Wie een ander energiecontract wil, heeft heel wat te kiezen. Naast een vast en variabel energiecontract is ook het dynamisch energiecontract in trek. Om je te helpen de juiste keuze te maken, zetten we de voor- en nadelen van alle vormen van energiecontracten voor je op een rij.

Vast energiecontract: voordelen en nadelen

Een vast energiecontract biedt de meeste zekerheid, helemaal na het einde van het prijsplafond in januari 2024. De leveringsprijzen van elektriciteit en gas blijven hetzelfde, zolang je contract loopt. Je kunt vaak een contract voor één jaar of voor drie jaar afsluiten. Daarna wordt je contract automatisch omgezet in een variabel contract, tenzij je weer een nieuw vast contract afsluit. Met een vast energiecontract heb je dus geen zorgen over prijsschommelingen op de energiemarkt. Je weet gedurende de looptijd precies waar je aan toe bent en je hoeft niet bang te zijn voor plotselinge prijsstijgingen. 

Lees hier hoe een vast energiecontract je honderden euro’s kan besparen.

Aan de andere kant is er ook een kans dat de energieprijzen niet stijgen maar zakken. Daardoor betaal je misschien wel meer dan wanneer je een variabel contract had. Het is lastig te voorspellen wat de energieprijzen in de toekomst doen. Daarom is een vast energiecontract vooral verstandig als je de tarieven binnen het contract acceptabel vindt en niet het risico wil lopen dat de energieprijzen het komende jaar (of jaren) stijgen. 

©nevodka.com - stock.adobe.com

Het ‘vaste’ aan deze contractvorm zorgt er ook voor dat je er minder makkelijk vanaf komt. Tussentijds overstappen van energieleverancier is mogelijk, maar dan heb je te maken met een opzegvergoeding. Voorheen was dat bedrag nog te overzien, maar sinds juni 2023 ben je een stuk meer kwijt bij voortijdige opzegging. Zeg je het contract vóór de einddatum op, dan moet je als klant namelijk het bedrag bijleggen dat de leverancier misloopt door je vertrek. Hoe hoog deze ‘opzegboete’ precies is, verschilt per situatie. Je mag er echter van uitgaan dat het bedrag een stuk hoger ligt dan de 50 tot 125 euro die voorheen gold (zeg je zowel stroom als gas op, dan wordt dit bedrag verdubbeld). 

Ben je van plan om binnenkort te verhuizen? Houd er rekening mee dat een vast energiecontract op je naam staat en niet op je adres. Verhuis je bijvoorbeeld van een huis met gasaansluiting naar een gasloze woning? Dan blijf je zolang je vast energiecontract loopt wel de vaste leveringskosten en netbeheerkosten betalen, terwijl je geen gas meer gebruikt.

Ook interessant: Is het slim om (weer) een vast energiecontract af te sluiten?

Voor- en nadelen van variabel energiecontract

Een variabel energiecontract is een contract voor onbepaalde tijd, wat inhoudt dat je het contract op ieder moment kunt opzeggen. Je bent dus erg flexibel, maar daar staat tegenover dat de energietarieven iedere maand kunnen wijzigen. Je kunt de ene maand dus voordeliger uit zijn dan de andere. Het is ook mogelijk dat je over een jaar fors meer betaalt dan als je nu een vast contract voor drie jaar had afgesloten.

Is er sprake van een dalende energieprijs, dan is een variabel energiecontract erg interessant. Je profiteert immers van de lagere energieprijzen. Het is echter niet altijd even duidelijk of er wel sprake is van een dalende energiemarkt. Bovendien kan het sentiment ook zomaar omslaan, bijvoorbeeld door een oorlog. Omdat het een contract voor onbepaalde tijd betreft, kun je in het geval van flinke stijgingen ook snel alsnog een vast contract afsluiten. De kans is echter aanwezig dat ook de prijzen voor vaste contracten zijn gestegen. Je dekt jezelf echter wel in als de prijzen nóg hoger worden.

Doordat je energietarieven iedere maand verschillen, weet je wat minder goed waar je aan toe bent. Je kunt dan ook het best van een hoger maandbedrag uitgaan dan je eigenlijk verwacht, zodat je niet voor verrassingen komt te staan.  

Dynamisch energiecontract: de voors en tegens

Het dynamisch energiecontract werkt wat anders dan bovenstaande contractvormen. Er is namelijk geen sprake van een vast energietarief gedurende de hele looptijd (zoals bij een vast contract), maar er is ook geen wisselend maandtarief (zoals bij een variabel contract). In plaats daarvan betaal je de actuele beursprijs van elektriciteit en gas. Die prijzen schommelen ieder uur voor elektriciteit en iedere dag voor gas. Zoals bij elk contract is het belangrijk om de prijsverschillen tussen aanbieders te vergelijken. 

