F5 Pro is het nieuwste model; een vlotte smartphone met goede hardware.

De Poco F5 Pro is uitgerust met een Snapdragon 8 Gen 1 Plus- cocta-core processor op 3GHz en die zorgt voor uitstekende prestaties. Die chip is niet het nieuwste model, maar kan nog steeds goed meekomen als het aankomt op snelheid en - ook niet onbelangrijk - energiezuinigheid.

Vlotte telefoon

Het toestel draait alle apps en games soepel, zelfs bij intensief multi-tasken. Afhankelijk van de variant die je kiest, komt het toestel met 8 of 12GB aan werkgeheugen en 256GB of 512GB aan opslagruimte. Het toestel dat wij hebben getest heeft 256GB opslag en 12GB geheugen. Qua kleur heb je niet veel keuze, de Poco is er alleen met zwarte of witte achterkant. De telefoon is voorzien van een flinke accucapaciteit van 5160mAh, maar aan het gewicht of de dikte is dat niet te merken, want de telefoon ligt niet te zwaar in de hand; hij weegt 204 gram en is 8.5 mm dik. Enig nadeel is wellicht dat de achterkant glad is en daardoor wel sneller van gladde ondergronden kan glijden, maar dat is niet iets dat je niet zou kunnen oplossen door middel van een hoesje.

Scherm

Het scherm van de Poco F5 Pro is een 6.67 inch AMOLED-display op 120Hz en geeft mooie, heldere kleuren weer en een goede kijkhoek. Het schermglas loopt aan de zijkanten bijna door tot de rand, er blijft nog een dunne bezel over. Verder is het ontwerp van deze telefoon zeer eenvoudig, maar voelt het tegelijkertijd ook stevig en solide aan: er is duidelijk nagedacht over de (bouw)kwaliteit.

Het scherm kent twee modi: 2400x1080 (FHD+) of 3200x1440 (WQHD+). De eerste keer dat je de telefoon start, wordt de FHD+-resolutie gebruikt; deze stand is energiezuiniger en je doet langer met je batterij. Wil je scherper beeld, dan kies je voor de WQHD+-modus, maar dit heeft dan wel effect op de accuduur. Hoeveel dat precies scheelt, is echter moeilijk te bepalen, want als je scherm sowieso standaard na een aantal seconden of minuten uitschakelt, bespaar je natuurlijk ook stroom. Zelfs de telefoon kan de resolutie automatisch terugzetten op FHD+, als je dat wenst.

De camera steekt- waarover verderop meer - aan de achterzijde met zijn drie ingebouwde lenzen wel een aantal millimeters uit, waardoor je de telefoon niet plat op een vlakke ondergrond kunt leggen. Uiteraard heeft Poco gekozen voor een Gorilla Glass 5-scherm dat goede bescherming tegen krassen en beschadigingen, dit glas op voor zowel de voorkant als de achterkant toegepast.

Dat geeft een mooi, luxe uitstraling, maar een nadeel is dat het toestel hierdoor vrij glad is, en hierdoor makkelijker uit je handen of van een tafel of bank af kan glijden. Een hoesje zou dus geen overbodige luxe zijn bij deze telefoon.

Software

De Poco F5 Pro is voorzien van Android 13 en wordt later geüpgraded naar Android 14. Net zoals we dit zien bij de Xiaomi-smartphones is ook de Poco voorzien van een eigen schil bovenop Android, MIUI 14. Over het algemeen werkt deze interface intuïtief, maar is het wellicht even wennen als je de standaard Android-omgeving gewend bent; sommige functies zitten net even op een andere plek of hebben een andere benaming. Neemt niet weg dat de telefoon vlot draait en alle apps snel zijn te openen.

Zoals we dit ook zien bij toestellen van Xiaomi is ook op de Poco F5 veel - we hebben er helaas geen ander woord voor - bloatware voorgeïnstalleerd. Veel van die apps voegen eigenlijk weinig toe aan de telefoon, behalve misschien de Poco-app voor batterijoptimalisatie. We snappen dat een goedkope telefoon meer voorgeïnstalleerd apps heeft, maar deze Poco F5 Pro valt meer in het middensegment en is niet aan de goedkope kant. In dat geval zou je er eigenlijk vanuit moeten gaan dat de telefoon aardig schoon is bij de eerste configuratie. Veel gebruikers zitten niet te wachten op aparte muziekapps of het standaardrijtje aan apps van Amazon, AliExpress, Booking.com en WPS Office. Door de aanwezigheid van extra apps ben je in eerste instantie wellicht meer tijd kwijt met het verwijderen van die apps dan het daadwerkelijke instellen van je telefoon. Door al die apps oogt alles wat rommelig en druk.

