Vibrators die je oplaadt via usb en bedient met een app: we staan er niet bij stil wat er allemaal voor techniek en technologie in erotisch speelgoed zit verwerkt. Terwijl er, zeker de laatste 100 jaar, behoorlijk wat innovaties zijn doorgevoerd in de wereld van de sextoys.

In dit artikel: Een korte geschiedenis van vibrators | De revolutie van de Magic Wand | Dit is er veranderd in vibratie-oplaad-technieken | Nieuwe mogelijkheden: luchtdruk & suctie

Lees ook: Masturberen: waarom solo ook heel spannend en ontspannend kan zijn

Vibrators

Vibrators zijn de eerste sextoys voorzien van een technologisch aspect. In eerste instantie werden ze gebruikt voor een nekmassage (dat was al rond het jaar 1900), maar later kreeg het apparaat een steeds rechtere, langere vorm, De eerste keer dat vibrators openlijk en openbaar met seks in verband werden gebracht, was in een advertentie voor de Hygeia in 1903. Een spannende move, want het was lang verboden om te adverteren voor apparaten voor seksueel plezier. Op sommige plekken in de wereld is dat zelfs nog steeds zo (Alabama bijvoorbeeld).

In 1920 zag je ook steeds meer vibrators in pornoblaadjes en seksfilms, al werden ze daar nog steeds ‘rugmasseerders’ genoemd. Vanaf 1930 kwamen er steeds meer varianten van deze rugmasseerders op de markt.

Hitachi Magic Wand

Ruim een halve eeuw lang konden vibrator altijd maar op één snelheid gebruikt worden, maar in 1952 vond er een revolutie plaats waarvan we nog steeds de vruchten plukken: de Niagara Handheld Unit 1 kwam uit. Deze vibrator had de mogelijkheid om de snelheid aan te passen. Toen vrouwen in de jaren ‘60 hun seksualiteit meer dan ooit claimden, had dat ook positieve invloed op de verkopen van vibrators. Dit resulteerde in de jaren ‘70 in de opkomst van de Hitachi Magic Wand, de vibrator die op veel plekken nog steeds als masseerder wordt verkocht en tot op de dag van vandaag geldt als een van de meest iconische vibrators ter wereld. Deze modellen werkten overigens allemaal nog met een stekker in het stopcontact.

Lees ook: Zo helpt een wandvibrator je naar een magisch seksleven

Tarzan

In de jaren ‘80 en ‘90 ging het pas echt los met de apparaten, want iedereen begon batterijen te gebruiken en die lange draad was niet meer nodig, wat je veel meer bewegingsvrijheid gaf. Je kreeg vibrators die je aan je vinger kon bevestigen, er kwamen veel stillere varianten en in dit ‘plastic fantastic’ tijdperk leek niks te gek. De Tarzan floreerde! De vreemdste kleuren en vormen passeerden de revue, tot er in de tijd na 2000 veel stijlvollere exemplaren op de markt kwamen. Mooie, subtiele apparaten die niet gek staan op een nachtkastje. 

Oplaadmethoden

In de laatste paar decennia hebben we ook veel verschillende oplaadmethoden gezien voor seksspeeltjes. Er zijn er veel die magnetisch werken, waarbij een speciale oplader de accu via magnetische bolletjes van stroom voorziet. Ook zien we steeds vaker dat je een vibrator via usb-c kunt opladen. Hierdoor hoeven er geen losse batterijen te worden gebruikt en dat is een stuk duurzamer (en handiger, want er is niets zo vervelend als in het heetst van de strijd te moeten gaan zoeken naar batterijen). 

Hoewel je tegenwoordig zou denken dat usb-c de standaard moet zijn en veel beter is, hoeft dat niet per se het geval te zijn. De woordvoerder van het Nederlandse sextoymerk Biird (bekend van Namii) vertelt ons daarover het volgende: “De meest gebruikte manieren van laden zijn magnetisch (wanneer twee magneten met elkaar verbinden, één in het product en de andere in de lader), via een ronde lader, via micro/mini-usb en via een 2.5mm jack-lader. Wij maken uitsluitend gebruik van magnetisch. Dit heeft een paar voordelen. Het is makkelijk te gebruiken, want je hoeft gewoon maar het product neer te zetten op onze magnetische base. En op deze manier kunnen de producten volledig waterdicht blijven.”

