Vibrators die je oplaadt via usb en bedient met een app: we staan er niet bij stil wat er allemaal voor techniek en technologie in erotisch speelgoed zit verwerkt. Terwijl er, zeker de laatste 100 jaar, behoorlijk wat innovaties zijn doorgevoerd in de wereld van de sextoys.

In dit artikel: Een korte geschiedenis van vibrators | De revolutie van de Magic Wand | Dit is er veranderd in vibratie-oplaad-technieken | Nieuwe mogelijkheden: luchtdruk & suctie

Lees ook: Masturberen: waarom solo ook heel spannend en ontspannend kan zijn

Vibrators

Vibrators zijn de eerste sextoys voorzien van een technologisch aspect. In eerste instantie werden ze gebruikt voor een nekmassage (dat was al rond het jaar 1900), maar later kreeg het apparaat een steeds rechtere, langere vorm, De eerste keer dat vibrators openlijk en openbaar met seks in verband werden gebracht, was in een advertentie voor de Hygeia in 1903. Een spannende move, want het was lang verboden om te adverteren voor apparaten voor seksueel plezier. Op sommige plekken in de wereld is dat zelfs nog steeds zo (Alabama bijvoorbeeld).

In 1920 zag je ook steeds meer vibrators in pornoblaadjes en seksfilms, al werden ze daar nog steeds ‘rugmasseerders’ genoemd. Vanaf 1930 kwamen er steeds meer varianten van deze rugmasseerders op de markt.

Hitachi Magic Wand

Ruim een halve eeuw lang konden vibrator altijd maar op één snelheid gebruikt worden, maar in 1952 vond er een revolutie plaats waarvan we nog steeds de vruchten plukken: de Niagara Handheld Unit 1 kwam uit. Deze vibrator had de mogelijkheid om de snelheid aan te passen. Toen vrouwen in de jaren ‘60 hun seksualiteit meer dan ooit claimden, had dat ook positieve invloed op de verkopen van vibrators. Dit resulteerde in de jaren ‘70 in de opkomst van de Hitachi Magic Wand, de vibrator die op veel plekken nog steeds als masseerder wordt verkocht en tot op de dag van vandaag geldt als een van de meest iconische vibrators ter wereld. Deze modellen werkten overigens allemaal nog met een stekker in het stopcontact.

Lees ook: Zo helpt een wandvibrator je naar een magisch seksleven

Tarzan

In de jaren ‘80 en ‘90 ging het pas echt los met de apparaten, want iedereen begon batterijen te gebruiken en die lange draad was niet meer nodig, wat je veel meer bewegingsvrijheid gaf. Je kreeg vibrators die je aan je vinger kon bevestigen, er kwamen veel stillere varianten en in dit ‘plastic fantastic’ tijdperk leek niks te gek. De Tarzan floreerde! De vreemdste kleuren en vormen passeerden de revue, tot er in de tijd na 2000 veel stijlvollere exemplaren op de markt kwamen. Mooie, subtiele apparaten die niet gek staan op een nachtkastje. 

Oplaadmethoden

In de laatste paar decennia hebben we ook veel verschillende oplaadmethoden gezien voor seksspeeltjes. Er zijn er veel die magnetisch werken, waarbij een speciale oplader de accu via magnetische bolletjes van stroom voorziet. Ook zien we steeds vaker dat je een vibrator via usb-c kunt opladen. Hierdoor hoeven er geen losse batterijen te worden gebruikt en dat is een stuk duurzamer (en handiger, want er is niets zo vervelend als in het heetst van de strijd te moeten gaan zoeken naar batterijen). 

Hoewel je tegenwoordig zou denken dat usb-c de standaard moet zijn en veel beter is, hoeft dat niet per se het geval te zijn. De woordvoerder van het Nederlandse sextoymerk Biird (bekend van Namii) vertelt ons daarover het volgende: “De meest gebruikte manieren van laden zijn magnetisch (wanneer twee magneten met elkaar verbinden, één in het product en de andere in de lader), via een ronde lader, via micro/mini-usb en via een 2.5mm jack-lader. Wij maken uitsluitend gebruik van magnetisch. Dit heeft een paar voordelen. Het is makkelijk te gebruiken, want je hoeft gewoon maar het product neer te zetten op onze magnetische base. En op deze manier kunnen de producten volledig waterdicht blijven.”

©Biird Namii

Suctiespeeltjes

Daarnaast hebben we sinds 2014 ook een heel andere technologie op de seksspeeltjesmarkt gekregen: de suctiespeeltjes. Denk aan de Satisfyer, die door een soort luchtdrukverplaatsingen zorgt voor hevige, clitorale stimulatie. Wederom een revolutie op het gebied van seksspeeltjes: was het eerst alleen maar trillen met een trilmotor, met de komst van de Satisfyer is het ook mogelijk om via sonische golven te worden gestimuleerd. Technisch gesproken gebeurt er dit: een motor drijft een staafje aan, verbonden met een siliconen membraan. Dat membraan gaat vervolgens op en neer en zo wordt de suctie gecreëerd.

Lees ook: Zo werkt de Satisfyer

©Swiss-Discovery - stock.adobe.com

Met een app? Met een app!

Sinds een paar jaar zijn er ook slimme sextoys (hebben we ook een leuk artikel over) op de markt die je via bluetooth met een app op je telefoon verbindt. Vervolgens kun je dan met de app zelf een ander ritme instellen voor het apparaat, of je kunt dat overlaten aan iemand die je toegang geeft tot jouw apparaat. Een sextoy die online is: het is voor veel mensen een ver-van-hun-bed-show, omdat ze sekstoys als iets heel intiems en privés zien. Voor anderen is het juist een nieuwe dimensie aan hun seksleven.

Bij Biird kiezen ze er tot nu toe bewust voor om niet online te gaan met hun seksspeeltjes. “Op papier lijkt dat een super idee, maar in de praktijk is het toch maar zeer onhandig. Zo moet je je telefoon meenemen in bed, wat al voor extra afleiding kan zorgen. Denk aan notificaties die binnenkomen, de juiste app vinden... Daarna moet je het speeltje verbinden met de telefoon over bluetooth en we kennen allemaal wel de frustratie wanneer de connectie niet wil lukken. En daar lig je dan, al dan niet met je partner. Tijdens de act moet je dan ook nog je telefoon in een hand houden om het speeltje te bedienen, het scherm te ontgrendelen....  Tot nu toe hebben we dus nog geen goede gebruikservaring kunnen bedenken waar een app aan te pas komt. Waar we wel aan werken is een product met draadloze controller. Dit heeft hetzelfde effect als een app, maar de controller is ontworpen om zo min mogelijk afleiding te geven.”

Benieuwd naar wat komen gaat? Wij ook!

Zoals je ziet zijn de ontwikkelingen op het gebied van sekstoys enorm snel gegaan, zeker in de laatste decennia. Dat belooft wat voor de aankomende jaren. Op ID.nl houden we je in ieder geval op de hoogte!

💡 Good vibrations

Ben je ooit in San Francisco en wil je meer weten over de geschiedenis van vibrators, dan mag je zeker het Good Vibrations' Antique Vibrator Museum niet missen. Hier vind je een grote collectie vintage speeltjes, daterend vanaf 1880 tot aan de vroege jaren zeventig van de vorige eeuw. Je kunt de vibrators ook online bekijken.

©Bron: http://www.antiquevibratormuseum.com/

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.