De Philips Hue Secure Camera is een recente toevoeging aan het complete Philips Hue-assortiment, waardoor moederbedrijf Signify uitbreidt naar het segment huisbeveiliging. De camera is flink aan de prijs en heeft een betaald abonnement – en daardoor houden we een beetje ons hart vast.

Als je wilt beginnen met smarthome in het algemeen, dan raden we vaak twee producten aan: slimme thermostaten of slimme verlichting. Daarmee maak je meteen kennis met wat smarthomes te bieden hebben, namelijk handige apps waarmee je dagelijks gebruikte producten handmatig kunt bedienen en automatisch kunt laten werken – voor jou. Philips Hue was een van de eerste en inmiddels de grootste op het gebied van slimme verlichting (voor binnen en buiten). Mettertijd verschenen er wel wat accessoires, maar al die producten hadden te maken met (het bedienen van je) lampen.

Nu wordt het Hue-assortiment dus uitgebreid met de introductie van de Hue Secure-productlijn, waarmee het bedrijf zich begeeft op het gebied van slimme beveiligingsapparatuur voor in en rond het huis.

Naast de Secure Camera is er ook een starterskit beschikbaar waarin verschillende sensoren zitten, evenals een Hue-bridge en twee lampen. Echter, voor het gebruik van de Philips Hue Secure Camera heb je niet per se een Hue-bridge nodig, aangezien je het systeem direct aan je wifi-netwerk koppelt. Een vloek en een zegen; want je bent minder afhankelijk van Philips Hue, maar er hangt wel weer een extra apparaat aan je netwerk.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Philips Hue Secure Camera: drie varianten

Op de Philips Hue-website kun je zien dat er drie versies van de Philips Hue Secure Camera bestaan. De eerste versie is een bedrade variant, inclusief wandmontage, voor een prijs van (houd je vast) 199,99 euro. Dan is er ook een versie waarbij je een cameravoet krijgt, waar je 30 euro meer voor betaalt. De draadloze versie heeft een prijskaartje van 249,99 euro en ook daar krijg je een wandmontage bij. Dat zijn flinke prijzen voor een markt waarin er al aantrekkelijke opties bestaan vanaf zestig euro (zoals de Aqara Camera E1). Maar laten we ook de S350 van Eufy niet vergeten.

Voor welke variant je ook kiest, elke camera heeft z’n voor- en nadelen. De bedrade versie (inclusief voet) die wij getest hebben hoeft nooit opgeladen te worden. Maar je bent dan wel enigszins beperkt als het gaat om de plaatsing. Daar tegenover staat dat de versie met een accu overal geplaatst kan worden (al dan niet via de wandmontage), maar zo nu en dan aan de lader moet. Verder moet je onthouden dat wanneer je de Philips Hue Secure Camera wilt koppelen aan andere Hue-producten (zoals lampen of sensoren), je wel over een bridge moet beschikken. Anders zien de apparaten elkaar niet.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Het onderscheidende kenmerk

En daarmee hebben we meteen het onderscheidende karakter van de Philips Hue Secure Camera (en aanverwante Secure-apparaten) te pakken: je kunt hem laten samenwerken met andere Philips Hue-producten in huis. Is er niemand thuis, maar registreert de camera wel beweging? Dan kan die de lampen fel laten pulseren en een alarm laten afgaan. Het alarm heeft een maximaal aantal decibel van 80, waardoor de buren het mogelijk niet horen. Maar mocht je zelf op zolder zijn en verwacht je niemand in huis, dan is het geluid luid genoeg om je te waarschuwen.

De Philips Hue Secure Camera maakt onderscheid tussen personen, voertuigen, dieren en overige bewegingen en je kunt precies aangeven waar je wel en geen melding van wilt hebben. Echter, om daar toegang tot te krijgen dien je een abonnement af te sluiten. Dat geldt ook voor opties als pakketherkenning, zelf ingestelde activiteitenzones en cloudopslag. Er zijn twee smaken beschikbaar: een jaarabonnement van 40 euro per camera en een jaarabonnement van 100 euro per jaar (voor alle camera’s die je hebt, met een maximum van 10). Het eerste abonnement heeft dertig, en het tweede abonnement zestig dagen opslag van de videobeelden.

Kijkend naar de prijs van de camera, vinden we de abonnementskosten onnodig en ontzettend hoog. Er zijn goedkopere camera’s op de markt die soortgelijke functies gratis aanbieden (met uitzondering van cloudopslag, waar meestal wel voor betaald moet worden). En het vervelende is verder: de Philips Hue Secure Camera biedt geen offline opslagcapaciteiten aan. Je kunt geen microSD-kaart in de camera proppen en hem ook niet koppelen aan een smarthomehub waar een harde schijf in zit. Als je de beelden voor later wilt bewaren, dan ben je dus verplicht minimaal veertig euro op jaarbasis uit te geven. Dat is niet niets.

©Wesley Akkerman

Onverklaarbaar hoge prijs

Daar komt bij dat de beelden en de audio die de Philips Hue Secure Camera produceert wel van hoog niveau zijn, maar niet per se beter dan bij het goedkopere aanbod. Vooral overdag kun je goed zien wat er in of rondom het huis gebeurt en legt de camera flink wat details vast. Het kan zijn dat er wat details missen in de schaduw, maar over het algemeen zijn de prestaties goed. En datzelfde geldt voor in de avond, al kan het zijn dat de sensor de helderheid van de lampen (ironisch genoeg van Philips Hue) opblaast. Het infraroodnachtzicht is daarom een fijne back-up om te hebben.

