LG introduceerde onlangs officieel zijn laptops op de Nederlandse markt. Met de Gram-laptops richt LG zich sterk op het een gering gewicht. Wij hebben de LG Gram 16 getest om te achterhalen of LG hiermee echt iets toevoegt aan de laptopmarkt.

LG maakt al jarenlang laptops waarbij het bedrijf zich sterk richt op het gewicht van de laptops die het daarom de naam Gram meegeeft. Die waren tot nu toe echter niet (officieel) in Nederland te koop. Daar komt verandering in, want LG bracht onlangs zes modellen verdeeld over drie formaten op de markt. LG noemt zijn laptops Gram vanwege het geringe gewicht en na het uitpakken van de laptop valt het gewicht in positieve zin op. Hij weegt ook dan maar 1,19 kilogram en dat is voor het formaat echt heel licht. Het ontwerp is functioneel te noemen zonder enige opsmuk. Overigens is ons testexemplaar van de LG Gram 16 wit terwijl de varianten die je in Nederland kunt kopen zilver of zwart zijn.

©PXimport

©CIDimport

De Gram-laptops zijn gemaakt van een magnesiumlegering waardoor ze volgens LG zowel licht als sterk zijn. Licht zijn ze zeker, maar tegelijkertijd heeft LG de laptops wellicht net iets té licht gemaakt. Want uiteraard geldt dat hoe dunner het materiaal is, hoe minder het geheel weegt en de behuizing is naar mijn smaak net iets te dun. Je kunt de behuizing bijvoorbeeld sterk indrukken en zelfs bij normaal typen zie je het toetsenbord al veren. Dat is niet iets dat ik direct met stevigheid associeer. Ook de schermbehuizing is naar mijn smaak net iets te flexibel.

©CIDimport

©CIDimport

LG heeft Windows voorzien van een thema waarin dezelfde kleur roze als in het LG-logo een prominente rol speelt. Gelukkig pas je met drie klikken het standaard Windows-thema toe. Qua bloatware heeft LG naast eigen applicaties ook behoorlijk wat applicaties van derden geïnstalleerd waaronder McAfee, Spotify en diverse programma’s van Cyberlink. Opvallend is ook slimme assistent Alexa die regelmatig een pop-up toont om het programma alsjeblieft in te stellen. Voor Alexa is zelfs een sticker op de laptop geplakt.

Op het gebied van aansluitingen biedt de Gram 16 een heel bruikbaar pakket. Links krijg je tweemaal usb-c met ondersteuning voor Thunderbolt 4, een hdmi-aansluiting en een 3,5mm-hoofdtelefoonaansluiting. Aan de rechterkant heeft LG twee normale usb3.0-poorten en een microSD-kaartlezer geplaatst.

Uitvoeringen

LG brengt 14-, 16- en 17inch-laptops op de markt. Ik ontving een testexemplaar van het 16inch-model dat je in twee varianten kunt kopen met een Core i5- of Core i7-processor.  Helaas is de testuitvoering met Core i5 niet volledig identiek aan de Core i5-variant die je daadwerkelijk kunt kopen. Zo is de behuizing van het reviewexemplaar wit terwijl de winkelvariant zilver is. Ook qua specificaties is het reviewexemplaar niet volledig identiek aan de uitvoering die je daadwerkelijk kunt kopen. Want waar het reviewexemplaar is voorzien van 8 GB RAM en een SSD van 256 GB, vind je in de variant in de je kunt kopen 16 GB RAM en een 512 GB SSD. Doorgaans presteert een SSD van 512 GB beter dan een exemplaar van 256 GB, dus het testexemplaar zou net iets langzamer kunnen zijn dan de variant die je daadwerkelijk kunt kopen. Veel zal het echter niet schelen.

Extra M.2-slot

Bij het openmaken blijkt nog maar eens hoe dun het materiaal van de behuizing is, ik heb nog nooit een onderkant van een laptop gezien die zo dun en flexibel is als bij deze LG Gram. Openmaken is overigens een relatief lastig klusje omdat LG de acht schroefjes heeft verstopt onder gelijmde voetjes en dopjes. Een verrassingen dat de laptop een vrij M.2-slot blijkt te hebben, de opslag is dus eenvoudig uit te breiden. Dat is direct het enige, want het werkgeheugen en de wifi-kaart zijn op het bord gesoldeerd.