©Biird Namii

Suctiespeeltjes

Daarnaast hebben we sinds 2014 ook een heel andere technologie op de seksspeeltjesmarkt gekregen: de suctiespeeltjes. Denk aan de Satisfyer, die door een soort luchtdrukverplaatsingen zorgt voor hevige, clitorale stimulatie. Wederom een revolutie op het gebied van seksspeeltjes: was het eerst alleen maar trillen met een trilmotor, met de komst van de Satisfyer is het ook mogelijk om via sonische golven te worden gestimuleerd. Technisch gesproken gebeurt er dit: een motor drijft een staafje aan, verbonden met een siliconen membraan. Dat membraan gaat vervolgens op en neer en zo wordt de suctie gecreëerd.

Lees ook: Zo werkt de Satisfyer

©Swiss-Discovery - stock.adobe.com

Met een app? Met een app!

Sinds een paar jaar zijn er ook slimme sextoys (hebben we ook een leuk artikel over) op de markt die je via bluetooth met een app op je telefoon verbindt. Vervolgens kun je dan met de app zelf een ander ritme instellen voor het apparaat, of je kunt dat overlaten aan iemand die je toegang geeft tot jouw apparaat. Een sextoy die online is: het is voor veel mensen een ver-van-hun-bed-show, omdat ze sekstoys als iets heel intiems en privés zien. Voor anderen is het juist een nieuwe dimensie aan hun seksleven.

Bij Biird kiezen ze er tot nu toe bewust voor om niet online te gaan met hun seksspeeltjes. “Op papier lijkt dat een super idee, maar in de praktijk is het toch maar zeer onhandig. Zo moet je je telefoon meenemen in bed, wat al voor extra afleiding kan zorgen. Denk aan notificaties die binnenkomen, de juiste app vinden... Daarna moet je het speeltje verbinden met de telefoon over bluetooth en we kennen allemaal wel de frustratie wanneer de connectie niet wil lukken. En daar lig je dan, al dan niet met je partner. Tijdens de act moet je dan ook nog je telefoon in een hand houden om het speeltje te bedienen, het scherm te ontgrendelen....  Tot nu toe hebben we dus nog geen goede gebruikservaring kunnen bedenken waar een app aan te pas komt. Waar we wel aan werken is een product met draadloze controller. Dit heeft hetzelfde effect als een app, maar de controller is ontworpen om zo min mogelijk afleiding te geven.”

Benieuwd naar wat komen gaat? Wij ook!

Zoals je ziet zijn de ontwikkelingen op het gebied van sekstoys enorm snel gegaan, zeker in de laatste decennia. Dat belooft wat voor de aankomende jaren. Op ID.nl houden we je in ieder geval op de hoogte!

💡 Good vibrations

Ben je ooit in San Francisco en wil je meer weten over de geschiedenis van vibrators, dan mag je zeker het Good Vibrations' Antique Vibrator Museum niet missen. Hier vind je een grote collectie vintage speeltjes, daterend vanaf 1880 tot aan de vroege jaren zeventig van de vorige eeuw. Je kunt de vibrators ook online bekijken.

©Bron: http://www.antiquevibratormuseum.com/

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Heb je een grote woonkamer en ben je op zoek naar een nieuwe televisie? Een 65-inch model kan dan precies zijn wat je nodig hebt. Een lekker groot scherm zodat je alle details in je favoriete film of serie goed kunt zien. Op Kieskeurig.nl vonden we vijf mooie modellen voor minder dan 700 euro.

We kunnen eigenlijk niet meer zonder smart-tv. Het is immers nagenoeg de enige manier om streamingdiensten terug te kijken en dat is toch waarvoor een groot gedeelte van tv-eigenaren het toestel voor gebruikt. Het enige belangrijke is het formaat: past zo'n televisie wel in je woonkamer? Of is hij juist te klein?

