Als je nu in de markt bent voor een koptelefoon, dan is de kans heel groot dat je er eentje zoekt met noice-cancelling. Dat komt goed uit want de meeste nieuwe modellen zijn voorzien van technieken om lawaai buiten de deur te houden. Zo ook de Bose QuietComfort 45, opvolger van de inmiddels oudgediende QuietComfort 35 II.

Als je snel kijkt zie je niet eens een verschil tussen de QC35 II en de nieuwe QC45 en dat klopt. Bose heeft het model vrijwel hetzelfde gehouden en met een goede reden: hij zit gewoon heel lekker en de bedieningsknoppen zitten op de plek waar je ze verwacht. Wat dat betreft kunnen veel andere koptelefoonfabrikanten hier een voorbeeld aan nemen. 

Door zijn relatief lichte gewicht, afgeronde vormen, zachte oorkussens en makkelijk te verstellen hoofdband is de QC45 een ideale headset tijdens het thuiswerken of in de kantoortuin. Snel op en afdoen, gelijktijdig met je laptop en smartphone verbonden zijn, het kan allemaal probleemloos.

Gek genoeg vind ik de beste feature van de QC-serie de fysieke schuifknop om hem aan en uit te zetten. Niks lang ingedrukt houden en wachten op geluidjes om te checken of het ding doet wat je wilt. Gewoon schuifje omhalen en klaar. 

Wil je een nieuw apparaat pairen, dan schuif je het schuifje een stukje verder en kun je koppelen ten koste van het eerstgekoppelde apparaat. Welke twee apparaten actief zijn verbonden met de headset wordt door een vriendelijke damesstem verteld.

©PXimport

Goede noice-cancelling

Qua noice-cancelling kan de QC45 zich meten met de besten. Het zit op het niveau van de Sony WH-1000XM4. Doordat de QC45 prima lekker losjes gedragen kan worden, heb je soms wat meer geluidslekkage. Dan is het een kwestie van de hoofdband wat strakker zetten zodat de oorschelpen meer afsluiten. Ook (video)bellen gaat uitstekend. Je bent goed te verstaan, ook in drukkere kantoortuinen.

Wat betreft instellingen is de Bose wat kariger dan de concurrentie. Noice-cancelling kan niet worden uitgezet. Je kunt wel met de knop op de linker oorschelp ervoor zorgen dat het geluid van de buitenwereld versterkt binnenkomt. 

Heel erg vind ik dat overigens niet, mits je de QC45 als een thuiswerk- of kantoorhulpmiddel ziet. Heb je hem op, dan wil je in je eigen wereld ongestoord werken. Vraag iemand iets aan je, dan zet je hem heel vlot en makkelijk even af en daarna weer op.  

©PXimport

Redelijke muziekkwaliteit, simpele app

Zo goed als de noice-cancelling is, zo neutraal is de muziekweergave. Niet in de zin van een ideale studio-weergave, maar meer flets en wat op de achtergrond. Dat heeft niets te maken met ontbrekende ondersteuning voor aptX en aptX HD, want dat heeft de Sony WH-1000XM4 bijvoorbeeld ook niet. 

Andere merken (zoals die Sony) geven veel meer en voller laag en ook sprankelender hoog. De QC45 is dus geen headset voor muziekliefhebbers. Voordeel is wel dat je niet snel luister moe wordt. Wederom een sterk punt voor kantoorwerkers.

©CIDimport

©CIDimport

Met de Bose Music-app kun je de QC45 instellen. Die instellingen zijn eigenlijk zo summier dat er weinig over valt te vertellen. Wel handig zijn de secties waar je kunt kiezen welke twee van de gepairde bronnen er actief zijn en in hoeverre je je eigen stem hoort bij gesprekken. Een equalizer of andere wat diepgaander instellingen zijn er niet. Op zich is dat niet erg, alleen andere concurrenten uit dit topsegment bieden dat wel. 

Conclusie

De Bose QuietComfort 45 is eigenlijk de beste keuze voor de kantoorwerkers als je niet naar zijn prijs kijkt. De zeer vergelijkbare Sony WH-1000XM4 kost zo’n 50 euro minder en de voorlopers van beide modellen, de Sony WH-1000XM3 en de Bose QC35 II zijn al rond of onder de 200 euro te vinden. Dat maakt de prijs van de Bose QC 45 niet te verantwoorden. Even wachten dus op een flinke prijsdaling en dan toeslaan. Want ik kan het niet vaak genoeg zeggen: de QC45 is de beste koptelefoon voor het (thuis)kantoor.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.