Bij sommigen typen seks is glijmiddel een must, maar toch rust er soms nog een taboe op. Jammer, want naast dat het droogte tegengaat, is glijmiddel er ook juist om je seksleven nog leuker te maken. Dit is hoe.

De ene vrouw heeft van nature een wat meer vochtige vagina dan de andere. Je denkt misschien ten onrechte dat droogte samenhangt met niet genoeg in de stemming zijn voor seks. Dat is lang niet altijd het geval: de ene persoon is simpelweg de andere niet, net als dat er bij mannen ook veel verschillen zijn. Ook kan leeftijd en bijvoorbeeld de menopauze een rol spelen, maar ook stress, medicijngebruik, hormoonfluctuaties, allergieën of bepaalde aandoeningen.

Glijmiddel gebruiken

Glijmiddel is gemaakt om iets wat droog is, glibberig te maken. Dat kan dus bijvoorbeeld zijn in de vorm van massageolie, maar ook om een wat minder vochtige vagina net wat gladder te maken, zodat penetratie niet pijnlijk is door stroefheid. Daarnaast vergroot stroefheid de kans dat het condoom scheurt. Glijmiddel gebruiken is heel normaal en je kunt het gewoon kopen bij de drogist. 

Het gebruik is ook niet ingewikkeld: je kunt het net als een bodylotion over het lichaam verspreiden naar wens. Hoeveel je gebruikt en of je later nog wat extra aanbrengt, dat is helemaal aan jou. Wees vooral creatief en ontdek spelenderwijs wat jij en je partner fijn vinden. Glijmiddel kan ook goed als massageolie worden gebruikt, zeker een variant op basis van siliconen (waarover later meer). Daarnaast kun je ook masturbatie fijner maken met glijmiddel. 

Tip: breng voor de penetratie glijmiddel op de penis aan, zo wordt het glijmiddel goed verdeeld.

Soorten glijmiddel

Er zijn veel glijmiddelen die meer dan dan alleen de boel wat gladder maken. Ze zijn er met smaakjes, met verwarmende stoffen en ook die tintelingen geven voor extra stimulatie, naast natuurlijk de gewone geurloze variant. Er zijn ook glijmiddelen die speciaal als glijmiddel en massageolie in een worden verkocht. Daarnaast zijn er glijmiddelen met zaaddodende elementen erin, en ook juist die de vruchtbaarheid bevorderen. Zo zie je maar, dit product kan allerlei verschillende taken vervullen. Extra stimulatie, een lekker smaakje bij bijvoorbeeld orale seks of gewoon, rechttoe rechtaan, glijmiddel.

©White bear studio

Glijmiddel kopen: waar let je op?

Zoals we net al aanstipten is glijmiddel er in vele varianten, maar daarbij hebben we de belangrijkste verschillen nog niet gemeld. Namelijk van welk basisingrediënt het glijmiddel gemaakt is. Ze zijn er op basis van siliconen, water en olie.

Glijmiddel op waterbasis

Glijmiddel op waterbasis is over het algemeen de beste keuze en meestgebruikte variant – dat is niet voor niets. Het is namelijk het veiligst, bijvoorbeeld in combinatie met seksspeeltjes. Sommige glijmiddellen tasten je seksspeeltjes namelijk aan en dat wil je natuurlijk niet. 

Tip: er is nog een reden dat glijmiddel op waterbasis zo fijn is, namelijk dat het makkelijker schoon te maken is. 

Glijmiddel kan ook erg plakken, een variant op waterbasis is makkelijker schoongemaakt en vlekt niet zo snel. Maar het heeft wel een nadeel: het blijft niet zo lang glijden als veel andere soorten. Het droogt wat sneller op en dat betekent dat je regelmatig wat bij moet pakken. Dat kan de vrijpartij wat verstoren, al is het natuurlijk ook juist leuk om er op een zwoele manier wat meer aandacht aan te besteden. 

Siliconen, hybdrie of olie

Siliconenglijmiddel kan sekstoys ook aantasten, dus let daarbij goed op. Het is wel een populaire keuze voor anale seks want het is wat lobbiger en het droogt niet zo snel op als de variant op waterbasis. Er zijn ook glijmiddelen die water en siliconen combineren en zo een hybride vormen. Glijmiddel op oliebasis is ook een optie, maar dat is moeilijker schoon te maken en – nog belangrijker – tast latex aan. Zonde van je latexkleding, maar nog erger omdat de meeste condooms van latex gemaakt zijn. Ver weg van blijven dus, als jij en je partner condooms gebruiken.

Ook interessant: Condooms: wie is verantwoordelijk voor het meebrengen ervan?

©Pixel-Shot

Let op andere middelen

Gebruik je glijmiddel om seks te hebben met een vrouw, let dan goed op dat er geen glycerine in de ingrediëntenlijst staat. Dat kan namelijk een negatieve invloed hebben op de zuurtegraad daar beneden en zelfs leiden tot een vaginale infectie. Ook goed om te weten: kies voor glijmiddel als het om de genitaliën gaat: bodylotion, crèmespoeling of babyolie zijn geen aanraders. Door de aanwezigheid van sulfaten en parfum kan de gevoelige huid in de zuidelijke regionen gaan irriteren of ontsteken.

Zo verloopt het gladjes

Glijmiddel kan het plezier in bed vergroten, maakt penetratie gemakkelijker en je kunt het zowel tijdens het vrijen als bij solosessies gebruiken. Belangrijk is vooral het basisingrediënt van het glijmiddel. Daarnaast is het vooral aan jou om een glijmiddel te vinden dat je qua textuur, extra’s en in gebruik het prettigst vindt. En dat geldt uiteraard ook voor je bedpartner. Veel plezier!

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.