Meet de afstand in centimeters van je zithoek tot de plek waar de 65 inch-tv komt te staan, gemeten vanaf ooghoogte. Deel deze afstand door 2,4 om te controleren of dit formaat geschikt is. Een 65 inch-televisie heeft een beelddiagonaal van ongeveer 165 cm. Dat betekent dat een comfortabele kijkafstand rond de 4 meter ligt (165 × 2,4 ≈ 396 cm). Zit je dus ongeveer 4 meter van het scherm, dan past een 65 inch-tv goed in jouw woonkamer.

TCL 65P69K - 2025

Voor wie een no-nonsense tv zoekt met een goede prijs-kwaliteitverhouding, zijn de tv's van TCL vrijwel altijd een goede keuze. Zo is ook de TCL 65P69K een uitstekende optie. Het 4K-beeld is scherp en helder en de tv is voorzien van Google TV. Dit besturingssysteem maakt het navigeren door apps en instellingen erg eenvoudig. Het ontwerp is eenvoudig maar modern en perfect voor wie een grote tv wil voor een kleine prijs, zonder lastige of ingewikkelde functies.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: Google TV
Verversingssnelheid: 50Hz

Samsung UE65CU7020 - 2024

Deze Samsung uit 2024 is misschien niet super dun, maar met zijn strakke vormgeving misstaat hij absoluut niet in je woonkamer. Het Tizen-besturingssysteem is een sterk punt; het werkt heel soepel en de lay-out is overzichtelijk, waardoor je razendsnel schakelt tussen live-tv, streamingdiensten en je aangesloten apparaten. De UE65CU7020 tv heeft bovendien verschillende slimme functies die het gebruiksgemak verhogen. Kortom, een degelijke tv voor een mooie prijs.

Jaar van introductie: 2024
Besturingssysteem: Tizen
Verversingssnelheid: 50Hz

LG 65UA73006LA - 2025

Deze LG 65UA73006LA heeft een strak en minimalistisch ontwerp dat in veel interieurs past. Het 4K-beeldscherm levert duidelijke en gedetailleerde beelden, en het WebOS-besturingssysteem is een van de snelste en meest gebruiksvriendelijke platforms die er zijn. De Magic Remote, waarmee je gemakkelijk navigeert, draagt bij aan het gebruiksgemak. Hoewel hij misschien niet de nieuwste technologieën heeft, presteert deze tv uitstekend op de basisfuncties en is hij een prima keuze voor wie een betrouwbare en gebruiksvriendelijke televisie zoekt.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: WebOS
Verversingssnelheid: 60Hz

Philips 65PUS8000 Ambilight - 2025

De Philips 65PUS8000 Ambilight is een zeer scherp geprijsde tv. De televisie is uitgerust met 4K UHD LED-technologie en het Philips Ambilight-systeem, wat een uniek en sfeervol element toevoegt aan de tv-ervaring. Dit model is een instapper in de 2025-lijn, maar levert desondanks goede prestaties. Het ontwerp is functioneel en de tv is niet zo dik dat hij storend is. De tv is eenvoudig in gebruik en richt zich op de essentie: een groot, helder beeld en de toegevoegde waarde van Ambilight.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: Titan OS
Verversingssnelheid: 60Hz

Salora 65UA550 - 2023

Dit is een model uit 2023, maar nog volop te koop. Doordat hij ietsje ouder is, ligt de prijs ook een stuk lager dan de andere tv's die hier worden besproken. De Salora 65UA550 is een 65-inch Ultra HD smart-tv die een degelijke set functies biedt voor een scherpe prijs. Het toestel draait op Android TV, waardoor je toegang hebt tot veel apps en alle streamingdiensten. Met drie HDMI 2.1-poorten is de tv ook geschikt voor het aansluiten van moderne apparaten zoals gameconsoles en mediaboxen. Het geluid wordt verzorgd door twee 12W-luidsprekers met ondersteuning voor Dolby Atmos. Daarnaast is er een ingebouwde Google Chromecast voor eenvoudig streamen van content. Kortom, een veelzijdige en betaalbare optie voor wie op zoek is naar een groot 4K-scherm.

Jaar van introductie: 2023
Besturingssysteem: Android TV
Verversingssnelheid: 50Hz