©alice_photo - stock.adobe.com

De tarieven kunnen soms zelfs negatief zijn. Dat betekent dat je geen geld hoeft te betalen, maar juist geld krijgt als je energie gebruikt. Dit kan gebeuren op momenten dat het stroomnet overvol is. In de praktijk komt dit niet vaak voor. Bovendien kunnen de prijzen de rest van de tijd hoog zijn, waardoor je er uiteindelijk alsnog geen profijt van hebt. Voor eigenaren van zonnepanelen kan een dynamisch contract bovendien nadelig uitvallen als je stroom levert op het moment dat het stroomnet overvol is. De teruglevertarieven zijn namelijk gekoppeld aan de huidige marktprijzen. Bij negatieve prijzen betaal je daardoor voor het terugleveren van energie.

Zo’n dynamisch energiecontract is dus heel interessant als je energie gebruikt op uren dat de energieprijzen het laagst zijn. Dat helpt ook bij het voorkomen van een overvol stroomnet. De energieprijzen zijn namelijk hoger in de piekuren, wanneer het gros van de Nederlandse huishoudens energie gebruikt. Zo’n contract is dan ook vooral interessant als je overdag (of misschien wel ‘s nachts) de wasmachine en droger laat draaien, of bijvoorbeeld je elektrische auto oplaadt. Lees ook onze tips voor slim laden met een dynamisch energiecontract.

Tip: na 1 januari 2024 wordt gas wat duurder en stroom wat goedkoper. Het kan aantrekkelijk zijn om een kamer te verwarmen met bijvoorbeeld een elektrisch kacheltje.

Een nadeel van een dynamisch energiecontract is echter dat het tijdsintensief kan zijn om gedurende de dag steeds te monitoren wanneer de tarieven het laagst zijn. De tarieven kunnen van uur tot uur en van dag tot dag flink schommelen. Als je de huidige prijzen niet actief in de gaten houdt, kan een dynamisch contract ertoe leiden dat je energiekosten veel hoger uitvallen dan bij een vast of variabel energiecontract. 

Lees ook: Zo maak je de uurprijzen van een dynamisch energiecontract visueel.

🌡️Minder gas en meer stroom gebruiken? Met een airco verwarm en koel je alleen de ruimtes die je gebruikt!

Amazon heeft de eerste foto van actrice Sophie Turner als het populaire gamepersonage Lara Croft in de aankomende televisieserie Tomb Raider getoond.

De foto is hieronder te zien en toont dat Turner – vooral bekend voor de rol van Sansa Stark in de serie Game of Thrones – erg lijkt op de klassieke versie van het bekende gamepersonage, inclusief dezelfde outfit en brilletje. Het is voor het eerst dat we zien hoe Turner in de huid kruipt van Lara Croft, al was al wel enige tijd bekend dat zij de rol ging vertolken.

Zoals al geruime tijd bekend is, werkt Amazon aan een serie gebaseerd op de Tomb Raider-games. Hoewel nog niet bekend is wanneer deze op Amazon Prime Video te zien zal zijn, zullen de opnames zover bekend volgende week van start gaan. Het script wordt geschreven door Phoebe Waller-Bridge – bekend van Fleabag. Ook zijn er andere castleden bekend, waaronder Sigourney Weaver (Avatar, Alien) en Jason Isaacs (The White Lotus).

Meerdere games op komst

Tomb Raider bestaat al sinds de jaren negentig: in de games reist avonturierster Lara Croft de wereld over en neemt ze het op tegen een groot scala aan vijanden. Het personage groeide uit tot een waar icoon en is al meermaals verfilmd – onder andere Angelina Jolie kroop eerder in de huid van Lara.

Fans hoeven niet bang te zijn dat ze de komende jaren geen games ontvangen rondom het personage. Later dit jaar verschijnt Tomb Raider: Legacy of Atlantis, een remake van de allereerste Tomb Raider-game. Voor 2027 staat een compleet nieuwe game gepland met de naam Tomb Raider: Catalyst.

Een minuut wachten kan eindeloos lijken, bijvoorbeeld tussen het indrukken van de aanknop en het uiteindelijk erschijnen van het Windows-bureaublad. Met de juiste aanpassingen kun je die wachttijd vaak flink verkorten. En wie wil er nu niet sneller uit de startblokken?

