Eén, twee, drie, drie T, vijf. OnePlus houdt er een vreemde manier van tellen op na, omdat vier een ongeluksgetal is in China. Wat niet ongebruikelijk is, is dat de OnePlus 5 de concurrentie wederom op scherp zet met topspecificaties, dubbele camera en een scherpe prijs.

Omdat OnePlus, in tegenstelling tot onder andere Samsung en Apple, altijd voor een scherpe prijs een topsmartphone aanbiedt, noemen ze hun toestellen steevast ‘flagship killers’. Maar de prijs van OnePlus’ smartphone is van zo’n 300 euro ten tijde van het eerste toestel gestegen naar 500 euro (560 voor de luxere variant). Daardoor was ik tijdens de presentatie toch wel een tikje teleurgesteld. Kun je zo’n toestel nog wel een vlaggenschipbestrijder noemen als je je toestel in de hoogste prijsklasse tilt? Hoe dan ook, de OnePlus 5 gaat meer dan tevoren een nek-aan-nekrace aan met de vlaggenschepen van Samsung, Apple, Sony, LG, HTC en Huawei.

Op het gebied van specificaties zit dat wel snor: de Snapdragon 835-processor is een van de krachtigste smartphoneprocessors van het moment. Er zijn twee uitvoeringen, een met 64GB opslagruimte en zes gigabyte aan werkgeheugen en een variant die zestig euro meer kost die 128GB en acht gigabyte (!) werkgeheugen aan boord heeft. De hoeveelheid werkgeheugen is wel een tikje overdreven. Zelf ben ik met vier gigabyte nog nooit tekortgekomen, zelfs niet als ik een smartphone het vuur aan de schenen leg. De hoeveelheid werk- en opslaggeheugen is in ieder geval prettig voor wie veel apps gebruikt. De hoeveelheid opslaggeheugen is echter niet met een geheugenkaart uit te breiden, wel valt er een extra simkaart te plaatsen. Dat is een beetje gek, veel smartphones bieden juist ruimte voor een geheugenkaart óf een tweede simkaart.

©PXimport

Accu

Maar veel apps open hebben, houdt ook in dat je meer energie verbruikt. Daar wringt de schoen wel een beetje, want de 3.300 mAh-grote accu geeft je niet echt de beste accuduur. Ik heb soms wel moeite om de dag door te komen, vooral als ik m’n VPN aan heb staan en via bluetooth verbonden ben met een sportarmbandje. Dat is wel even anders dan de Zenfone Zoom S van Asus, die ongeveer hetzelfde prijskaartje heeft. Op de accuduur na legt deze smartphone het echter op alle fronten af van de OnePlus 5.

Gelukkig weet OnePlus het leed redelijk te verzachten met Dash Charge: een speciale oplader die het toestel via z’n usb-c-poort razendsnel oplaadt. Je moet echter wel een speciale Dash Charge-oplader bij je dragen. Overigens laadt de smartphone natuurlijk ook gewoon op via alle andere usb-c opladers, maar dan wat minder snel.

Licht metaal

De bouwkwaliteit geeft het toestel ook de uitstraling die de andere toptoestellen als de Huawei P10 en iPhone 7 Plus hebben, die ook een metalen afwerking hebben. Op de afbeeldingen die OnePlus tijdens de aankondiging gebruikte leek de OnePlus wel heel erg op de iPhone 7 Plus, maar dan gewoon met koptelefooningang. Wanneer ik het toestel voor het eerst in handen kreeg verminderde deze indruk gelukkig een beetje. Het toestel is namelijk aan de achterkant rond afgewerkt en ondanks dezelfde schermgrootte van 5,5 inch (14 cm) is het toestel een stuk compacter door z’n dunnere schermranden.

De metalen achterkant zorgt ervoor dat het toestel niet zo’n enorme vingerafdrukmagneet is, maar voelt eveneens erg licht, stevig en hoogwaardig. Aan de achterkant prijkt een dubbele camera, terwijl aan de voorkant de vingerafdrukscanner is bevestigd. Deze scanner is tevens de home-knop, maar het is wel wat onwennig dat hij zich niet laat indrukken.

Aan de linkerbovenzijkant zit een schuifknopje om het geluidsprofiel op aan, uit of niet storen te zetten. Hoewel het knopje ook al op de OnePlus 3 zat is het ook wel een beetje afgekeken van de iPhone. Bovendien vond ik het persoonlijk niet echt een verrijking voor het toestel omdat het schuifknopje in m’n broekzak wel eens versprong.

©PXimport

©PXimport

Scherm

In het toestel zit, net als zijn voorgangers, een 5,5-inch (14 cm) full HD-scherm. Met de wat teleurstellende accuduur in het achterhoofd is deze resolutie de juiste keuze geweest en als je je smartphone niet voor VR gebruikt is het verschil ook nauwelijks waarneembaar. Het scherm is groot, maar het formaat van de OnePlus 5 valt echter binnen de perken door dunne schermranden en dunne bouw. De plaatsing van de vingerafdrukscanner onder het scherm maakt het toestel wel wat langwerpiger, maar de scanner op deze plaats werkt nou eenmaal het natuurlijkst.

