Je kunt tijdens je vakantie natuurlijk naar één vaste plek gaan, maar je kunt ook een rondreis maken langs verschillende landen. Wil je met de trein? Interrail is al jaren populair. Je koopt een pas en kunt dan gedurende een bepaalde periode (vrijwel) onbeperkt met de trein door Europa te reizen. In dit artikel leggen we uit hoe Interrail werkt en waar je op moet letten.

Lees ook: Kaartjes en routeplannen: 5 handige apps voor het openbaar vervoer

Een Interrail Pass aanschaffen

Als je met een Interrail-pas wilt reizen, krijg je veel verschillende opties aangeboden. Je hebt ten eerste de keus tussen een ‘Global’ of een ‘One Country’ Pass. Met die laatste kun je een specifiek land kiezen waarin je onbeperkt kunt reizen, maar met de Global-pas kun je reizen in 33 landen in Europa. Deze pas is natuurlijk wel duurder. De prijs hangt verder af van de hoeveelheid reisdagen, en de hoeveelheid dagen waarop de pas geldig is.

Op de reisdagen kun je onbeperkt via Interrail reizen. Als je bijvoorbeeld een pas neemt met een geldigheid van een maand met daarin zeven reisdagen, mag je binnen die maand zeven dagen uitkiezen waarop je ‘gratis’ mag reizen met de trein. Die zeven dagen hoeven niet achtereenvolgend te zijn, dus als je reis langer dan zeven dagen duurt, kun je ervoor kiezen om de pas enkel te gebruiken voor dagen waarop je veel moet reizen (bijvoorbeeld bij het oversteken van landsgrenzen). Zorg er dus dat je, voordat je een pas koopt, al duidelijk voor ogen hebt op hoeveel dagen je wilt reizen, zodat je 'uitkomt' met je reisdagen. Er zijn overigens wél (duurdere) opties: daarbij kun je reizen op elke dag dat de pas geldig is.

Houd er verder rekening mee dat je enkel op de eerste en op de laatste reisdag van en naar je thuisland mag reizen. De pas geldt dus ook voor treinen in Nederland, maar alleen op deze twee dagen. Overigens telt enkel de dag waarop een trein vertrekt als reisdag. Als je een nachttrein neemt, hoeft de dag van aankomst dus geen reisdag te zijn (tenzij je op die dag ook nog met andere treinen reist natuurlijk).

Ook belangrijk om te weten: de prijs van een Interrail-pas hangt af van je leeftijd. Als je jonger bent dan 28 jaar, of ouder dan 59, krijg je korting. Kinderen tot en met 11 jaar kunnen gratis reizen met de pas van een volwassene.

Het reizen zelf

Als je een Pass hebt gekocht, kun je deze, nadat je een gratis account hebt gemaakt, toevoegen aan de Interrail-app (Google Play en App Store). Vul daarbij je achternaam in en het Pass Number dat je bij je bestelling in je mailbox hebt gekregen. Alle reizigers hebben een apart pasnummer. Wel is het mogelijk om twee Interrail-passen aan één account te koppelen, zodat je in principe slechts één telefoon nodig hebt. Als je je Pass hebt gekoppeld, is deze nog niet geactiveerd (daar komen we zo op terug).

In de Interrail-app kun je je reis plannen. Dat kan overigens ook als je nog geen pas hebt gekocht. In het kopje ‘Planner’ kun je verschillende bestemmingen invoeren (en het station waarvandaan je vertrekt) en zo precies zien welke treinen je op de reisdagen kunt nemen. Treinreizen die je van plan bent om te nemen kun je plaatsen in ‘My Trip’. Je kunt ze overigens ook te allen tijde weer verwijderen; je zit dus nergens aan vast.

Als je je rondreis in My Trip klaar hebt, kun je deze via een link delen met je medereizigers. Deze komt dan ook in hun app te staan, zodat ze niet zelf ook alle verschillende treinreizen hoeven op te zoeken. De reizen in My Trip kun je vervolgens, door het schuifje om te zetten, gebruiken voor je Pass.

Voordat je op reis gaat, moet je je pas zoals gezegd wel nog activeren. Daarvoor moet je je ID- of paspoortnummer invoeren en beslissen vanaf welke datum de pas geldig is. Die startdatum kun je overigens nog zo vaak je wilt veranderen vóór ingang van die datum. Ook kun je gedurende je reis de precieze reisdagen nog omwisselen en treinreizen uit je pas halen of erin stoppen. Maar zodra je je pas hebt geactiveerd, is het niet meer mogelijk om deze aan een ander Interrail-account toe te voegen.

