De laptopmarkt trekt na jaren van misère weer aan, dus durven fabrikanten het weer aan hun laptops in Nederland aan bieden. Zo ook Huawei. Je kent de Chinese fabrikant wellicht van hun smartphones, maar met de MateBook hebben ze ook een luxe laptopserie. Hoe goed is de Huawei laptop MateBook X Pro?

De Matebook-serie bestaat in Nederland uit de MateBook D en deze MateBook X Pro. Wellicht verwacht je het niet van een Chinese fabrikant, maar de MateBook X Pro is fors aan de prijs: 1900 euro. Huawei heeft dus een echte high-end Windows 10-laptop uitgebracht, die moet concurreren met de duurste notebooks van onder andere Apple, Microsoft, Asus en HP. Maar vooral voor wie in de markt is voor een Apple Macbook (Pro) of Microsoft Surface zou ook eens de MateBook moeten overwegen, want deze Huawei laptop heeft serieus veel te bieden.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Ontwerp

Allereerst het ontwerp, want gelukkig krijg je voor de hoge prijs een notebook die serieus luxe oogt. De laptop is van metaal, hierdoor voelt hij massief en misschien ietsje zwaar aan. Het gewicht blijft binnen de perken: 1,3 kilo. Dat is ongeveer 100 gram zwaarder dan bijvoorbeeld de Surface Laptop (die rondom het toetsenbord over een suede afwerking beschikt) en hij is lichter dan een Macbook Pro.

Huawei en veel andere Chinese fabrikanten staan erom bekend ontwerpen soms schaamteloos over te nemen, helaas is dat ook het geval bij deze Matebook. Het ontwerp is wel heel erg afgekeken van de MacBook, inclusief het grote touchpad en gebruikte kleur. Zelfs de dongel, die op vrijwel alle moderne Apple-apparatuur onmisbaar lijkt is aanwezig. Deze usb-c-dongel (met een hdmi-, vga-, usb- en usb-c-aansluiting) zit gelukkig gewoon in de doos. Geen nare extra kosten dus. Het is overigens een gemiste kans van Huawei om net als Apple geen geheugenkaartslot in de laptop te plaatsen. Sterker nog. Deze zit niet eens in de dongel. Het is alsof Huawei de geheugenkaart simpelweg is vergeten.

MateBook X Pro beschikt over twee usb-c-poorten. Deze aansluiting gebruik je tevens om de laptop op te laden. Daarmee ben je met de MateBook x Pro helemaal bij de tijd. De accu gaat gewoon een werkdag mee, maar dat is natuurlijk erg afhankelijk van de werkzaamheden die je ermee uitvoert. Er is ook een ‘ouderwetse’ usb-poort aan de rechterzijde van de laptop aanwezig en een vingerafdrukscanner boven het toetsenbord, die werkt met Windows Hello voor de aanmelding. Verrassend is dat tussen de F6 en F7 knop een camera-knopje verwerkt zit. Druk je er op, dan klikt het cameraatje omhoog uit het toetsenbord. Dat is best slim! Zo hoef je geen lelijke stickers meer over de webcam te plakken om er zeker van te zijn ongewenste meegluurders te slim af te zijn. Nadeel is echter dat de webcam je vanuit een oncharmante hoek bekijkt die onderkinnen benadrukt. Over het toetsenbord gesproken, ik mis toetsenbordverlichting wel een beetje.

Scherm

Dat scherm, dat is toch wel een reden om direct bij de kassa de portemonnee ondersteboven te houden. De randen rondom het 14 inch scherm zijn van minimale grootte. Maar de beeldkwaliteit, woah! De kleurweergave is prachtig en met een resolutie van 3000 bij 2000 enorm gedetailleerd. Bovendien is de helderheid genoeg om een donkere ruimte te verlichten. Zelfs wanneer je buiten zit met een felle zon op je scherm, kun je gewoon je werk blijven doen. Ook is het scherm aanraakgevoelig, wat bij Windows 10 zeker niet onmisbaar is, maar wel handig erbij.

