Op vakantie gaan, dat zit er voorlopig even niet in. Je vakantiegeld gaat op de bank, of wordt besteed aan klussen in en om het huis, maar hoe zorg je dat je toch een vakantiegevoel krijgt? Dat doe je onder andere met deze films en series.

Ibiza

We beginnen niet met de allerbeste film die Netflix kwalitatief gezien te bieden heeft, maar wel eentje die een veelbezochte vakantiebestemming van Nederlanders als toneel heeft gekozen: Ibiza. Het biedt een kijkje in het uitgaansleven van Ibiza, want in deze film volgen we iemand die met haar vriendinnen naar Ibiza gaat, achter een DJ aan die toevallig ook nog eens heel knap is. Een aanrader als je Ibiza wel eens hebt bezocht, want geheid komen er allerlei herinneringen terug.

Dit zijn de beste series om te bingewatchen op Netflix.

Human Planet

BBC’s Human Planet is een reeks die je laat zien hoe mensen op andere delen van de wereld leven. Niet in de hoofdsteden, maar juist op plekken die heel afgelegen zijn en daardoor vragen om aanpassingen. Hoe verregaand die aanpassingen kunnen zijn, dat wordt fenomenaal in beeld gebracht in Human Planet.

Call Me By Your Name

Deze film doet je waarschijnlijk overwegen een zwembad in de tuin te nemen. Call Me By Your Name weet als geen ander dat heerlijk rustige zomergevoel in Frankrijk over te brengen. Ondertussen ontvouwt zich ook nog een heel sensueel verhaal tussen de 17-jarige Elio en aanzienlijk oudere Oliver, die ook nog voor zijn vader werkt. Een ultieme optekening van dat heerlijke, lome vakantiegevoel.

Tales by Light

Als er iets leuk is om te doen op vakantie, dan is het wel foto’s maken. Er is net even wat meer ruimte in je hoofd voor creativiteit en dat uit zich vaak in de mooiste kiekjes. Plus, kijk nu maar eens naar vakantiefoto’s van vorig jaar: dat gevoel komt meteen weer opborrelen. De Australische docuserie Tales by Light volgt fotografen bij het maken van hun levenswerk. Je ziet de mooiste landen ter wereld op hun mooist. Tales by Light heeft een serieuze ondertoon, maar biedt daarnaast een inkijkje in een andere cultuur. Een zeer goed vastgelegd inkijkje.

Fuck de Liefde

Dit is geen hoogstaande film, maar als er een Nederlandse film is die een tropisch eilandgevoel weet over te brengen, dan is het Fuck de Liefde wel. Er zit de nodige drama in, maar de plaatjes die je te zien krijgt van Curacao doen je al die soap-achtige situaties direct vergeten.

An Idiot Abroad

Wil je niet alleen genieten van alles wat andere culturen te brengen hebben, maar ook lachen, dan is An Idiot Abroad de ideale serie. Karl Pilkington wordt er door comedians Ricky Gervais en Stephen Merchant op uit gestuurd om allerlei wereldwonderen te bezoeken. Hij maakt de meest jaloersmakende trips en geeft je een goed kijkje in het hoofd van iemand die zich niet per se makkelijk laat overtuigen.

Dit zijn de beste films en series op Amazon Prime Video.

Wet Hot American Summer

Hoewel we in Nederland minder die kampcultuur hebben dan in Amerika, is bijna iedereen wel eens met school of sportvereniging op een kamp geweest. Wet Hot American Summer is een film, maar ook een serie op Netflix, waarin je kunt genieten van vage situaties en vooral veel humor op zo’n Amerikaans kinderkamp. Het is misschien niet een strandvakantie, maar wel een heel relaxte tijd weg van het dagelijks leven, diep in een van de vele nationale parken die Amerika rijk is.

Dirty Dancing

Deze film heeft zoveel iconische momenten, geweldige quotes en fantastische moves, dat zelfs al speelde hij zich af in een Hollands weiland, dan wist het nog het verhaal over een zinderende vakantieliefde over te brengen. Dirty Dancing neemt je van begin tot eind mee op een familievakantie in een resort in Amerika. Een resort waar enorm sexy wordt gedanst, maar waar ook een paar strenge ouders aanwezig zijn om roet in het eten te gooien. Als dat maar goedkomt…

Restaurants on the Edge

Hoewel deze serie draait om het redden van restaurants die het om de meest uiteenlopende redenen moeilijk hebben, kun je in Restaurants on the Edge heerlijk wegdromen bij de mediterraanse zee en leer je meer over de eetcultuur van Hong Kong. Wat Restaurants on the Edge zo fantastisch maakt is eigenlijk alles behalve het onderwerp waar het om gaat: het is simpelweg zo mooi in beeld gebracht, dat je even helemaal weg bent geweest als je ernaar hebt gekeken.

Moonrise Kingdom

In het verlengde van One Hot American Summer is er Moonrise Kingdom. Een enorm succesvolle film waar je sowieso vrolijk van wordt. Het vertelt een enorm koddig verhaal over kinderen op een zomerkamp. Tenminste, eigenlijk gaat het vooral over twee kinderen die niet langer op het zomerkamp aanwezig zijn. Ze zijn verliefd en ze zijn vertrokken, maar waarheen? Een bijzonder avontuur volgt en neemt je vanaf de eerste seconde volledig mee in enerzijds het brein van een kind, als anderzijds dat echte kampgevoel.

Conan without Borders

Conan is een beetje lomp, maar zoomt in zijn serie Conan without Borders op humoristische wijze in op de cultuur per land. Hij gaat daarin eigenlijk juist niet op zoek naar het onbekende: hij kiest er juist voor om precies dat te doen waar een land bekend om staat. En als we heel eerlijk zijn, dan is dat hartstikke leuk. Je gaat niet naar Rome zonder het Colosseum te hebben gezien, en Conan duikt in de cultuur achter die zeer bekende activiteiten die een bepaald land zo kenmerken.

To Catch a Thief

Ben je meer geïnteresseerd in oudere films, dan is deze klassieker van Alfred Hitchcock er voor je. In deze film zie je Grace Kelly en Cary Grant die samen een hete zomer beleven. Er wordt gestolen, er wordt geflirt en ondertussen speelt er een kat-en-muisspel dat briljant in beeld is gebracht door een van ‘s werelds grootste regisseurs ooit.

Anthony Bourdain: No Reservations

Maar liefst twaalf seizoenen lang ging kok Anthony Bourdain op zoek naar de essentie van de eetcultuur op verschillende plekken op de wereld. Bourdains stijl is natuurlijk lekker lomp en arrogant, maar hij weet wel fantastisch over te brengen hoe het eten in een bepaalde regio smaakt en hoe dat zo is ontstaan. Eten is zo belangrijk als je op reis bent. Want ja, we gaan niet helemaal naar Spanje om alsnog aan de frikandellen en kroketten te zitten, toch?

Goede reis!

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.