Hoewel gamers graag vooruitkijken en grafische pracht waarderen, schuilen er in het verleden heel wat parels van consoles. Voor de wat oudere liefhebbers geldt misschien wel dat ze terugverlangen naar tijden van weleer, en dan zijn moderne retroconsoles een mooie optie. Maar welke zijn de moeite waard?

In de afgelopen maanden zijn er een hoop moderne retroconsoles uitgebracht, maar niet elke console is je tijd en geld waard. Natuurlijk is de keuze voor zo’n console altijd persoonlijk, maar over het algemeen is de consensus dat onderstaande modellen goed in de smaak vallen. 

Dat soort retroconsoles hebben veelal dezelfde voordelen: ze bieden veel games aan op een miniversie van bestaande spelcomputers, terwijl ze voorzien zijn van moderne gemakken als een hdmi-poort en verbeteringen waardoor games ontzettend soepel spelen op een moderne televisie.

Sega Mega Drive Mini

©PXimport

Hoewel deze moderne retroconsole nu bijna onbetaalbaar is (zo kwamen we een prijs tegen van 225 euro), is een aanbeveling toch op z’n plek. Bezitters krijgen namelijk toegang tot een groot aanbod van klassieke videogames. In totaal staan er 42 spellen op, waaronder Street Fighter 2 en Sonic the Hedgehog. 

De console zelf ziet er ook tof uit, aangezien het alle details van het oude model bevat, inclusief neppe volumeknop. Daarnaast is er een overzichtelijk menu aanwezig, waardoor games uitkiezen ook een eitje is.

NeoGeo Mini International

De volgende op de lijst van moderne retroconsoles die de moeite waard zijn, is de NeoGeo Mini International. Deze console is het alleen al waard door zijn design en extra opties, die je niet tegenkomt op andere miniconsoles. De NeoGeo Mini International is namelijk een kleine, werkende arcadekast, compleet met een scherm en knoppen. Maar je kunt hem ook op een tv aansluiten en met een controller bedienen. 

De console biedt games als Metal Slug en The King of Fighters aan; titels die vooral in arcadehallen ontzettend populair waren. Meer retro dan dit wordt het niet.

Evercade VS

De Evercade is een moderne retroconsole die niet dezelfde populariteit geniet als de kleine consoles van Nintendo en Sony. Het bedrijf achter de spelcomputer probeert wel een compleet pakket aan te bieden. De console biedt games van onder meer de Atari 2600, NES en Mega Drive aan, en doet dat via cartridges die gamers los aanschaffen. Ja, dat is pas écht ouderwets. 

De games worden bovendien geleverd met doosjes en boekjes en zijn daarmee een prima back-up voor je eigen verzameling. Het grote nadeel is dus dat je ze opnieuw moet kopen; maar verder is het genieten.

©PXimport

Commodore 64 Mini

Gaan we nog iets verder het verleden in, dan kom je vanzelf uit bij de Commodore. De wat jongere gamers kennen die naam wellicht niet, maar de Commodore 64 was destijds, in 1982, een hit. Op de miniversie van de spelcomputer speel je onder meer spellen als Impossible Mission en Uridium; games waar je wellicht opa, oma of een wat oudere oom of tante over hoorde praten. 

Daarnaast heeft de console een uniek uiterlijk (inclusief een toetsenbord) en levert de fabrikant een waanzinnig oude controller mee in de vorm van een joystick - inclusief grote rode knoppen en een kabel, natuurlijk.

©PXimport

Polymega Base Unit

Niet elke moderne retroconsole op deze lijst is plug-and-play. Daar zijn de Evercade VS en de Polymega Base Unit goede voorbeelden van. De console van Polymega ondersteunt standaard originele cd-rom-games van de PlayStation, Sega Saturn, Sega CD, TurboGrafx-CD en Neo Geo CD, maar met enkele uitbreidingen speel je er ook originele games van de (Super) Nintendo, Sega 32X en TurboGrafx op. 

Er zijn bovendien verschillende controllers beschikbaar, dus je kunt helemaal spelen zoals je wil. De prijs is wel aan de hoge kant: wil je alles hebben, dan ben je meer dan 600 euro kwijt.

Tot slot

Tot slot nog wat algemene aanbevelingen die wat meer voor de hand liggen. Zo bracht Nintendo eerder de NES Classic Mini en de SNES Classic Mini uit. Die worden niet meer gemaakt, maar kunnen ook zeker je tijd waard zijn als je ze nog ergens (goedkoop) kunt scoren. Over de PlayStation Mini van Sony wordt vaak lacherig gedaan vanwege het gameaanbod en de beeldkwaliteit, maar ook daar staan enkele parels op. Denk dan aan Final Fantasy 7, bijvoorbeeld. 

Hoe dan ook: de moderne retroconsoles laten zowel oude als nieuwe spelers (opnieuw) kennismaken met retrogame-toppers van toen.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.