Krachtpatser

Ook de overige specificaties zijn indrukwekkend: een Intel Core i7-processor, 16GB werkgeheugen, een SSD met 512GB aan opslagcapaciteit. Ook is er een GeForce MX150 videokaart aanwezig. Krachtige specificaties en het indrukwekkende scherm zorgen ervoor dat de mogelijkheden uitgebreid zijn. Foto- en videobewerking is geen probleem, ook had ik veel virtuele machines nodig om de MateBook te laten zweten. Zelfs gamen op de MateBook X Pro is geen probleem. Zo heb ik zonder problemen GTA V in full-HD resolutie gespeeld, alleen merkte ik wel dat bij een resolutie van 3000 bij 2000 de framerate net even te laag was om de game soepel te spelen. Het komt echter niet vaak voor dat ik soepel kan gamen op een krachtige laptop die mooi ontworpen is (zonder een overdaad aan gekleurde logo’s en ledjes).

De fraaie metalen behuizing zorgt er echter wel voor dat de laptop erg warm kan worden als je deze het vuur aan de schenen legt. Tijdens het benchmarken kon ik mijn vingers bijna branden aan de linkerbovenzijde van de laptop. De MateBook heeft natuurlijk actieve koeling, die subtiel naar de zijkanten blaast. Maar soms lijkt dit ietsje te subtiel.

©PXimport

Windows 10 Home

Veel fabrikanten die laptops en pc’s met Windows 10 maken gooien het apparaat vol met bloatware, zoals McAfee virusscanners en andere onzinnige diensten. Dat is nog exclusief de onnodige apps die Microsoft zelf installeert. Op smartphones heeft Huawei er ook een handje van om te veel in te grijpen in Android met Huawei’s EMUI-skin.

Daarom valt het des te meer op dat Huawei je op bloatware-gebied met rust laat bij de MateBook X Pro. Daarmee is Huawei een voorbeeld voor andere fabrikanten als Asus en Acer. Het enige programma dat prominent aanwezig is, heet PC Manager en kan gebruikt worden om je hardware te testen en de drivers up te daten: een waardevolle aanvulling (die zich helaas wel wat vervelend tussen de klok en het notificatie-knopje in de taakbalk van Windows nestelt). Het is in ieder geval erg fijn dat je de kracht van deze laptop kunt inzetten voor de programma’s die je zelf wilt draaien.

©PXimport

©PXimport

Concurrenten

De MateBook X Pro mag een forse uitgave zijn, het is een goedkoper en veelzijdiger alternatief dan de Surface Laptop en Surface Book 2 van Microsoft. De Surface-varianten met vergelijkbare specificaties kunnen niet tippen aan de MateBook, en vooral de krachtige videokaart maakt de Huawei laptop veelzijdiger. Bovendien ben je met de MateBook X Pro klaar voor de toekomst, dankzij de aanwezigheid van usb-c-poorten, het is een enorme flater dat Microsoft deze nog altijd niet op de Surface Laptop heeft geplaatst.

Conclusie

De MateBook X Pro is een ongekend krachtige en mooie notebook. Ook het scherm is een positieve vermelding waard, waarmee de laptop een veelzijdig apparaat is: voor werk, media en gaming. Ondanks dat hij meer te bieden heeft dan zijn directe concurrenten is de prijs van 1900 euro wel behoorlijk slikken.

Game of Thrones kennen we als een reeks brute, grootschalige verhalen, maar A Knight of Seven Kingdoms is het tegenovergestelde. Wat blijkt? Met een schattig, kleinschalig verhaal voelt Westeros alleen maar groter.

Het regent. Op een heuvel, onder een boom, zien we een kast van een vent in de weer met een schop. Een ridder, lijkt het. Hij graaft een graf. Tegelijkertijd praat de ridder in zichzelf: er is in de buurt een toernooi, en we kijken waarschijnlijk naar de winnaar. De muziek zwelt op, terwijl onze held vastberaden in de verte staart. De iconische Game of Thrones-muziek lijkt ons te gaan overspoelen, klaar om naar een prachtig geanimeerde intro te gaan. In plaats daarvan, knippen we naar een shot waarin onze held achter een boom staat te poepen.