Het is je vast al opgevallen dat je Windows-pc na maanden intensief gebruik trager opstart dan in het begin. Dat lijkt vreemd, maar is goed verklaarbaar: je hebt waarschijnlijk allerlei programma’s geïnstalleerd die automatisch met Windows mee opstarten. Deze automatisch opstartprogramma’s controleren en uitschakelen is dan ook een belangrijke optimalisatiestap.

Maar daarnaast bestaan nog wel andere trucs om de opstarttijd te verkorten. Staat Windows nog op een klassieke harde schijf, dan kun je de tijd vaak makkelijk met een minuut of meer inkorten door over te stappen op een ssd (Solid State Drive). Dit kost wel wat tijd en geld, maar levert meteen een flinke tijdwinst op. En als we het toch over drastische ingrepen hebben: ook een volledige, schone (her)installatie van Windows (op dezelfde schijf) geeft je pc gegarandeerd een snellere start.

Draait Windows al op een ssd en wil je geen nieuwe installatie uitvoeren, lees dan vooral verder: er zijn ook minder ingrijpende maatregelen die het opstarten van je computer merkbaar versnellen. 

Meten is weten

Hoeveel tijd je met de tips en technieken uit dit artikel precies wint, is lastig te voorspellen, want dit hangt af van meerdere factoren. We raden je aan dit zelf te meten. Dat kan met een stopwatch, maar gespecialiseerde applicaties doen dit nauwkeuriger. Windows Performance Analyzer (https://apps.microsoft.com/detail/9n0w1b2bxgnz) is een optie, maar is erg technisch. Een veel gebruiksvriendelijker alternatief is BootRacer (www.greatis.com/bootracer). Deze app is ook gratis en die kun je na enkele testrondes gerust weer verwijderen. We tonen eerst hoe je BootRacer gebruikt om de opstarttijd(en) te meten, want de tool biedt daarnaast ook enkele optimaliseringsopties.

BootRacer (meten)

Download de app en pak het zip-bestand uit. Start het uitgepakte exe-bestand en installeer het. Laat de vier opties aan het einde van de setup aangevinkt, rond af met Voltooien en start BootRacer op. Sluit alle andere applicaties, klik op Start en kies bij Perform a full boot time test voor Start Test / Yes. Na de herstart van Windows verschijnt rechtsonder een pop-upvenster met de opstartduur. Standaard meet BootRacer dit bij elke nieuwe Windows-opstart, waarna je via History de opeenvolgende tijden kunt volgen. Deze duur is telkens opgesplitst in drie delen: de eigenlijke boottijd, de wachttijd om aan te melden, en de tijd tussen aanmelding en een gebruiksklaar bureaublad. De BIOS-tijd (Pre-boot) aan het begin zit er niet bij omdat BootRacer begrijpelijkerwijs dan nog niet draait. Tijdens de boottijd laadt Windows de kernel, start essentiële systeemservices en initialiseert stuurprogramma’s. Na je aanmelding worden je profiel, instellingen, de shell (Verkenner), achtergrondprocessen en automatische opstartprogramma’s geladen.

Wil je niet langer dat BootRacer de opstarttijd meet, ga dan naar Options en selecteer op het tabblad Show de optie Disable BootRacer AutoStart in plaats van Every boot.

Automatisch opstarten

Je weet nu hoe je de opstartduur kunt meten en bekijken, dus kunnen we aan de slag om deze te optimaliseren en te verkorten. Vaak win je tijd door enkel noodzakelijke programma’s automatisch met Windows te laten starten. Dit overzicht vind je in het Windows Taakbeheer, bereikbaar via het contextmenu van de startknop. Klik hier op Opstart-apps. Zet overbodige apps (tijdelijk) uit door er met rechts op te klikken en Uitschakelen te kiezen, al blijft het hier gissen hoeveel tijd zo’n app werkelijk kost bij het opstarten.

Daarvoor gebruik je BootRacer, dat ook per app de opstarttijd kan vastleggen. Start BootRacer, ga naar Options, open het tabblad Startup Control, klik op Enable Control en vink Measure program’s startup time en Log history of started apps aan. Bevestig met Save. Na een nieuwe Windows-opstart klik je in BootRacer op History en kies je History of Executed Startup Programs, voor een exacte opstarttijd van elke app, in chronologische volgorde.

