Eén, twee, drie, drie T, vijf. OnePlus houdt er een vreemde manier van tellen op na, omdat vier een ongeluksgetal is in China. Wat niet ongebruikelijk is, is dat de OnePlus 5 de concurrentie wederom op scherp zet met topspecificaties, dubbele camera en een scherpe prijs.

Omdat OnePlus, in tegenstelling tot onder andere Samsung en Apple, altijd voor een scherpe prijs een topsmartphone aanbiedt, noemen ze hun toestellen steevast ‘flagship killers’. Maar de prijs van OnePlus’ smartphone is van zo’n 300 euro ten tijde van het eerste toestel gestegen naar 500 euro (560 voor de luxere variant). Daardoor was ik tijdens de presentatie toch wel een tikje teleurgesteld. Kun je zo’n toestel nog wel een vlaggenschipbestrijder noemen als je je toestel in de hoogste prijsklasse tilt? Hoe dan ook, de OnePlus 5 gaat meer dan tevoren een nek-aan-nekrace aan met de vlaggenschepen van Samsung, Apple, Sony, LG, HTC en Huawei.

Op het gebied van specificaties zit dat wel snor: de Snapdragon 835-processor is een van de krachtigste smartphoneprocessors van het moment. Er zijn twee uitvoeringen, een met 64GB opslagruimte en zes gigabyte aan werkgeheugen en een variant die zestig euro meer kost die 128GB en acht gigabyte (!) werkgeheugen aan boord heeft. De hoeveelheid werkgeheugen is wel een tikje overdreven. Zelf ben ik met vier gigabyte nog nooit tekortgekomen, zelfs niet als ik een smartphone het vuur aan de schenen leg. De hoeveelheid werk- en opslaggeheugen is in ieder geval prettig voor wie veel apps gebruikt. De hoeveelheid opslaggeheugen is echter niet met een geheugenkaart uit te breiden, wel valt er een extra simkaart te plaatsen. Dat is een beetje gek, veel smartphones bieden juist ruimte voor een geheugenkaart óf een tweede simkaart.

©PXimport

Accu

Maar veel apps open hebben, houdt ook in dat je meer energie verbruikt. Daar wringt de schoen wel een beetje, want de 3.300 mAh-grote accu geeft je niet echt de beste accuduur. Ik heb soms wel moeite om de dag door te komen, vooral als ik m’n VPN aan heb staan en via bluetooth verbonden ben met een sportarmbandje. Dat is wel even anders dan de Zenfone Zoom S van Asus, die ongeveer hetzelfde prijskaartje heeft. Op de accuduur na legt deze smartphone het echter op alle fronten af van de OnePlus 5.

Gelukkig weet OnePlus het leed redelijk te verzachten met Dash Charge: een speciale oplader die het toestel via z’n usb-c-poort razendsnel oplaadt. Je moet echter wel een speciale Dash Charge-oplader bij je dragen. Overigens laadt de smartphone natuurlijk ook gewoon op via alle andere usb-c opladers, maar dan wat minder snel.

Licht metaal

De bouwkwaliteit geeft het toestel ook de uitstraling die de andere toptoestellen als de Huawei P10 en iPhone 7 Plus hebben, die ook een metalen afwerking hebben. Op de afbeeldingen die OnePlus tijdens de aankondiging gebruikte leek de OnePlus wel heel erg op de iPhone 7 Plus, maar dan gewoon met koptelefooningang. Wanneer ik het toestel voor het eerst in handen kreeg verminderde deze indruk gelukkig een beetje. Het toestel is namelijk aan de achterkant rond afgewerkt en ondanks dezelfde schermgrootte van 5,5 inch (14 cm) is het toestel een stuk compacter door z’n dunnere schermranden.

De metalen achterkant zorgt ervoor dat het toestel niet zo’n enorme vingerafdrukmagneet is, maar voelt eveneens erg licht, stevig en hoogwaardig. Aan de achterkant prijkt een dubbele camera, terwijl aan de voorkant de vingerafdrukscanner is bevestigd. Deze scanner is tevens de home-knop, maar het is wel wat onwennig dat hij zich niet laat indrukken.

