Huawei heeft met de MateBook X Pro 2020 zijn eerste MateBook X Pro van frisse hardware voorzien. Uiterlijk is er vrijwel niks veranderd. Is het hiermee nog steeds een goede laptop?

Het testexemplaar van de MateBook X Pro 2020 dat Huawei opstuurde en je op de foto’s ziet, heeft een behuizing in een frisse opaalgroene tint die Huawei zelf Emerald Green noemt. Helaas kun je die niet kopen: Huawei levert de laptop in Nederland alleen in het gebruikelijke grijs. Uiterlijk is deze laptop daarmee op een ander logo na identiek aan de MateBook X Pro die we in 2018 hebben getest. Jammer, want het groene kleurtje is een leuke afwisseling. De aluminium behuizing zelf zit net als zijn voorganger prima in elkaar en de laptop komt stevig over. Met een gewicht van 1,33 kg is de MateBook ook lekker draagbaar. Op het gebied van aansluitingen krijg je tweemaal usb-c met ondersteuning voor laden en het aansluiten van een beeldscherm. Die usb-c-poorten (gen 2) ondersteunen ondanks de afwezigheid van het logo overigens ook Thunderbolt 3. Verder heeft de laptop een 3,5mm-hoofdtelefoonaansluiting en een normale usb-poort. Het usb-c-minidockje dat bij zijn voorganger nog werd meegeleverd, ontbreekt bij deze nieuwe uitvoering helaas in de doos.

©PXimport

©PXimport

Op de MateBook X Pro vind je naast het Intel-logo nog een sticker met daarop Huawei Share. Geen heel fraaie sticker en zeker iets om direct los te peuteren. Als je een Huawei-smartphone hebt, wil je die sticker wellicht laten zitten, want het is een nfc-tag die gebruikt wordt door Huawei Share. Dit is een app op Huawei's eigen telefoons waarmee je direct bestanden kunt delen tussen Huawei-apparaten. Handige functionaliteit wellicht, maar Huawei kan de nfc-tag beter ergens in de laptop verstoppen.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Enigszins achterhaalde specificaties

Als processor is er de keuze uit een Intel Core i5-10210U of i7-10510U. Halverwege 2020 misschien nog een goede keuze, maar inmiddels toch wel een beetje achterhaalde chips op een relatief ouderwets 14nm-productieprocedé.  Het test-exemplaar dat Huawei opstuurde is de Core i7-uitvoering. Daarin wordt de processor gecombineerd met 16 GB ram en een 1 TB ssd. Die ssd is afkomstig van Samsung en de gebruikte PM981a is een prima keuze. Een beetje onhandig is wel dat Huawei de ssd heeft gepartitioneerd in twee partities en dat de OS-partitie met 80 GB wat mij betreft te klein is. Even herpartitioneren dus. Op grafisch gebied wordt niet vertrouwd op de ingebakken gpu van de processor, maar is er door Huawei een Nvidia GeForce MX250 op het moederbord geplaatst. Die MX250 is er in een normale en langzamere variant en Huawei heeft gekozen voor de langzamere versie.  Verwacht hier niet teveel van, de MX250 is zeker geen gamingchip. Opvallend is verder dat deze laptop geen wifi 6 heeft. Het gekozen wifi-kaartje is wel van Intel, maar ondersteunt slechts Wifi 5. Gelukkig gaat het wel om een 2x2-variant en biedt het kaartje netjes bluetooth 5.1. Hoewel je er in de praktijk dus waarschijnlijk weinig van zult merken, is het een vreemde keuze voor een high-end-laptop in 2020.

Uitstekend scherm

Het 13,9inch-scherm is hetzelfde scherm als bij zijn voorganger en nog altijd echt uitstekend. De beeldverhouding van 3:2 zorgt ervoor dat je verticaal veel meer werkruimte hebt. Iets waar je dankzij de hoge resolutie van 3000 x 2000 pixels ook daadwerkelijk voordeel van hebt. Het scherm is opvallend helder en heeft prima kleuren en inkijkhoeken. Wel is het scherm helaas glanzend afgewerkt omdat het tevens een aanraakscherm is. Dat aanraken werkt goed en de scharnier is opengeklapt stijf genoeg om het scherm zonder dat de positie verandert aan te kunnen raken. Een fijn detail van de MateBook is dan weer wel dat je de laptop met één hand probleemloos kunt openklappen.