©CIDimport

Groot scherm

Het scherm heeft een 16:10-beeldverhouding en biedt in combinatie met de resolutie van 2560 x 1200 pixels lekker veel werkruimte. Windows is standaard op 150 procent schaling ingesteld, mar daar kun je best comfortabel 125 procent van maken om nog net even wat meer werkruimte te krijgen. Het scherm is ondanks dat het geen aanraakscherm is toch glanzend afgewerkt. Dat kan een nadeel zin als je werkt met lichtbronnen achter je, maar het voordeel van een glanzende afwerking is dat kleuren er beter uitzien. De beeldkwaliteit van het scherm is prima.

In de schermrand is een webcam verwerkt. Dat is zoals vaak het geval is een 720p-camera waarvan je kunt zeggen dat het voldoet. Opvallend in negatieve zin is dat de camera redelijk wat ruis in beeld laat zien en niet heel goed met lichtcontrasten kan omgaan.

Toetsenbord en touchpad

Het gedeelte waar het toetsenbord in is verwerkt is helemaal vlak is. Opvallend, want op de meeste laptops is het toetsenbord in een kuil geplaatst. Het toetsenbord zelf is voorzien van verlichting die je in twee standen kunt instellen. De toetsen hebben genoeg travel en je kunt comfortabel typen op de Gram. Wel veert de bovenkant van de laptop mee als je aan het tikken bent, een gevolg van het dunne materiaal waar de behuizing van gemaakt is.

De aan-uit-schakelaar is voorzien van een vingerafdrukscanner en is helemaal rechts op de bovenste rij geplaatst. Dat is vaak een nadeel voor mensen die blind tikken en de delete-toets willen gebruiken. Bij de Gram speelt dit nadeel minder omdat de laptop is voorzien van een numeriek veld en de delete-toets als laatste toets van het alfanumerieke veld geplaatst is. Een apart numeriek veld is handig voor wie bijvoorbeeld vaak met Excel werkt. Wel heeft het numerieke veld smallere toetsen dan het alfanumerieke veld en voelt het daardoor erg krapjes aan. Op de F4-toets staat een schildje. Die blijkt de Secure Mode in te schakelen waarmee de webcam en microfoon worden uitgeschakeld. Die verdwijnen dan netjes uit apparaatbeheer. Op zich handig, maar er is verder geen feedback of de Secure Mode aan of uit staat. Iets van een lampje had handig geweest.

Onder het toetsenbord heeft LG een opvallend ruime glazen touchpad met een afmeting van 13,2 x 8,3 cm geplaatst. Die touchpad is vanwege het numerieke veld iets meer naar links gepositioneerd, maar is weer niet precies uitgelijnd met het midden van het alfanumerieke veld. De touchpad heeft een prettige klik en werkt goed. 

Prestaties

De Gram is voorzien van de Intel Core i5-1135G7, een quadcoreprocessor met een maximale kloksnelheid van 4,2 GHz. De prestaties van processor zijn gezien de score van 4842 punten in PCMark 10 prima. De SSD is een NVME-exemplaar van SK Hynix die qua schrijfprestaties niet heel indrukwekkend is. De maximale leessnelheid bedraagt 3114,06 MB/s terwijl de maximale schrijfsnelheid 1114,15 MB/s bedraagt. In de praktijk maakt dat echter niet zo heel veel uit.

Waar het bij de Gram 16 echt om gaat is de werkduur en die is in één woord uitstekend. LG heeft een accu geplaatst met een capaciteit van maar liefst 80 Wh. Hiermee presteert de laptop echt uitstekend. In de PCMark 10 Modern Office accutest zet de laptop een score neer van maar liefst 17 uur en 43 minuten. En in de praktijk is een werktijd van zo’n 14 uur bij kantoorwerkzaamheden prima haalbaar. 

Conclusie

Ben je op zoek naar een laptop met een relatief groot scherm, maar wel een laag gewicht? Dan is de LG Gram zeker een interessante laptop. Wel doet de net iets te flexibele behuizing voor mij een beetje af aan de kwaliteitsbeleving. Het is een compromis dat je moet maken voor dit lage gewicht. Daar krijg je wel een heel bruikbaar apparaat voor terug, want de accuduur is echt uitstekend. 

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.