Aan de linkerbovenzijkant zit een schuifknopje om het geluidsprofiel op aan, uit of niet storen te zetten. Hoewel het knopje ook al op de OnePlus 3 zat is het ook wel een beetje afgekeken van de iPhone. Bovendien vond ik het persoonlijk niet echt een verrijking voor het toestel omdat het schuifknopje in m’n broekzak wel eens versprong.

©PXimport

©PXimport

Scherm

In het toestel zit, net als zijn voorgangers, een 5,5-inch (14 cm) full HD-scherm. Met de wat teleurstellende accuduur in het achterhoofd is deze resolutie de juiste keuze geweest en als je je smartphone niet voor VR gebruikt is het verschil ook nauwelijks waarneembaar. Het scherm is groot, maar het formaat van de OnePlus 5 valt echter binnen de perken door dunne schermranden en dunne bouw. De plaatsing van de vingerafdrukscanner onder het scherm maakt het toestel wel wat langwerpiger, maar de scanner op deze plaats werkt nou eenmaal het natuurlijkst.

De schermkwaliteit is ook om over naar huis te schrijven. Vooral de kleurweergave is heerlijk. Vooral als je in de goede lichtomstandigheden kleurige foto’s hebt geschoten (ik vertel zo over de camera), dan komen de kleuren ontzettend natuurgetrouw over. Dat is anders dan bijvoorbeeld de Samsung Galaxy S8, die de neiging heeft kleuren wat te overdrijven. Omdat het een amoledscherm is, wordt zwart echt diepzwart weergegeven, waardoor er nauwelijks overgang te zien is tussen het zwarte toestel zelf en het scherm. Indrukwekkend.

Wanneer ik in fel zonlicht stond had de OnePlus 5 wel wat moeite om het scherm voldoende te verlichten om alles goed te kunnen aflezen.

©PXimport

Dubbelziend

Alleen al op papier is de camera indrukwekkend. Niet alleen is er dus een dubbele camera op de achterkant aanwezig, 16 en 20 megapixel, een diafragma van f/1.7 (en f/2.6) en pixelgroottes van 1.12 en 1 µm zijn om mee op te scheppen. Twee goede lenzen is op papier leuk, maar het is nog best lastig om deze softwarematig goed samen te laten werken. Huawei steekt in samenwerking met Leica ontzettend veel geld en onderzoek in de werking van de dualcam. Apple heeft zich er op verkeken waardoor een portretmodus die de achtergrond vervaagt pas maanden later via een update verscheen en de Zenfone die ik onlangs testte verslikte zich af en toe, waardoor delen niet op de juiste plek stonden, alsof er iemand in een panorama bewoog.

De dubbele camera van de OnePlus 5 is goed afgesteld en schiet prachtige foto’s, waarbij veel kleur en detail zichtbaar is. De camera’s worden net als bij de iPhone 7 Plus ingezet om een soort optische zoom mogelijk te maken, door een groothoeklens en een kleinere lens te gebruiken. De zoom-knop wisselt van weergave. Toch is de OnePlus 5 op cameragebied geen flagship-killer. Wanneer de camera in donkerdere omgevingen of buiten bij bewolking zijn werk moet doen is er te veel ruis en onscherpte.

De twee lenzen zijn behoorlijk verschillend als je kijkt naar het aantal megapixel, diafragma en pixelgrootte. Toch zijn er weinig verschillen waarneembaar wanneer ik de groothoek en de zoomlens inzet. Het lijkt er dus op dat OnePlus het wel goed voor elkaar heeft de twee lenzen optimaal samen te laten werken. Maar ondanks dat moeten ze toch hun meerdere erkennen in de vlaggenschepen van HTC, Samsung, Apple, et cetera.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Adembenemend goed

