Apple biedt tegenwoordig drie eigen processors aan voor de iPad en Mac(Book)s. Maar wat zijn nou precies de verschillen? In dit artikel vergelijken we de M1, M1 Pro en M1 Max van het bedrijf uit Cupertino.

De drie processor hebben allemaal dezelfde basis. Ze gebruiken een energiezuinige ARM-structuur, zijn een system-on-a-chip (SoC) en zijn gespecialiseerd in het uitvoeren van specifieke taken die gekoppeld zijn aan graphics en meachine learning. Daardoor zijn de chipsets ontzettend snel. Ook hebben ze alle drie zestien neural engine cores, die nodig zijn voor de machine learning en het verwerken van algoritmes. Bovendien zijn ze alle drie gemaakt volgens het 5nm-proces. 

©PXimport

De verschillen tussen de Apple M1-processors

De eerste chip is de M1-processor. Apple gebruikt die cpu in de MacBook Air, Mac Mini, MacBook Pro (13-inch), iMac (24-inch), iPad Pro (11-inch) en iPad Pro (12.9-inch). De processor verenigt het geheugen voor snellere prestaties. Daarnaast voegde Apple er een media encoder en decoder aan toe, is er een Thunderbolt 4-controller en beschikt die over de Secure Enclave. Dat is een aparte processor die je biometrische gegevens beheert, van Touch ID en Face ID. De processor heeft acht cpu- en acht gpu-kernen, ondersteunt tot 16 GB aan geheugen en heeft zestien miljard transistors.

De M1 Pro gaat een stapje verder waar de M1 eindigt. Die model heeft tien cpu- en zestien gpu-kernen en ondersteunt tot 32 GB aan gedeeld geheugen voor een nog hogere bandbreedte. Daarnaast ondersteunt de hardware tot twee externe displays en is er een ProRes-encoder en decoder. Dat is goed nieuws voor videobewerkers, die daardoor meer opties tot hun beschikking krijgen. Tot slot zijn er 33,7 miljard transistors. Op moment van schrijven tref je de Apple M1 Pro alleen aan in de nieuwste MacBook Pro-modellen, met een 14- of 16-inch scherm. In de toekomst komt de chipset mogelijk ook naar iPads, Mac-computers en andere Apple-apparaten.

Dan komen we aan bij de sterkste Apple-processor van dit moment: de M1 Max. Dit gevaarte verdubbelt de bandbreedte van de M1 Pro (en heeft 32 gpu-kernen) en verhoogt het maximale gedeelde geheugen tot 64 GB. Het aantal processorkernen blijft gelijk. De MacBook Pro met deze chipset aan boord ondersteunt tot vier externe displays en heeft voor de rest alles wat de andere versies van de processor ook aanbiedt. In totaal zijn er 57 miljard transistors aanwezig, wat bijna een verdubbeling is ten opzichte van de M1 Pro. Ook deze versie zit alleen nog in de nieuwe Pro’s.

Mike Flanagan, die eerder onder andere de Stephen King-verhalen Doctor Sleep en The Life of Chuck verfilmde, gaat zich weer bezighouden met een film gebaseerd op een boek van de horrorschrijver. Ditmaal gaat het om The Mist.

Dat is opvallend, omdat The Mist in 2007 ook al verfilmd werd. Toen was het Frank Darabont die de film regisseerde, nadat hij eerder al naam maakte met Stephen King-verfilmingen The Shawshank Redemption en The Green Mile. De in 2007 uitgekomen verfilming van The Mist viel al goed in de smaak, dus sommige fans vragen zich dan ook af of het verhaal nog een verfilming nodig heeft.

Hoe dan ook is Flanagan tegenwoordig een expert op het gebied van Stephen King-films. Zoals gezegd heeft hij al bewerkingen van verhalen als The Life of Chuck, Doctor Sleep en Gerald's Game geleverd, en werkt hij ook aan een miniserie gebaseerd op Carrie. Daarnaast gaat hij de zevendelige Stephen King-epos The Dark Tower omtoveren tot een serie, al is niet bekend wanneer dat gaat gebeuren.

Over The Mist

Het in 1980 verschenen boek The Mist draait om een mysterieuze mist die een dorpje in zijn ban houdt. De mist maakt mensen niet alleen dood, er zitten ook allerlei monsters in die mist uit een andere dimensie. Overigens kwam tien jaar geleden ook een serie gebaseerd op The Mist uit, maar zonder veel succes. De eerdere verfilming uit 2007 wordt wel gezien als een succesverhaal - in ieder geval op kwalitatief gebied.

Mike Flanagan

Flanagan is overigens niet alleen bekend voor zijn verfilmingen van Stephen King-boeken. Hij heeft ook veel succes met zijn horrorseries op Netflix, waaronder The Haunting of Hill House, The Haunting of Bly Manor, Midnight Mass en The Fall of the House of Usher.

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.