Van de Samsung Galaxy S22-serie valt de Samsung Galaxy S22 Ultra het meest op. De smartphone brengt de eigenschappen van de Galaxy Note terug. Hoe de eenwoording tussen Galaxy S en Galaxy Note in praktijk werkt lees je in deze Samsung Galaxy S22 Ultra review.

Al enkele jaren bestaat de topserie van Samsung-smartphones uit drie toestellen, waarbij de Ultra-uitvoering alles uit de kast haalt wat Samsung te bieden heeft. Toch wist de Ultra-uitvoering zich nooit écht te onderscheiden van zijn minder uitgebreide evenknieën om zijn hoge prijs nog enigszins te verantwoorden. Op het formaat na, want de Ultra-uitvoering is altijd een uitdaging geweest voor vele broekzakken. Bij deze Galaxy S22 Ultra is dat onveranderd gebleven. 

Samsung laat de Ultra-uitvoering meer opvallen door de bekendste functie over te nemen van de Galaxy Note-serie, die al eerder het veld heeft moeten ruimen. De Galaxy S22 Ultra komt met een stylus, die je in de smartphone opbergt. Zo’n stylus is een opvallende feature, dat zeker. Toch is dat niet wat het meest in het oog springt. Het zijn de camera’s die de show stelen. Ook het uitmuntende forse scherm weet de camera-prestaties uitstekend tot zijn recht te laten komen, hierover lees je verderop meer.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Note-stijl

Het ontwerp van deze Galaxy S22 Ultra is behoorlijk anders dan de Galaxy S22 en Galaxy S22 Plus. Het benadrukt dat Samsung zelf deze smartphone ook als een Galaxy Note ziet, die meelift met de S22-lijn door de plek van de Ultra-uitvoering in te nemen. Dat is met name te zien aan de stylus, maar ook het ontwerp van de telefoon lijkt op de laatste Galaxy Note 10, dankzij het grote rechthoekige ontwerp dat in veel opzichten erg uitnodigend oogt voor je pennetje. Enig nadeel voor je pennetje zijn de gebogen schermranden aan de zijkant. Het formaat van de Galaxy S22 Ultra is nagenoeg gelijk aan die van de Note 10, alleen heeft eerstgenoemde iets dunnere schermranden.

Uiteraard gebruik je de stylus met name voor het maken van krabbels en tekeningen. Daarvoor heeft Samsung ook de bekende apps afgestoft. Wanneer je het pennetje uit de smartphone verwijdert krijg je hier een handig menuutje voor, waarin je bijvoorbeeld PenUP vindt; een app waarmee je tekeningen maakt. Ook kun je vanuit dit menuutje snel bij je (handgeschreven) notities komen.

De stylus beschikt over een klein accuutje, dat draadloos geladen wordt door de smartphone wanneer je deze erin steekt. De kans is klein dat je met een lege stylusaccu komt te zitten, maar mocht dat het geval zijn, dan kun je nog altijd het pennetje gebruiken op het scherm. Het accuvermogen wordt gebruikt voor andere functies, zoals het bedienen van de smartphone op afstand. Zo kun je bijvoorbeeld je smartphone ergens neerzetten en vervolgens een foto (van jezelf) maken door de stylusknop te gebruiken als sluiterknop.

Het pennetje zit bomvol kleine handigheden en functies. Maar in praktijk gebruikte ik hem tijdens het testen nauwelijks. Ga van tevoren daarom ook goed na of een stylus voor jou echt van toegevoegde waarde is, het is immers één van de grote opvallende eigenschappen van de Galaxy S22 Ultra.

©PXimport

Groot(s) scherm

Geen enkele andere smartphone is zo gebaat bij een groot scherm met indrukwekkende beeldkwaliteit als de Galaxy S22 Ultra. Je wilt je tekeningen gedetailleerd en hetzelfde geldt voor je foto’s. Nu weet je dat het bij Samsung op dat gebied wel goed zit, het bedrijf levert immers ook schermpanelen voor bijvoorbeeld de smartphones van Apple en OnePlus en houdt hierbij de beste panelen achter de hand voor de eigen smartphones. Zo ook voor deze Galaxy S22 Ultra. Het is standaard geworden bij Samsung-reviews, maar ook in dit geval beschikt de smartphone over een waanzinnig beeldscherm. Op papier, maar ook in gebruik. De kleurweergave en helderheid zijn bijzonder indrukwekkend, hoewel Samsung de kleuren wat meer leven inblaast dan het er in werkelijkheid uit ziet.

Het scherm is fors, met een diameter van 6,8 inch. Achter het scherm vind je een vingerafdrukscanner en bovenin een cameragat voor de frontcamera. Deze is niet verhuld achter een paarschermpixels zoals dat het geval was bij de Galaxy Z Fold3. Het amoledscherm beschikt over een resolutie van maximaal 3088 bij 1440 en een dynamische verversingssnelheid van maximaal 120 hertz, wat zorgt voor vloeiend beeldverloop.

