Huawei heeft met de MateBook X Pro 2020 zijn eerste MateBook X Pro van frisse hardware voorzien. Uiterlijk is er vrijwel niks veranderd. Is het hiermee nog steeds een goede laptop?

Het testexemplaar van de MateBook X Pro 2020 dat Huawei opstuurde en je op de foto’s ziet, heeft een behuizing in een frisse opaalgroene tint die Huawei zelf Emerald Green noemt. Helaas kun je die niet kopen: Huawei levert de laptop in Nederland alleen in het gebruikelijke grijs. Uiterlijk is deze laptop daarmee op een ander logo na identiek aan de MateBook X Pro die we in 2018 hebben getest. Jammer, want het groene kleurtje is een leuke afwisseling. De aluminium behuizing zelf zit net als zijn voorganger prima in elkaar en de laptop komt stevig over. Met een gewicht van 1,33 kg is de MateBook ook lekker draagbaar. Op het gebied van aansluitingen krijg je tweemaal usb-c met ondersteuning voor laden en het aansluiten van een beeldscherm. Die usb-c-poorten (gen 2) ondersteunen ondanks de afwezigheid van het logo overigens ook Thunderbolt 3. Verder heeft de laptop een 3,5mm-hoofdtelefoonaansluiting en een normale usb-poort. Het usb-c-minidockje dat bij zijn voorganger nog werd meegeleverd, ontbreekt bij deze nieuwe uitvoering helaas in de doos.

©PXimport

©PXimport

Op de MateBook X Pro vind je naast het Intel-logo nog een sticker met daarop Huawei Share. Geen heel fraaie sticker en zeker iets om direct los te peuteren. Als je een Huawei-smartphone hebt, wil je die sticker wellicht laten zitten, want het is een nfc-tag die gebruikt wordt door Huawei Share. Dit is een app op Huawei's eigen telefoons waarmee je direct bestanden kunt delen tussen Huawei-apparaten. Handige functionaliteit wellicht, maar Huawei kan de nfc-tag beter ergens in de laptop verstoppen.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Enigszins achterhaalde specificaties

Als processor is er de keuze uit een Intel Core i5-10210U of i7-10510U. Halverwege 2020 misschien nog een goede keuze, maar inmiddels toch wel een beetje achterhaalde chips op een relatief ouderwets 14nm-productieprocedé.  Het test-exemplaar dat Huawei opstuurde is de Core i7-uitvoering. Daarin wordt de processor gecombineerd met 16 GB ram en een 1 TB ssd. Die ssd is afkomstig van Samsung en de gebruikte PM981a is een prima keuze. Een beetje onhandig is wel dat Huawei de ssd heeft gepartitioneerd in twee partities en dat de OS-partitie met 80 GB wat mij betreft te klein is. Even herpartitioneren dus. Op grafisch gebied wordt niet vertrouwd op de ingebakken gpu van de processor, maar is er door Huawei een Nvidia GeForce MX250 op het moederbord geplaatst. Die MX250 is er in een normale en langzamere variant en Huawei heeft gekozen voor de langzamere versie.  Verwacht hier niet teveel van, de MX250 is zeker geen gamingchip. Opvallend is verder dat deze laptop geen wifi 6 heeft. Het gekozen wifi-kaartje is wel van Intel, maar ondersteunt slechts Wifi 5. Gelukkig gaat het wel om een 2x2-variant en biedt het kaartje netjes bluetooth 5.1. Hoewel je er in de praktijk dus waarschijnlijk weinig van zult merken, is het een vreemde keuze voor een high-end-laptop in 2020.

Uitstekend scherm

Het 13,9inch-scherm is hetzelfde scherm als bij zijn voorganger en nog altijd echt uitstekend. De beeldverhouding van 3:2 zorgt ervoor dat je verticaal veel meer werkruimte hebt. Iets waar je dankzij de hoge resolutie van 3000 x 2000 pixels ook daadwerkelijk voordeel van hebt. Het scherm is opvallend helder en heeft prima kleuren en inkijkhoeken. Wel is het scherm helaas glanzend afgewerkt omdat het tevens een aanraakscherm is. Dat aanraken werkt goed en de scharnier is opengeklapt stijf genoeg om het scherm zonder dat de positie verandert aan te kunnen raken. Een fijn detail van de MateBook is dan weer wel dat je de laptop met één hand probleemloos kunt openklappen.

Toetsenbord en touchpad

Qua ontwerp lijkt de MateBook X Pro behoorlijk veel op een MacBook en dat geldt ook voor het toetsenbord met zijn platte toetsen. Het is niet zo erg als het toetsenbord dat Apple een paar jaar geleden gebruikte, maar de toetsen hebben opvallend weinig travel. Door een fijne klik kun je er gelukkig nog wel prettig op typen. Het toetsenbord is voorzien van toetsverlichting in twee standen. De preciesie-touchpad is lekker groot en ondersteunt multitouchgebaren. Wel is touchpad standaard wat zenuwachtig afgesteld en doet hij niet altijd wat je verwacht. Na het uitschakelen van tikken voor klikken werkt de touchpad wel gewoon prettig en zonder problemen. Handig is dat de FN-toets waarmee je de functionaliteit van de functietoetsen omschakelt van de normale functies naar dingen als helderheid en volume een lampje heeft om de status aan te geven. Ook prettig is dat de aan/uit-schakelaar een aparte knop boven het toetsenbord is waardoor de delete-toets op de normale plaats zit. Dat is vooral fijn voor blind typen. Die aan/uit-schakelaar is tevens voorzien van een vingerafdrukscanner om snel in te loggen op Windows.

Waardeloze webcam

Huawei heeft weinig veranderd aan de MateBook X Pro en dat betekent dat het belangrijkste nadeel nog steeds aanwezig is: de positie van de webcam. Die zit vanwege de zo dun mogelijke schermranden niet zoals gebruikelijk boven het scherm, maar is door Huawei in een valse toets tussen de functietoetsen geplaatst. Je opent de webcam door op de toets te drukken. Deze plek is bijzonder onhandig. Met de laptop op je bureau ben je al minder goed zichtbaar en wordt je hoofd al snel afgesneden. En zet je de laptop in een typische laptopstandaard om het scherm hoger te krijgen, dan is enkel je trui in beeld. En (stiekem) typen tijdens een videogesprek kan eigenlijk ook niet, dan zijn alleen je vingers levensgroot in beeld. Ook op schoot heb je eigenlijk net niks aan de webcam. Nu was een webcam in 2018 niet heel erg belangrijk, maar momenteel is deze belangrijker dan ooit. Het concept is grappig bedacht, maar in de praktijk werkt het gewoon niet en is dit een typisch geval van vorm boven functie. Inklappen schakelt de camera overigens niet fysiek uit en hij kan ook ingeklapt gewoon ingeschakeld worden, maar meekijken kan dan natuurlijk niet. 

©PXimport

©PXimport

Prestaties

De gebruikte processor is zoals gezegd inmiddels een beetje achterhaald en de score in PCMark 10 is daar ook naar, want die is met 3609 punten niet heel indrukwekkend. Het blijft wel een quadcoreprocessor met acht threads, dus in de praktijk kun je alle (kantoor)taken probleemloos uitvoeren. In de ventilator zit een irritante zoem die hoorbaar wordt als de koeling licht aanslaat en bij zwaardere taken is de koeling net iets te luidruchtig.  De accuduur is in orde, je zult bij doorsnee gebruik zo’n 10 uur halen. In de PCMark 10 accutest die doorsnee kantoorgebruik simuleert haalt deze laptop zelfs een accutijd van 12 uur en 21 minuten. De ssd van Samsung is zoals verwacht uitstekend en zet lees- en schrijfsnelheden van 3389,04 en 2775,69 MB/s neer.

De Nvidia GeForce MX250 biedt weinig meerwaarde ten opzichte van andere laptops met een nieuwere Intel-processor met krachtigere geïntegreerde gpu. De laptop scoort 961 punten in 3DMark Time Spy. Dat is wat sneller dan Intels eigen geïntegreerde gpu’s in de nieuwere chips, maar weer net iets langzamer dan de geïntegreerde gpu’s die AMD in bijvoorbeeld een Ryzen 5 4500U toepast. Voor gamen is deze chip dan ook niet bijster geschikt, dat lukt je hooguit in 720p. Het lijkt er op dat Huawei deze extra gpu vooral geplaatst heeft om de zwakkere gpu in de gebruikte Core i7-10510U te compenseren.

Conclusie

Toen Huawei zijn eerste laptops op de markt bracht, viel het merk op door een fraai ontwerp en dat ontwerp is op zich nog steeds fraai. De behuizing is bovendien stevig en licht. Dat maakt het in combinatie met het uitstekende scherm een fijne laptop om op te werken. Tegelijkertijd bevat de MateBook X Pro 2020 niet de nieuwste techniek. De processor is enigszins achterhaald en het is vreemd dat Wifi 6 ontbreekt. Het is wat mij betreft de webcam die het voor de huidige tijd echt geen aanrader maakt. De oplossing die Huawei voor de webcam heeft bedacht was in 2018 al niet bijzonder handig en nu we de webcam vaker gebruiken eigenlijk niet bruikbaar.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.