Wat de OnePlus 5 voor mij echter een van de meest prettige smartphones maakte om uit te testen was de manier waarop OnePlus Android 7.1 onder handen neemt. Of beter gezegd, vrijwel niet onder handen neemt. De Android-skin Oxygen OS kent geen overbodige bloatware en kent geen ingrijpende veranderingen in Android, sterker nog, je hebt meer mogelijkheid om alles naar je eigen smaak in te richten. Android komt volledig tot bloei. Het overzichtsscherm dat verschijnt als je het startscherm naar rechts veegt (waar andere fabrikanten Google Now, Bixby en dergelijke plaatsen) is een overzichtelijke lijst die je verticaal kan scrollen en ook widgets in kwijt kunt. Handig!

Normaliter ben ik tijdens het testen van smartphones geneigd om Nova Launcher te installeren om het toestel toch nog een beetje het gevoel van Android terug te geven. De OnePlus 5 is hierop een uitzondering, en dat is een heel groot pluspunt.

©PXimport

Conclusie

De OnePlus 5 is niet de flagship-killer die het was ten tijde van de eerste OnePlus-smartphone. Daarvoor is de prijs simpelweg te hoog, 500 (of 560) euro valt eigenlijk gewoon in de vlaggenschip-prijsklasse. De OnePlus 5 is echter wel een geduchte vlaggenschip-concurrent te noemen. De bouwkwaliteit is indrukwekkend (hoewel ik waterdichtheid mis), Oxygen OS laat Android tot bloei komen, het scherm is beeldig en de specificaties uitmuntend. 8GB RAM en 128GB opslagruimte biedt veel speelruimte voor veel, heel veel apps. Toch rijmt de wat kleinere batterij hier niet mee. Dat is wel jammer. Ook van de camera had ik meer verwacht. Deze moet in lastige lichtomstandigheden toch zijn meerdere erkennen in de andere vlaggenschepen.

Amazon werkt aan een realityshow rondom de Fallout-franchise waarin deelnemers moeten zien te overleven in een schuilkelder.

Er gingen onlangs al geruchten over de realityshow die naar Amazon Prime Video moet komen, maar nu is de show officieel goedgekeurd en wordt er zelfs naar deelnemers gezocht. In het spelprogramma moeten spelers in een schuilkelder leven en meedoen aan een reeks competitieve spellen die de zeven kerneigenschappen uit de Fallout-reeks uitlichten: kracht, perceptie, charisma, intelligentie, uithoudingsvermogen, geluk en wendbaarheid.

Volgens de beschrijving "is het een spel van machtspatronen, populariteit en sociale strategieën waarbij uiteindelijk een gigantische geldprijs gewonnen kan worden". Verdere concrete detail zijn er nog niet, en het is ook niet duidelijk vanaf wanneer de realityshow op Amazon Prime Video te zien zal zijn.

Gebaseerd op de games

Amazon heeft de smaak goed te pakken wat betreft Fallout: in 2024 begon de fictieve, gelijknamige serie al op de streamingdienst, gebaseerd op de games van Bethesda. Met acteurs als Ella Purnell, Walton Goggins en Kyle MacLachlan wordt een alternatieve geschiedenis (en toekomst) geschetst waarbij de Verenigde Staten door een nucleaire winter geteisterd worden. Diverse samenlevingen houden het jarenlang vol in schuilkelders, en wanneer ze daar weer uit durven te komen, maken ze kennis met een aardoppervlakte die voorgoed veranderd is.

De serie bleek een grote hit en het eerste seizoen behaalde meer dan honderd miljoen kijkers. Het tweede seizoen is eind vorig jaar begonnen – wekelijks wordt er een nieuwe aflevering op Amazon Prime Video getoond. Het ziet er naar uit dat Amazon nu wil inspelen op dit succes door ook aan een realityshow binnen deze franchise te werken.

Een trage laptop is vaak te wijten aan één specifiek onderdeel: het werkgeheugen. De tijd dat 8 GB volstond, ligt in 2026 definitief achter ons. Maar hoeveel gigabytes heb je nu écht nodig voor een soepele ervaring met Windows en zware AI-functies? Wij duiken in de cijfers en helpen je een miskoop te voorkomen.