Tijdens het gebruik van de telefoon word je regelmatig lastiggevallen door reclamemeldingen op het thuisscherm van apps die je nog niet hebt gebruikt. Bijvoorbeeld de Thema-app of de back-up-app. We hebben nergens kunnen vinden hoe je deze meldingen helemaal kunt uitschakelen, behalve dan via de instellingen van die app zelf. Maar dat moet je dus telkens handmatig doen.

Flinke accu

De Poco F5 Pro heeft een 5160 mAh-accu en die is goed voor ruim een dag werken met de telefoon bij normaal gebruik. Dat komt mede door de energiezuinige Snapdragon-processor en de softwareoptimalisatie. Je kunt de telefoon opladen met de bijgeleverde lader van 67 Watt, maar draadloos opladen kan ook; dat is dan wel beperkt tot 30 Watt. Het volledige opladen via de lader duurde zo'n drie kwartier en draadloos neemt dit ongeveer een uur in beslag.

Camera's

De Poco F5 Pro heeft drie sensors aan de achterzijde in een compacte module die - zoals eerder genoemd - ietsje uitsteekt. De technische specificaties van de camera zijn redelijk, maar zeker niet de beste op dit moment. Toch maakt de hoofdcamera aan de achterzijde met 64 megapixel-camera prima en gedetailleerde foto's met mooie, sprankelende kleuren. De camera heeft een 2x optische zoom, softwarematig kun je dat oprekken tot 10x, maar de kwaliteit valt dan wel tegen.

Verschillende softwaremodi laten je de mooiste foto's maken onder elke omstandigheid. Foto's in donkere omgevingen komen goed uit de verf, daar weet de Poco F5 Pro goed raad mee.

De autofocus is soms wat traag waardoor het even duurt voordat de camera scherpstelt. De bediening is verder erg rap, gemaakte foto's zijn direct te bekijken zonder dat er nog bewerking hoeft plaats te vinden.

Prima geluid

De speakers van de Poco F5 Pro vind je aan de onderzijde en bovenzijde en biedt op die manier stereo-geluid. Deze produceren mede dankzij Dolby Atmos een mooi, ruimtelijk geluid, als had er wat ons betreft wel iets meer bas aanwezig mogen zijn.

Wel kun je de audio naar eigen smaak instellen met de uitgebreide equalizer, die is immers voor iedereen anders. Dolby Atmos kun je in- of uitschakelen, afhankelijk van hoe je de telefoon gebruikt: audio afspelen via de speakers of oordopjes. Een 3.5 minijack ontbreekt, dus je moet via usb-c of Bluetooth geluid afspelen, maar dat is zeker geen minpunt op hedendaagse telefoons.

Conclusie

We kunnen niet anders concluderen dat Poco met deze F5 Pro een nagenoeg perfecte telefoon heeft afgeleverd voor een mooie prijs. De hardware is goed op orde. De gekozen processor is wellicht niet de nieuwste, maar dat heeft juist een positieve invloed op de prijs. Belangrijk is natuurlijk ook dat alle hardware goed op elkaar is ingesteld, en dat is het geval; haperingen komen niet voor en alle apps draaien vlot. De Poco maakt verder prima foto's, misschien niet hele professionele, maar voor vakantie of tussendoor is de kwaliteit voldoende.

De MIUI-schil is misschien niet voor iedereen weggelegd, zeker wanneer je stock-Android gewend bent, veel opties hebben andere benamingen en zitten niet allemaal op de plek waar je ze zou verwachten. Maar dat is een kwestie van wennen. Wel is het jammer dat er ook veel overbodige apps zijn voorgeïnstalleerd en dat je veel moeite moet doen om alle meldingen uit te schakelen.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.