Teleurstellende accu

Standaard staat de resolutie van het toestel wat lager afgesteld, wellicht om de accu nog enigszins te ontzien. Want vooral in combinatie met de hoge verversingssnelheid (die desgewenst ook teruggeschroefd kan worden naar 60 hertz) wordt een zware tol geëist van de accu. Op papier beschikt de Galaxy S22 Ultra over een grote capaciteit van 5.000 mAh, evenveel als zijn voorganger. Wat netjes is, aangezien er intern ook ruimte is gemaakt voor het pennetje. Ook stelt Samsung dat de gebruikte nieuwe Exynos-chipset zuiniger is dan zijn voorganger.

In praktijk valt dat wat tegen. De chipset lijkt niet heel zuinig en ook 5G is een (mogelijke) batterijvreter. Maar vooral het scherm vreet energie en dat merk je wanneer je het toestel langere tijd gebruikt. Door je gebruik goed te doseren en de instellingen wat energiebesparender af te stellen, kun je lang met een volle accu mee. Wel tot twee dagen. Maar bij regelmatig gebruik heb je de accu teleurstellend snel leeggetrokken.

Deze accu kun je draadloos opladen of snelladen via de usb-c-poort, maar daarvoor moet je weer flink in de buidel tasten of een andere snellader gebruiken. Een adapter is niet in de doos aanwezig en de snellader van Samsung kost vijftig euro.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Rekenkracht

Als het aankomt op prestaties, dan heb je bij de S22 Ultra geen klagen. De smartphone beschikt over meer dan genoeg rekenkracht om werkelijk alles zonder enige stotteringen te draaien. Daarvoor wordt de 5G-chipset (in ons reviewmodel) bijgestaan door 12GB werkgeheugen, de minder dure uitvoeringen beschikken over 8GB. Daarbij kun je kiezen uit varianten van 128GB, 256GB, 512GB of 1TB.

Helaas houdt Samsung nog altijd vast aan de verwijdering van het vertrouwde geheugenkaartslot. Niet echt een gebruiksvriendelijke beslissing, vooral omdat 128GB opslag wel een beetje karig is voor een smartphone van 1249 euro, waarbij foto’s en 4K-video’s met de 108 megapixelcamera best wel wat ruimte in beslag nemen. Over gebruiksonvriendelijke beslissingen gesproken: ook de audiopoort ontbreekt. Vooral voor een toestel dat ook ideaal is voor gamers blijft het een onbegrijpelijke keuze.

Camera’s

Ondanks de stylus en het beeldige scherm, wordt de show pas écht gestolen door de camera’s. Op papier zou je denk aan een teleurstelling, omdat eigenlijk dezelfde sensoren worden gebruikt als op de Galaxy S21 Ultra. Maar verkijk je niet op de specs, want het verschil wordt tegenwoordig vooral gemaakt met de softwarematige afstelling van de camera’s en de enorme rekenkracht van het toestel om beelden te herkennen en verwerken. Dit zie je ook bij concurrentie, Google’s Pixel-smartphones hebben jarenlang dezelfde sensor gebruikt en voorop gelopen op cameragebied en ook de iPhone 13 cameraspecificaties verschillen weinig van die van de iPhone 12, terwijl er wel enorm verschil gemaakt wordt.

Het is nu Samsung dat weer vooraan weet te lopen als het aankomt op cameragebied. Zowel in beeldkwaliteit als in mogelijkheden. De achterzijde zit bomvol sensoren, de gehele bovenhoek is gebruikt om naast de hoofdcamera een dieptesensor, groothoekcamera, macrolens en persicoop-zoomlens kwijt te kunnen. Er is kwaliteitsverschil merkbaar bij iedere gebruikte camera, vooral de periscooplens. Toch zijn ze erg goed afgesteld, waardoor je (ongeacht de lens) een goede foto maakt.

Logischerwijs is de 108 megapixel hoofdcamera in staat de mooiste foto’s te schieten. Toch heeft Samsung deze een (voor mijn smaak) net even te grote kijkhoek meegegeven, waardoor ik vaak terugviel op de zoomlens. Zonder daarbij teleurgesteld te raken. De groothoeklens zelf heeft bij close-ups vaak een wat vertekend beeld, omdat de kromming softwarematig wordt rechtgezet.

De zoomniveau's in beeld (0,6x, 1x, 3x, 10x):

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

In alle omstandigheden maak je een goede foto. Zelfs als het donker is, de Samsung Galaxy S22 Ultra is zo’n smartphone die meer ziet dan het oog. Hoewel de smartphone hierbij automatisch terugvalt op de nachtmodus, die wat onscherpte veroorzaakt bij het fotografen van bewegende objecten. Maar zelfs als je inzoomt op de gemaakte foto is deze nog altijd haarscherp en vrij van ruis in zowel donkere als lichte omgevingen. Ook schaduwvlakken en fel tegenlicht kan de hoofdcamera uitstekend verwerken, wat de camera kroont tot de meest indrukwekkende smartphonecamera tot op heden.

