Als je het over smartphones hebt gaat het meestal over Apple en Samsung, voor wie prijsbewuster is komt Huawei of OnePlus eerder ter sprake. Ondanks dat HTC nogal volop actief is, hoor je echter weinig over het merk, terwijl ze altijd een toonaangevend smartphonemaker zijn. Hun nieuwste smartphone, de HTC U11 is opvallend en qua specificaties op papier indrukwekkend. Maar of ze weer de massa aanspreken van paar jaar geleden..?

HTC is niet het nieuwe Nokia van een paar jaar terug. Natuurlijk, beide bedrijven lijken moeite te hebben het tij te keren na voorbije gloriedagen. Maar waar Nokia all-in op het verkeerde paard had ingezet (Windows Phone) is HTC het succesvolle Android altijd trouw gebleven. Andere gelijkenissen zijn er ook, zo hebben beide merken altijd fantastische telefoons met dito specs geleverd, aan de wieg gestaan van veel innovaties die we vandaag nog gebruiken op onze smartphones en (gelukkig) een hele trouwe fanschare. HTC lijkt gewoonweg de verleiding te missen om mensen even veel geld neer te laten tellen als de andere duurste smartphones. De HTC U11, het topmodel van HTC, is wederom weer een fantastische smartphone, met hetzelfde prijskaartje als de Galaxy S8 en (als je goed shopt) de iPhone 7. Maar mocht je de HTC willen verkiezen boven de andere twee, zijn er wel een drietal punten die je goed moet overwegen.

Punt 1: Bouw

Denk je aan HTC, dan denk je al gauw aan enorme, naadloze metalen blokken. Een lijn die HTC in 2013 inzette met de HTC One (M7). Daar is de fabrikant plots van af gestapt. Deze HTC U11 heeft een glazen achterkant. Tijdens de presentatie die ik kreeg van het toestel, wil HTC graag een groter publiek aanspreken omdat de metalen unibody bouw vooral een mannelijk publiek aantrekt. Prima punt. Het is ook een erg fotogeniek toestel, vooral dankzij z’n fraaie kleuren, ontwerp en spiegeling. Het toestel is echter wel vrij fors, wat de doelstelling iets lijkt tegen te spreken. Maar door het 5,5 inch scherm (12,7 cm), dikte, brede bezels, frontspeakers- en vingerafdrukscanner is het toestel niet compatible met veel broekzakken.

Glas heeft natuurlijk andere eigenschappen dan metaal. Zo is het U11 wel een vingerafdrukmagneet te noemen en is hij zonder hoesje ook wat aan de glibberige kant. Maar het mag gezegd worden, opgepoetst lijkt het wel een diamant. Ook de bouwkwaliteit is wederom uitstekend: solide én waterdicht. Maar toch, de elegantie van een Galaxy S8 of het gedetailleerde design van de iPhone ontbreekt.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Punt 2: Niet meer voor muziekliefhebbers

HTC heeft altijd de muziekliefhebber aan weten te spreken, door kwalitatief goede oordopjes mee te leveren en genoeg opslagruimte en geheugenkaartslot voor je muziek. Voor smartphones uitzonderlijk goede speakertjes aan de voorzijde complimenteren dit. Bij de HTC U11 is het toestel zelfs zo ontworpen dat het als een soort klankkast dient, voor beter stereogeluid. Marketing of niet, de frontspeakers klinken weer erg goed. Wat in mijn ervaring vooral fijn is als je op de bank of op bed even Netflix of YouTube bekijkt.

Muziekliefhebbers kunnen ook genieten van high-res audio, omdat het toestel in 24-bit afspeelt. Net als de Galaxy S8 overigens.

Toch krijgt de luisteraar een klap in het gezicht, zoals Apple dat ook deed. De audiopoort is verdwenen. Volgens HTC omdat de mogelijkheden van de usb-c-poort groter zijn, zo kan het hogere audiokwaliteit (zoals 3D-geluid) doorgeven en is noise canceling op koptelefoons mogelijk zonder dat je deze hiervoor hoeft op te laden. Prima. Maar, daarmee praat je het weglaten van de 3,5mm jack niet goed. De usb-c-poort zit toch al op het toestel.

Ondanks dat HTC een doekje voor het bloeden biedt met prima usb-c-oordopjes en een 3,5mm naar usb-c-adapter brengt het voor de muziekluisteraar alleen maar nadelen met zich mee. Veel muziekliefhebbers zijn al in het bezit van een goede koptelefoon, met het gewone stekkertje. Een adapter is geen oplossing, het is onhandig en je gaat deze geheid vergeten, of erger, verliezen. Daarbij kun je ook niet even een powerbank aansluiten als je onderweg een muziekje luistert.

Los daarvan: de gehele audiowereld maakt gebruik van de audiojack en ik kan me niet voorstellen dat er iemand zit te wachten op een elektronicazaak die zijn klanten moet verwarren met Lightning-koptelefoons voor de iPhone, usb-c-koptelefoons, gewone koptelefoons en een schap vol met veel te dure, gebruiksonvriendelijke adapters voor deze drie aansluitingen. Je kunt je wel voorstellen wie er (financieel) wél beter van worden. De muziekliefhebber niet, en die kan daarom beter voor de Galaxy S8 kiezen, met een audiopoort én 24-bit-ondersteuning.

©PXimport

Punt 3: Innoverend genoeg?

