Vibrators die je oplaadt via usb en bedient met een app: we staan er niet bij stil wat er allemaal voor techniek en technologie in erotisch speelgoed zit verwerkt. Terwijl er, zeker de laatste 100 jaar, behoorlijk wat innovaties zijn doorgevoerd in de wereld van de sextoys.

In dit artikel: Een korte geschiedenis van vibrators | De revolutie van de Magic Wand | Dit is er veranderd in vibratie-oplaad-technieken | Nieuwe mogelijkheden: luchtdruk & suctie

Lees ook: Masturberen: waarom solo ook heel spannend en ontspannend kan zijn

Vibrators

Vibrators zijn de eerste sextoys voorzien van een technologisch aspect. In eerste instantie werden ze gebruikt voor een nekmassage (dat was al rond het jaar 1900), maar later kreeg het apparaat een steeds rechtere, langere vorm, De eerste keer dat vibrators openlijk en openbaar met seks in verband werden gebracht, was in een advertentie voor de Hygeia in 1903. Een spannende move, want het was lang verboden om te adverteren voor apparaten voor seksueel plezier. Op sommige plekken in de wereld is dat zelfs nog steeds zo (Alabama bijvoorbeeld).

In 1920 zag je ook steeds meer vibrators in pornoblaadjes en seksfilms, al werden ze daar nog steeds ‘rugmasseerders’ genoemd. Vanaf 1930 kwamen er steeds meer varianten van deze rugmasseerders op de markt.

Hitachi Magic Wand

Ruim een halve eeuw lang konden vibrator altijd maar op één snelheid gebruikt worden, maar in 1952 vond er een revolutie plaats waarvan we nog steeds de vruchten plukken: de Niagara Handheld Unit 1 kwam uit. Deze vibrator had de mogelijkheid om de snelheid aan te passen. Toen vrouwen in de jaren ‘60 hun seksualiteit meer dan ooit claimden, had dat ook positieve invloed op de verkopen van vibrators. Dit resulteerde in de jaren ‘70 in de opkomst van de Hitachi Magic Wand, de vibrator die op veel plekken nog steeds als masseerder wordt verkocht en tot op de dag van vandaag geldt als een van de meest iconische vibrators ter wereld. Deze modellen werkten overigens allemaal nog met een stekker in het stopcontact.

Lees ook: Zo helpt een wandvibrator je naar een magisch seksleven

Tarzan

In de jaren ‘80 en ‘90 ging het pas echt los met de apparaten, want iedereen begon batterijen te gebruiken en die lange draad was niet meer nodig, wat je veel meer bewegingsvrijheid gaf. Je kreeg vibrators die je aan je vinger kon bevestigen, er kwamen veel stillere varianten en in dit ‘plastic fantastic’ tijdperk leek niks te gek. De Tarzan floreerde! De vreemdste kleuren en vormen passeerden de revue, tot er in de tijd na 2000 veel stijlvollere exemplaren op de markt kwamen. Mooie, subtiele apparaten die niet gek staan op een nachtkastje. 

Oplaadmethoden

In de laatste paar decennia hebben we ook veel verschillende oplaadmethoden gezien voor seksspeeltjes. Er zijn er veel die magnetisch werken, waarbij een speciale oplader de accu via magnetische bolletjes van stroom voorziet. Ook zien we steeds vaker dat je een vibrator via usb-c kunt opladen. Hierdoor hoeven er geen losse batterijen te worden gebruikt en dat is een stuk duurzamer (en handiger, want er is niets zo vervelend als in het heetst van de strijd te moeten gaan zoeken naar batterijen). 

Hoewel je tegenwoordig zou denken dat usb-c de standaard moet zijn en veel beter is, hoeft dat niet per se het geval te zijn. De woordvoerder van het Nederlandse sextoymerk Biird (bekend van Namii) vertelt ons daarover het volgende: “De meest gebruikte manieren van laden zijn magnetisch (wanneer twee magneten met elkaar verbinden, één in het product en de andere in de lader), via een ronde lader, via micro/mini-usb en via een 2.5mm jack-lader. Wij maken uitsluitend gebruik van magnetisch. Dit heeft een paar voordelen. Het is makkelijk te gebruiken, want je hoeft gewoon maar het product neer te zetten op onze magnetische base. En op deze manier kunnen de producten volledig waterdicht blijven.”

©Biird Namii

Suctiespeeltjes

Daarnaast hebben we sinds 2014 ook een heel andere technologie op de seksspeeltjesmarkt gekregen: de suctiespeeltjes. Denk aan de Satisfyer, die door een soort luchtdrukverplaatsingen zorgt voor hevige, clitorale stimulatie. Wederom een revolutie op het gebied van seksspeeltjes: was het eerst alleen maar trillen met een trilmotor, met de komst van de Satisfyer is het ook mogelijk om via sonische golven te worden gestimuleerd. Technisch gesproken gebeurt er dit: een motor drijft een staafje aan, verbonden met een siliconen membraan. Dat membraan gaat vervolgens op en neer en zo wordt de suctie gecreëerd.

Lees ook: Zo werkt de Satisfyer

©Swiss-Discovery - stock.adobe.com

Met een app? Met een app!

Sinds een paar jaar zijn er ook slimme sextoys (hebben we ook een leuk artikel over) op de markt die je via bluetooth met een app op je telefoon verbindt. Vervolgens kun je dan met de app zelf een ander ritme instellen voor het apparaat, of je kunt dat overlaten aan iemand die je toegang geeft tot jouw apparaat. Een sextoy die online is: het is voor veel mensen een ver-van-hun-bed-show, omdat ze sekstoys als iets heel intiems en privés zien. Voor anderen is het juist een nieuwe dimensie aan hun seksleven.

Bij Biird kiezen ze er tot nu toe bewust voor om niet online te gaan met hun seksspeeltjes. “Op papier lijkt dat een super idee, maar in de praktijk is het toch maar zeer onhandig. Zo moet je je telefoon meenemen in bed, wat al voor extra afleiding kan zorgen. Denk aan notificaties die binnenkomen, de juiste app vinden... Daarna moet je het speeltje verbinden met de telefoon over bluetooth en we kennen allemaal wel de frustratie wanneer de connectie niet wil lukken. En daar lig je dan, al dan niet met je partner. Tijdens de act moet je dan ook nog je telefoon in een hand houden om het speeltje te bedienen, het scherm te ontgrendelen....  Tot nu toe hebben we dus nog geen goede gebruikservaring kunnen bedenken waar een app aan te pas komt. Waar we wel aan werken is een product met draadloze controller. Dit heeft hetzelfde effect als een app, maar de controller is ontworpen om zo min mogelijk afleiding te geven.”

Benieuwd naar wat komen gaat? Wij ook!

Zoals je ziet zijn de ontwikkelingen op het gebied van sekstoys enorm snel gegaan, zeker in de laatste decennia. Dat belooft wat voor de aankomende jaren. Op ID.nl houden we je in ieder geval op de hoogte!

💡 Good vibrations

Ben je ooit in San Francisco en wil je meer weten over de geschiedenis van vibrators, dan mag je zeker het Good Vibrations' Antique Vibrator Museum niet missen. Hier vind je een grote collectie vintage speeltjes, daterend vanaf 1880 tot aan de vroege jaren zeventig van de vorige eeuw. Je kunt de vibrators ook online bekijken.

©Bron: http://www.antiquevibratormuseum.com/

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.