De LG Q6 is een smartphone die erg doet denken aan het topmodel de LG G6, maar dan in budgetuitvoering. Voor 350 euro heb je een toestel met een extra breed scherm, maar wat heeft de Q6 nog meer te bieden?

LG is niet de enige de budgetvarianten van hun beste smartphone uitbrengt. Zo heeft Huawei bijvoorbeeld de P10 Lite en ook Samsung bracht in het verleden goedkopere edities uit van de Galaxy S-smartphones. De LG Q6 is op zijn beurt afgeleid van de LG G6, een uitstekend toestel, maar hij valt een beetje weg tussen andere vergelijkbare toestellen als de Galaxy S8, iPhone 7 en de OnePlus 5.

Grijze muis

Datzelfde gebeurt een beetje met de Q6. Ondanks dat het toestel is uitgerust met een opvallende (bredere) 2 bij 1 beeldverhouding, springt de smartphone er niet echt uit. Terwijl de P2 van Lenovo voor 300 euro bijvoorbeeld een uitmuntende accuduur biedt en de Moto G5 (Plus) all-round ijzersterk is voor dezelfde prijs (en een vingerafdrukscanner heeft, die op de Q6 ontbreekt). Het mankement van de Q6 is gewoonweg dat het nergens echt in uitblinkt: niet in de prestaties, niet in de camera, niet in de bouwkwaliteit. De beeldverhouding en dunne schermranden zijn leuk. Maar niet meer dan dat.

Wanneer je het toestel voor het eerst in handen krijgt, valt op dat hij behoorlijk dik is. Hierdoor lijkt de Q6 groter dan hij is. Want voor een toestel met een 5,5 inch scherm valt het formaat in de lengte en breedte eigenlijk best mee. Door de metalen rand rondom het toestel voelt de Q6 in ieder geval erg stevig. De achterkant is van plastic dat een beetje rond afgewerkt en fraai van kleur is. In mijn geval kreeg ik de witte uitvoering te testen, die een beetje blauwig is en zelfs een beetje spiegelt. Gelukkig niet zo erg als de HTC U11, waarbij ik zelfs een selfie kon maken in de weerspiegelende achterkant.

Tijdens het testen ontdekte ik echter al binnen een week een drietal flinke krassen in de achterkant. Het plastic is totaal niet krasbestendig, want deze krassen zijn ontstaan tijdens een fietstochtje met de Q6 in een rugtas waar ook wat kleding in zat. Niet bepaald een extreme situatie.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Ruimzittend

Je zou denken dat de wat dikkere behuizing ruimte overlaat voor opvallende specificaties. De 1,4 GHz-processor (ondersteund door 3GB werkgeheugen) is echter geen snelheidsmonster, maar dat kun je ook niet verwachten in deze prijsklasse. De 3.000 mAh-batterij is eveneens niet opvallend groot. Dat is ergens wel jammer, want met een scherm in dit formaat erbij haal je ongeveer een dag à anderhalve dag aan accutijd. In lijn met smartphones in het algemeen, maar niet opvallend dus, ondanks het formaat.

Eveneens in lijn is de opslagcapaciteit van 32GB, waarvan er bijna 11 verbruikt worden aan Android en LG-toevoegingen. De opslagcapaciteit is overigens gewoon uit te breiden met een geheugenkaartje, zodat je altijd genoeg ruimte hebt voor je foto’s, muziek, video’s en apps.

Aan de onderkant zit een verouderde micro-usb-poort om het toestel mee op te laden of bijvoorbeeld te verbinden met je pc. Vrijwel alle nieuwe smartphones worden tegenwoordig echter uitgerust met een usb-c-poort, een nieuwe standaard die bijvoorbeeld ook de usb-poorten op laptops vervangt.

©PXimport

Over grijs gesproken...

