Dankzij de doorgaans goed ingevoerde bronnen weten we wat we vermoedelijk van de nieuwe iPhone kunnen verwachten. De analist zegt dat we geen wereldschokkende nieuwe functies hoeven te verwachten, maar dat neemt niet weg dat Apple met de iPhone 13 weer een stap vooruit wil zetten ten opzichte van de voorganger. 

Volgens 9to5Mac, dat inzicht kreeg in het rapport van Ming-Chi Kuo, zal de iPhone 13, net als de iPhone 12, in vier formaten worden uitgebracht. Verwacht dus opnieuw toestellen met schermen van 5,4 tot 6,7 inch.

Kuo bevestigde bovendien zijn eerdere vermoedens dat de iPhone 13 Pro en iPhone 13 Pro Max een LG OLED-scherm krijgen met LPTO, wat staat voor low-temperature polycrystalline oxide. Het grote voordeel hiervan is dat het scherm minder energie verbruikt, dankzij het efficiënter aan- en uitschakelen van pixels op een scherm.

ProMotion zorgt bovendien voor een variabele verversingssnelheid tot 120 Hz. De twee Pro-modellen krijgen waarschijnlijk ook een aangepaste versie van de ultragroothoeklens met een diafragma van f/1.8 en autofocus. De huidige iPhone-modellen hebben een diafragma van f/2.4. 

Snapdragon X60 

De analist verwacht verder een smallere ‘notch’ of inkeping bovenaan het scherm (waar je de telefoonspeaker vindt) en een grotere accu, die de telefoons iets zwaarder zullen maken dan je gewend bent. Ook vinden we in de iPhone 13 een Snapdragon X60 modem van Qualcomm, tegenover de X55 in de huidige toestellen. Inmiddels heeft Qualcomm overigens ook al de Snapdragon X65 gepresenteerd, het eerste modem ter wereld dat internetsnelheden van 10 GB per seconde aankan. De chip heeft bovendien een beter bereik voor een stabieler signaal en zou energiezuiniger zijn. Dit modem zullen we vermoedelijk echter pas in de iPhone 14 terugzien. Het X60-modem in de iPhone 13 kan met 7.6 GB per seconde overweg. 

©PXimport

USB-C en Touch ID

Eerder waren er ook geruchten dat de iPhone 13 niet langer een Lightning-aansluiting zal hebben, maar een usb-c-aansluiting. Bovendien zou Touch ID een retour maken, net als op de laatste iPads, waaronder de 2020 iPad Air. Kuo heeft echter geen aanwijzingen gevonden dat de iPhone 13 een usb-c-aansluiting en een Touch ID-knop krijgt.

Camera

Bij vrijwel ieder nieuw iPhone-model zorgt Apple ervoor dat de camera's op het toestel nét weer even wat beter zijn dan de lenzen op het voorgaande model. Dat zal met de iPhone 13 niet anders zijn. Allereerst zal de optische beeldstabilisatie met sensorverschuiving, die nu nog alleen in de iPhone 12 Pro Max te vinden is, voor alle iPhone 13-modellen verschijnen. Deze techniek zorgt ervoor dat foto's altijd scherp zijn, ook als je je toestel beweegt. 

Verder duiden de geruchten erop dat de iPhone 13 Pro-modellen een ultragroothoeklens met een groter diafragma van f/1.8 krijgen. Daarmee zou de camera in je telefoon nog beter in staat zijn om foto's te schieten in situaties met weinig licht. Ook de LiDAR-scanner, die nu nog alleen op de iPhone 12 Pro (en Pro Max) te vinden is, zal naar alle modellen van de iPhone 13 komen. De sensor maakt gebruik van kleine onzichtbare lasers om afstand en diepte te bepalen. Vooral in zelfrijdende auto’s wordt de techniek momenteel gebruikt, om wandelaars of fietsers te herkennen, en ook veel robotstofzuigers zijn voorzien van de LiDAR-technologie.

Volgens de analist wil Apple zich weer houden aan het reguliere tijdspad waarin het zijn iPhone doorgaans uitbrengt. Dit betekent dat we de iPhone 13 in september kunnen verwachten. Vanwege verstoringen als gevolg van de coronacrisis, bracht Apple de iPhone 12 afgelopen jaar pas op 23 oktober uit. 

©PXimport

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.