Begin dit jaar maakte Google bekend hard te werken aan Chrome OS Flex. Dit nieuwe besturingssysteem legt minimaal beslag op je computer en is daarmee ideaal om de levensduur van oudere computers te verlengen. Hoe kun je Chrome OS Flex installeren? Wij namen vast een kijkje.

Heb je een oude computer met een wat tragere processor en een verouderd besturingssysteem, zoals Windows 7? Er zijn verschillende mogelijkheden om langer plezier van zo’n computer te hebben. Je kunt bijvoorbeeld Linux installeren en de omgeving verder naar je hand zetten. Inmiddels is er een andere optie bij gekomen: Chrome OS Flex. 

Het gaat hier om een lichtgewicht besturingssysteem dat je op je oudere Windows-pc’s kunt installeren. Daarnaast kun je Chrome OS Flex op een Mac installeren.

©PXimport

Chrome OS Flex systeemeisen

Voor Chrome OS Flex heb je een computer met een 64bit-processor van AMD of Intel nodig. Op het gebied van werkgeheugen stelt het besturingssysteem niet al te hoge eisen: 4 GB RAM is voldoende om ermee aan de slag te gaan. Verder heeft de computer minimaal 16 GB vrije schijfruimte nodig. 

Vereisten wat betreft een grafische kaart worden niet opgegeven, maar de makers laten op voorhand weten dat de Intel GMA 500-, 600, 3600- en 3650-modellen niet geschikt zijn. Tot slot niet onbelangrijk: je moet de computer kunnen opstarten vanaf een usb-stick en toegang tot het BIOS is nodig in geval van vereiste aanpassingen.

Installatie

Chrome OS Flex is op dit moment nog in ontwikkeling. Toch kun je het besturingssysteem vast zelf aan de tand voelen. De nieuwste versie vind je op https://kwikr.nl/cflex. Zorg ervoor dat je Chrome OS Flex alleen op een computer installeert die je niet voor dagelijks gebruik nodig hebt.

Hoewel het besturingssysteem in de praktijk vaak prima werkt op de gebruikte hardware, hebben de makers ook een overzicht online gezet van computers die succesvol getest zijn met Chrome OS Flex. Zie de ‘Certified Models List’. Per computer wordt aangegeven in hoeverre het besturingssysteem naar behoren werkt.

Als je Chrome OS Flex wilt installeren, zorg je voor een lege usb-stick met een capaciteit van minimaal 8 GB. Download Chrome OS Flex via hier. Hier vind je meteen ook een stappenplan met instructies voor de installatie. Met de gemaakte usb-stick hoef je overigens niet per se een installatie uit te voeren. Je kunt de stick ook gebruiken in de live-modus. Hierbij start je de computer op en kun je Chrome OS Flex uitvoeren zonder een daadwerkelijke installatie. 

Die modus is interessant om kennis te maken met het besturingssysteem. Wil je uiteindelijk met Chrome OS Flex blijven werken, dan installeer je het besturingssysteem. Alleen dan werkt Chrome OS Flex zonder vertraging en ben je verzekerd van automatische updates.

©PXimport

Werk in uitvoering

Ga je zelf al aan de slag met Chrome OS Flex? Houd er rekening mee dat het besturingssysteem nog volop in ontwikkeling is. Het is dan ook niet verstandig om het besturingssysteem te installeren op een computer waarvan je dagelijks afhankelijk bent. Ben je een meer gevorderde gebruiker, dan kun je Chrome OS Flex ook in een virtuele machine installeren. Let erop dat je in die gevallen mogelijk een eerdere versie van Chrome OS Flex installeert. In de praktijk merk je hier weinig van bij een eerste indruk: de omgevingen zien er grotendeels hetzelfde uit.

Zoek de verschillen

Chrome OS en Chrome OS Flex delen een groot deel van de naam en lijken wat betreft gebruikersomgeving als twee druppels water op elkaar. Ook delen de besturingssystemen functies die je al eerder bent tegengekomen in Chrome OS. Denk hierbij aan onderdelen zoals Google Assistent, Dichtbij Delen en Family Link. Toch zijn Chrome OS en Chrome OS Flex twee verschillende besturingssystemen. Door beide besturingssystemen wordt dezelfde technologie gedeeld, maar Chrome OS is specifiek ontwikkeld voor Chromebooks. Chrome OS Flex daarentegen houdt rekening met verschillende hardwareconfiguraties (Windows, Mac, Linux).