Dankzij de hoeveelheid aan lenzen kun je je foto’s in groothoek maken (0,6 x), van dichtbij (3x zoom-effect) en dankzij de periscooplens tot 10x zoom, waarbij het eindresultaat zichtbaar softwarematig is opgepoetst - maar wel goed is. De smartphone laat het zelfs toe om tot 100x in te zoomen dankzij de periscoopcamera. Hierbij moet de software nog meer aan de bak voor het oppoetswerk, omdat er eigenlijk gewoon digitaal gezoomd wordt. Maar dat het überhaupt kan is best indrukwekkend te noemen, hoewel een statief of stevige hand wel een vereiste zijn.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Ook voor gevorderde fotografen en -bewerkers is de smartphone interessant. De Expert Raw-app van Samsung biedt veel mogelijkheden om de RAW-bestanden van foto’s om te verfijnen tot het perfecte eindresultaat. Deze app gebruik je om foto’s te maken op jouw manier, met talloze schuifjes om de foto te maken zoals jij het wilt. Suf is wel dat je hiervoor naar Samsung's (wat overbodige) applicatiewinkel moet, terwijl het toestel bomvol staat met voorgeïnstalleerde apps van Samsung en derden.

OneUI: vol met opties, lange ondersteuning en rotzooi

Voor een telefoon met een premium prijs geeft de software nog niet helemaal de premium-ervaring. Natuurlijk vind je op een Android-smartphone van Samsung veel apps en diensten van Google en Samsung, waaronder veel ingebakken functies. Met die ervaring is niets mis en ook de wat overbodige applicatiewinkel en andere apps valt mee te leven. Samsung’s spraakassistent Bixby is niet van meerwaarde, maar zit gelukkig minder opdringerig in de weg dan voorheen.

De hoeveelheid voorgeïnstalleerde is ronduit ongepast. Het gehele arsenaal aan Microsoft-apps, Facebook en als dieptepunt de volkomen overbodige McAfee virusscanner, die verscholen zit in een ‘apparaatonderhoud’-app, die in tegenstelling tot de andere bloatware onverwijderbaar is.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De hoeveelheid onnodige voorgeïnstalleerde apps passen niet bij de ervaring die een smartphone in deze prijsklasse zou moeten bieden.

Op een andere manier weet Samsung wél een premium-ervaring te bieden: de update-ondersteuning. Gelijktijdig met de aankondiging maakte Samsung bekend zijn smartphones betere ondersteuning te bieden: minimaal vier Android versie-updates en vijf jaar veiligheidsupdates. Niet alleen voor deze serie, maar ook met terugwerkende kracht voor de Samsung Galaxy S21, Galaxy Z Fold3 en Galaxy Z Flip3. 

Dat is uitstekend nieuws, waarmee met name Chinese fabrikanten in hun hemd gezet worden. Merken als Motorola, OnePlus, Oppo en Xiaomi bieden veel kortere ondersteuning en soms zelfs niet eens de recentste Androidversie. Deze Galaxy S22 Ultra draait op Android 12 en kan dus updates krijgen tot en met versie 16.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De stylus-ondersteuning in OneUI en de Expert Raw-app van Samsung zitten uitstekend in elkaar.

Alternatieven voor de Samsung Galaxy S22 Ultra

De Galaxy S22 Ultra van Samsung is misschien wel de beste smartphone van het moment. Waar Samsung’s opvouwbare toestellen nog een beetje experimenteel zijn, heeft Samsung al zijn smartphone-kennis (inclusief die van de Note-serie) gebruikt voor deze Galaxy S22 Ultra. De smartphone is all-round gewoonweg uitstekend. Dus als de stylus je koud laat, heb je nog altijd de beste camera achter de hand. Ook het prachtige scherm, lange ondersteuningsduur en rekenkracht maken de Galaxy S22 Ultra een waardig alternatief voor de iPhone 13 Pro Max.

Ten opzichte van vorige generaties is de Ultra-variant weer een stapje vooruit. Beschik je echter over een Galaxy S20 Ultra of een Galaxy S21 Ultra, dan biedt een upgrade niet heel veel extra behalve een stylus. Zoek je een vervanging voor je oudere Galaxy Note-smartphone, dan is de keuze helder in het voordeel van de Galaxy S22 Ultra.

Conclusie: Samsung Galaxy S22 Ultra kopen?

De Samsung Galaxy S22 Ultra is gewoon een vermomde Note. Maar dan wel gecombineerd met de eigenschappen van de Galaxy S-serie, zoals een geweldige camera - met veel mogelijkheden. Tel daarbij ook het fraaie scherm en verbeterde update-ondersteuning op en je hebt gewoon onder de streep een van de beste smartphones van dit moment. Ondanks de wat teleurstellende accuduur, absurde prijs en het ontbreken van zaken als een adapter en geheugenkaartslot.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.