HTC is in de jaren nooit bang geweest om te innoveren. Soms lukt dat, met het metalen unibody ontwerp bijvoorbeeld. Soms kwam het ook niet uit de verf, zoals met de dubbele camera van de HTC One (M8). Met de U11 durft de fabrikant ook weer. Zo zijn de zijkanten van het toestel onderaan drukgevoelig. Je kunt het toestel dus bedienen door erin te knijpen. Je kunt een actie koppelen aan een korte kneep en een lange. Bijvoorbeeld om een app te starten, een foto te maken, of de spraakassistent te starten. Is het een gimmick? Een beetje. Persoonlijk had ik ingesteld dat een korte kneep de camera start (het werkt ook als het toestel nog niet ontgrendeld is namelijk) en de lange kneep om de zaklamp te activeren. Handig, dat wel. Maar in praktijk gebruikte ik het weinig en voelt het niet echt natuurlijk om op deze manier een smartphone te bedienen. Gelukkig geeft HTC je de complete vrijheid om deze functionaliteit helemaal zelf te configureren, door de actie te bepalen, de drukgevoeligheid in te stellen of het helemaal uit te zetten. Overigens werkt het ook als je een hoesje om het toestel hebt.

Je kunt de knijpfunctie overigens wel handig gebruiken om onderwaterfoto’s te maken. Het toestel is waterdicht, maar onderwater werkt touchscreen niet. Het knijpen echter wel.

Een andere innovatie komt op het gebied van de microfoons, deze is vrij onopvallend. Maar heeft een minder hoog gimmickgehalte. Het toestel beschikt over een viertal microfoons. Dit geeft een betere geluidskwaliteit bij je video’s en wordt je beter verstaan bij spraakherkenning. Bij het opnemen van video heb je de mogelijkheid een soort surroundgeluid te verkrijgen, maar je kunt ook het geluid focussen op een bepaald punt. Een beetje vergelijkbaar met de focus van de cameralens, maar dan voor geluid. Ik verwacht dat dit iets is dat andere fabrikanten over niet al te lange tijd ook in hun smartphones verwerken.

©PXimport

Goed afgesteld

Ik heb het toestel met erg veel plezier getest, de U11 is erg prettig in gebruik. Zo is de accuduur prima. Zo’n anderhalve dag. De schil die HTC over Android legt (Sense) ziet er keurig uit en brengt niet al te veel vervuiling met zich mee. Geen overbodige virusscanners of dubbele applicatiewinkels. HTC heeft met de Sense Companion een eigen assistent ingebouwd, vergelijkbaar met Google Now of Samsung’s Bixby. Gelukkig was hij niet zo storend aanwezig als laatstgenoemde op de S8. Wanneer de Sense Companion iets te melden heeft verschijnt een ballonnetje in beeld, vergelijkbaar met een Chat Head van de Facebook Messenger applicatie. Een tikje hierop, brengt je naar de melding. Voor toesteloptimalisatie, weersvooruitzichten, bezienswaardigheden in de buurt, et cetera. Tijdens mijn testperiode heb ik echter geen echt nuttige meldingen gekregen. In tegenstelling tot Bixby kun je Sense Companion gewoon uitzetten als het niet bevalt.

©CIDimport

De U11 heeft de specificaties die je van een toptoestel mag verwachten en door Android niet te veel te belasten reageert het toestel erg vlot.

Scherm

Het LCD-schermpaneel is met z’n 5,5 inch vrij fors. Het springt er niet echt uit qua kleuren als een amoled-scherm, maar het scherm is helder en scherp. Ik merkte echter af en toe wat flikkeringen op, alsof het beeld heel snel knipperde. Wat niet heel comfortabel is als je wat langere teksten leest.

Camera

De HTC U11 heeft een 12 megapixelcamera die nauwelijks onderdoet voor de Galaxy S8 en iPhone 7 Plus, die onlangs als beste uit de bus kwamen in de smartphone-cameratest. Op de achterkant van de U11 is geen dubbele camera of laser-autofocus te vinden, maar wel een enkele lens die helaas ietsje uit de behuizing steekt.

De camera-app is voorbeeldig gebruiksvriendelijk. Wanneer je op het scherm tikt voor de focus kun je meteen de witbalans instellen. HDR kunt je automatisch toepassen en alle instellingen en raw-mogelijkheden heb je zo naar wens.

Ook de foto’s zelf zijn indrukwekkend. Ik sta versteld van hoe ver ik op een foto in kan zoomen en nog altijd veel scherpte en detail in beeld houd. Er is weinig ruis te bespeuren en kleuren komen ontzettend realistisch over. Cameratestwinnaar Samsung laat kleuren in foto’s echter wat meer tot leven komen met de camera van de S8 en kan in donkere omstandigheden net even wat fraaiere plaatjes schieten.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Conclusie

Er valt weinig aan te merken op de HTC U11, het is een fantastische smartphone die ik met veel plezier getest heb. Vooral dankzij de camera en vlotte samenwerking tussen Android en topspecs. Het enige (forse) kritiekpunt is het weglaten van de audiopoort en voor sommigen zal het formaat wel een probleem zijn. Het is echt een toestel waarbij je van tevoren de voor- en nadelen goed moet overwegen, want ondanks dat ik veel plezier heb beleefd in deze testperiode, zou ik hem persoonlijk niet aanschaffen omdat ik een koptelefoonpoort essentieel vind. Maar dat is natuurlijk afhankelijk van waar je je smartphone persoonlijk voor gebruikt.

Toch vrees ik dat vooral de prijs de U11 in de luwte zal houden. Hoewel de U11 op veel punten mee kan komen heeft het gewoonweg niet de aantrekkingskracht die Samsung en Apple wél hebben. Gebruikers die zitten te likkebaarden bij goede specs worden daarnaast terecht afgeleid door fabrikanten als OnePlus, die helaas voor HTC op het punt staat de OnePlus 5 aan te kondigen. Ik denk dat als de HTC U11 qua prijs hier een middenweg in had gevonden, het toestel veel meer in een spotlight terechtkomt.

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: