Als je het over smartphones hebt gaat het meestal over Apple en Samsung, voor wie prijsbewuster is komt Huawei of OnePlus eerder ter sprake. Ondanks dat HTC nogal volop actief is, hoor je echter weinig over het merk, terwijl ze altijd een toonaangevend smartphonemaker zijn. Hun nieuwste smartphone, de HTC U11 is opvallend en qua specificaties op papier indrukwekkend. Maar of ze weer de massa aanspreken van paar jaar geleden..?

HTC is niet het nieuwe Nokia van een paar jaar terug. Natuurlijk, beide bedrijven lijken moeite te hebben het tij te keren na voorbije gloriedagen. Maar waar Nokia all-in op het verkeerde paard had ingezet (Windows Phone) is HTC het succesvolle Android altijd trouw gebleven. Andere gelijkenissen zijn er ook, zo hebben beide merken altijd fantastische telefoons met dito specs geleverd, aan de wieg gestaan van veel innovaties die we vandaag nog gebruiken op onze smartphones en (gelukkig) een hele trouwe fanschare. HTC lijkt gewoonweg de verleiding te missen om mensen even veel geld neer te laten tellen als de andere duurste smartphones. De HTC U11, het topmodel van HTC, is wederom weer een fantastische smartphone, met hetzelfde prijskaartje als de Galaxy S8 en (als je goed shopt) de iPhone 7. Maar mocht je de HTC willen verkiezen boven de andere twee, zijn er wel een drietal punten die je goed moet overwegen.

Punt 1: Bouw

Denk je aan HTC, dan denk je al gauw aan enorme, naadloze metalen blokken. Een lijn die HTC in 2013 inzette met de HTC One (M7). Daar is de fabrikant plots van af gestapt. Deze HTC U11 heeft een glazen achterkant. Tijdens de presentatie die ik kreeg van het toestel, wil HTC graag een groter publiek aanspreken omdat de metalen unibody bouw vooral een mannelijk publiek aantrekt. Prima punt. Het is ook een erg fotogeniek toestel, vooral dankzij z’n fraaie kleuren, ontwerp en spiegeling. Het toestel is echter wel vrij fors, wat de doelstelling iets lijkt tegen te spreken. Maar door het 5,5 inch scherm (12,7 cm), dikte, brede bezels, frontspeakers- en vingerafdrukscanner is het toestel niet compatible met veel broekzakken.

Glas heeft natuurlijk andere eigenschappen dan metaal. Zo is het U11 wel een vingerafdrukmagneet te noemen en is hij zonder hoesje ook wat aan de glibberige kant. Maar het mag gezegd worden, opgepoetst lijkt het wel een diamant. Ook de bouwkwaliteit is wederom uitstekend: solide én waterdicht. Maar toch, de elegantie van een Galaxy S8 of het gedetailleerde design van de iPhone ontbreekt.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Punt 2: Niet meer voor muziekliefhebbers

HTC heeft altijd de muziekliefhebber aan weten te spreken, door kwalitatief goede oordopjes mee te leveren en genoeg opslagruimte en geheugenkaartslot voor je muziek. Voor smartphones uitzonderlijk goede speakertjes aan de voorzijde complimenteren dit. Bij de HTC U11 is het toestel zelfs zo ontworpen dat het als een soort klankkast dient, voor beter stereogeluid. Marketing of niet, de frontspeakers klinken weer erg goed. Wat in mijn ervaring vooral fijn is als je op de bank of op bed even Netflix of YouTube bekijkt.

Muziekliefhebbers kunnen ook genieten van high-res audio, omdat het toestel in 24-bit afspeelt. Net als de Galaxy S8 overigens.

Toch krijgt de luisteraar een klap in het gezicht, zoals Apple dat ook deed. De audiopoort is verdwenen. Volgens HTC omdat de mogelijkheden van de usb-c-poort groter zijn, zo kan het hogere audiokwaliteit (zoals 3D-geluid) doorgeven en is noise canceling op koptelefoons mogelijk zonder dat je deze hiervoor hoeft op te laden. Prima. Maar, daarmee praat je het weglaten van de 3,5mm jack niet goed. De usb-c-poort zit toch al op het toestel.

Ondanks dat HTC een doekje voor het bloeden biedt met prima usb-c-oordopjes en een 3,5mm naar usb-c-adapter brengt het voor de muziekluisteraar alleen maar nadelen met zich mee. Veel muziekliefhebbers zijn al in het bezit van een goede koptelefoon, met het gewone stekkertje. Een adapter is geen oplossing, het is onhandig en je gaat deze geheid vergeten, of erger, verliezen. Daarbij kun je ook niet even een powerbank aansluiten als je onderweg een muziekje luistert.

Los daarvan: de gehele audiowereld maakt gebruik van de audiojack en ik kan me niet voorstellen dat er iemand zit te wachten op een elektronicazaak die zijn klanten moet verwarren met Lightning-koptelefoons voor de iPhone, usb-c-koptelefoons, gewone koptelefoons en een schap vol met veel te dure, gebruiksonvriendelijke adapters voor deze drie aansluitingen. Je kunt je wel voorstellen wie er (financieel) wél beter van worden. De muziekliefhebber niet, en die kan daarom beter voor de Galaxy S8 kiezen, met een audiopoort én 24-bit-ondersteuning.

©PXimport

Punt 3: Innoverend genoeg?