Als je in de trein gecontroleerd wordt, kun je in de app een QR-code genereren als bewijs dat je een ticket hebt. Dat doe je door op je pas te klikken in ‘My Pass’ en de desbetreffende reisdag aan te klikken. Als je op ‘Show ticket’ drukt, wordt een QR-code gegenereerd die je moet laten scannen. Alle reizen van die dag die je onder My Trip geactiveerd hebt met het schuifje, vallen automatisch onder die ene QR-code. Je hebt dus niet voor iedere treinreis een aparte code nodig.

Let op zitplekreservaties

Hoewel je nu in principe klaar bent om te reizen met Interrail, is het wel belangrijk om van tevoren te weten voor welke treinreizen je een aanvullende zitplekreservatie nodig hebt, en hoe je die plekken dan reserveert. In de Interrail-app staat aangegeven of je voor een treinreis een aparte reservering nodig hebt, maar het is helaas niet mogelijk om via de app daadwerkelijk plekken te reserveren.

Wel kun je via de website van Interrail die plekken reserveren. Je moet via de (mobiele) browser inloggen op je Interrail-account en je Interrail-pasnummer invullen. Dan kun je de desbetreffende treinreis invullen en de aanwijzingen volgen om je reservering te plaatsen. Een andere mogelijkheid is om een reservering te plaatsen via de treinmaatschappij van het betreffende land. Dat kan op de site van die treinmaatschappij, maar ook vaak ter plekke via de ticketautomaat op het station.

Als je reist in Italië, Frankrijk, Oostenrijk, Zwitserland, Duitsland en de Benelux krijg je als bewijs van je reservering een QR-code in je mail. In andere landen kun je je reservering enkel op papier krijgen. Als je het handig vindt om voor het begin van je reis je reserveringen bij je te hebben, en die niet pas ter plekke te regelen via de automaat, moet je dat voor papieren reserveringen dus ruim van tevoren doen (minimaal 2-4 weken).

Van tevoren je reserveringen regelen heeft duidelijke voordelen (het zorgt voor meer overzicht en voorkomt dat de trein al is volgeboekt), maar weet dat er geheid treinen uit zullen vallen (of misschien mis je wel een trein). In de meeste gevallen krijg je het geld van de reservering dan niet terug. Want voor de duidelijkheid: plekken reserveren brengt (behalve voor de One Country-pas) aanvullende kosten met zich mee, grofweg variërend van tussen de 10 en 20 euro voor een 2e-klaszitplek.

Het is mogelijk om in Interrail als zoekfilter in te stellen om enkel met treinen zonder verplichte reservering te reizen, maar helaas kun je soms aparte reserveringen gewoonweg niet voorkomen. Vooral treinen die landen doorkruizen vereisen bijna altijd wel een verplichte reservering en ook voor het gros van de treinen in onder meer Frankrijk en Italië heb je nu eenmaal een extra reservering nodig. Neem dat dus mee in de budgettering, want afhankelijk van het land kunnen deze reserveringen nogal in de papieren lopen.

Je bent onderweg en ziet dat je telefoon nog maar vijf procent batterij heeft. Op dat moment is een powerbank precies wat je nodig hebt. Alleen: welke? De juiste keuze begint met twee vragen: hoeveel energie heb je onderweg nodig en hoe snel moet die energie eruit kunnen?

Capaciteit: mAh is handig, maar reken in Wh

In de specificaties van powerbanks zie je bijna altijd een getal in milliampère-uur (mAh). Maar daarbij moet je je wel realiseren dat dat niet het hele verhaal is. Fabrikanten geven die mAh vaak op bij de interne batterijspanning van de cellen in de powerbank (meestal rond 3,6 tot 3,7 volt). Jouw telefoon laadt meestal via 5 volt, en bij snelladen soms op 9 of 12 volt. Die omzetting kost energie.

Zie de powerbank als een watertank met een kraan die je moet omzetten naar een andere maat aansluiting. Dat omzetten levert altijd wat verlies op. Daarom haal je in de praktijk niet 10.000 mAh uit 10.000 mAh. Reken grofweg met een bruikbare opbrengst die vaak ergens rond de 60 tot 80 procent ligt, afhankelijk van de kwaliteit van de elektronica en hoe je laadt. Met 10.000 mAh kun je een gemiddelde smartphone daarom meestal geen twee keer volledig vullen, maar eerder ongeveer anderhalf keer. Heb je een telefoon met een kleinere accu, dan kom je dichter bij de opgegeven twee keer; met een grotere accu haal je dat juist minder snel.

