Allo is Google's ultieme poging zich te nestelen tussen grote chat-apps. Waar het bedrijf met Hangouts niet in slaagde, moet met Allo wel gaan lukken. Wat zijn precies de verschillen tussen Allo en WhatsApp? En waarom zou je overstappen? Wij legden Allo en WhatsApp naast elkaar en zochten de verschillen.

Vooropgesteld: WhatsApp heeft één groot voordeel, namelijk dat het al een bestaande app is die wereldwijd door een miljard mensen wordt gebruikt. En waar WhatsApp zijn doelgroep allang heeft bereikt, moet Google met Allo weer helemaal opnieuw beginnen. Dat gezegd hebbende heeft Allo features die Google in elk geval kans geven WhatsApp naar de kroon te steken. Lees ook: 5 gratis alternatieven voor WhatsApp.

Encryptie, veiligheid en privacy

Dat WhatsApp enkele maanden geleden alle chats van end-to-end-encryptie voorzag, was een pak van het hart van vele gebruikers. Google heeft die mogelijkheid al meteen in Allo gebouwd - niet meer dan normaal, maar toch. Online chatten heeft zijn risico's, maar met dit niveau van encryptie ben je in elk geval tot op zekere hoogte beschermd tegen pottenkijkers.

Google doet er echter een stapje bovenop met de incognito-modus, een soortgelijke functie als die we kennen van die andere potentiële WhatsApp-killer, Telegram, en die banden heeft met de incognito-modus die in de Chrome-browser te vinden is. Je kunt je berichten een vervaldatum van vijf seconden tot een week meegeven. Daarna wordt hij voorgoed vernietigd.

©PXimport

©PXimport

Let wel: privacy bij bedrijven als Google en Facebook (het moederbedrijf van WhatsApp) is natuurlijk altijd twijfelachtig. Google gebruikt profielgegevens van jou en je contacten om de chats en zoekresultaten binnen de app te verbeteren. Zorg dus dat je weet wat je allemaal openbaar maakt voor je de app gebruikt.

Heel Google in je chat

Zonder twijfel de belangrijkste feature van Allo ten opzichte van WhatsApp en de rest van de concurrentie is de integratie van de zoekmachine in de chat. Door middel van het commando @google kun je de Google-assistent aansporen te zoeken op personen, YouTube-filmpjes, de weersverwachting en nog veel meer. Google toont de resultaten aan jou én je gesprekspartner, dus het is een fluitje van een cent om samen een video te kijken of te zien of je in het weekend naar het strand kunt.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Google heeft tijdens de presentatie van de app een aantal voorbeelden gegeven en je kunt zelf wat proberen (voorlopig wel alleen in het Engels, maar volgens de in-app-assistent leert Allo op dit moment al Nederlands), maar de mogelijkheden zijn eindeloos. Agenda-items delen, games spelen, gebruik vooral je eigen creativiteit.

Chatten

Het belangrijkste bij een chat-app blijft natuurlijk het chatten zelf. En dat heeft Google gewoon prima voor elkaar. Net als bij WhatsApp kun je met Allo chats versturen, zien wanneer iemand aan het typen is en emoji gebruiken. Foto's versturen gaat op eenzelfde manier, evenals het sturen van video's. Ook het maken en versturen van voiceclips gaat op precies dezelfde manier als bij WhatsApp.

©PXimport

©PXimport

Tot zover de overeenkomsten, op naar de verschillen. Allo ondersteunt stickers, een feature die vooral in Azië groot is en die wordt gebruikt door bijvoorbeeld Facebook Messenger. Het delen van je locatie is in Allo nog makkelijker dan in WhatsApp, vooral omdat Google Maps natuurlijk een Google-dienst is.

Andere features

Foto's versturen gaat dus op vrijwel dezelfde manier als bij WhatsApp, maar wel met een extra twist: als je de foto ingedrukt houdt voor het versturen, kom je in een edit-modus terecht. Daar kun je nog wat tekenen of schrijven op de foto voor je hem verzendt.

©PXimport

©PXimport

De misschien wel leukste functie van Allo is de mogelijkheid de grootte van het lettertype per bericht aan te passen. Houd de send-knop ingedrukt en er verschijnt een slider, waarmee je je bericht groter of juist kleiner kunt maken. Zo heb je geen hoofdletters meer nodig als je iets extra duidelijk wil maken.

Conclusie

Allo heeft de potentie een serieuze concurrent van WhatsApp te worden. Waar die laatste vooral een basale app met een minimalistisch uiterlijk is, stuitert Google in Allo door je chat heen. Allo ziet eruit als een volwaardig chat-programma en gedraagt zich ook zo, met alle benodigde features en nog een heleboel extra's. Vooral de diepgaande Google-integratie spreekt in het voordeel, al lijkt het vooral een speeltuin om de vernieuwde Google-assistent uit te proberen - iets wat overigens al redelijk werkt, zelfs nu de app net uit het cellofaantje komt.

Google Allo is een uitgebreide chat-app die Google een nieuwe kans geeft om de wereld van instant messaging te veroveren. Voor privacyvoorvechters die WhatsApp al links laten liggen, zal Allo weinig soelaas bieden, maar voor wie op zoek is naar een nieuwe invalshoek, extra features en vooral veel gemak is Allo een prima optie - al valt of staat het succes van de app met het aantal mensen dat overstapt, of de app in elk geval uitprobeert.

Google Allo is vanaf vandaag te downloaden in de App Store en Google Play. Zie je hem nog niet staan of kun je hem nog niet downloaden? Even geduld, de app wordt gefaseerd uitgerold.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.