HTC is in de jaren nooit bang geweest om te innoveren. Soms lukt dat, met het metalen unibody ontwerp bijvoorbeeld. Soms kwam het ook niet uit de verf, zoals met de dubbele camera van de HTC One (M8). Met de U11 durft de fabrikant ook weer. Zo zijn de zijkanten van het toestel onderaan drukgevoelig. Je kunt het toestel dus bedienen door erin te knijpen. Je kunt een actie koppelen aan een korte kneep en een lange. Bijvoorbeeld om een app te starten, een foto te maken, of de spraakassistent te starten. Is het een gimmick? Een beetje. Persoonlijk had ik ingesteld dat een korte kneep de camera start (het werkt ook als het toestel nog niet ontgrendeld is namelijk) en de lange kneep om de zaklamp te activeren. Handig, dat wel. Maar in praktijk gebruikte ik het weinig en voelt het niet echt natuurlijk om op deze manier een smartphone te bedienen. Gelukkig geeft HTC je de complete vrijheid om deze functionaliteit helemaal zelf te configureren, door de actie te bepalen, de drukgevoeligheid in te stellen of het helemaal uit te zetten. Overigens werkt het ook als je een hoesje om het toestel hebt.

Je kunt de knijpfunctie overigens wel handig gebruiken om onderwaterfoto’s te maken. Het toestel is waterdicht, maar onderwater werkt touchscreen niet. Het knijpen echter wel.

Een andere innovatie komt op het gebied van de microfoons, deze is vrij onopvallend. Maar heeft een minder hoog gimmickgehalte. Het toestel beschikt over een viertal microfoons. Dit geeft een betere geluidskwaliteit bij je video’s en wordt je beter verstaan bij spraakherkenning. Bij het opnemen van video heb je de mogelijkheid een soort surroundgeluid te verkrijgen, maar je kunt ook het geluid focussen op een bepaald punt. Een beetje vergelijkbaar met de focus van de cameralens, maar dan voor geluid. Ik verwacht dat dit iets is dat andere fabrikanten over niet al te lange tijd ook in hun smartphones verwerken.

©PXimport

Goed afgesteld

Ik heb het toestel met erg veel plezier getest, de U11 is erg prettig in gebruik. Zo is de accuduur prima. Zo’n anderhalve dag. De schil die HTC over Android legt (Sense) ziet er keurig uit en brengt niet al te veel vervuiling met zich mee. Geen overbodige virusscanners of dubbele applicatiewinkels. HTC heeft met de Sense Companion een eigen assistent ingebouwd, vergelijkbaar met Google Now of Samsung’s Bixby. Gelukkig was hij niet zo storend aanwezig als laatstgenoemde op de S8. Wanneer de Sense Companion iets te melden heeft verschijnt een ballonnetje in beeld, vergelijkbaar met een Chat Head van de Facebook Messenger applicatie. Een tikje hierop, brengt je naar de melding. Voor toesteloptimalisatie, weersvooruitzichten, bezienswaardigheden in de buurt, et cetera. Tijdens mijn testperiode heb ik echter geen echt nuttige meldingen gekregen. In tegenstelling tot Bixby kun je Sense Companion gewoon uitzetten als het niet bevalt.

©CIDimport

De U11 heeft de specificaties die je van een toptoestel mag verwachten en door Android niet te veel te belasten reageert het toestel erg vlot.

Scherm

Het LCD-schermpaneel is met z’n 5,5 inch vrij fors. Het springt er niet echt uit qua kleuren als een amoled-scherm, maar het scherm is helder en scherp. Ik merkte echter af en toe wat flikkeringen op, alsof het beeld heel snel knipperde. Wat niet heel comfortabel is als je wat langere teksten leest.

Camera

De HTC U11 heeft een 12 megapixelcamera die nauwelijks onderdoet voor de Galaxy S8 en iPhone 7 Plus, die onlangs als beste uit de bus kwamen in de smartphone-cameratest. Op de achterkant van de U11 is geen dubbele camera of laser-autofocus te vinden, maar wel een enkele lens die helaas ietsje uit de behuizing steekt.

De camera-app is voorbeeldig gebruiksvriendelijk. Wanneer je op het scherm tikt voor de focus kun je meteen de witbalans instellen. HDR kunt je automatisch toepassen en alle instellingen en raw-mogelijkheden heb je zo naar wens.

Ook de foto’s zelf zijn indrukwekkend. Ik sta versteld van hoe ver ik op een foto in kan zoomen en nog altijd veel scherpte en detail in beeld houd. Er is weinig ruis te bespeuren en kleuren komen ontzettend realistisch over. Cameratestwinnaar Samsung laat kleuren in foto’s echter wat meer tot leven komen met de camera van de S8 en kan in donkere omstandigheden net even wat fraaiere plaatjes schieten.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Conclusie

Er valt weinig aan te merken op de HTC U11, het is een fantastische smartphone die ik met veel plezier getest heb. Vooral dankzij de camera en vlotte samenwerking tussen Android en topspecs. Het enige (forse) kritiekpunt is het weglaten van de audiopoort en voor sommigen zal het formaat wel een probleem zijn. Het is echt een toestel waarbij je van tevoren de voor- en nadelen goed moet overwegen, want ondanks dat ik veel plezier heb beleefd in deze testperiode, zou ik hem persoonlijk niet aanschaffen omdat ik een koptelefoonpoort essentieel vind. Maar dat is natuurlijk afhankelijk van waar je je smartphone persoonlijk voor gebruikt.

Toch vrees ik dat vooral de prijs de U11 in de luwte zal houden. Hoewel de U11 op veel punten mee kan komen heeft het gewoonweg niet de aantrekkingskracht die Samsung en Apple wél hebben. Gebruikers die zitten te likkebaarden bij goede specs worden daarnaast terecht afgeleid door fabrikanten als OnePlus, die helaas voor HTC op het punt staat de OnePlus 5 aan te kondigen. Ik denk dat als de HTC U11 qua prijs hier een middenweg in had gevonden, het toestel veel meer in een spotlight terechtkomt.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.