Windows 10 virtualiseren kan bijvoorbeeld met de ingebakken Windows Sandbox-functie, maar je hebt dan heb je Windows 10 Pro nodig. Heb je Windows 10 Home en geen behoefte om kosten te maken voor de upgrade? Er zijn volop gratis virtualisatie-alternatieven voor Windows Sandbox. We kijken in dit artikel specifiek naar VM VirtualBox.

Er zijn verschillende redenen om te werken met een virtuele omgeving. De belangrijkste is dat je probleemloos programma’s kunt proberen, zonder gevolgen voor je eigen, primaire werkomgeving. Heb je bijvoorbeeld een specifiek programma op het oog, maar vertrouw je het niet volledig of ben je nog niet overtuigd van de kwaliteit van het programma, dan kun je het in een sandbox-omgeving installeren. Bij eventuele problemen gebeurt er niets met je 'eigen' omgeving.

Een ander voordeel is dat je telkens begint met een schone lei. Vooral bij de virtuele omgeving van Windows Sandbox is dat een voordeel. Je hoeft niet Windows telkens te installeren en up-to-date te houden.Heb je interesse in een virtuele machine en zie je de voordelen van Windows Sandbox, maar beschik je niet over de Pro-versie van Windows 10? Er zijn volop gratis alternatieven, zoals Oracle VM VirtualBox. Nadat je het programma hebt geïnstalleerd, open je het via Start, Oracle VM VirtualBox.

Virtuele machine aanmaken met VM VirtualBox

In tegenstelling tot Windows Sandbox, heb je bij VirtualBox een installatiebestand van Windows nodig. Je hebt hiervoor twee opties. Op de Windows 10-site kun je het hulpprogramma voor het maken van media downloaden. Klik op de knop Hulpprogramma nu downloaden. De wizard vraagt wat je wilt doen: kies hier voor ISO-bestand, als wordt gevraagd welk type media je wilt maken. Het hulpprogramma haalt vervolgens de nieuwste installatiebestanden van Windows binnen. In VirtualBox kun je de Windows-versie vervolgens installeren in een virtuele machine.

Kies voor Machine, Nieuw. Geef de virtuele machine een passende naam en selecteer de map waarin de virtuele machine moet worden opgeslagen. Bij Type en Versie kies je voor Microsoft Windows en Windows 10. Geef hierna de gewenste geheugengrootte aan, waarbij je voor Windows 10 minimaal 2 GB (2048 MB) aanhoudt. Hierbij geldt: hoe meer geheugen je kunt toekennen, hoe vlotter de virtuele machine draait. Klik op Volgende. In het venster Harde schijf kies je voor Maak nieuwe virtuele harde schijf nu aan en klik op Aanmaken. In het venster dat hierop volgt, ga je akkoord met de standaardkeuze van VirtualBox: VDI (VirtualBox Disk Image). Klik op Volgende.

©PXimport

VirtualBox vraagt hoe de harde schijf moet worden opgebouwd. Wij kiezen hier voor Dynamisch gealloceerd. Hierbij zal de schijf pas tijdens het gebruik toenemen tot de maximale grootte en niet direct al kostbare schijfruimte innemen. Klik op Volgende en geef hierna aan waar de virtuele harde schijf moet worden opgeslagen en hoe groot de schijf maximaal mag worden. Wij gaan akkoord met de standaardwaarde van 50 GB. Klik op Aanmaken.

De virtuele machine verschijnt nu in het overzicht van VirtualBox en is bijna klaar voor gebruik. Het is nu immers tijd om Windows 10 binnen de virtuele machine te installeren. Dubbelklik op de virtuele machine om deze te starten. VirtualBox merkt dat er nog geen Windows-installatie aanwezig is en vraagt nu waar de installatiebestanden van Windows zich bevinden. Wijs nu naar het eerder gedownloade iso-bestand van Windows 10.

Hierna begint de installatieprocedure van Windows. Volg daarbij de stappen zoals je gewend bent van een normale installatie van Windows 10. Nadat de installatie is voltooid, beschik je over een volwaarde Windows-omgeving en kun je de virtuele machine opnieuw starten: dubbelklik op de vermelding in het hoofdvenster van VirtualBox.

Kant-en-klare virtuele machine

Heb je geen zin om een virtuele machine te installeren, dan kun je ook een kant-en-klare virtuele machine downloaden bij Microsoft. Deze kun je direct gebruiken in VM VirtualBox. Deze route kent wel een belangrijke beperking: de licenties op de virtuele machine zijn altijd van tijdelijke aard: na een bepaalde periode heb je een nieuwe virtuele machine nodig.

