Met de halfjaarlijkse updates voor Windows krijg je niet alleen de beschikking over een nieuwe Windows-versie waarin bekende fouten zijn verholpen, maar biedt het besturingssysteem soms ook nieuwe features. Een belangrijke nieuwe functie is Windows Sandbox, waarmee je kunt virtualiseren. Hoe werkt virtualiseren met Windows Sandbox eigenlijk?

Met een virtueel besturingssysteem kun je werken in een omgeving die is afgeschermd van de gewone omgeving. Hierin kun je bijvoorbeeld software proberen, buiten je primaire werkomgeving om. Bevalt de software niet? Dan ben je er ook vlot weer van af. Ook geeft een virtuele omgeving de mogelijkheid om instellingen uit te proberen, zonder dat je bang hoeft te zijn dat de computer waarvan je dagelijks afhankelijk bent, wordt veranderd.

Sinds kort kent Windows 10 een nieuwe functie: Windows Sandbox. Zoals de naam al aangeeft, kun je met deze functie met Windows aan de slag in een afgeschermde omgeving die in het Engels sandbox (zandbak) wordt genoemd. Er bestaat wel een belangrijke voorwaarde. Naast het feit dat je moet beschikken over de Windows 10 May 2019 Update, maak je gebruik van Windows 10 Pro of Windows 10 Education. Helaas beschikt de Home-editie van Windows 10 niet over Windows Sandbox.

Uiteraard kun je besluiten om Windows 10 Home te upgraden naar het uitgebreidere Windows 10 Pro, maar er bestaan ook alternatieve manieren om een virtuele omgeving van Windows te maken. Denk aan het het gratis en uitstekende programma Oracle VM VirtualBox. Ook zijn er verschillende betaalde varianten beschikbaar, zoals VMware.

Windows Sandbox kent echter een paar belangrijke voordelen ten opzichte van een ‘traditionele’ virtuele machine. Zo is de virtuele machine ingebouwd en heb je deze dus altijd binnen handbereik zonder te hoeven downloaden en te installeren. Bovendien wordt de Sandbox-omgeving na gebruik altijd automatisch verwijderd. Je begint dus altijd met een schone lei, en dat is ideaal bij het proberen van programma’s

Windows Sandbox-systeemeisen

Windows Sandbox stelt een aantal eisen aan de computer. Naast de vereiste Windows-versie Pro of Education moet ook de hardware van je computer aan enkele eisen voldoen. De computer moet hardwarevirtualisatie ondersteunen - verderop lees je hoe je dit controleert. Verder moet de processor minimaal over 2 kernen beschikken en heeft de computer ten minste 4 GB intern geheugen nodig. Zorg ook voor voldoende vrije schijfruimte: minimaal 1 GB. Dit zijn echter wel de minimale eisen. In de praktijk werkt Windows Sandbox een stuk prettiger als de processor minimaal 4 kernen heeft en de computer is voorzien van 8 GB intern geheugen en een ssd in plaats van een traditionele harde schijf.

Windows geeft zelf aan of je computer ondersteuning biedt voor virtualisatie. Open het Startmenu en typ Opdrachtprompt. Kies Opdrachtprompt. In het nieuw geopende venster typ je Systeminfo.exe, gevolgd door een druk op Enter. Neem nu een kijkje bij Hyper-V Requirements. Ziet je achter elke regel ‘Yes’ of lees je ‘A Hypervisor has been detected’, dan wordt virtualisatie door je computer ondersteund.

©PXimport

Ondersteunt je computer wel virtualisatie, maar is de functie niet ingeschakeld? Het inschakelen gebeurt via het BIOS. Hoe je hiervoor te werk gaat, verschilt per computer. De benodigde instellingen vind je in de BIOS-instellingen, die je bereikt door de computer opnieuw op te starten en tijdens het opstarten te drukken op F1, F10 of een andere toets waarmee je de instellingen opent. Zoek vervolgens naar de virtualisatieopties en schakel deze in.

Windows Sandbox gebruiken

Standaard is Windows Sandbox uitgeschakeld. Voordat we ermee aan de slag gaan, activeren we het onderdeel. Open het instellingenvenster met Windows-toets+I en kies voor Apps. In het venster rechts kies je voor Programma’s en functies. Een nieuw venster wordt geopend. Kies voor Windows-onderdelen in- of uitschakelen. Plaats een vinkje bij de optie Windows Sandbox. Bevestig met een klik op OK. De computer moet hierna opnieuw worden gestart.

Nadat Windows opnieuw is gestart, kun je meteen aan de slag met Windows Sandbox. Open het Startmenu en typ Windows Sandbox. Klik met rechts op Windows Sandbox en kies Als administrator uitvoeren.