De boodschap is duidelijk: de serie heeft schijt aan de verwachtingen die je van Game of Thrones hebt. De serie stond er ooit immers om bekend dat het brak met de conventies van mainstream fantasy. Nu de reeks daar inmiddels zelf toe behoort, is het aan A Knight on Seven Kingdoms om er weer een flinke draai aan te geven.

Een ridder van de heg

Nog een spin-off? George R. R. Martin is toch die schrijver die nooit schrijft? Tja, dat valt wel mee. Hoewel de beste man zich al tien jaar uit een hoekje probeert te schrijven met het langverwachte Winds of Winter, heeft hij een hoop andere verhalen in Westeros verteld.

Zo komen de verhalen van House of the Dragon uit het boek Fire and Blood, waarin we volgen hoe de Targaryen-familie zichzelf met generaties aan ruzies ten val brengt. Maar George R. R. Martin heeft de schaal ook wel eens flink verkleind: in het korte boek The Hedge Knight, dat nog stamt uit de vorige eeuw, volgen we een ridder en zijn schildknaap.

©HBO Max

Daarin volgen we de ridder Dunk - niet onze eigen Dunke, maar Ser Duncan The Tall. Hij is een ‘hagenridder’: een ridder zonder verwantschap aan een heer. Of, in andere woorden: een freelancer die, als hij niet werkt, in de heg mag slapen. Dunk blijft niet lang een zzp’er: hij ontmoet de kale stadsjongen Egg, die dolgraag zijn schildknaap wil zijn.

Vrede!?

De verhalen van dit geliefde tweetal bieden de basis van A Knight of the Seven Kingdoms. De twist? Er is vrede in Westeros - ja, het kan echt - en we volgen een nobody, dus er is ineens ruimte voor een gezellig, klein verhaal. Dat wordt gereflecteerd in de afleveringen: geen dik uur, maar een comfortabel halfuurtje.

©HBO Max

De ridder Dunk wil dolgraag bewijzen dat hij een eervolle ridder is, maar dat is in het brute Westeros best een uitdaging. Al helemaal als je een lompe lieverd als Dunk bent. Dan komt zo’n slimme, wereldwijze schildknaap als Egg ineens goed van pas.

Het wordt al helemaal lastig als je niet eens kan bewijzen dat je een ridder bent. Dan mag je namelijk niet eens meedoen aan een toernooi - eentje waarbij Dunk overigens zijn paard en zijn spullen kwijtraakt, mocht hij verliezen.

Meneer, mag ik meedoen?

Met dat toernooi wordt een van de Game of Thrones-clichés lekker op zijn kop gezet. In de oorspronkelijke serie zagen we in aflevering vier een heftig toernooi en House of the Dragon opende er zelfs mee: het is vaak een goede manier om zonder grote verhaalconsequenties te laten zien hoe gewelddadig Westeros is.

©HBO Max

In A Knight of the Seven Kingdoms komen we dat toernooi niet eens bínnen. Eerst moet Dunk maar eens bewijzen dat hij een ridder is, uitzoeken hoe zo’n toernooi werkt en een heer overtuigen hem te helpen - maar ook dansen, touwtje trekken en een poppenspel aanschouwen. Het is een fantastische stap terug van al die grootschalige oorlogen.

Doordat het verhaal zo’n piepkleine focus heeft, begin je om iedereen te geven: iemand die z’n paard verkoopt in A Knight of Seven Kingdoms is vele malen pijnlijker dan een draak die wordt doodgeschoten in Game of Thrones. We bevinden ons nog steeds in de brute wereld, maar het komt allemaal wat harder aan omdat we ook zien hoe grappig en gezellig het kan zijn.