Ga naar de virtualmachine-pagina van Microsoft. Hier vind je een kant-en-klare virtuele machine voor verschillende virtualisatieprogramma’s, waaronder voor VirtualBox. Klik op de knop om de virtuele machine te downloaden. De omgeving wordt aangeboden als ingepakt zip-bestand. Pak het zip-bestand uit en open VirtualBox. Kies vervolgens voor Bestand, Appliance importeren.

Blader naar de zojuist gedownloade virtuele machine en selecteer deze. Je herkent het bestand aan de bestandsextensie .ova. Klik op Volgende. Controleer hierna de instellingen die worden getoond in het venster Instellingen Appliance. Je hoeft hieraan niets aan te passen. Klik op Importeren. Je kunt hierna meteen aan de slag met de virtuele machine.

Twijfel je tussen actieve en passieve luidsprekers? Het verschil zit in de versterker. In dit artikel leggen we uit wat de voor- en nadelen zijn, zodat je precies weet welk systeem het beste klinkt in jouw woonkamer. Geen gedoe, gewoon helder advies.

Als je op zoek bent naar beter geluid, vliegen de termen je om de oren. Het onderscheid tussen actief en passief is misschien wel de belangrijkste technische keuze die je moet maken, maar wordt vaak onnodig ingewikkeld gemaakt. Veel mensen denken dat het puur om geluidskwaliteit gaat, terwijl het vooral draait om gebruiksgemak en apparatuur. Na het lezen van dit stuk weet je precies of je voor alles-in-één gemak moet gaan of voor de vrijheid van losse componenten.

De kern: waar zit de krachtbron?

Het technische verschil is eigenlijk heel simpel: het draait allemaal om de locatie van de versterker. Een luidspreker kan namelijk geen geluid maken zonder stroom en aansturing.

Bij een actieve speaker is de versterker ingebouwd in de behuizing van de luidspreker zelf. Je herkent dat direct aan de achterkant: er zit een stroomkabel aan die het stopcontact in moet, en vaak knoppen voor volume of toonregeling. Je sluit je telefoon, pc of platenspeler direct aan op de speaker.

Bij een passieve speaker zit er géén elektronica in de kast die het geluid versterkt. De speaker heeft geen stekker voor het stopcontact, maar alleen aansluitingen voor luidsprekerdraad. Je hebt altijd een losse versterker of receiver nodig die het signaal krachtig genoeg maakt voordat het naar de speaker gaat. Een veelvoorkomend misverstand is dat 'passief' betekent dat ze slechter of zwakker zijn. Integendeel, de allerduurste hifi-systemen zijn bijna altijd passief.

©jipen

Wanneer is actief de slimste keuze?

Kies voor actief als je houdt van een opgeruimd huis en gebruiksgemak (dit soort speakers zijn meestal plug & play). Omdat de fabrikant de ingebouwde versterker helemaal heeft afgestemd op de luidspreker, ben je verzekerd van een goede match zonder dat je technisch inzicht nodig hebt. Dit is bij uitstek geschikt voor minimalisten die geen losse apparaten of een wirwar aan kabels in de woonkamer willen. Een soundbar is hier het bekendste voorbeeld van; dat is bijna altijd een actieve speaker. Ook voor een werkplek of gaming-setup op een bureau is dit de standaard, omdat je ze direct in je pc plugt zonder tussenkomst van een extra apparaat. Daarnaast zie je deze techniek terug in slimme multiroom-systemen met wifi of bluetooth (zoals die van Sonos), waarmee je direct vanaf je telefoon muziek streamt.

De beperking van alles-in-één

Het grote nadeel van actieve speakers is dat je vastzit aan het totaalpakket. Gaat de versterker in de speaker kapot? Dan doet je hele luidspreker het niet meer, ook al zijn de speaker-units zelf nog prima.

Daarnaast ben je minder flexibel in de toekomst. Bij passieve systemen kun je over vijf jaar besluiten om alleen een nieuwe versterker met de nieuwste streamingfuncties te kopen, terwijl je je geliefde speakers behoudt. Bij een actief systeem moet je bij veroudering van de software of aansluitingen vaak meteen de hele set vervangen. Daarnaast is het uitbreiden van een stereoset naar een volledige thuisbioscoop met actieve speakers vaak lastiger of beperkt tot één specifiek merk.

©Aboltin

Wanneer moet je absoluut niet voor actief kiezen?