Specifieke functies, zoals ondersteuning voor biometrische apparaten (bijvoorbeeld gezichtsherkenning en vingerafdruklezers), heeft Chrome OS Flex niet in huis. Ook voor bepaalde randapparatuur, zoals een stylus en een dvd-speler, is geen ondersteuning. Verder kun je geen gebruikmaken van apps uit de Play Store. 

Wie denkt dat het mogelijk is om met een oude Chromebook (waarvoor de ondersteuning is verlopen en waarvoor geen updates meer worden uitgebracht) de slimme overstap naar Chrome OS Flex te maken, komt bedrogen uit. Google maakt de installatie van Chrome OS Flex op Chromebooks nagenoeg onmogelijk. Dat betekent dat je Chromebook na een leven van zes tot zeven jaar alsnog niet meer kan worden gebruikt.

Online vind je echter de nodige stappenplannen waarmee enthousiaste gebruikers alsnog Chrome OS Flex op hun oude Chromebook plaatsen. Dat biedt echter geen garantie tot succes. Niet alle hardware werkt correct en sommige stuurprogramma’s leveren in de praktijk problemen op.

©PXimport

De doelgroep

Zoals je hebt gelezen, kun je nu zelf al aan de slag met Chrome OS Flex. Toch hebben de makers het besturingssysteem vooralsnog niet bedoeld voor thuisgebruik. De software richt zich in eerste instantie op onderwijsinstellingen en bedrijven. Net als bij Chrome OS leunt het besturingssysteem hevig op de cloud. In de praktijk merk je dat onder meer door het gebruik van web-apps en het feit dat de meeste functies via de browser werken.

Dat het besturingssysteem is gericht op zakelijke omgevingen, merk je ook in de beheermogelijkheden. Zo is het voor systeembeheerders bijvoorbeeld mogelijk om de Chrome OS Flex-machines op afstand te beheren en bijvoorbeeld te wissen in geval van verlies of diefstal. Laat je echter niet weerhouden van het gebruik van Chrome OS Flex als consument. Je kunt er prima mee aan de slag om ook je eigen computers een nieuw leven te geven.

©PXimport

Providers verleiden je graag met pakketten van 1 Gbit/s of meer, maar de meeste huishoudens benutten die bandbreedte zelden volledig. Of je nu streamt in 4K, fanatiek gamet of veel thuiswerkt, de juiste snelheid kiezen kan je flink wat geld besparen. We leggen uit hoeveel Mbit/s daadwerkelijk vereist is voor een stabiele verbinding zonder onnodige kosten.

Om te bepalen wat je nodig hebt, moet je eerst weten wat je verbruikt. Internetsnelheid wordt uitgedrukt in megabit per seconde, oftewel Mbit/s. Voor simpel surfgedrag, zoals het lezen van nieuwswebsites of het versturen van e-mails, heb je nauwelijks bandbreedte nodig. Vaak is 10 tot 20 Mbit/s in combinatie met een fatsoenlijke router al ruim voldoende. De echte belasting ontstaat pas bij het streamen van video. Diensten als Netflix of Disney+ geven duidelijke richtlijnen: voor een film in Full HD heb je ongeveer 5 Mbit/s nodig, maar wil je in de hoogste 4K-kwaliteit kijken, dan loopt dat al snel op naar 25 Mbit/s per stream. Als je in je eentje woont en vooral streamt, is een instapabonnement van 50 tot 100 Mbit/s dus vaak al meer dan genoeg.

De impact van meerdere gebruikers

De rekensom verandert zodra er meerdere mensen tegelijkertijd van het netwerk gebruikmaken. Je moet de internetverbinding zien als een digitale waterleiding: als iedereen tegelijk de kraan openzet, neemt de druk af. In een gezinssituatie waar de één een film in 4K kijkt, de ander een groot spelbestand downloadt en een derde persoon aan het videobellen is, telt het verbruik al snel op. Voor een gemiddeld gezin van vier personen wordt een snelheid tussen de 100 en 200 Mbit/s aangeraden. Hiermee voorkom je de gevreesde buffer-cirkels tijdens het filmkijken en zorg je dat downloads op de achtergrond de rest van het verkeer niet platleggen.

©Pixel-Shot

Uploadsnelheid bij thuiswerken

Veel consumenten staren zich blind op de downloadsnelheid, oftewel hoe snel je gegevens binnenhaalt. Maar sinds het massale thuiswerken is de uploadsnelheid minstens zo belangrijk geworden. Die bepaalt immers hoe snel jij gegevens naar het internet kan versturen. Tijdens een videogesprek via Teams of Zoom moet jouw beeld en geluid helder bij de collega's aankomen.