©HBO Max

Een fossiele brandstof

Toch loopt ook A Knight of Seven Kingdoms een zeker risico. De kwaliteit van Game of Thrones kelderde toen de makers het bronmateriaal inhaalden. Ook die van House of the Dragon nam wat af, toen showrunner Ryan Condal besloot George R.R. Martin niet langer te raadplegen en de grote climax werd doorgeschoven naar het volgende seizoen.

Er zijn momenteel drie korte boeken rondom Dunk en Egg, waarvan dit eerste seizoen het eerste boek beslaat. George R.R. Martin zegt nog twaalf verhalen in zijn hoofd te hebben, maar volgens HBO-baas Casey Bloys moeten de seizoenen van A Knight of Seven Kingdoms jaarlijks verschijnen: dat klinkt goed, maar dan mag Martin wel even doorschrijven. Zijn verhalen voelen nu als een fossiele brandstof: het is een enorm waardevolle bron, maar die wordt niet echt meer aangevuld.

©HBO Max

Gelukkig lijken showrunner Ira Parker en George R.R. Martin goed bevriend. De schrijver heeft Parker een outline gegeven van de twaalf verhalen, dus in theorie kan de serie daarmee verder - maar laten we niet vergeten dat dit bij de laatste seizoenen van Game of Thrones óók het geval was.

Bombastisch gefluit

Toch verdient Ira Parker ons optimisme, want A Knight of Seven Kingdoms is een fenomenale toevoeging aan de wereld van A Song of Ice and Fire. Verhalen hebben contrast nodig: door het klein te houden, voelt de wereld groot. Door het lief te houden, komen de gemene momenten keihard aan.

©HBO Max

De muziek is hier een spectaculair voorbeeld van. De bombastische muziek wordt ons aan het begin als wortel voorgehouden, maar dat is het ook wel - in plaats daarvan moeten we het doen met een gezellig gitaartje, iemand die fluit en het gezang van de vogeltjes.

Als het balletje dan eenmaal gaat rollen, neemt de muziek toch een bombastischer formaat aan - maar op dat moment voelt het verdiend. En, het allerbelangrijkste: in die epische muziek zit óók gewoon nog dat schattige gefluit.

Afleveringen van A Knight of Seven Kingdoms verschijnen wekelijks op HBO Max.

Mike Flanagan, die eerder onder andere de Stephen King-verhalen Doctor Sleep en The Life of Chuck verfilmde, gaat zich weer bezighouden met een film gebaseerd op een boek van de horrorschrijver. Ditmaal gaat het om The Mist.

Dat is opvallend, omdat The Mist in 2007 ook al verfilmd werd. Toen was het Frank Darabont die de film regisseerde, nadat hij eerder al naam maakte met Stephen King-verfilmingen The Shawshank Redemption en The Green Mile. De in 2007 uitgekomen verfilming van The Mist viel al goed in de smaak, dus sommige fans vragen zich dan ook af of het verhaal nog een verfilming nodig heeft.

Hoe dan ook is Flanagan tegenwoordig een expert op het gebied van Stephen King-films. Zoals gezegd heeft hij al bewerkingen van verhalen als The Life of Chuck, Doctor Sleep en Gerald's Game geleverd, en werkt hij ook aan een miniserie gebaseerd op Carrie. Daarnaast gaat hij de zevendelige Stephen King-epos The Dark Tower omtoveren tot een serie, al is niet bekend wanneer dat gaat gebeuren.

Over The Mist

Het in 1980 verschenen boek The Mist draait om een mysterieuze mist die een dorpje in zijn ban houdt. De mist maakt mensen niet alleen dood, er zitten ook allerlei monsters in die mist uit een andere dimensie. Overigens kwam tien jaar geleden ook een serie gebaseerd op The Mist uit, maar zonder veel succes. De eerdere verfilming uit 2007 wordt wel gezien als een succesverhaal - in ieder geval op kwalitatief gebied.

Mike Flanagan

Flanagan is overigens niet alleen bekend voor zijn verfilmingen van Stephen King-boeken. Hij heeft ook veel succes met zijn horrorseries op Netflix, waaronder The Haunting of Hill House, The Haunting of Bly Manor, Midnight Mass en The Fall of the House of Usher.