Wil je wat preciezer rekenen, kijk dan naar wattuur (Wh). Dat is de eenheid die echt iets zegt over hoeveel energie erin zit. Een eenvoudige omrekening helpt: Wh = (mAh × volt) / 1000. Staat er op de powerbank bijvoorbeeld 10.000 mAh bij 3,7 V, dan is dat ongeveer 37 Wh aan energie in de cellen, voordat je het omzetverlies meeneemt.

Hoeveel capaciteit heb je echt nodig?

Als je vooral een extra lading voor je telefoon zoekt op een lange dag, dan zit je met 10.000 mAh in de praktijk vaak goed. Is 'bijna vol' al al genoeg, dan kan 5.000 mAh ook, maar reken er dan niet op dat je elke moderne smartphone die helemaal leeg is weer volledig volgeladen krijgt. Ga je een weekend weg of laad je meerdere apparaten op, dan is 20.000 mAh een logische stap. Je hebt dan meer oplaadcapaciteit, maar houd er wel rekening mee dat dat ook betekent dat de powerbank groter en zwaarder is.

Voor tablets geldt hetzelfde principe, alleen is de interne accu meestal groter dan die van een telefoon. Daardoor lijkt een powerbank die voor je telefoon prima is, bij een tablet ineens snel leeg. Dat is niet vreemd: je giet simpelweg meer water in een grotere emmer. Voor laptops ligt het net even anders: daar draait het niet alleen om capaciteit, maar vooral om het vermogen (wattage). Daar komen we zo op terug.

🔋Tot zover ging het over de hoeveelheid energie (mAh/Wh). De volgende stap is de afgifte: met welk vermogen (watt) kan de powerbank die energie aan je telefoon, tablet of laptop leveren? 

Snelheid: wattage maakt het verschil

Capaciteit zegt iets over hoe vaak je kunt laden. Snelheid gaat over wattage: hoeveel vermogen de powerbank kan leveren. Dat vermogen is vooral relevant als je snel wilt bijladen, of als je een tablet of laptop wilt opladen. USB-c is daarbij de norm geworden, en USB Power Delivery (PD) is de techniek waarmee lader en toestel afspraken maken over spanning en stroom. Je powerbank en je telefoon of laptop stemmen dat onderling af, zodat laden snel kan zonder dat het onveilig wordt. Daarvoor moeten de poort en je kabel het wel ondersteunen. Let daarom ook op de aansluitingen: usb-c heb je nodig voor snelladen met Power Delivery, terwijl usb-a vooral handig is als je oudere kabels of accessoires gebruikt.

©vadish - stock.adobe.com

Eén powerbank voor telefoon én laptop: waar je op let

Een laptop opladen vraagt meer dan een telefoon. Bij een telefoon kom je vaak weg met 10 tot 20 watt. Een laptop heeft meestal 45 watt of meer nodig, en veel modellen werken prettiger met 65 watt of hoger, zeker als je tijdens het laden ook blijft werken. De beste snelcheck is simpel: kijk naar het wattage van je eigen laptoplader. Dat is je richtgetal. Zit je daar ver onder, dan kan het laden extreem traag worden, of je laptop accepteert de lader helemaal niet.

Ook de juiste kabel is belangrijk. Voor hogere vermogens is niet elke usb-C-kabel geschikt. Tot ongeveer 60 watt (meestal 20 V bij 3 A) gaat het vaak goed met een kabel die expliciet 3 A ondersteunt. Ga je boven de 60 watt, dan heb je doorgaans een usb-c-kabel nodig die 5 A aankan. Zulke kabels hebben meestal een kleine chip in de stekker, een zogeheten e-marker. Die chip vertelt aan de powerbank en je laptop dat de kabel veilig meer stroom kan verwerken. Zie het als een identiteitsbewijs: zonder e-marker schakelt het systeem vaak terug naar een lagere stand, zodat het laden langzamer gaat en de kabel niet te warm wordt. Kijk in de specificaties of op de kabel zelf of er 3 A (tot circa 60 W) of 5 A (voor hogere vermogens) staat; dat is de snelste check. 

