Stofzuigen staat hoog op de lijstjes van vervelendste klusjes in het huishouden. Het duurt altijd langer dan je denkt, en bovendien maakt het herrie. Robotstofzuigers bieden uitkomst, en de Tapo RV30 Plus, stofzuiger en dweil in één, is een van de slimste van allemaal. We nemen een kijkje in de mogelijkheden en de prestaties.

Partnerbijdrage - In samenwerking met TP-Link

Waar de Tapo RV30 Plus meteen in het oog springt, is als hij klaar is met stofzuigen. De Tapo is namelijk niet alleen een robotstofzuiger, maar ook een robotdweil. Nadat hij klaar is met stofzuigen, kan hij net zo makkelijk nog een rondje door de kamer maken om je vloer weer glimmend schoon te maken. Zo heb je nog maar één enkel apparaat nodig.

Waar gewone stofzuigers nogal een bak herrie maken, is de RV30 Plus verrassend stil. Andere robotstofzuigers hebben nog weleens moeite met rechte hoeken of rondom meubels, maar de Tapo is daar juist op zijn best.

LiDAR

Als je de stofzuiger voor het eerst aanzet, maakt hij meteen een paar rondjes door je woning. Daarbij wordt gebruikgemaakt van LiDAR, een systeem waarbij laserstralen tegen de muren en obstakels worden gekaatst om hun locatie te bepalen, een techniek die ook wordt gebruikt om landschappen in kaart te brengen. Op die manier maakt de stofzuiger een digitale kaart van je hele huis.

Die kaart kun je overigens zelf weer aanpassen. Zo kun je bijvoorbeeld de verschillende verdiepingen van je woning instellen, die de stofzuiger kan onthouden, zodat hij altijd precies weet waar hij aan het zuigen of dweilen is.

Een handige extra functie is de mogelijkheid tot het instellen van no-go-zones: plekken waar de stofzuiger niet mag komen, bijvoorbeeld onder de trap of in een speelgoedhoek. Je kunt zelfs virtuele muren instellen waar de stofzuiger niet doorheen mag. De RV30 Plus zorgt er ook voor dat hij zo min mogelijk twee keer langs dezelfde plek komt. Door de LiDAR-techniek kan het apparaat bovendien in het pikkedonker zijn rondje maken.

©TP-Link

Stofzuigen

Als de RV30 Plus eenmaal weet hoe je huis in elkaar steekt, kan hij beginnen met stofzuigen. Dat doet hij meteen al krachtig, met een zuigkracht van 4200 Pa. Daardoor wordt er ook vuil opgezogen dat zich tussen kieren en spleten heeft genesteld, zonder dat je daarvoor de kruimeldief erbij hoeft te pakken. Ook tapijten en andere onregelmatige vloerbedekkingen zijn een koud kunstje voor de Tapo.

Eenmaal klaar met zijn ronde, vindt de stofzuiger automatisch zijn weg naar het oplaadstation. Daar kan hij zichzelf weer van stroom voorzien. Tegelijkertijd kan hij zich legen in stofzak van maar liefst 4 liter, die je bij normaal gebruik pas om de twee maanden eens hoeft te legen.

Dweilen

Anders dan veel andere robotstofzuigers, dubbelt de RV30 Plus ook als dweilmachine. Dat werkt ongeveer hetzelfde als bij het stofzuigen: de robot gaat geheel autonoom te werk. Hij beschikt over drie verschillende dweilniveaus, waarmee je zelfs de meest hardnekkige vlekken uit de vloer kunt halen. Zo neemt hij je niet een, maar twee vervelende klusjes uit handen. Ook hier geldt weer dat je kunt aangeven welke zones niet gedweild mogen worden.

©TP-Link

Slimme functies

En dat is nog niet alles. De Tapo RV30 Plus is namelijk niet gewoon een robot, maar ook nog eens een slimme. Zo kun je je eigen schema's maken, zodat je je huis kunt laten zuigen en dweilen terwijl je nietthuis bent. Bovendien kun je de stofzuiger bedienen met de handige app die wordt bijgeleverd, en kun je hem koppelen aan Google Assistant en Amazon Alexa. Op die manier kun je de robot zelfs met je stem bedienen. Alles wat jij hoeft te doen, is je voeten even op de bank te tillen.

Conclusie

De meeste mensen vinden stofzuigen en de vloer dweilen maar niets. Robotstofzuigers vinden al jarenlang gretig aftrek, maar zo slim als de TP-LINK Tapo RV30 Plus waren er nog niet veel. Via het LiDAR-systeem wordt een kaart van je woning gemaakt, zodat de stofzuiger automatisch zijn ding kan doen, zonder dat jij ernaar hoeft om te kijken. Je kunt zelf je schema's en no-go-zones instellen, en het apparaat gaat zelf terug naar zijn oplaadstation, waar hij zich ook nog eens automatisch leegt in de grote stofzak. Tegelijkertijd kun je hem ook inzetten als dweilmachine, die zelfs de meest plakkerige vuilresten van je vloer haalt.

Door al die functies is de Tapo RV30 Plus een van de meest uitgebreide robotstofzuigers die er op dit moment op de markt zijn. Als je net als zoveel mensen een hekel hebt aan dweilen en stofzuigen, is de RV30 Plus het ideale apparaat voor jou.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.