De laptopmarkt trekt na jaren van misère weer aan, dus durven fabrikanten het weer aan hun laptops in Nederland aan bieden. Zo ook Huawei. Je kent de Chinese fabrikant wellicht van hun smartphones, maar met de MateBook hebben ze ook een luxe laptopserie. Hoe goed is de Huawei laptop MateBook X Pro?

De Matebook-serie bestaat in Nederland uit de MateBook D en deze MateBook X Pro. Wellicht verwacht je het niet van een Chinese fabrikant, maar de MateBook X Pro is fors aan de prijs: 1900 euro. Huawei heeft dus een echte high-end Windows 10-laptop uitgebracht, die moet concurreren met de duurste notebooks van onder andere Apple, Microsoft, Asus en HP. Maar vooral voor wie in de markt is voor een Apple Macbook (Pro) of Microsoft Surface zou ook eens de MateBook moeten overwegen, want deze Huawei laptop heeft serieus veel te bieden.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Ontwerp

Allereerst het ontwerp, want gelukkig krijg je voor de hoge prijs een notebook die serieus luxe oogt. De laptop is van metaal, hierdoor voelt hij massief en misschien ietsje zwaar aan. Het gewicht blijft binnen de perken: 1,3 kilo. Dat is ongeveer 100 gram zwaarder dan bijvoorbeeld de Surface Laptop (die rondom het toetsenbord over een suede afwerking beschikt) en hij is lichter dan een Macbook Pro.

Huawei en veel andere Chinese fabrikanten staan erom bekend ontwerpen soms schaamteloos over te nemen, helaas is dat ook het geval bij deze Matebook. Het ontwerp is wel heel erg afgekeken van de MacBook, inclusief het grote touchpad en gebruikte kleur. Zelfs de dongel, die op vrijwel alle moderne Apple-apparatuur onmisbaar lijkt is aanwezig. Deze usb-c-dongel (met een hdmi-, vga-, usb- en usb-c-aansluiting) zit gelukkig gewoon in de doos. Geen nare extra kosten dus. Het is overigens een gemiste kans van Huawei om net als Apple geen geheugenkaartslot in de laptop te plaatsen. Sterker nog. Deze zit niet eens in de dongel. Het is alsof Huawei de geheugenkaart simpelweg is vergeten.

MateBook X Pro beschikt over twee usb-c-poorten. Deze aansluiting gebruik je tevens om de laptop op te laden. Daarmee ben je met de MateBook x Pro helemaal bij de tijd. De accu gaat gewoon een werkdag mee, maar dat is natuurlijk erg afhankelijk van de werkzaamheden die je ermee uitvoert. Er is ook een ‘ouderwetse’ usb-poort aan de rechterzijde van de laptop aanwezig en een vingerafdrukscanner boven het toetsenbord, die werkt met Windows Hello voor de aanmelding. Verrassend is dat tussen de F6 en F7 knop een camera-knopje verwerkt zit. Druk je er op, dan klikt het cameraatje omhoog uit het toetsenbord. Dat is best slim! Zo hoef je geen lelijke stickers meer over de webcam te plakken om er zeker van te zijn ongewenste meegluurders te slim af te zijn. Nadeel is echter dat de webcam je vanuit een oncharmante hoek bekijkt die onderkinnen benadrukt. Over het toetsenbord gesproken, ik mis toetsenbordverlichting wel een beetje.

Scherm

Dat scherm, dat is toch wel een reden om direct bij de kassa de portemonnee ondersteboven te houden. De randen rondom het 14 inch scherm zijn van minimale grootte. Maar de beeldkwaliteit, woah! De kleurweergave is prachtig en met een resolutie van 3000 bij 2000 enorm gedetailleerd. Bovendien is de helderheid genoeg om een donkere ruimte te verlichten. Zelfs wanneer je buiten zit met een felle zon op je scherm, kun je gewoon je werk blijven doen. Ook is het scherm aanraakgevoelig, wat bij Windows 10 zeker niet onmisbaar is, maar wel handig erbij.

Krachtpatser

Ook de overige specificaties zijn indrukwekkend: een Intel Core i7-processor, 16GB werkgeheugen, een SSD met 512GB aan opslagcapaciteit. Ook is er een GeForce MX150 videokaart aanwezig. Krachtige specificaties en het indrukwekkende scherm zorgen ervoor dat de mogelijkheden uitgebreid zijn. Foto- en videobewerking is geen probleem, ook had ik veel virtuele machines nodig om de MateBook te laten zweten. Zelfs gamen op de MateBook X Pro is geen probleem. Zo heb ik zonder problemen GTA V in full-HD resolutie gespeeld, alleen merkte ik wel dat bij een resolutie van 3000 bij 2000 de framerate net even te laag was om de game soepel te spelen. Het komt echter niet vaak voor dat ik soepel kan gamen op een krachtige laptop die mooi ontworpen is (zonder een overdaad aan gekleurde logo’s en ledjes).

De fraaie metalen behuizing zorgt er echter wel voor dat de laptop erg warm kan worden als je deze het vuur aan de schenen legt. Tijdens het benchmarken kon ik mijn vingers bijna branden aan de linkerbovenzijde van de laptop. De MateBook heeft natuurlijk actieve koeling, die subtiel naar de zijkanten blaast. Maar soms lijkt dit ietsje te subtiel.

©PXimport

Windows 10 Home

Veel fabrikanten die laptops en pc’s met Windows 10 maken gooien het apparaat vol met bloatware, zoals McAfee virusscanners en andere onzinnige diensten. Dat is nog exclusief de onnodige apps die Microsoft zelf installeert. Op smartphones heeft Huawei er ook een handje van om te veel in te grijpen in Android met Huawei’s EMUI-skin.

Daarom valt het des te meer op dat Huawei je op bloatware-gebied met rust laat bij de MateBook X Pro. Daarmee is Huawei een voorbeeld voor andere fabrikanten als Asus en Acer. Het enige programma dat prominent aanwezig is, heet PC Manager en kan gebruikt worden om je hardware te testen en de drivers up te daten: een waardevolle aanvulling (die zich helaas wel wat vervelend tussen de klok en het notificatie-knopje in de taakbalk van Windows nestelt). Het is in ieder geval erg fijn dat je de kracht van deze laptop kunt inzetten voor de programma’s die je zelf wilt draaien.

©PXimport

©PXimport

Concurrenten

De MateBook X Pro mag een forse uitgave zijn, het is een goedkoper en veelzijdiger alternatief dan de Surface Laptop en Surface Book 2 van Microsoft. De Surface-varianten met vergelijkbare specificaties kunnen niet tippen aan de MateBook, en vooral de krachtige videokaart maakt de Huawei laptop veelzijdiger. Bovendien ben je met de MateBook X Pro klaar voor de toekomst, dankzij de aanwezigheid van usb-c-poorten, het is een enorme flater dat Microsoft deze nog altijd niet op de Surface Laptop heeft geplaatst.

Conclusie

De MateBook X Pro is een ongekend krachtige en mooie notebook. Ook het scherm is een positieve vermelding waard, waarmee de laptop een veelzijdig apparaat is: voor werk, media en gaming. Ondanks dat hij meer te bieden heeft dan zijn directe concurrenten is de prijs van 1900 euro wel behoorlijk slikken.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.