Hoewel gamers graag vooruitkijken en grafische pracht waarderen, schuilen er in het verleden heel wat parels van consoles. Voor de wat oudere liefhebbers geldt misschien wel dat ze terugverlangen naar tijden van weleer, en dan zijn moderne retroconsoles een mooie optie. Maar welke zijn de moeite waard?

In de afgelopen maanden zijn er een hoop moderne retroconsoles uitgebracht, maar niet elke console is je tijd en geld waard. Natuurlijk is de keuze voor zo’n console altijd persoonlijk, maar over het algemeen is de consensus dat onderstaande modellen goed in de smaak vallen. 

Dat soort retroconsoles hebben veelal dezelfde voordelen: ze bieden veel games aan op een miniversie van bestaande spelcomputers, terwijl ze voorzien zijn van moderne gemakken als een hdmi-poort en verbeteringen waardoor games ontzettend soepel spelen op een moderne televisie.

Sega Mega Drive Mini

©PXimport

Hoewel deze moderne retroconsole nu bijna onbetaalbaar is (zo kwamen we een prijs tegen van 225 euro), is een aanbeveling toch op z’n plek. Bezitters krijgen namelijk toegang tot een groot aanbod van klassieke videogames. In totaal staan er 42 spellen op, waaronder Street Fighter 2 en Sonic the Hedgehog. 

De console zelf ziet er ook tof uit, aangezien het alle details van het oude model bevat, inclusief neppe volumeknop. Daarnaast is er een overzichtelijk menu aanwezig, waardoor games uitkiezen ook een eitje is.

NeoGeo Mini International

De volgende op de lijst van moderne retroconsoles die de moeite waard zijn, is de NeoGeo Mini International. Deze console is het alleen al waard door zijn design en extra opties, die je niet tegenkomt op andere miniconsoles. De NeoGeo Mini International is namelijk een kleine, werkende arcadekast, compleet met een scherm en knoppen. Maar je kunt hem ook op een tv aansluiten en met een controller bedienen. 

De console biedt games als Metal Slug en The King of Fighters aan; titels die vooral in arcadehallen ontzettend populair waren. Meer retro dan dit wordt het niet.

Evercade VS

De Evercade is een moderne retroconsole die niet dezelfde populariteit geniet als de kleine consoles van Nintendo en Sony. Het bedrijf achter de spelcomputer probeert wel een compleet pakket aan te bieden. De console biedt games van onder meer de Atari 2600, NES en Mega Drive aan, en doet dat via cartridges die gamers los aanschaffen. Ja, dat is pas écht ouderwets. 

De games worden bovendien geleverd met doosjes en boekjes en zijn daarmee een prima back-up voor je eigen verzameling. Het grote nadeel is dus dat je ze opnieuw moet kopen; maar verder is het genieten.

©PXimport

Commodore 64 Mini

Gaan we nog iets verder het verleden in, dan kom je vanzelf uit bij de Commodore. De wat jongere gamers kennen die naam wellicht niet, maar de Commodore 64 was destijds, in 1982, een hit. Op de miniversie van de spelcomputer speel je onder meer spellen als Impossible Mission en Uridium; games waar je wellicht opa, oma of een wat oudere oom of tante over hoorde praten. 

Daarnaast heeft de console een uniek uiterlijk (inclusief een toetsenbord) en levert de fabrikant een waanzinnig oude controller mee in de vorm van een joystick - inclusief grote rode knoppen en een kabel, natuurlijk.

©PXimport

Polymega Base Unit

Niet elke moderne retroconsole op deze lijst is plug-and-play. Daar zijn de Evercade VS en de Polymega Base Unit goede voorbeelden van. De console van Polymega ondersteunt standaard originele cd-rom-games van de PlayStation, Sega Saturn, Sega CD, TurboGrafx-CD en Neo Geo CD, maar met enkele uitbreidingen speel je er ook originele games van de (Super) Nintendo, Sega 32X en TurboGrafx op. 

Er zijn bovendien verschillende controllers beschikbaar, dus je kunt helemaal spelen zoals je wil. De prijs is wel aan de hoge kant: wil je alles hebben, dan ben je meer dan 600 euro kwijt.

Tot slot

Tot slot nog wat algemene aanbevelingen die wat meer voor de hand liggen. Zo bracht Nintendo eerder de NES Classic Mini en de SNES Classic Mini uit. Die worden niet meer gemaakt, maar kunnen ook zeker je tijd waard zijn als je ze nog ergens (goedkoop) kunt scoren. Over de PlayStation Mini van Sony wordt vaak lacherig gedaan vanwege het gameaanbod en de beeldkwaliteit, maar ook daar staan enkele parels op. Denk dan aan Final Fantasy 7, bijvoorbeeld. 

