De Philips Hue Secure Camera is een recente toevoeging aan het complete Philips Hue-assortiment, waardoor moederbedrijf Signify uitbreidt naar het segment huisbeveiliging. De camera is flink aan de prijs en heeft een betaald abonnement – en daardoor houden we een beetje ons hart vast.

Als je wilt beginnen met smarthome in het algemeen, dan raden we vaak twee producten aan: slimme thermostaten of slimme verlichting. Daarmee maak je meteen kennis met wat smarthomes te bieden hebben, namelijk handige apps waarmee je dagelijks gebruikte producten handmatig kunt bedienen en automatisch kunt laten werken – voor jou. Philips Hue was een van de eerste en inmiddels de grootste op het gebied van slimme verlichting (voor binnen en buiten). Mettertijd verschenen er wel wat accessoires, maar al die producten hadden te maken met (het bedienen van je) lampen.

Nu wordt het Hue-assortiment dus uitgebreid met de introductie van de Hue Secure-productlijn, waarmee het bedrijf zich begeeft op het gebied van slimme beveiligingsapparatuur voor in en rond het huis.

Naast de Secure Camera is er ook een starterskit beschikbaar waarin verschillende sensoren zitten, evenals een Hue-bridge en twee lampen. Echter, voor het gebruik van de Philips Hue Secure Camera heb je niet per se een Hue-bridge nodig, aangezien je het systeem direct aan je wifi-netwerk koppelt. Een vloek en een zegen; want je bent minder afhankelijk van Philips Hue, maar er hangt wel weer een extra apparaat aan je netwerk.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Philips Hue Secure Camera: drie varianten

Op de Philips Hue-website kun je zien dat er drie versies van de Philips Hue Secure Camera bestaan. De eerste versie is een bedrade variant, inclusief wandmontage, voor een prijs van (houd je vast) 199,99 euro. Dan is er ook een versie waarbij je een cameravoet krijgt, waar je 30 euro meer voor betaalt. De draadloze versie heeft een prijskaartje van 249,99 euro en ook daar krijg je een wandmontage bij. Dat zijn flinke prijzen voor een markt waarin er al aantrekkelijke opties bestaan vanaf zestig euro (zoals de Aqara Camera E1). Maar laten we ook de S350 van Eufy niet vergeten.

Voor welke variant je ook kiest, elke camera heeft z’n voor- en nadelen. De bedrade versie (inclusief voet) die wij getest hebben hoeft nooit opgeladen te worden. Maar je bent dan wel enigszins beperkt als het gaat om de plaatsing. Daar tegenover staat dat de versie met een accu overal geplaatst kan worden (al dan niet via de wandmontage), maar zo nu en dan aan de lader moet. Verder moet je onthouden dat wanneer je de Philips Hue Secure Camera wilt koppelen aan andere Hue-producten (zoals lampen of sensoren), je wel over een bridge moet beschikken. Anders zien de apparaten elkaar niet.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Het onderscheidende kenmerk

En daarmee hebben we meteen het onderscheidende karakter van de Philips Hue Secure Camera (en aanverwante Secure-apparaten) te pakken: je kunt hem laten samenwerken met andere Philips Hue-producten in huis. Is er niemand thuis, maar registreert de camera wel beweging? Dan kan die de lampen fel laten pulseren en een alarm laten afgaan. Het alarm heeft een maximaal aantal decibel van 80, waardoor de buren het mogelijk niet horen. Maar mocht je zelf op zolder zijn en verwacht je niemand in huis, dan is het geluid luid genoeg om je te waarschuwen.

De Philips Hue Secure Camera maakt onderscheid tussen personen, voertuigen, dieren en overige bewegingen en je kunt precies aangeven waar je wel en geen melding van wilt hebben. Echter, om daar toegang tot te krijgen dien je een abonnement af te sluiten. Dat geldt ook voor opties als pakketherkenning, zelf ingestelde activiteitenzones en cloudopslag. Er zijn twee smaken beschikbaar: een jaarabonnement van 40 euro per camera en een jaarabonnement van 100 euro per jaar (voor alle camera’s die je hebt, met een maximum van 10). Het eerste abonnement heeft dertig, en het tweede abonnement zestig dagen opslag van de videobeelden.

Kijkend naar de prijs van de camera, vinden we de abonnementskosten onnodig en ontzettend hoog. Er zijn goedkopere camera’s op de markt die soortgelijke functies gratis aanbieden (met uitzondering van cloudopslag, waar meestal wel voor betaald moet worden). En het vervelende is verder: de Philips Hue Secure Camera biedt geen offline opslagcapaciteiten aan. Je kunt geen microSD-kaart in de camera proppen en hem ook niet koppelen aan een smarthomehub waar een harde schijf in zit. Als je de beelden voor later wilt bewaren, dan ben je dus verplicht minimaal veertig euro op jaarbasis uit te geven. Dat is niet niets.

©Wesley Akkerman

Onverklaarbaar hoge prijs

Daar komt bij dat de beelden en de audio die de Philips Hue Secure Camera produceert wel van hoog niveau zijn, maar niet per se beter dan bij het goedkopere aanbod. Vooral overdag kun je goed zien wat er in of rondom het huis gebeurt en legt de camera flink wat details vast. Het kan zijn dat er wat details missen in de schaduw, maar over het algemeen zijn de prestaties goed. En datzelfde geldt voor in de avond, al kan het zijn dat de sensor de helderheid van de lampen (ironisch genoeg van Philips Hue) opblaast. Het infraroodnachtzicht is daarom een fijne back-up om te hebben.

Qua audio en beeld ontstijgt de Philips Hue Secure Camera de concurrentie dus niet. En we missen ook behoorlijk wat handige functies die – we noemen het nog maar een keer – wel aanwezig zijn in de eerder genoemde camera’s van Aqara en Eufy. Dan doelen we bijvoorbeeld op het automatisch kunnen volgen van mensen of de handmatige bedienen waarmee we de kijkhoek vanuit de app kunnen bepalen. Nu installeer je de Philips Hue Secure Camera en daarmee is de kous af. Als je een andere kijkhoek wilt, dien je naar de camera te gaan en dat voelt inmiddels wat ouderwets.

Tel daarbij op dat je dus geen lokale opslagopties hebt, en dan kom je waarschijnlijk tot de conclusie dat de Philips Hue Secure Camera een onverklaarbaar hoge prijs heeft. Ja, het is heel fijn dat we nu moeiteloos een camera kunnen toevoegen aan een systeem dat we al jaren gebruiken, maar voor deze prijs hoeft het niet. Bovendien is Hue vaak al aan andere producten te koppelen, bijvoorbeeld via een systeem als Fibaro (al moet je dan wel wat meer smarthome-kennis hebben). Verder is het jammer dat de lampen wél, maar de camera’s níet te bedienen zijn via Google Home of HomeKit.

Philips Hue Secure Camera kopen?

Het is heel fijn dat de beelden in 1080p direct via de Philips Hue-app beschikbaar zijn en dat de beelden van eind tot eind versleuteld zijn. En het installeren is echt binnen enkele minuten gepiept. De beelden ogen prima en de integratie met het Philips Hue-systeem is perfect. Maar daar blijft het bij. Als losstaande beveiligingscamera is de Philips Hue Secure Camera veel te duur en te beperkt, en daar komen dan ook nog abonnementskosten bij voor de slimmere functies. Koop je liever alleen van betrouwbare merken, dan kun je hem overwegen – maar anders zouden we even verder kijken.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.