Photoshop geldt als de absolute standaard voor digitale beeldbewerking. Photoshop CS4 is aangepast qua uiterlijk, en Adobe heeft uiteraard functies toegevoegd. We kijken wat er nieuw is.

De interface is een stuk efficiënter door de invoering van tabbladen. Het wisselen tussen meerdere geopende afbeeldingen gaat nu veel gemakkelijker. Ook zijn aanpassingen veel sneller en gemakkelijker te doen dankzij een nieuw paneel waarin zaken als het contrast, de niveaus en kleurbalans direct toegankelijk zijn. De belangrijkste mogelijkheden zijn dus uit de traditionele menu's gehaald, wat beduidend prettiger werkt.

Dodge and Burn!

Bent u bekend met de dodge- en burn-functies? Met dodge maakt u een deel van een afbeelding lichter, met burn donkerder. Het probleem was dat de functies geen rekening hielden met scherpe contrasten binnen afbeeldingen, waardoor het resultaat soms onnatuurlijk aandeed. In CS4 zijn dodge en burn slimmer geworden en houden ze meer rekening met de directe omgeving. Het resultaat is bijvoorbeeld dat een gezicht in de schaduw nu met dodge veel natuurlijker lichter kan worden gemaakt. De details van het gezicht zullen beter te zien zijn, terwijl het gezicht als geheel niet meteen erg bleek oogt. Deze intelligentere manier van kleuren laten overvloeien zien we ook terug bij de auto-blend-functie. Het maken van een panorama van meerdere foto's kon al langer, maar de auto-align en de auto-blend-functionaliteit waren nog niet geheel perfect. Het was bijna altijd nodig de kleuren met de hand beter in elkaar te laten overlopen. In CS4 is dat niet per definitie meer noodzakelijk; het automatische resultaat overtuigt meer dan ooit.

Eindelijk

Om af te rekenen met het schokken bij het in- en uitzoomen en bewegen, benut Adobe nu eindelijk de grafische kaart en laat dit soort acties door de gpu afhandelen. Dat resulteert in een zeer fijne, vloeiende manier van werken. Zoomen we ver in, dan zien we nog een welkome verandering; het 'Pixel-grid', dunne witte lijnen die het gemakkelijker maken om individuele pixels te onderscheiden. Photoshop CS4 brengt ook een nieuwe Camera Raw-versie met zich mee, waarmee delen van raw-afbeeldingen non-destructief kunnen worden aangepast. Andere interessante nieuwtjes zijn extra afdrukopties, een verbeterde tel-optie, extra online functionaliteit en superieure 64-bit prestaties.

Instant 3D

De allerleukste nieuwtjes hebben we voor het laatst bewaard: het is in Photoshop CS4 namelijk mogelijk om op drie manieren de diepte in te duiken. Zo kunt u van een laag met één muisklik een 3D-object maken (fles, cilinder, kubus, piramide, hoed enzovoorts), een driedimensionaal panorama maken van foto's of volumetrisch renderen. Complexe 3D-vormen bewerken is bijzonder gemakkelijk, evenals het maken van een 3D-afbeelding uit bijvoorbeeld meerdere röntgenfoto's. De kern van Photoshop CS4 is ook fundamenteel verbeterd. Het is indrukwekkend hoe allerlei bestaande bewerkingen veel neller worden toegepast dan in CS3. We hebben voor u 21 veelvoorkomende bewerkingen driemaal op een 50 MB grote afbeelding toegepast, zowel in CS3 als in CS4. Het resultaat? CS4 blijkt gemiddeld iets meer dan 50 procent sneller dan CS3!

PluspuntenConclusie

Photoshop CS4 is een redelijk grote upgrade, maar het belang ervan is ook afhankelijk van de soort toepassingen en van de beschikbare hardware. Daarom is het niet zo eenvoudig om te zeggen voor wie de upgrade relatief weinig toevoegt, en voor wie het juist een ‘must’ is. Voor Photoshop-gebruikers die regelmatig met 3D-beelden of met zeer grote bestanden werken, is dat laatste zeker het geval. Voor fotografen is de toegevoegde waarde iets minder, maar ook die zullen toch wel gecharmeerd zijn van de nieuwe functies en de prettig werkende mogelijkheden rondom lagen en maskers. Ook voor die groep denken we daarom dat deze upgrade zeker aan te bevelen is.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.