Hoe dan ook: de moderne retroconsoles laten zowel oude als nieuwe spelers (opnieuw) kennismaken met retrogame-toppers van toen.

We hebben een bom-volle aflevering met de review van Mario Tennis Fever en Dwayne's previews van Pokémon Pokopia, Resident Evil Requiem, Pragmata en de Super Mario Bros. Wonder-dlc!

Kom bij onze Discord. Via ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠deze link⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠kan je met ons en andere luisteraars kletsen over games, deals, nieuws en meer.

Wil je zelf ook een vraag insturen of heb je iets leuks om te melden? Dat kan! Stuur een mailtje naar bonuslevelcast@gmail.com (of bonuslevelkast@gmail.com of bonuslevelqast@gmail.com) en wellicht hoor je jezelf terug in de volgende aflevering!

Hoge bloeddruk? Enkeltje Pokopia. Rotdag gehad op het werk? Die verdwijnt onmiddellijk in Pokopia. Zie je het allemaal even niet meer zitten? Vind dan soelaas in Pokopia. We hebben nog flink wat speelsessies te gaan voordat we een eindoordeel kunnen vellen, maar één ding weten we zeker na anderhalf uur met Pokémon Pokopia: hoe lang je er ook doorbrengt, je vertrekt nooit zonder glimlach.

Het is donker in de grot wanneer ik uit m’n pokébal schiet. Ik ben een Ditto, je weet wel, zo’n paarse plak slijm die in alles kan veranderen. Denkend aan mijn oude trainer, diens lange, bruine lokken en kekke outfit, is slechts één gedaanteverwisseling mogelijk. Ik verander in haar, wetende dat de gigantische, door tentakels omgeven pokémon die voor me staat kan vertellen wat er gaat gebeuren.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

Het is een Tangrowth, de evolutie van Tangela, die zich omdraait en eens goed naar me kijkt. Dit is niet zomaar een Tangrowth, want hij is wel erg intelligent. “Professor Tangrowth, aangenaam”, zegt hij beleefd. Al snel blijkt: hij weet alles! Zijn epistel over het verleden duidt op een inmiddels vervallen eiland, de plek waar we ons nu bevinden. De ooit zo vrolijk bloeiende flora is totaal verdord, de gebouwen die erop pronkten geruïneerd en de mensen én pokémon die hier ooit rondliepen? Die zijn vertrokken.

Het is een eiland dat een broodnodige levensimpuls nodig heeft. “En die gaan wij toedienen”, maakt de hooggeleerde pokémon duidelijk. Zo simpel is de opzet van Pokémon Pokopia. In het komende anderhalf uur van de previewsessie, gehouden bij Nintendo in Frankfurt, zet ik de eerste stappen richting een levendig, veilig en harmonieus toevluchtsoord voor alle mogelijke soorten pokémon.

Symbiose van de lekkerste game-ingrediënten

Dat klinkt allemaal bekend, toch? Je kent het natuurlijk van Animal Crossing, waarin je een desolaat eiland omtovert tot een thuis voor talloze bewoners. Dat concept pakken Nintendo, Game Freak, The Pokémon Company en Koei Temco, ze vullen het aan met een flinke scheut Minecraft en de geliefde licentie van zakmonsters, maar dan zonder het trainen en knokken.

Ja, de kenmerkende vaardigheden en battle moves uit de Pokémon-reeks zijn er, maar in Pokopia zet je ze in om terrein te bewerken en letterlijk te vormen zoals jij het wil. Er is een uit Animal Crossing afkomstige doe-het-zelf-tafel aanwezig, waar je verzamelde objecten zoals stenen en takken gebruikt om nieuwe objecten voor je eiland te maken. Eenvoud is de regel: met één druk op de knop ben je aan het verzamelen en net zo snel sla ja aan het craften. Voordat je het weet ben je weer rond aan het lopen om met pokémon-moves de grond onder je voeten à la Minecraft te formeren en bewerken.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

Zo leer ik in de eerste minuten dat het waterpistool van een Squirtle uitgedroogde grond en gras groen doen kleuren. Bloemen en bomen groeien en bloeien als de waterpokémon er letterlijk zijn plasje over heeft gedaan. Hetzelfde geldt voor Charmander, wiens vlammen een warm haardvuur ontsteken. Of wat dacht je van Bulbasaur, wiens lianen letterlijk nieuw gras uit de grond doen ontspruiten? Maar voordat je daar überhaupt aan kunt denken, moet je dat soort moves wel leren. Het is maar goed dat ik een Ditto ben!