Bij traditionele kabelverbindingen is de uploadsnelheid vaak een fractie van de downloadsnelheid. Glasvezel biedt hier een groot voordeel omdat de upload- en downloadsnelheid daar meestal gelijk zijn (symmetrisch). Als je vaak grote bestanden naar de cloud stuurt of veel videobelt, is een abonnement met een hogere uploadsnelheid geen overbodige luxe.

Gigabit-internet vaak overkill

Providers adverteren steeds vaker met snelheden van 1000 Mbit/s (1 Gbit/s) of hoger. Hoewel dat indrukwekkend klinkt, is het voor de gemiddelde consument vaak overkill. Je merkt dat verschil eigenlijk alleen als je zeer regelmatig gigantische bestanden downloadt, zoals updates voor moderne games die soms wel 100 GB groot zijn. Met een gigabit-verbinding is zo'n update in enkele minuten binnen, terwijl je met een 100Mbit/s-verbinding wat langer moet wachten. Voor dagelijks gebruik, inclusief streamen en surfen, merk je in de praktijk weinig verschil tussen 200 Mbit/s en 1000 Mbit/s, omdat de servers van websites en streamingdiensten de snelheid vaak zelf beperken.

Wifi als vertragende factor

Besef tot slot dat de snelheid die je bij je provider inkoopt niet altijd de snelheid is die je op je apparaat haalt. Vaak ligt een trage verbinding niet aan het abonnement, maar aan de wifi-dekking in huis. Een duur abonnement van 1 Gbit/s lost een slecht wifi-signaal op zolder niet op. Voordat je je abonnement upgradet omdat het internet traag aanvoelt, is het verstandig om eerst te controleren of je router op een goede plek staat of dat je wellicht een mesh-netwerk nodig hebt om het signaal te verbeteren. In veel gevallen is investeren in betere wifi-apparatuur effectiever dan betalen voor een hogere snelheid die je draadloos toch niet kunt benutten.

Je document is af, maar je wilt duidelijk maken dat het vertrouwelijk is of dat het een conceptversie betreft of enkel intern mag worden gedeeld. Dat kan eenvoudig met een watermerk. Zo geef je het bestand niet alleen een professionele uitstraling, maar ook een duidelijke bescherming.

Stap 1: Op één pagina

Word biedt uitgebreide mogelijkheden om een watermerk toe te voegen. Je kunt niet alleen het lettertype en de stijl aanpassen, maar ook de lay-out naar wens instellen. Net als kop- en voetteksten verschijnt een watermerk standaard op alle pagina's van een document, behalve op de omslagpagina. Wil je een watermerk slechts op één pagina plaatsen? Klik dan op de gewenste plek in het document. Ga vervolgens in het lintmenu naar het tabblad Ontwerpen en kies in de sectie Pagina-achtergrond de knop Watermerk. Via het pijltje eronder krijg je verschillende lay-outs te zien. Klik met de rechtermuisknop op de gewenste optie en selecteer Invoegen op huidige documentpositie. Het watermerk verschijnt direct in zachtgrijs onder de tekst. Omdat het in een tekstvak staat, kun je het eenvoudig bewerken. Pas de tekst aan, wijzig het lettertype en geef het de gewenste stijl, net zoals bij ieder ander tekstvak.

Stap 2: Op alle pagina's

Wil je een watermerk op alle pagina's van het Word-document? Ga dan naar Ontwerpen / Watermerk / Aangepast watermerk. Er verschijnt een venster met de titel Afgedrukt watermerk. Kies daar de optie Tekstwatermerk (standaard staat Geen watermerk geselecteerd). Vul de gewenste tekst in en bepaal het lettertype en de grootte. Met de optie Semitransparant maak je het watermerk subtieler. Tot slot kies je voor een horizontale of diagonale weergave, klik je op Toepassen en bevestig je met OK.

Stap 3: Afbeeldingswatermerk

In hetzelfde venster kun je ook een afbeeldingswatermerk toevoegen. Vink hiervoor de optie Afbeelding als watermerk aan en klik op Afbeelding selecteren. Je kiest vervolgens een grafisch bestand op de harde schijf of op OneDrive. Ook is het mogelijk om via Bing online naar een afbeelding te zoeken. In dit voorbeeld kiezen we een afbeelding van de harde schijf. Laat de instelling Schaal bij voorkeur op Automatisch staan, zodat de grootte van het watermerk zich aanpast aan de bladspiegel. Met de optie Wassen maak je de afbeelding lichter, zodat de tekst goed leesbaar blijft.