©PXimport

De omgeving van Windows Sandbox doet sterk denken aan je eigen Windows-omgeving en dat komt doordat deze daadwerkelijk is gebaseerd op je eigen Windows-installatie. De installatie is inclusief alle updates en de Sandbox-omgeving werkt net zoals je eigen omgeving. Zo kun je er programma’s in installeren en ermee werken. Heb je een installatiebestand op je computer (bijvoorbeeld op het bureaublad van de host-computer), dan kun je dit gebruiken in de virtuele machine: klik met de rechtermuisknop op het bestand en kies Kopiëren. Open nu het Sandbox-venster en klik met de rechtermuisknop op het bureaublad van de virtuele machine. Kies voor Plakken. Vervolgens kun je het programma uitvoeren door erop te dubbelklikken.

Helaas is het (nog?) niet mogelijk om items te verslepen tussen de reguliere omgeving en de virtuele omgeving. Bij sommige andere virtualisatieprogamma’s, zoals Oracle VM VirtualBox, kan dat wel.

Kenmerkend van Windows Sandbox is dat de virtuele omgeving telkens wordt gewist zodra je de Sandbox afsluit. Houd hiermee rekening en ‘bewaar’ dus geen belangrijke gegevens in de Sandbox-omgeving. Die ben je na het afsluiten ervan immers kwijt. Verder werkt de Prullenbak anders in de Sandbox, of beter gezegd: niet. Alle items die je verwijdert, worden direct gewist. Ze komen dus niet in de Prullenbak terecht.

Windows Sandbox afsluiten

Windows Sandbox draait in een venster. Om meer het gevoel te krijgen van een volwaardige omgeving, kun je de Sandbox ook uitvoeren in een volledig scherm. Druk hiervoor op de toetsencombinatie Ctrl+Alt+Break. Het venster schakelt over. Druk nogmaals op dezelfde toetsencombinatie om terug te schakelen naar de vensterweergave. Om de virtuele machine af te sluiten, kies je voor Start, Aan/uit, Afsluiten. Ook kun je het venster gewoonweg sluiten: de omgeving wordt na elke sessie gewist. Klik op OK om de sessie te sluiten. De eerstvolgende keer dat je een Sandbox-venster opent, wordt een nieuwe instantie van Windows geopend.

Wanneer Sony met een nieuwe set premium oordoppen op de proppen komt, dan moet je opletten. Dit Japanse merk is namelijk al jaren marktleider als het gaat om geluidskwaliteit en actieve ruisonderdrukking. Met zijn prijs van 300 euro mikt de fabrikant wederom op het hogere segment, al is dit wel minder dan de adviesprijs van zijn voorganger.

De Sony WF-1000XM6 volgen de XM5 op die het Japanse bedrijf zo’n 2,5 jaar geleden uitbracht. Dat is een flinke periode in het land der oordoppen (of technologie in het algemeen). Daar waar veel fabrikanten inzetten op jaarlijkse releases en complete productgroepen beperkte stappen voorwaarts maken, is het fijn om te zien dat een elektronicaproducent het nog aandurft langer te wachten tussen verschillende uitgaven. Dan heb je tenminste wat te melden of te vertellen.

Met deze versie zet Sony in op een betere noise cancelling, audioweergave, gesprekskwaliteit en ergonomie. Daarnaast brengt de fabrikant stabielere bluetooth-connectiviteit, Google Gemini-integratie en een hogere mate van milieuvriendelijkheid. Zo zijn de antennes langer gemaakt, waardoor de oortjes niet snel de verbinding verliezen, ook niet in drukkere omgevingen zoals een vliegtuig of trein. Dat hebben we aan den lijve ondervonden de afgelopen weken.

©Wesley Akkerman

Meer in contact

Net als bij het vorige model maakt Sony gebruik van memory foam als oortips (het deel dat in je gehoorgang zit). Die hebben als grote voordeel dat ze zich aanpassen aan de vorm van de opening en dus altijd strak en goed zitten. In de doos zitten verschillende opties. Bij ons zit de een net te los, terwijl het formaat daarna juist net wat strak zit. Daardoor kan langer dan twee uur luisteren wat oncomfortabel worden. Maar ze vallen in elk geval niet zomaar uit je oren.

Deze keer kijkt Sony ook naar het ontwerp. De Sony WF-1000XM6-oortjes zijn wat langwerpiger en steken iets verder uit je oren dan z'n voorganger, waardoor je moet oppassen wanneer je een T-shirt of trui uittrekt. Het oppervlak is wat ruwer en dat helpt daadwerkelijk bij de fysieke bediening; het voelt alsof je wat meer in contact bent met de bediening. Muziek pauzeren, actieve ruisonderdrukking activeren – het gaat allemaal erg soepel. Je hoeft ze niet hard in te drukken.

Grammy-winnende engineers

Daarnaast is het fijn dat deze dopjes nog steeds acht uur meegaan op een volle accu. Dat is met actieve ruisonderdrukking aan. Zet je die uit, dan mag je daar nog een paar uur bij optellen. Met de oplaadcase erbij kun je rekenen op 24 tot 30 uur. Dat is misschien niet superveel in vergelijking met sommige concurrenten, maar die zitten dan ook niet boordevol allerlei extra microfoons (vier stuks in dit model) en speciaal ontwikkelde drivers.