Het gemak waarmee dat allemaal gaat is bijna kinderlijk intuïtief. Lukt het je een pokémon voor je te winnen door simpele taken voor ze te voltooien, dan gunnen ze jou de mogelijkheid om hen te imiteren en hun kenmerkende manoeuvre te leren. Zo vraagt Bulbasaur bijvoorbeeld om een lekker bedje bij het gras. Geen probleem, ik raap wat takken en bladeren bij elkaar en bouw een bedje. “Thanks maat, hier heb je mijn move én mijn gelijkenis!”

Previous slideNext slide

Dit is mijn thuis!

Gelukkig gooien de makers genoeg nieuwe spelmechanieken in de mix om te zorgen dat Pokopia niet in mum van tijd tot gapen en geeuwen leidt. Is het niet een nieuwe move om het eiland mee te veranderen, dan zijn het wel aanwijzingen van nieuwe pokémon die mogelijk op jouw grond kunnen verschijnen. Daar moet je de juiste omstandigheden voor creëren: waar de eerste pokémon simpelweg opduiken tussen stukjes gras, moet je al snel na gaan denken over speciale soorten terrein die specifieke pokémon aantrekken.

Wil ik een Hitmonchan laten verschijnen op mijn eiland? Dan moet ik zorgen voor een bankje en een boksbal, zodat hij lekker kan meppen en even uitrusten. Heracross? Die komt alleen tevoorschijn als ik bij een grasveld ook een boom neerzet, puur voor de schaduw. Later in de game zullen meer verschillende objecten nodig zijn om pokémon te laten verschijnen, zoals bij Tyranitar. Die vereist een kruiwagen, alleen te verkrijgen met een uitgebreider craft-recept, en natte grond om te verschijnen.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

Een Combee zal zich alleen thuis voelen tussen de bloeiende bloemen en een Magikarp heeft vierkante meters aan water nodig, aangevuld met een hengeltje, om het tot zijn habitat te kunnen rekenen. Zo zorg je voor allerlei stukjes territorium op je eiland om verschillende Pokémon aan te trekken. Is dat gelukt, dan volg je het hiervoor genoemde proces om dikke maatjes met ze te worden en hun unieke moves te leren.

Vriendelijker kan bijna niet

Dat gebeurt allemaal op kabbelend tempo en met precies genoeg begeleiding, zodat je nooit het overzicht verliest. Nogmaals: heb je Animal Crossing gespeeld, dan is het echt een fluitje van een cent. Zo is het doel aan de start duidelijk: we gaan het vervallen Poké Center opknappen. Alle stapjes richting dat doel worden helder uitgelegd en hoewel ik niet tot volledige restauratie ben gekomen, voel ik aan mijn water dat er vanuit dat gebouw meer bouw- en craft-uitdagingen voort zullen vloeien.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

Het geheel is voorzien van een uiterst vriendelijk toontje, zowel in gameplay als dialoog en muziek. Terrein bewerken doe je met een simpel, grid-based systeem waarbij je exact ziet welk stukje grond je gaat bewerken. Je komt tot rust op je pokémoneiland, een ultiem stressmedicijn na bijvoorbeeld een lange werkdag.

Toeristen op elkaars eiland

Het punt waarop ik niet wil stoppen met spelen komt zoals wel vaker in het staartje van de previewsessie. Op dat moment zijn we met alle aanwezigen in de ruimte samen aan het spelen op één eiland. Terwijl we elkaar zien lopen, vliegen, graven en varen komt de ene na de andere nieuwe pokémon tevoorschijn. Het voelbare plezier onder collega’s maakt dat niemand echt wil stoppen met toerist zijn op elkaars eiland.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

We waren net bezig om een museum te bouwen - weer zo’n bekende uit Animal Crossing - als de tijd op is. Met een zucht legt ik mijn controller neer. “Jammer, ik ging zo lekker”, gaat er door m’n hoofd. Maar ook: die glimlach. Want ja, van Pokopia vertrek je absoluut niet zonder glimlach, zo zei ik eerder al.

Pokémon Pokopia brengt je straks bij de volledige versie een prettig pakket waarin de terraforming uit Minecraft samenkomt met de verzameldrift, ontwerpzucht en het saamhorigheidsgevoel uit Animal Crossing. De warme, volvette en oh zo smaakvolle pokémonsaus eroverheen zorgt voor een werkelijk feest der herkenning waarvan de eindtijd het liefst nooit aanbreekt.

Pokémon Pokopia verschijnt op 5 maart voor Nintendo Switch 2.