Qua audio en beeld ontstijgt de Philips Hue Secure Camera de concurrentie dus niet. En we missen ook behoorlijk wat handige functies die – we noemen het nog maar een keer – wel aanwezig zijn in de eerder genoemde camera’s van Aqara en Eufy. Dan doelen we bijvoorbeeld op het automatisch kunnen volgen van mensen of de handmatige bedienen waarmee we de kijkhoek vanuit de app kunnen bepalen. Nu installeer je de Philips Hue Secure Camera en daarmee is de kous af. Als je een andere kijkhoek wilt, dien je naar de camera te gaan en dat voelt inmiddels wat ouderwets.

Tel daarbij op dat je dus geen lokale opslagopties hebt, en dan kom je waarschijnlijk tot de conclusie dat de Philips Hue Secure Camera een onverklaarbaar hoge prijs heeft. Ja, het is heel fijn dat we nu moeiteloos een camera kunnen toevoegen aan een systeem dat we al jaren gebruiken, maar voor deze prijs hoeft het niet. Bovendien is Hue vaak al aan andere producten te koppelen, bijvoorbeeld via een systeem als Fibaro (al moet je dan wel wat meer smarthome-kennis hebben). Verder is het jammer dat de lampen wél, maar de camera’s níet te bedienen zijn via Google Home of HomeKit.

Philips Hue Secure Camera kopen?

Het is heel fijn dat de beelden in 1080p direct via de Philips Hue-app beschikbaar zijn en dat de beelden van eind tot eind versleuteld zijn. En het installeren is echt binnen enkele minuten gepiept. De beelden ogen prima en de integratie met het Philips Hue-systeem is perfect. Maar daar blijft het bij. Als losstaande beveiligingscamera is de Philips Hue Secure Camera veel te duur en te beperkt, en daar komen dan ook nog abonnementskosten bij voor de slimmere functies. Koop je liever alleen van betrouwbare merken, dan kun je hem overwegen – maar anders zouden we even verder kijken.

Take-Two Interactive en ontwikkelaar Rockstar beginnen aankomende zomer met de marketing rondom de Grand Theft Auto 6-release. De releasedatum staat nog steeds gepland op 19 november van dit jaar.

Dat liet Take-Two weten bij het bekendmaken van diens fiscale kwartaalcijfers. Aldus de uitgever in een persbericht: "Dit fiscale jaar is uitzonderlijk voor ons en we zijn enorm zeker van onze zaak voor het aankomende fiscale jaar. Die gaat revolutionair voor Take-Two en de gehele entertainmentindustrie worden, geleid door de release van Grand Theft Auto 6. Rockstars marketing rondom de release gaat deze zomer van start."

Take-Two bevestigde wederom dat het langverwachte GTA 6 op 19 november moet uitkomen. Het bedrijf heeft al vaker releasedata voor de game beloofd om het later alsnog uit te stellen. Dat het nu meldt dat de marketing rondom de release van het spel aankomende zomer begint, geeft wel een gevoel van meer zekerheid over de mogelijkheid dat de huidige releasedatum wordt gehaald.

Fysieke release niet uitgesteld

Onlangs gingen er geruchten dat alleen de fysieke release van Grand Theft Auto 6 misschien zou worden uitgesteld. Het idee zou zijn dat de digitale release gewoon op 19 november zou verschijnen, maar de fysieke release in de winkels pas later verschijnt om zo leaks te voorkomen. Aan Variety liet Take-Two-ceo Strauss Zelnick weten dat dit echter "niet het plan is". Daarmee lijkt dit gerucht dus ontkracht.

Switch 2-versie van Borderlands 4

Take-Two geeft ook het populaire spel Borderlands 4 uit. Die game verscheen vorig jaar al op meerdere consoles, maar een Switch 2-versie werd uitgesteld. Tijdens de bekendmaking van de kwartaalcijfers vandaag bleek dat de game geheel uit het releaseschema van de uitgever is gehaald.

"We hebben de moeilijke beslissing gemaakt om de ontwikkeling (van de Switch 2-versie) te pauzeren", zo werd wederom aan Variety gemeld. "We blijven ons richten op het leveren van kwaliteitscontent voor de game en blijven het optimaliseren. We blijven ook nauw samenwerken met onze vrienden bij Nintendo. Zo komen PGA Tour 2K25 en WWE 2K26 voor de Switch 2 uit, en we willen graag meer van onze spellen naar het systeem brengen." Het is niet bekend wanneer en of Borderlands 4 nog uitkomt voor de Switch 2.

Over Grand Theft Auto 6

Grand Theft Auto 6 komt op 19 november uit voor PlayStation 5 en Xbox Series X en S. Het spel draait om twee hoofdpersonages: Lucia Caminos en Jason Duval. Het duo heeft een relatie, en duidelijk is in ieder geval dat Lucia vrijkomt uit de gevangenis en het tweetal vervolgens nog verder het criminele pad op gaat.

De game speelt zich af in Vice City, een fictieve versie van Miami, en omstreken. Dat betekent dat spelers glooiende stranden en met neon verlichte straten kunnen verwachten. Het was ook al de setting van de PlayStation 2-game Grand Theft Auto: Vice City, dat na GTA 3 uitkomt. Naar verwachting zal Grand Theft Auto 6 een ongekende hoeveelheid details vertonen. Lees hier alles over de game.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.