Toetsenbord en touchpad

Qua ontwerp lijkt de MateBook X Pro behoorlijk veel op een MacBook en dat geldt ook voor het toetsenbord met zijn platte toetsen. Het is niet zo erg als het toetsenbord dat Apple een paar jaar geleden gebruikte, maar de toetsen hebben opvallend weinig travel. Door een fijne klik kun je er gelukkig nog wel prettig op typen. Het toetsenbord is voorzien van toetsverlichting in twee standen. De preciesie-touchpad is lekker groot en ondersteunt multitouchgebaren. Wel is touchpad standaard wat zenuwachtig afgesteld en doet hij niet altijd wat je verwacht. Na het uitschakelen van tikken voor klikken werkt de touchpad wel gewoon prettig en zonder problemen. Handig is dat de FN-toets waarmee je de functionaliteit van de functietoetsen omschakelt van de normale functies naar dingen als helderheid en volume een lampje heeft om de status aan te geven. Ook prettig is dat de aan/uit-schakelaar een aparte knop boven het toetsenbord is waardoor de delete-toets op de normale plaats zit. Dat is vooral fijn voor blind typen. Die aan/uit-schakelaar is tevens voorzien van een vingerafdrukscanner om snel in te loggen op Windows.

Waardeloze webcam

Huawei heeft weinig veranderd aan de MateBook X Pro en dat betekent dat het belangrijkste nadeel nog steeds aanwezig is: de positie van de webcam. Die zit vanwege de zo dun mogelijke schermranden niet zoals gebruikelijk boven het scherm, maar is door Huawei in een valse toets tussen de functietoetsen geplaatst. Je opent de webcam door op de toets te drukken. Deze plek is bijzonder onhandig. Met de laptop op je bureau ben je al minder goed zichtbaar en wordt je hoofd al snel afgesneden. En zet je de laptop in een typische laptopstandaard om het scherm hoger te krijgen, dan is enkel je trui in beeld. En (stiekem) typen tijdens een videogesprek kan eigenlijk ook niet, dan zijn alleen je vingers levensgroot in beeld. Ook op schoot heb je eigenlijk net niks aan de webcam. Nu was een webcam in 2018 niet heel erg belangrijk, maar momenteel is deze belangrijker dan ooit. Het concept is grappig bedacht, maar in de praktijk werkt het gewoon niet en is dit een typisch geval van vorm boven functie. Inklappen schakelt de camera overigens niet fysiek uit en hij kan ook ingeklapt gewoon ingeschakeld worden, maar meekijken kan dan natuurlijk niet. 

©PXimport

©PXimport

Prestaties

De gebruikte processor is zoals gezegd inmiddels een beetje achterhaald en de score in PCMark 10 is daar ook naar, want die is met 3609 punten niet heel indrukwekkend. Het blijft wel een quadcoreprocessor met acht threads, dus in de praktijk kun je alle (kantoor)taken probleemloos uitvoeren. In de ventilator zit een irritante zoem die hoorbaar wordt als de koeling licht aanslaat en bij zwaardere taken is de koeling net iets te luidruchtig.  De accuduur is in orde, je zult bij doorsnee gebruik zo’n 10 uur halen. In de PCMark 10 accutest die doorsnee kantoorgebruik simuleert haalt deze laptop zelfs een accutijd van 12 uur en 21 minuten. De ssd van Samsung is zoals verwacht uitstekend en zet lees- en schrijfsnelheden van 3389,04 en 2775,69 MB/s neer.

De Nvidia GeForce MX250 biedt weinig meerwaarde ten opzichte van andere laptops met een nieuwere Intel-processor met krachtigere geïntegreerde gpu. De laptop scoort 961 punten in 3DMark Time Spy. Dat is wat sneller dan Intels eigen geïntegreerde gpu’s in de nieuwere chips, maar weer net iets langzamer dan de geïntegreerde gpu’s die AMD in bijvoorbeeld een Ryzen 5 4500U toepast. Voor gamen is deze chip dan ook niet bijster geschikt, dat lukt je hooguit in 720p. Het lijkt er op dat Huawei deze extra gpu vooral geplaatst heeft om de zwakkere gpu in de gebruikte Core i7-10510U te compenseren.

Conclusie

Toen Huawei zijn eerste laptops op de markt bracht, viel het merk op door een fraai ontwerp en dat ontwerp is op zich nog steeds fraai. De behuizing is bovendien stevig en licht. Dat maakt het in combinatie met het uitstekende scherm een fijne laptop om op te werken. Tegelijkertijd bevat de MateBook X Pro 2020 niet de nieuwste techniek. De processor is enigszins achterhaald en het is vreemd dat Wifi 6 ontbreekt. Het is wat mij betreft de webcam die het voor de huidige tijd echt geen aanrader maakt. De oplossing die Huawei voor de webcam heeft bedacht was in 2018 al niet bijzonder handig en nu we de webcam vaker gebruiken eigenlijk niet bruikbaar.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.