Van de populaire Networked Media Tanks (NMT’s) kreeg de Popcorn Hour de meeste aandacht. Dat zal met de nieuwe A-200 niet anders zijn. Het kastje is nog steeds spuuglelijk, maar biedt veel waar voor z’n geld. Vrijwel alle HD-formaten worden moeiteloos afgespeeld.

De originele Popcorn Hour was bijna een doorbraak te noemen. Het was een van de eerste spelers met ondersteuning voor de belangrijkste HD-formaten. Er ontstond al snel een flinke gemeenschap omheen die veel aanvullende applicaties ontwikkelde. Niet dat het standaard aanbod – met een bittorrent en een usenetprogramma – kaal was, maar er was nog veel meer mogelijk. De A-200 is duidelijk een doorontwikkelde mediaspeler. Het selecteren van een bron is nu handiger en u hoeft van tevoren niet meer aan te geven of u op zoek gaat naar films, muziek of plaatjes. Het hoofdmenu ziet er wat gelikter uit, maar onderdelen als het instellingenmenu zijn nauwelijks gewijzigd.

©PXimport

De Popcorn Hour A-200 heeft een uitgebreide afstandsbediening.

Dat de Popcorn Hour zo populair was, betekent niet dat Syabas als producent het gemakkelijk heeft gehad. De Popcorn Hour A-200 is een afgeleide van de C-200, een mediaspeler met ingebouwde Blu-rayspeler die werd geplaagd door kinderziektes. Het duurde lang voordat daar oplossingen voor kwamen, maar hierdoor is de A-200 wel direct een goede speler. De A-200 gebruikt dezelfde krachtige Sigma SMP8643 processor als de C-200, maar de blu-rayspeler ontbreekt. Bestanden afspelen via het netwerk of van de optionele ingebouwde harde schijf is wel mogelijk. Dit werkt gewoon heerlijk. Sluit een usb-toetsenbord aan om netwerkbronnen toe te voegen en u merkt geen verschil meer tussen bestanden die op internet te vinden zijn en bestanden op uw lokale netwerk. UPnP AV servers worden makkelijk gevonden en het is ook mogelijk om een usb-schijf aan te sluiten. In tegenstelling tot veel spelers die gebruikmaken van de Realtek chipset worden kopieën van dvd’s en blu-ray’s wel automatisch gestart en in het laatste geval zelfs meestal met volledige menu-ondersteuning. Ook andere formaten worden goed afgespeeld, of u ze nu als losse bestanden of als iso-images start.

Een opvallend verschil met de A-110 is dat de A-200 niet meer passief gekoeld wordt. De mediaprocessor is voorzien van een ventilator. Die is hoorbaar, maar het geluidsniveau is zo laag dat het nauwelijks storend is. Niet verdwenen zijn de fel brandende ledjes aan de voorkant die na een tijd storend worden, maar die branden nu alleen als de speler uit staat. Met de afstandsbediening kan de Popcorn Hour nu ook echt bijna uitgezet worden in plaats van alleen in stand-by-stand. U voorkomt daarmee dat de speler tot leven komt wanneer een pc in hetzelfde netwerk tijdens het opstarten de A-200 vindt. De A-200 is een van de weinige spelers met een gigabit netwerkpoort, maar in ons geval hadden we er niet veel aan. Er wordt op netwerkniveau wel verbinding gemaakt, maar zaken als het verkrijgen van een ip-adres of communiceren als dat adres handmatig wordt ingevoerd, lukken niet. De enige mogelijkheid is dan terugschakelen naar de 10/100 stand, deze werkt vlekkeloos. Een ander aandachtspunt is HD-audio, dat nog niet vlekkeloos werkt. Gelukkig staat Syabas erom bekend snel en vaak updates uit te brengen, dus hopelijk worden deze problemen binnenkort opgelost. Bijwerken van de firmware of van de geïnstalleerde programma’s als usenet of de Samba Server verloopt vlotjes.

Conclusie

Al met al is de A-200 een heel complete speler met iedere denkbare uitgang en ondersteuning voor vrijwel ieder formaat. Wie kan leven met de kleine onhebbelijkheden haalt een dijk van een mediaspeler in huis.

Popcorn Hour A-200

Prijs €220,-

Garantie 2 jaar

Videoformaten Mpeg1/2/4 elementary (m1v, m2v, m4v), mpeg1/2 ps (m2p, mpg, dat, vob), peg2 transport stream (ts, tp, trp, m2t, m2ts, mts), avi, asf, wmv, mkv, mov (h.264), mp4 en rmp4

Audioformaten Aac, m4a, mpeg audio (mp1, mp2, mp3, mpa), wav, wma, flac en ogg

Overige formaten Jpg, bmp, png, gif

Codecs Xvid (sd/hd), mpeg-1, mpeg-2 mp@hl, mpeg-4.2 asp@l5, 720p, mpeg-4.10 (h.264) : bp@l3, mp@l4.0, hp@l4.0, hp@l4.1, wmv9 : mp@hl, smpte 421m (vc-1) : mp@hl, ap@l3, dolby digital, dts, wma, wma pro, mpeg-1 layer 1/2/3, mpeg-4 aac-lc, mpeg-4 he-aac, mpeg-4 bsac, lpcm, flac en vorbis

Ondertitels Srt, microdvd, ssa, idx+sub

In- en uitgangen HDMI v1.3; component; composiet; S/PDIF (optisch en coaxiaal); ethernet 10/100/1000 netwerk; 2 usb-host aansluiting; 1 usb-slave

Resolutie 480p, 576p, 720p, 1080i en 1080p

Bestandssystemen Ext3, ntfs en fat

Oordeel 8/10

Pluspunten

Zeer complete mediaspeler

Aantrekkelijk geprijsd

Blu-ray-ondersteuning

Minpunten

Nog wat bugs (geluid en netwerk)

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.