©Wesley Akkerman

De drivers zijn natuurlijk medeverantwoordelijk voor het geluid, maar de samenwerking met allerlei gerenommeerde studio's en muziekproducenten helpt daar vanzelfsprekend ook bij. Sony heeft zich laten leiden door een team van Grammy-winnende en Grammy-genomineerde engineers, waaronder Randy Merrill (die werkte met Ed Sheeran), Chris Gehringer (Lady Gaga) en Michael Romanowski (Alicia Keys). Dat zijn niet de minste namen, maar wat merk je daarvan?

Naast je in de kamer

Nou, het grootste compliment dat we een set oordoppen kunnen geven: je hebt de equalizer niet nodig om goed en wel – en in de hoogste kwaliteit! – van je digitale muziek te genieten. De audio klinkt warm, vol en persoonlijk. Dat gaat niet ten koste van de hogere regionen of het middenveld, waardoor die helderheid en nuance bewaakt blijft. Soms lijkt het net alsof iemand op een drumstel naast je in de kamer speelt, zo dichtbij klinken de nummers.

Als je wilt, dan kun je wel een equalizer op de soundstage loslaten. Je kunt dan kiezen uit verschillende profielen, zelf een instelling beheren of Sony het werk uit handen laten nemen. Dan stelt de (helaas soms wat onoverzichtelijke) app de equalizer in op basis van jouw eigen gehoor. Hier kan dat nog weleens ten koste gaan van het basgeluid, waardoor we dat maar achterwege laten, maar het is fijn dat het kan. Het maakt de Sony WF-1000XM6 breed inzetbaar.

©Wesley Akkerman

Gevoel, beleving, emotie

En daar blijft het niet bij qua audio. Want je kunt streamen in hoge resoluties dankzij de LDAC-audiocodec en anders leunen op DSEE Extreme (een algoritme van Sony dat de muziek in kwaliteit opschaalt). Verder is nieuw in deze set dat je audio wat verder weg kunt laten klinken, alsof je in een café of je eigen woonkamer zit. Dat is een vreemde maar oorstrelende ervaring die je moet beleven om het te begrijpen.

We snappen uiteindelijk wel waarom Sony deze functie introduceert. Het kan bijvoorbeeld helpen bij de concentratie. Wij hebben vooral gemerkt dat je er een huiselijk gevoel aan kunt overhouden wanneer je kilometers hoog in de lucht hangt in een vliegtuig, omdat het net lijkt alsof je naar je eigen audioset thuis op de achtergrond luistert. Het gaat hier niet om de beste geluidskwaliteit, maar om een gevoel, een emotie, een beleving. En die is helemaal oké.

Tot slot kijken we nog even naar de actieve ruisonderdrukking. Die is beter dan ooit. Zo hebben we bijna niets van de vliegtuigmotoren gehoord tijdens een recente reis naar Barcelona en komt er ook weinig tot geen geluid vanuit het OV je gehoorgang in. Bepaalde plotselinge hoge tonen komen nog weleens door, maar die blijven moeilijk filterbaar. Al met al is dit wederom een mooie stap voorwaarts, helemaal als je je écht even wilt afsluiten van je omgeving.

Sony WF-1000XM6 kopen?

Het zal ongetwijfeld niemand verbazen, maar dat maakt zo’n beoordeling niet minder waardevol: de Sony WF-1000XM6 is een regelrecht schot in de roos. Qua audiokwaliteit en -beleving hebben we nog niet beter gehoord. Soms klinkt het net alsof de muziek live naast je wordt gespeeld. Het comfort en de app kunnen nog wel beter, maar de grandioze actieve ruisonderdrukking en de fysieke bediening maken een hoop goed. Dit is je volgende set oordopjes!

Zo! Dat was niet alleen de langste, maar voor velen ook meteen de beste State of Play ooit! Met meer dan 25 titels op het menu stond deze showcase vooral bij Simon dik op z’n buik geschreven. Samen met Martin en Jacco blikt hij terug op (bijna) alles wat voorbij kwam, en duiken ze dieper in onder andere: God of War: Sons of Sparta, Kena: Scars of Kosmora, Castlevania: Belmont’s Curse, Project Windless en natuurlijk de aangekondigde John Wick-game! Benieuwd wat de jongens ervan vonden? Check dan als de wiedeweerga deze speciale extra aflevering, baklap!

00:00 Intro
02:20 Ons oordeel
09:20 Project Windless
11:35 Resident Evil Requiem
13:35 Kena: Scars of Kosmora
19:00 Legacy of Kain: Defiance Remastered / Ascendance
22:45 Yakoh Shinobi Ops
27:25 Dead or Alive
31:45 Control: Resonant
36:05 Beast of Reincarnation
37:15 Neva: Prologue
39:05 Star Wars: Galactic Racer
42:35 Metal Gear Solid Collection 2
45:15 Castlevania: Belmont’s Curse
49:15 Silent Hill: Townfall
52:10 John Wick
54:35 God of War Trilogy Remake
56:35 God of War: Sons of Sparta
01:03:00 Horizon Hunters: Gathering
01:04:45 Onze Reddit-aankondiging
01:06:45 Outro

Je kan ook de podcast beluisteren hieronder of via deze link!