Opstart-optimalisatie

Je weet nu precies hoeveel impact elke app heeft op de totale opstarttijd. In BootRacer kun je deze apps niet alleen tijdelijk uitschakelen, maar ook de startvolgorde aanpassen. Open het onderdeel Startup Control voor een overzicht. Verwijder het vinkje om apps uit te schakelen. Klik je met rechts op een app, dan kies je Info om het pad naar het programma te zien of eventueel Delete als je de opstartverwijzing (in het register) helemaal wilt verwijderen. Met de knop Set Order links bovenin bepaal je via de pijlknoppen welke apps eerder of juist later starten. Bevestig je wijzigingen met Finish Reordering.

Opstart-vertraging

In BootRacer kun je het opstarten van specifieke apps niet uitstellen om sneller je bureaublad te zien, omdat de app pas daarna wordt gestart. Dat kan wel met de gratis HiBit start-up Manager (www.hibitsoft.ir/StartupManager.html). Kies bij voorkeur voor de installeerbare versie, want de portable editie mist enkele opties. Installeer de app en start deze op. Wil je een app later laten opstarten, klik er dan met rechts op, kies Add to Delay en stel de gewenste vertraging in (Hour, Minute, Seconds). Of kies Automatic Delay en bepaal hoeveel procent cpu- en/of schijfbelasting er maximaal mag zijn voordat de app start. Bevestig met OK.

Start-up Manager heeft bij de rubriek Tools ook enkele handige extra’s. Zo meldt System Monitoring zich zodra een nieuwe app met Windows wil opstarten en geeft Boot Optimizer de opstarttijden weer, ook van achtergrondservices (zie ook bij Service-optimalisatie).

Functie: ‘Snel opstarten’

Windows heeft een functie ‘Snel opstarten’ die de boottijd verkort. Normaal sluit Windows bij het afsluiten alle apps en logt het systeem de gebruiker uit, waarna bij de volgende start alles opnieuw wordt geladen. Met ‘Snel opstarten’ bewaart Windows de status van de systeemkernel en stuurprogramma’s (in het verborgen bestand c:\hiberfil.sys). Bij een volgende start wordt dit snapshot ingeladen, waardoor Windows sneller opstart. In de meeste gevallen is het zinvol deze functie in te schakelen, behalve bij dual-bootconfiguraties of bij stuurprogramma’s die er niet goed mee werken.

Je beheert dit via de ingebouwde app Configuratiescherm. Ga naar Systeem en beveiliging / Energiebeheer, klik op Het gedrag van de aan/uit-knoppen bepalen en kies Instellingen wijzigen die momenteel niet beschikbaar zijn. Zet een vinkje bij Snel opstarten inschakelen (aanbevolen) en bevestig met Wijzigingen opslaan.

Energiemodi

De functie Snel opstarten werkt alleen bij een volledige afsluiting, maar in het venster Energiebeheer kom je ook Slaapstand en Sluimerstand tegen, die je hier meteen ook kunt activeren. Beide energiebesparende modi zorgen voor een nog snellere start.

Bij Sluimerstand (hibernate) schrijft Windows de volledige inhoud van het RAM naar schijf, zodat de pc geen stroom meer nodig heeft. Bij het opstarten hervat je de sessie exact waar je gebleven was, inclusief geopende programma’s. Nog sneller is Slaapstand, waarbij de sessie in het RAM-geheugen blijft, waardoor de pc wel nog een klein beetje stroom verbruikt.

De exacte opstarttijd hangt af van je hardware en opstartapps, maar grofweg kun je het volgende verwachten: volledig afsluiten zonder snel opstarten circa 30 tot 60 seconden, volledig afsluiten met snel opstarten circa 15 tot 30 seconden, sluimerstand circa 10 tot 20 seconden en slaapstand circa 5 seconden.

Procesoptimalisatie

Blijft de opstart lang duren, ook nadat je alle overtollige opstart-apps hebt uitgeschakeld, dan moet je dieper graven. Vaak zijn het services en achtergrondprocessen die vertraging veroorzaken, zoals cloud-synchronisatiesoftware, update-taken of diensten van derden.

Met een ietwat botte methode spoor je dit als volgt op. Druk op Windows-toets+R, voer msconfig uit, open het tabblad Services en vink Alle Microsoft-services verbergen aan. Klik op Alles uitschakelen en herstart de pc. Start hij nu merkbaar sneller op, dan veroorzaken een of meer van die processen de vertraging.

