Hoewel gamers graag vooruitkijken en grafische pracht waarderen, schuilen er in het verleden heel wat parels van consoles. Voor de wat oudere liefhebbers geldt misschien wel dat ze terugverlangen naar tijden van weleer, en dan zijn moderne retroconsoles een mooie optie. Maar welke zijn de moeite waard?

In de afgelopen maanden zijn er een hoop moderne retroconsoles uitgebracht, maar niet elke console is je tijd en geld waard. Natuurlijk is de keuze voor zo’n console altijd persoonlijk, maar over het algemeen is de consensus dat onderstaande modellen goed in de smaak vallen. 

Dat soort retroconsoles hebben veelal dezelfde voordelen: ze bieden veel games aan op een miniversie van bestaande spelcomputers, terwijl ze voorzien zijn van moderne gemakken als een hdmi-poort en verbeteringen waardoor games ontzettend soepel spelen op een moderne televisie.

Sega Mega Drive Mini

©PXimport

Hoewel deze moderne retroconsole nu bijna onbetaalbaar is (zo kwamen we een prijs tegen van 225 euro), is een aanbeveling toch op z’n plek. Bezitters krijgen namelijk toegang tot een groot aanbod van klassieke videogames. In totaal staan er 42 spellen op, waaronder Street Fighter 2 en Sonic the Hedgehog. 

De console zelf ziet er ook tof uit, aangezien het alle details van het oude model bevat, inclusief neppe volumeknop. Daarnaast is er een overzichtelijk menu aanwezig, waardoor games uitkiezen ook een eitje is.

NeoGeo Mini International

De volgende op de lijst van moderne retroconsoles die de moeite waard zijn, is de NeoGeo Mini International. Deze console is het alleen al waard door zijn design en extra opties, die je niet tegenkomt op andere miniconsoles. De NeoGeo Mini International is namelijk een kleine, werkende arcadekast, compleet met een scherm en knoppen. Maar je kunt hem ook op een tv aansluiten en met een controller bedienen. 

De console biedt games als Metal Slug en The King of Fighters aan; titels die vooral in arcadehallen ontzettend populair waren. Meer retro dan dit wordt het niet.

Evercade VS

De Evercade is een moderne retroconsole die niet dezelfde populariteit geniet als de kleine consoles van Nintendo en Sony. Het bedrijf achter de spelcomputer probeert wel een compleet pakket aan te bieden. De console biedt games van onder meer de Atari 2600, NES en Mega Drive aan, en doet dat via cartridges die gamers los aanschaffen. Ja, dat is pas écht ouderwets. 

De games worden bovendien geleverd met doosjes en boekjes en zijn daarmee een prima back-up voor je eigen verzameling. Het grote nadeel is dus dat je ze opnieuw moet kopen; maar verder is het genieten.

©PXimport

Commodore 64 Mini

Gaan we nog iets verder het verleden in, dan kom je vanzelf uit bij de Commodore. De wat jongere gamers kennen die naam wellicht niet, maar de Commodore 64 was destijds, in 1982, een hit. Op de miniversie van de spelcomputer speel je onder meer spellen als Impossible Mission en Uridium; games waar je wellicht opa, oma of een wat oudere oom of tante over hoorde praten. 

Daarnaast heeft de console een uniek uiterlijk (inclusief een toetsenbord) en levert de fabrikant een waanzinnig oude controller mee in de vorm van een joystick - inclusief grote rode knoppen en een kabel, natuurlijk.

©PXimport

Polymega Base Unit

Niet elke moderne retroconsole op deze lijst is plug-and-play. Daar zijn de Evercade VS en de Polymega Base Unit goede voorbeelden van. De console van Polymega ondersteunt standaard originele cd-rom-games van de PlayStation, Sega Saturn, Sega CD, TurboGrafx-CD en Neo Geo CD, maar met enkele uitbreidingen speel je er ook originele games van de (Super) Nintendo, Sega 32X en TurboGrafx op. 

Er zijn bovendien verschillende controllers beschikbaar, dus je kunt helemaal spelen zoals je wil. De prijs is wel aan de hoge kant: wil je alles hebben, dan ben je meer dan 600 euro kwijt.

Tot slot

Tot slot nog wat algemene aanbevelingen die wat meer voor de hand liggen. Zo bracht Nintendo eerder de NES Classic Mini en de SNES Classic Mini uit. Die worden niet meer gemaakt, maar kunnen ook zeker je tijd waard zijn als je ze nog ergens (goedkoop) kunt scoren. Over de PlayStation Mini van Sony wordt vaak lacherig gedaan vanwege het gameaanbod en de beeldkwaliteit, maar ook daar staan enkele parels op. Denk dan aan Final Fantasy 7, bijvoorbeeld. 

Hoe dan ook: de moderne retroconsoles laten zowel oude als nieuwe spelers (opnieuw) kennismaken met retrogame-toppers van toen.

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: