Het is lekker voor je spieren, het ontspant en het ruikt lekker: massageolie is een wondermiddel. Maar welke olie kies je en hoe gebruik je het?

Soorten massages

Massages zijn er in allerlei varianten, net als massageolie. Ingewikkeld? Dat hoeft niet! Hoewel er veel soorten zijn, is iedereen anders en is het – net als met seks – juist leuk om samen te experimenteren en te ontdekken wat wel en niet werkt. Laat je er vooral niet door uit het veld slaan. In dit artikel richten we ons op de rugmassage, de lichaamsmassage en de erotische massage. Massages die heel geschikt zijn voor een intiem moment met je (bed)partner. Een massage is een heel goede vorm van voorspel, omdat je het heel rustig aan kunt opbouwen en je langzaam naar de intiemere delen toe kunt werken.

Soorten massageolie

Masseren doe je het beste met massageolie. Bodylotion kan ook, maar helaas droogt dat vaak te snel op en glijdt het niet voldoende. Massageolie ruikt vaak lekker, en sommige hebben een smaakje (die plakken soms wat meer door de toevoeging van suiker of honing). Massageolie verzorgt en verzacht de huid lekker. Ook zijn er oliën die niet in een flesje komen, maar als een kaars. Steek je de kaars aan, dan verandert de wax in een fijne, warme massageolie. Wees daar wel voorzichtig mee, want hoewel warmte fijn is, kan het in eerste instantie te heet zijn.

© ME Image

Massageolie kan uit natuurlijke ingrediënten bestaan, maar er zijn ook veel varianten die vol van chemische stoffen en parfum zitten. Bovendien is het heel persoonlijk welke je prettig vindt, en hoeveel je gebruikt – niet iedereen houdt van dat plakkerige gevoel op de huid. Terwijl sommigen zich juist volledig willen laten insmeren voor extra gladheid tijdens de massage. Er zijn ook massageoliën die na aanraking enorm verwarmen. Dit kan bijdragen aan een ontspannen gevoel. Daarnaast kan het de spieren wat losser maken mochten die bijvoorbeeld stijf, moe of pijnlijk zijn.

Is massageolie multifunctioneel?

Massageolie wordt ook vaak gebruikt als glijmiddel, maar daar is niet elke olie geschikt voor. Sommige massageoliën zorgen namelijk voor irritaties van de intieme zones, omdat er bijvoorbeeld veel parfum inzit. Ook kan het een negatief effect hebben op zowel condooms als sekstoys, waardoor deze niet meer veilig zijn en zelfs stuk kunnen gaan. Pas vooral op met glycerine in de olie: dit maakt de olie wel lekker glibberig, maar het kan de zuurwaarden in de vagina uit balans brengen. Er zijn wel massageoliën die je voor beiden kunt gebruiken, dit staat vaak specifiek vermeld op het product. Bijvoorbeeld die van het condoommerk Durex. 

Ook interessant: Zo verrijk je je seksleven met glijmiddel

Massageolie kopen: hier moet je op letten

Er zijn verschillende zaken om op te letten als je massageolie wil aanschaffen. Let bijvoorbeeld goed op wat je zelf lekker vindt ruiken en waar je de olie voor wilt gebruiken. Wil je het ook als glijmiddel gebruiken, controleer dan goed of dat wel kan in combinatie met condooms of sekstoys. Daarnaast is het altijd goed om te controleren of je massageolie geen glycerine bevat, mocht je het bij het vrouwelijk geslachtsdeel willen gebruiken. Houd er rekening mee dat massageolie en glijmiddel niet hetzelfde zijn, maar soms wel als 2-in-1-product te koop zijn. Massageolie is er voor vijf euro, maar je kunt er ook vijftig euro aan kwijt zijn: het is maar net welke je zelf aantrekkelijk vindt.

Masseren: zo doe je dat

Er zijn wel duizenden manieren om te masseren. Wees daarom niet bang om het verkeerd te doen en vraag je partner eventueel om instructies: mag het wat harder, moet het juist wat zachter? Sneller, langzamer? Het beste startpunt is om wat olie in je handen te doen en deze even te laten opwarmen, bijvoorbeeld door te wrijven: anders is het soms een koude verrassing op het lijf. Daarna kun je rustig met de handen over het lichaam glijden om de olie te verspreiden. Waarschijnlijk volgen je handen dan als vanzelf de vormen van het lichaam. Neem vooral de tijd, masseer langzaam en zet soms wat meer druk met de handen. Kijk goed hoe je partner reageert en zo kun je steeds meer experimenteren. Gebruik daarbij niet alleen de palmen van je handen, maar bijvoorbeeld ook je knokkels of je ellebogen. En probeer te variëren in het soort beweging: zacht strelen, flink kneden, warm wrijven of los kloppen.

©Stevica Mrdja

De ideale omstandigheden

Wil je iemand een fijne, ontspannende en misschien wel erotische massage geven? Zorg dan voor een prikkelarme omgeving. Zorg voor een opgeruimde kamer, dim het licht en zet ontspannende muziek op. Dit hoeft niet per se meditatieve muziek te zijn, heerlijke 90’s RnB is bijvoorbeeld ook zeer geschikt. Zorg ervoor dat je het bed van een handdoek voorziet en dat de kamer een fijne geur en atmosfeer heeft. Televisie uit, telefoon weg, even in alle rust aandacht hebben voor elkaar. Kaarsjes dragen ook vaak bij aan een romantische sfeer voor een massage, maar zet die wel op een veilige plek.

Uiteindelijk gaat het bij een massage om ontspanning: niet alleen voor de ontvanger, maar ook voor de gever. Loop dus niet te hard van stapel, want masseren is best een intensieve activiteit. Pak het rustig aan en bouw de spanning langzaam op, dan zit je eigenlijk altijd goed. Lekker genieten!

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.