Hoewel gamers graag vooruitkijken en grafische pracht waarderen, schuilen er in het verleden heel wat parels van consoles. Voor de wat oudere liefhebbers geldt misschien wel dat ze terugverlangen naar tijden van weleer, en dan zijn moderne retroconsoles een mooie optie. Maar welke zijn de moeite waard?

In de afgelopen maanden zijn er een hoop moderne retroconsoles uitgebracht, maar niet elke console is je tijd en geld waard. Natuurlijk is de keuze voor zo’n console altijd persoonlijk, maar over het algemeen is de consensus dat onderstaande modellen goed in de smaak vallen. 

Dat soort retroconsoles hebben veelal dezelfde voordelen: ze bieden veel games aan op een miniversie van bestaande spelcomputers, terwijl ze voorzien zijn van moderne gemakken als een hdmi-poort en verbeteringen waardoor games ontzettend soepel spelen op een moderne televisie.

Sega Mega Drive Mini

©PXimport

Hoewel deze moderne retroconsole nu bijna onbetaalbaar is (zo kwamen we een prijs tegen van 225 euro), is een aanbeveling toch op z’n plek. Bezitters krijgen namelijk toegang tot een groot aanbod van klassieke videogames. In totaal staan er 42 spellen op, waaronder Street Fighter 2 en Sonic the Hedgehog. 

De console zelf ziet er ook tof uit, aangezien het alle details van het oude model bevat, inclusief neppe volumeknop. Daarnaast is er een overzichtelijk menu aanwezig, waardoor games uitkiezen ook een eitje is.

NeoGeo Mini International

De volgende op de lijst van moderne retroconsoles die de moeite waard zijn, is de NeoGeo Mini International. Deze console is het alleen al waard door zijn design en extra opties, die je niet tegenkomt op andere miniconsoles. De NeoGeo Mini International is namelijk een kleine, werkende arcadekast, compleet met een scherm en knoppen. Maar je kunt hem ook op een tv aansluiten en met een controller bedienen. 

De console biedt games als Metal Slug en The King of Fighters aan; titels die vooral in arcadehallen ontzettend populair waren. Meer retro dan dit wordt het niet.

Evercade VS

De Evercade is een moderne retroconsole die niet dezelfde populariteit geniet als de kleine consoles van Nintendo en Sony. Het bedrijf achter de spelcomputer probeert wel een compleet pakket aan te bieden. De console biedt games van onder meer de Atari 2600, NES en Mega Drive aan, en doet dat via cartridges die gamers los aanschaffen. Ja, dat is pas écht ouderwets. 

De games worden bovendien geleverd met doosjes en boekjes en zijn daarmee een prima back-up voor je eigen verzameling. Het grote nadeel is dus dat je ze opnieuw moet kopen; maar verder is het genieten.

©PXimport

Commodore 64 Mini

Gaan we nog iets verder het verleden in, dan kom je vanzelf uit bij de Commodore. De wat jongere gamers kennen die naam wellicht niet, maar de Commodore 64 was destijds, in 1982, een hit. Op de miniversie van de spelcomputer speel je onder meer spellen als Impossible Mission en Uridium; games waar je wellicht opa, oma of een wat oudere oom of tante over hoorde praten. 

Daarnaast heeft de console een uniek uiterlijk (inclusief een toetsenbord) en levert de fabrikant een waanzinnig oude controller mee in de vorm van een joystick - inclusief grote rode knoppen en een kabel, natuurlijk.

©PXimport

Polymega Base Unit

Niet elke moderne retroconsole op deze lijst is plug-and-play. Daar zijn de Evercade VS en de Polymega Base Unit goede voorbeelden van. De console van Polymega ondersteunt standaard originele cd-rom-games van de PlayStation, Sega Saturn, Sega CD, TurboGrafx-CD en Neo Geo CD, maar met enkele uitbreidingen speel je er ook originele games van de (Super) Nintendo, Sega 32X en TurboGrafx op. 

Er zijn bovendien verschillende controllers beschikbaar, dus je kunt helemaal spelen zoals je wil. De prijs is wel aan de hoge kant: wil je alles hebben, dan ben je meer dan 600 euro kwijt.

Tot slot

Tot slot nog wat algemene aanbevelingen die wat meer voor de hand liggen. Zo bracht Nintendo eerder de NES Classic Mini en de SNES Classic Mini uit. Die worden niet meer gemaakt, maar kunnen ook zeker je tijd waard zijn als je ze nog ergens (goedkoop) kunt scoren. Over de PlayStation Mini van Sony wordt vaak lacherig gedaan vanwege het gameaanbod en de beeldkwaliteit, maar ook daar staan enkele parels op. Denk dan aan Final Fantasy 7, bijvoorbeeld. 

Hoe dan ook: de moderne retroconsoles laten zowel oude als nieuwe spelers (opnieuw) kennismaken met retrogame-toppers van toen.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.