Met de Boot Optimizer van start-up Manager (zie bij ‘Opstart-vertraging’) kun je zien hoeveel tijd zulke processen kosten. Klik desgewenst met rechts op een proces en kies Disable om het uit te schakelen (het item kleurt grijs). Later kun je dit met Enable weer inschakelen. Kies Uninstall alleen als je zeker weet dat de software niet nodig is, want hiermee verwijder je deze. De optie Delete gebruik je beter niet, omdat dit enkel het item uit de lijst verwijdert terwijl het proces toch kan blijven opstarten.

Je kunt services ook rechtstreeks beheren in Windows via de ingebouwde app Services. Selecteer een service, klik met rechts en kies Eigenschappen. Op het tabblad Algemeen stel je het Opstarttype in op Handmatig of eventueel op Automatisch (vertraagd starten), zodat de service geen impact heeft tijdens de eigenlijke opstartfase. Bevestig met OK.

Autoruns

Vanuit Taakbeheer en met tools als BootRacer, Boot Optimizer en Services kun je de meeste automatisch startende apps en services beheren. Wil je echt alle autostartpunten van Windows zien, gebruik dan het gratis AutoRuns (https://learn.microsoft.com/en-us/sysinternals/downloads/autoruns), bij voorkeur als administrator. Op het tabblad Everything zie je alle opstartpunten in één overzicht en beheer je ze via het contextmenu. Met Jump to Entry spring je direct naar de locatie vanwaar ze worden gestart en met Delete verwijder je de opstartverwijzing uit Windows. Houd er rekening mee dat dit niet eenvoudig terug te draaien is, tenzij je de koppeling handmatig herstelt.

Autoruns lijst letterlijk elk mogelijk opstartpunt van Windows op.

Opstartuitstel

Je hebt de totale opstarttijd waarschijnlijk al flink teruggebracht, maar er zijn nog extra ingrepen mogelijk. Mogelijk zag je in BootRacer een melding over een ‘Explorer start-up Delay’ van 10 seconden voorbij komen. Windows bouwt deze vertraging namelijk standaard in, zodat essentiële systeemdiensten rustig kunnen starten, maar op een modern en snel systeem is dit meestal niet nodig. In BootRacer kun je dit alleen met de betaalde Pro-versie uitschakelen, maar via het register kan het ook gratis.

Druk op Windows-toets+R, voer regedit uit en navigeer naar HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Explorer. Klik met rechts en kies Nieuw / Sleutel, geef deze de naam Serialize. Klik met rechts op deze nieuwe sleutel en kies Nieuw / DWORD (32-bits)-waarde. Noem deze StartupDelayInMSec en laat de waarde 0 staan. Sluit Regedit en herstart je pc.

Auto-doorstart

Wanneer je in BootRacer de totale opstartfase bekijkt, zie je mogelijk ook een ‘Password timeout’, de tijd dat Windows wacht tot je je wachtwoord hebt ingevoerd. Zonde van de verloren tijd, maar als je de enige gebruiker van de pc bent, kun je Windows ook automatisch laten doorstarten.

Druk op Windows-toets+R, typ netplwiz en klik op OK. Verwijder het vinkje bij Gebruikers moeten een gebruikersnaam en wachtwoord opgeven […]. Bevestig met OK en vul het wachtwoord in van het gewenste account.

Zie je deze optie niet, dan gebruik je waarschijnlijk een Microsoft-account. Wil je geen lokaal account aanmaken, dan omzeil je dit als volgt. Ga opnieuw naar Uitvoeren en voer regedit uit. Navigeer naar HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows NT\CurrentVersion\PasswordLess\Device. Dubbelklik in het rechterdeelvenster op DevicePasswordLessBuildVersion en zet de waarde op 0 (in plaats van 2). Na een herstart van je pc zou de optie alsnog zichtbaar moeten zijn.

UEFI/BIOS

Hoewel tools (zoals BootRacer) de opstarttijd van het UEFI/BIOS niet kunnen meten, kan deze fase toch ook enige tijd kosten. Hier controleert de firmware van je moederbord de hardware en start zij het verdere proces. Met enkele instellingen kun je de opstarttijd wellicht iets verkorten.

Om in het UEFI/BIOS te komen, druk je direct na het aanzetten van de pc op een toets als F10, F2 of Del (zie je systeemhandleiding). Zoek daar naar opties als Fast Boot, Quick Boot of Quick Power on Self Test en schakel deze in om bepaalde zelftesten of wachttijden over te slaan. Controleer ook de bootvolgorde: je stelt de Windows-schijf bij voorkeur in als eerste boot device. Vaak kun je ook ongebruikte hardware, zoals bepaalde poorten, uitschakelen, wat soms wat extra tijdwinst oplevert bij de initialisatie.