Er zijn specifieke situaties waarin je een actief systeem beter links kunt laten liggen. Als je bijvoorbeeld al een prima werkende versterker of receiver hebt staan, is het zonde van je geld om actieve speakers te kopen. Je betaalt dan immers dubbel voor versterking die je niet gebruikt.

Ook als je speakers wilt wegwerken in het plafond of de muur is passief de enige logische route. Je wilt namelijk geen stroompunten bij elke inbouwspeaker aanleggen, en je kunt sowieso niet makkelijk bij de elektronica als er eenmaal iets stuk gaat.

Tot slot kun je in grote ruimtes, zoals een hal of showroom, beter met passief draad werken. Luidsprekerkabels zijn over lange afstanden veel makkelijker te trekken en te verlengen dan de combinatie van stroom- en signaalkabels bij actieve speakers.

Check je kabels en je kastruimte

Om de knoop door te hakken, kijk je eerst goed naar je eigen situatie. Heb je in je tv-meubel ruimte voor een los apparaat van ongeveer 44 cm breed (de standaardmaat voor receivers)? En vind je het leuk om zelf je set samen te stellen? Dan is passief jouw route naar topgeluid op maat.

Heb je daarentegen geen zin in gedoe, wil je met één afstandsbediening klaar zijn en heb je een hekel aan zichtbare apparatuur? Dan is een actief systeem of een actieve set boekenplank-speakers de moderne oplossing die je zoekt.

Kortom: eenvoud versus controle

Het verschil tussen actief en passief is een keuze tussen gemak en flexibiliteit. Actieve speakers bieden een alles-in-één oplossing: stekker erin en spelen, ideaal voor wie weinig ruimte of geduld heeft. Passieve speakers vereisen een losse versterker, maar geven je de vrijheid om je systeem oneindig aan te passen, te repareren en te upgraden. Kijk dus niet alleen naar het geluid, maar vooral naar hoeveel apparaten je in huis wilt halen.

Samsung heeft drie korte video's gedeeld waarmee het hint naar de komst van de Samsung Galaxy S26-smartphones.

Het is al een tijdje bekend dat het bedrijf later deze maand de nieuwe smartphonelijn uit de doeken gaat doen, die waarschijnlijk onder de noemer 'S26' gaat vallen. Nu zijn er drie teaservideo's gedeeld om mensen alvast lekker te maken.

De teaservideo's

De video's heten Closer, Groove en Glow, en richten zich zo lijkt het op verbeteringen die de Galaxy S26-smartphones gaan brengen. In 'Closer' is te zien hoe de camera van een flinke afstand inzoomt op een hond, zonder dat er veel kwaliteit verloren gaat.

In de 'Groove'-video is een dj-set te zien waarbij de camera duidelijk de dj in beeld brengt, inclusief alle bewegingen en lichtveranderingen. In de laatste video, 'Glow', wordt benadrukt hoe de camera's van de S26 zelfs donkere scènes helder kunnen filmen.

De video's lijken dus vooral te hinten naar de verbeteringen in de camera's van de S26-lijn, al moet nog maar blijken of de filmpjes een realistische representatie zijn van wat er straks allemaal mogelijk is.

In alle drie de video's wordt overigens ook melding gemaakt van AI. Zoals eerdere geruchten al aangaven, gaat AI waarschijnlijk een prominente rol spelen bij de nieuwe smartphones van Samsung.

Wanneer wordt de Samsung S26 onthuld?

Het is zo goed als zeker dat de nieuwe Samsung S26-smartphones op 25 februari worden onthuld. Uit een gelekte uitnodiging voor het aankomende Galaxy Unpacked-evenement blijkt namelijk dat die show op 25 februari wordt gehouden, en dat lijkt de ideale plek om de nieuwe smartphones van het bedrijf te onthullen.

Over de Samsung Galaxy S26-toestellen

Samsung brengt dit jaar naar verwachting de Galaxy S26, S26+ en S26 Ultra. Eind vorig jaar lekten er al foto's van dummyversies van de smartphones op social media, waaruit blijkt dat deze modellen waarschijnlijk een ovaalvormig camera-eiland krijgen, vergelijkbaar met de Galaxy Z Fold-smartphones.

Qua kleuren zouden de nieuwe Galaxy-modellen in Black Shadow, White Shadow, Galactic Blue en Ultraviolet beschikbaar komen. Een grote focus zou ook liggen op de toevoeging van een privacyscherm - een optie zodat het moeilijker wordt voor omstanders om je het scherm van je smartphone te kijken.