De schermkwaliteit is ook om over naar huis te schrijven. Vooral de kleurweergave is heerlijk. Vooral als je in de goede lichtomstandigheden kleurige foto’s hebt geschoten (ik vertel zo over de camera), dan komen de kleuren ontzettend natuurgetrouw over. Dat is anders dan bijvoorbeeld de Samsung Galaxy S8, die de neiging heeft kleuren wat te overdrijven. Omdat het een amoledscherm is, wordt zwart echt diepzwart weergegeven, waardoor er nauwelijks overgang te zien is tussen het zwarte toestel zelf en het scherm. Indrukwekkend.

Wanneer ik in fel zonlicht stond had de OnePlus 5 wel wat moeite om het scherm voldoende te verlichten om alles goed te kunnen aflezen.

©PXimport

Dubbelziend

Alleen al op papier is de camera indrukwekkend. Niet alleen is er dus een dubbele camera op de achterkant aanwezig, 16 en 20 megapixel, een diafragma van f/1.7 (en f/2.6) en pixelgroottes van 1.12 en 1 µm zijn om mee op te scheppen. Twee goede lenzen is op papier leuk, maar het is nog best lastig om deze softwarematig goed samen te laten werken. Huawei steekt in samenwerking met Leica ontzettend veel geld en onderzoek in de werking van de dualcam. Apple heeft zich er op verkeken waardoor een portretmodus die de achtergrond vervaagt pas maanden later via een update verscheen en de Zenfone die ik onlangs testte verslikte zich af en toe, waardoor delen niet op de juiste plek stonden, alsof er iemand in een panorama bewoog.

De dubbele camera van de OnePlus 5 is goed afgesteld en schiet prachtige foto’s, waarbij veel kleur en detail zichtbaar is. De camera’s worden net als bij de iPhone 7 Plus ingezet om een soort optische zoom mogelijk te maken, door een groothoeklens en een kleinere lens te gebruiken. De zoom-knop wisselt van weergave. Toch is de OnePlus 5 op cameragebied geen flagship-killer. Wanneer de camera in donkerdere omgevingen of buiten bij bewolking zijn werk moet doen is er te veel ruis en onscherpte.

De twee lenzen zijn behoorlijk verschillend als je kijkt naar het aantal megapixel, diafragma en pixelgrootte. Toch zijn er weinig verschillen waarneembaar wanneer ik de groothoek en de zoomlens inzet. Het lijkt er dus op dat OnePlus het wel goed voor elkaar heeft de twee lenzen optimaal samen te laten werken. Maar ondanks dat moeten ze toch hun meerdere erkennen in de vlaggenschepen van HTC, Samsung, Apple, et cetera.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Adembenemend goed

Wat de OnePlus 5 voor mij echter een van de meest prettige smartphones maakte om uit te testen was de manier waarop OnePlus Android 7.1 onder handen neemt. Of beter gezegd, vrijwel niet onder handen neemt. De Android-skin Oxygen OS kent geen overbodige bloatware en kent geen ingrijpende veranderingen in Android, sterker nog, je hebt meer mogelijkheid om alles naar je eigen smaak in te richten. Android komt volledig tot bloei. Het overzichtsscherm dat verschijnt als je het startscherm naar rechts veegt (waar andere fabrikanten Google Now, Bixby en dergelijke plaatsen) is een overzichtelijke lijst die je verticaal kan scrollen en ook widgets in kwijt kunt. Handig!

Normaliter ben ik tijdens het testen van smartphones geneigd om Nova Launcher te installeren om het toestel toch nog een beetje het gevoel van Android terug te geven. De OnePlus 5 is hierop een uitzondering, en dat is een heel groot pluspunt.

©PXimport

Conclusie

De OnePlus 5 is niet de flagship-killer die het was ten tijde van de eerste OnePlus-smartphone. Daarvoor is de prijs simpelweg te hoog, 500 (of 560) euro valt eigenlijk gewoon in de vlaggenschip-prijsklasse. De OnePlus 5 is echter wel een geduchte vlaggenschip-concurrent te noemen. De bouwkwaliteit is indrukwekkend (hoewel ik waterdichtheid mis), Oxygen OS laat Android tot bloei komen, het scherm is beeldig en de specificaties uitmuntend. 8GB RAM en 128GB opslagruimte biedt veel speelruimte voor veel, heel veel apps. Toch rijmt de wat kleinere batterij hier niet mee. Dat is wel jammer. Ook van de camera had ik meer verwacht. Deze moet in lastige lichtomstandigheden toch zijn meerdere erkennen in de andere vlaggenschepen.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.