Persoonlijk loop ik altijd warm voor schermen van LG. Sinds ik OLED-schermen van dit merk op een beurs heb gezien vallen alle andere tv’s me tegen. En ook de G6 is uitgerust met een prima (breedbeeld)scherm. Dat mag helaas niet gezegd worden van de Q6, en dat is wel pijnlijk, aangezien het 2:1 scherm hét punt is waar LG mee probeert te scoren. Maar het contrast is matig, kleuren zijn grauw alsof er een blauwgrijze screenprotector op het scherm is geplakt. Ook de maximale helderheid is niet heel indrukwekkend, wat vervelend is als je buiten in de zon je smartphone erbij pakt. De matige schermkwaliteit valt erg op als je het toestel naast een andere smartphone legt, ook in dezelfde prijsklasse.

Qua scherpte zit het gelukkig wel goed, je ziet geen ruizig scherm. Ook de schermverhouding is prettig in gebruik. Grappig is bijvoorbeeld dat je twee vierkante foto’s naast elkaar kunt nemen. Alleen is het niet altijd even praktisch bijvoorbeeld als je een video opzet, heb je altijd zwarte balken aan de zijkanten omdat vrijwel alle video’s in andere beeldverhoudingen zijn opgenomen.

©PXimport

Camera

De camera waarmee de LG Q6 is uitgerust, valt voor de prijs niet tegen. Ook hier heeft LG bij mij een uitstekende reputatie, aangezien de toptoestellen altijd hoog scoren in cameratests. De Q6 is in staat heel snel een prima foto te schieten. Bij minder licht is er wel wat ruis te bespeuren, maar dat deert niet voor het geld dat je ervoor betaalt. Veel instelmogelijkheden heb je verder niet helaas, terwijl de gevorderde fotograaf met de G6 helemaal los kan met raw-fotografie, sluitertijd en andere lichtwaardes heb je bij de Q6 eigenlijk alleen de mogelijkheid om HDR aan, uit of op automatisch te zetten. En eigenlijk geeft dat niks. Want in z’n automatische stand zijn de foto’s erg netjes - en gevorderde fotografen zijn toch wat beter af met een topsmartphone die uitgerust is met de beste camera.

Android 7.1

©PXimport

De Q6 is uitgerust met de recentste Androidversie: 7.1. De skin is even wennen, er is geen applicatie-overzicht, maar alle app-icoontjes worden (samen met je widgets) op je startschermen geplaatst. Dat kan rommelig worden. Gelukkig kun je via een aparte LG-app de boel weer ‘ouderwets’ indelen in een startscherm en applicatie-overzicht. Persoonlijk verkoos ik deze optie.

Verder heeft LG Android voorbeeldig ingericht. Geen bloatware zoals misleidende virusscanners en games. Maar een schoon en overzichtelijk besturingssysteem. Ik had geen enkel moment de neiging om Nova Launcher te installeren om Android wat schoner te laten ogen, wat een compliment is. Ook heb ik tijdens de testperiode geen apps hoeven uitschakelen of verwijderen, wat ook vrij uniek is.

Om het ontbreken van een vingerafdrukscanner op te vangen heeft LG de mogelijkheid om met gezichtsherkenning te ontgrendelen aan Android toegevoegd.

Tijdens de testperiode merkte ik dat het toestel overal vlot op reageert. Het starten van de camera, het oproepen van het toetsenbord, apps. Ik vermoed dat dit ook behoorlijk te danken is aan de lichte Androidschil, want de processor en het werkgeheugen zijn basic. Bij zwaardere games begint het toestel natuurlijk wel snel te zweten. Maar voor basale taken als het schieten van foto’s, mailen, whatsappen, browsen, enzovoort is de LG Q6 erg geschikt.

Conclusie

De LG Q6 is een veilige koop en absoluut geen slechte keuze. Toch blinkt hij nergens écht in uit en liep ik tijdens het testen toch steeds tegen kleine teleurstellingen aan. De dikke behuizing die makkelijk krast, het scherm dat een fijn formaat heeft en vervolgens een teleurstellende weergave biedt en het ontbreken van een vingerafdrukscanner en usb-c-poort. Gelukkig maken de schone Androidversie en vlotte camera een hoop goed.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.