De eisen die software aan onze computers stelt veranderen razendsnel, zeker nu kunstmatige intelligentie diep in besturingssystemen wordt geïntegreerd. Waar je een paar jaar geleden nog prima uit de voeten kon met 8 GB werkgeheugen, liggen de standaarden in 2026 een stuk hoger. Sta je op het punt een nieuwe laptop of desktop aan te schaffen? Wij leggen uit hoeveel RAM je nodig hebt om de komende jaren vlot en toekomstbestendig te blijven werken.

Nog snel op zoek naar betaalbare geheugenplankjes? Check Kieskeurig.nl!

Waarom 16 GB het absolute minimum is geworden

Voorheen werd 8 GB RAM gezien als de gouden standaard voor basisgebruik, maar in 2026 is dit advies verouderd. Moderne besturingssystemen zoals Windows 11 en macOS 26 snoepen al een aanzienlijk deel van het geheugen op, nog voordat je een programma opent. Tel daar webbrowsers bij op die per tabblad steeds meer geheugen vragen en je computer loopt al snel vol. Voor simpele taken zoals tekstverwerking, e-mailen en het streamen van video's is 16 GB werkgeheugen daarom de nieuwe ondergrens. Hiermee voorkom je dat je computer voortdurend data naar bijvoorbeeld de tragere harde schijf moet verplaatsen, wat zorgt voor een trage en haperende gebruikservaring.

©Negro Elkha

De opkomst van AI-pc’s en de 32 GB-standaard

Wie zijn computer intensiever gebruikt of een toekomstbestendige aankoop wil doen, doet er verstandig aan om direct voor 32 GB RAM te kiezen. De belangrijkste reden hiervoor is de opmars van lokale AI-toepassingen. De zogenoemde AI-pc’s en Copilot+-systemen voeren zware berekeningen lokaal uit op de processor, wat een zware wissel trekt op het beschikbare werkgeheugen. Daarnaast vragen moderne games steeds vaker minimaal 16 GB tot 32 GB om soepel te draaien met hoge grafische instellingen. Met 32 GB heb je voldoende ademruimte om zware software, tientallen browser-tabbladen en achtergrondprocessen tegelijkertijd te draaien zonder prestatieverlies.

Wanneer is 64 GB of meer noodzakelijk?

Voor de gemiddelde consument en zelfs de fanatieke gamer is 64 GB werkgeheugen vaak nog overkill, maar er is een specifieke groep gebruikers voor wie dit in 2026 geen overbodige luxe is. Als je regelmatig aan de slag gaat met professionele videobewerking in 4K- of 8K-resolutie, complexe 3D-rendering of het draaien van zware virtuele machines, dan is deze hoeveelheid geheugen wel zo prettig. Ook ontwikkelaars die experimenteren met het lokaal draaien van grote taalmodellen (LLM’s) zullen merken dat 32 GB al snel tekortschiet. In deze scenario's fungeert het extra geheugen als een noodzakelijke buffer om wachttijden tijdens het renderen of compileren aanzienlijk te verkorten.

Snelheid is net zo belangrijk als capaciteit

Naast de hoeveelheid gigabytes is het in 2026 nogal belangrijk om te letten op de generatie van het geheugen. We bevinden ons in een overgangsfase waarin DDR4 langzaam heeft plaatsgemaakt voor het veel snellere DDR5-geheugen. Bij de aanschaf van een nieuw systeem heeft DDR5 zodoende absoluut de voorkeur. Deze nieuwe standaard biedt een veel hogere bandbreedte, wat betekent dat de processor gegevens sneller kan ophalen en wegschrijven. Dit merk je direct in de reactiesnelheid van het systeem, zeker in combinatie met snelle processors. Een systeem met 16 GB snel DDR5-geheugen kan in de praktijk vlotter aanvoelen dan een ouder systeem met 32 GB DDR4-geheugen.