Formaat en gewicht: energie weegt nu eenmaal wat

Meer capaciteit betekent meestal meer cellen, en dus meer gewicht. Een powerbank van 20.000 mAh zit vaak ergens in de buurt van 350 tot 500 gram. Dat voelt in een jaszak al snel log. In een rugtas valt het mee. Stel jezelf dus de vraag: wil je elke dag een kleine powerbank mee voor noodgevallen, of is dat voor jou niet genoeg en ga je dus voor een grotere powerbank? 

Veiligheid: kies niet alleen op prijs

Bij draagbare accu's wil je geen twijfel over veiligheid. Een powerbank hoort bescherming te hebben tegen oververhitting, overladen en kortsluiting, maar bij heel goedkope modellen is dat niet altijd goed geregeld. De kans dat het misgaat is klein, alleen zijn de gevolgen groot als het wél gebeurt. Kies daarom liever een merk dat laat zien hoe het met veiligheid omgaat en dat testnormen en keurmerken gewoon vermeldt. Je hoeft die standaarden niet uit je hoofd te leren, maar het helpt als een merk concreet zegt welke testen en keurmerken het gebruikt. 

Zo kies je de juiste powerbank

 De juiste powerbank kies je door stap voor stap te bepalen wat je nodig hebt: eerst de hoeveelheid energie (liefst in Wh, met mAh als praktische indicatie), daarna de laadsnelheid (wattage en PD), en pas daarna pas de vorm en het gewicht. Voor dagelijks gebruik zit je vaak goed met een compacte powerbank rond 10.000 mAh met usb-c en Power Delivery. Wil je meer capaciteit zodat je meerdere keren kunt opladen (of ook je tablet opladen), dan is 20.000 mAh logischer. Houd er dan wel rekening mee dat de powerbank zwaarder wordt. Wil je ook een laptop kunnen laden, kijk dan naar het wattage van je laptoplader en kies een powerbank die dat vermogen via usb-c PD kan leveren, inclusief een kabel die geschikt is voor dat hogere vermogen.

Uitgever Square Enix heeft de game Life is Strange: Reunion aangekondigd, een nieuw deel in de Life is Strange-franchise.

Begin deze maand gingen er al geruchten over het spel, omdat de naam al gemeld werd op de website van PEGI, de Europese organisatie die leeftijdskeuringen geeft aan spellen. Inmiddels is de game dus officieel aangekondigd en valt hieronder de eerste trailer te zien.

De allereerste Life is Strange-game draaide om hoofdpersonage Max Caulfield en haar vriendschap met Chloe Price. Vervolgen Life is Strange 2 en Life is Strange: True Colors draaiden echter om andere personages. In het in 2024 uitgekomen Life is Strange: Double Exposure keerde Max al terug, en in het aanstaande Reunion zijn beide dames weer te zien.

Terug naar Caledon University

Sterker nog: Life is Strange Reunion moet de saga rondom Max en Chloe in zijn geheel afronden. Het is dus waarschijnlijk dat dit de laatste game wordt waarin beide vriendinnen te zien zijn. Spelers doen wederom Caledon University aan, waar Max als een fotografiedocente werkt. Wanneer ze na een weekendje weg terugkeert, staat de school echter in brand, wat desastreuse gevolgen heeft voor het gebouw en de studenten.

Max kan zelf echter ternauwernood ontsnappen dankzij een speciale kracht waardoor ze de tijd kan terugspoelen - een kracht die terugkeert uit het oorspronkelijke spel. Max heeft vervolgens drie dagen de tijd om uit te zoeken hoe de brand ontstond en het tegen te houden. Tegelijkertijd arriveert ook Chloe op Caledon, die geplaagd wordt door de nachtmerries van een verleden die ze nooit heeft meegemaakt.

Spelers besturen in deze verhalende adventuregame afwisselend Max en Chloe, waarbij men gebruik kan maken van de terugspoelkrachten van Max en Chloe's praatgrage mond om meer info te achterhalen.

Vanaf 26 maart beschikbaar

Life is Strange: Reunion verschijnt op 26 maart voor PlayStation 5, Xbox Series X en S en pc. De standaard versie gaat 49,99 euro kosten, maar er komen ook een Deluxe Edition (59,99 euro), Twin Pack met Life is Strange: Double Exposure (69,99 euro) en Collector's Edition (prijs in euro's nog niet bekend, 99,99 dollar) beschikbaar.