IKEA heeft officieel zijn nieuwe smarthomehub geïntroduceerd. Deze hub moet niet alleen problemen oplossen, maar het ecosysteem ook voorbereiden op de toekomst. Dat gebeurt onder meer door het Matter-protocol te ondersteunen. De smarthomehub is nu verkrijgbaar.

Door de ondersteuning voor het Matter-platform kan IKEA eenzelfde soort belofte geven als de makers van dat protocol. Dirigera moet de slimme producten van IKEA flexibeler, slimmer en meer privé maken dan voorheen het geval was. Bij een nieuwe hub hoort natuurlijk ook een gloednieuwe app, waarmee je een aantal zaken kunt regelen. Zo moet onder meer het toevoegen van nieuwe apparaten een eitje zijn, blijkt uit eerder gegeven demo’s. Voor de mensen die destijds geïnvesteerd hebben in de Trådfri-hubs, moet dat als muziek in de oren klinken.

Waarom Dirigera?

Wanneer je door de IKEA loopt, dan kom je vaker gek klinkende namen tegen. Die namen zijn soms zo vreemd, dat ze geregeld voor memes zorgen op het internet. Dat is een mooie marketingtruc, één die de Zweedse onderneming voortzet met zijn lijnen voor slimme producten. Is het je ooit opgevallen dat Trådfri lijkt op het woord ‘draadvrij’? In goed Nederlands zou je hiervoor het woord ‘draadloos’ gebruiken. En dat is precies wat die slimme apparaten zijn. Met Dirigera slaat Ikea een andere route in: het idee achter de hub is dat je de slimme apparaten in huis dirigeert, als het ware.

Het grote verschil tussen de Dirigera- en Trådfri-hubs is dat de nieuwe hub gebouwd is door het Home Smart-team bij IKEA. Dat team heeft veel geleerd van de ontwikkeling en lancering van de Trådfri-hub, die destijds ontwikkeld werd voor het aansturen van alleen lampen. Echter, mettertijd kwamen er een hoop nieuwe producten bij. Denk dan aan slimme gordijnen en lampen die steken ook speakers zijn, bijvoorbeeld. Ook biedt IKEA speciale knoppen aan waarmee je snel allerlei zaken in huis regelt. Kortom: de oude hub kreeg te veel te verwerken, waardoor er een nieuwe nodig is.

De Dirigera-hub

De nieuwe hub is met afmetingen van 2,7 centimeter hoog en een diameter van 11,2 centimeter een stuk kleiner dan zijn voorganger. Op de hub zit een usb-c-poort voor stroomtoevoer en een ethernetpoort waarmee je hem aan een router koppelt. Binnenin tref je radio’s voor wifi (2,4 en 5 GHz), Zigbee en Thread aan, waardoor het systeem dus ook kan dienen als een Thread-grensrouter. Thread wordt onder meer gebruikt door Matter, terwijl Thread-grensrouters in feite een brug vormen tussen Thread- en wifi-netwerken. Kortom: dit is een complete hub.

Bij een nieuwe hub hoort ook een nieuwe smarthome-app. Of Home Smart-app, zoals die bij IKEA genoemd wordt. Helaas kunnen gebruikers van de oude hub en app niet rekenen op nieuwe functies en Matter-ondersteuning. Wil je dus gebruikmaken van dit IKEA 2.0-systeem, dan zul je de overstap moeten maken. Wat wel goed is om te weten: wellicht hoeft dit niet meteen. IKEA belooft namelijk nog drie jaar een beveiligingsupdates. Bovendien is het zo dat de Matter-toekomst nog een beetje wankelt, dus moeten we nog maar zien hoe groot het protocol daadwerkelijk wordt.

Vernieuwde Home Smart-app

Ook de nieuwe Home Smart-app bouwt voort op de lessen die het team geleerd heeft van versie 1.0. Met de app kun je dingen doen die in de lijn der verwachting liggen bij dit soort systemen. Uiteraard kun je hiermee apparaten toevoegen aan je netwerk en kun je ze bedienen. Je kunt de producten gemakkelijk groeperen tot scènes, zodat bijvoorbeeld wanneer de wekker ’s ochtends gaat, de lampen ook aan gaan en de gordijnen langzaam openen. Dan heb je wel dergelijke slimme producten nodig, die op z’n minst Zigbee of Matter moeten ondersteunen (zoals IKEA’s apparaten).

Maar goed, door de ondersteuning van Matter, hoef je dus niet per se te investeren in de producten van IKEA. Je kunt ook lampen en gordijnen aansturen van andere merken met dat smarthomeprotocol. Met de nieuwe hub en app 'verlagen we de drempel voor mensen om hun huis slimmer te maken', laat Rebecca Töreman, business leader IKEA Home Smart weten in een persbericht. “Bij IKEA willen we slimme oplossingen zo toegankelijk mogelijk maken. [Onder meer] door het gebruik van Matter en onze Home Smart-app steeds gebruiksvriendelijker te maken.”

Ikea Dirigera kopen?

De IKEA Dirigera-hub is vanaf nu verkrijgbaar via de IKEA-winkels en online shop. Je schaft de smarthomehub aan voor een prijs van 59,95 euro, vooralsnog alleen in de kleur wit. Wanneer je een kijkje neemt op de productpagina van de IKEA-website, dan zie je onderaan nog enkele andere slimme producten staan van de Zweedse meubelmaker. Naast de hierboven genoemde producten biedt IKEA ook een slimme luchtreiniger, een draadloze dimmer en een draadloze bewegingssensor aan. De producten werken samen via de nieuwe hub, maar werken in veel gevallen ook zelfstandig.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.