Het is lekker voor je spieren, het ontspant en het ruikt lekker: massageolie is een wondermiddel. Maar welke olie kies je en hoe gebruik je het?

Soorten massages

Massages zijn er in allerlei varianten, net als massageolie. Ingewikkeld? Dat hoeft niet! Hoewel er veel soorten zijn, is iedereen anders en is het – net als met seks – juist leuk om samen te experimenteren en te ontdekken wat wel en niet werkt. Laat je er vooral niet door uit het veld slaan. In dit artikel richten we ons op de rugmassage, de lichaamsmassage en de erotische massage. Massages die heel geschikt zijn voor een intiem moment met je (bed)partner. Een massage is een heel goede vorm van voorspel, omdat je het heel rustig aan kunt opbouwen en je langzaam naar de intiemere delen toe kunt werken.

Soorten massageolie

Masseren doe je het beste met massageolie. Bodylotion kan ook, maar helaas droogt dat vaak te snel op en glijdt het niet voldoende. Massageolie ruikt vaak lekker, en sommige hebben een smaakje (die plakken soms wat meer door de toevoeging van suiker of honing). Massageolie verzorgt en verzacht de huid lekker. Ook zijn er oliën die niet in een flesje komen, maar als een kaars. Steek je de kaars aan, dan verandert de wax in een fijne, warme massageolie. Wees daar wel voorzichtig mee, want hoewel warmte fijn is, kan het in eerste instantie te heet zijn.

© ME Image

Massageolie kan uit natuurlijke ingrediënten bestaan, maar er zijn ook veel varianten die vol van chemische stoffen en parfum zitten. Bovendien is het heel persoonlijk welke je prettig vindt, en hoeveel je gebruikt – niet iedereen houdt van dat plakkerige gevoel op de huid. Terwijl sommigen zich juist volledig willen laten insmeren voor extra gladheid tijdens de massage. Er zijn ook massageoliën die na aanraking enorm verwarmen. Dit kan bijdragen aan een ontspannen gevoel. Daarnaast kan het de spieren wat losser maken mochten die bijvoorbeeld stijf, moe of pijnlijk zijn.

Is massageolie multifunctioneel?

Massageolie wordt ook vaak gebruikt als glijmiddel, maar daar is niet elke olie geschikt voor. Sommige massageoliën zorgen namelijk voor irritaties van de intieme zones, omdat er bijvoorbeeld veel parfum inzit. Ook kan het een negatief effect hebben op zowel condooms als sekstoys, waardoor deze niet meer veilig zijn en zelfs stuk kunnen gaan. Pas vooral op met glycerine in de olie: dit maakt de olie wel lekker glibberig, maar het kan de zuurwaarden in de vagina uit balans brengen. Er zijn wel massageoliën die je voor beiden kunt gebruiken, dit staat vaak specifiek vermeld op het product. Bijvoorbeeld die van het condoommerk Durex. 

Ook interessant: Zo verrijk je je seksleven met glijmiddel

Massageolie kopen: hier moet je op letten

Er zijn verschillende zaken om op te letten als je massageolie wil aanschaffen. Let bijvoorbeeld goed op wat je zelf lekker vindt ruiken en waar je de olie voor wilt gebruiken. Wil je het ook als glijmiddel gebruiken, controleer dan goed of dat wel kan in combinatie met condooms of sekstoys. Daarnaast is het altijd goed om te controleren of je massageolie geen glycerine bevat, mocht je het bij het vrouwelijk geslachtsdeel willen gebruiken. Houd er rekening mee dat massageolie en glijmiddel niet hetzelfde zijn, maar soms wel als 2-in-1-product te koop zijn. Massageolie is er voor vijf euro, maar je kunt er ook vijftig euro aan kwijt zijn: het is maar net welke je zelf aantrekkelijk vindt.

Masseren: zo doe je dat

Er zijn wel duizenden manieren om te masseren. Wees daarom niet bang om het verkeerd te doen en vraag je partner eventueel om instructies: mag het wat harder, moet het juist wat zachter? Sneller, langzamer? Het beste startpunt is om wat olie in je handen te doen en deze even te laten opwarmen, bijvoorbeeld door te wrijven: anders is het soms een koude verrassing op het lijf. Daarna kun je rustig met de handen over het lichaam glijden om de olie te verspreiden. Waarschijnlijk volgen je handen dan als vanzelf de vormen van het lichaam. Neem vooral de tijd, masseer langzaam en zet soms wat meer druk met de handen. Kijk goed hoe je partner reageert en zo kun je steeds meer experimenteren. Gebruik daarbij niet alleen de palmen van je handen, maar bijvoorbeeld ook je knokkels of je ellebogen. En probeer te variëren in het soort beweging: zacht strelen, flink kneden, warm wrijven of los kloppen.

©Stevica Mrdja

De ideale omstandigheden

Wil je iemand een fijne, ontspannende en misschien wel erotische massage geven? Zorg dan voor een prikkelarme omgeving. Zorg voor een opgeruimde kamer, dim het licht en zet ontspannende muziek op. Dit hoeft niet per se meditatieve muziek te zijn, heerlijke 90’s RnB is bijvoorbeeld ook zeer geschikt. Zorg ervoor dat je het bed van een handdoek voorziet en dat de kamer een fijne geur en atmosfeer heeft. Televisie uit, telefoon weg, even in alle rust aandacht hebben voor elkaar. Kaarsjes dragen ook vaak bij aan een romantische sfeer voor een massage, maar zet die wel op een veilige plek.

Uiteindelijk gaat het bij een massage om ontspanning: niet alleen voor de ontvanger, maar ook voor de gever. Loop dus niet te hard van stapel, want masseren is best een intensieve activiteit. Pak het rustig aan en bouw de spanning langzaam op, dan zit je eigenlijk altijd goed. Lekker genieten!

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.