FIFA 16, ongelooflijk dat deze game nog komt, niemand verwachtte het na alle commotie rondom Blatter. Nee, gekkigheid, FIFA is routinewerk voor Electronic Arts en natuurlijk ook dit jaar kunnen we aan de slag met het voetbalspel. Wij kregen in Parijs alvast een preview-versie van FIFA 16 te spelen.

Eén van de meest gehoorde klachten over het vorig jaar verschenen Fifa 15 is dat snelle voetballers een onrealistisch voordeel hebben. Spelers met een hoge beoordeling in de zogeheten pace-statistiek sprinten verdedigers er met gemak uit. Met name tegen het einde van de wedstrijd, wanneer de defensie vermoeid raakt. Het inbrengen van een snelle speler levert in deze situatie een gigantisch voordeel op. De oorzaak hiervan is terug te leiden tot verschillende oorzaken waarop ontwikkelaar Electronic Arts (EA) gelukkig een antwoord lijkt te bieden.

Reactiesnelheid

Het eerste probleem is de trage reactiesnelheid van verdedigers, die de snelle bewegingen van sterspelers zoals Cristiano Ronaldo en Neymar onmogelijk kunnen navolgen. Verdedigend ingrijpen wanneer zulke spelers al dribbelend op de verdediging afstormen kan in Fifa 15 rampzalige gevolgen hebben. Een verkeerd getimede sliding en de weg naar het doel ligt volledig open. In Fifa 16 heeft EA dit teruggebracht door het verschil in snelheid tussen spelers met de bal en zonder te verkleinen.

©PXimport

Ook de toevoeging van een rits aan animaties geeft verdedigers meer mogelijkheden om sneller te reageren. Zo bestuurden we in een wedstrijd Vincent Kompany van Manchester City en maakten we een sliding op een inkomende Messi. De sterspeler veranderde op het laatste moment van richting en leek ongrijpbaar. Vanuit de sliding draaide Kompany zich echter direct om en zette hij de achtervolging in op Messi. In Fifa 15 had Kompany nog op de grond gelegen om de animatie van een sliding af te maken, terwijl Messi al richting de goal was gesprint.

Sowieso draagt de gehele verdediging voortaan een extra steentje bij. Open ruimtes en spelers worden in Fifa 16 veel beter gedekt. Waar verdedigers in Fifa 15 bij iedere aanval stoïcijns richting de bal mee naar voren bewegen, zien we in Fifa 16 voetballers die rekening houden met de positie van medespelers en gevaarlijke tegenspelers. Hierdoor wordt er veel minder ruimte weggegeven en zijn counters een stuk moeilijker uit te voeren. De kans is ook vele malen groter dat een bal op het middenveld wordt onderschept. Passes waarbij spelers makkelijk een voet kunnen uitsteken, worden er in dit nieuwe deel veelvuldig uitgehaald. Balveroveraars zoals verdedigend middenvelder Mascherano doen in het heetst van de strijd hun uiterste best om met een sliding een pass te onderscheppen. 

©PXimport

De extra animaties voor tackles zorgen er ook voor dat ballen die half hoog worden aangenomen worden makkelijker zijn af te pakken. Daartegenover staat de mogelijkheid om extra scherpe en harde passes te geven, waardoor spelers als Andrea Pirlo en Modric hun talenten maximaal kunnen etaleren. Het zorgt voor een nieuw tempo in Fifa en lijkt de balans weer terug te brengen naar een gangbaarder, realistischer niveau.

Dribbelen zonder bal

En zo zijn er nog meer toevoegingen in Fifa 16 die zorgen voor een betere spelervaring. Goede dribbelaars, zoals Robben en Messi, hebben net weer wat meer mogelijkheden tot hun beschikking. In de situatie die we al eerder schetsten, met Kompany en Messi, kun je met de Argentijn de bal laten rollen zonder deze de hele tijd aan te moeten raken. Dat levert de kenmerkende dribbel van Messi op, waarbij je als speler op ieder moment een schijnbeweging kunt maken. Tussendoor volstaat een korte tik om de bal bij je te houden. Door de dribbelknop op het allerlaatste moment te combineren met een andere knop en deze vervolgens los te laten, schiet Messi de tegenstander voorbij. Het ziet eruit zoals op tv en geeft een heerlijk gevoel van vrijheid en voldoening. Een typische Fifa-viering volgt. Die zijn dit keer een stuk minder houterig. Zo zien we spelers dit keer ook naar de camera toe sprinten, een coach in de armen springen en met het hele team feest vieren.

©PXimport

Het zijn kleine dingen, maar die zorgen er wel voor dat Fifa ieder jaar interessant blijft. Zo is het geven van voorzetten beter uitgewerkt en niet meer louter afhankelijk van spelerstatistieken. Ook kijken spelers beter naar de bal, zien hun gezichten er meer waarheidsgetrouw uit en lijken de vreemde fouten van doelmannen verholpen. Die reeks verbeteringen stemmen samen met de nieuwe balans positief. Hoe het zit met de uitwerking van spelopties zoals Ultimate Team en de werking van het online component is echter nog een raadsel.

Gamer.nl speelde een pre-alfa versie van Fifa 16 op de Xbox One. Fifa 16 verschijnt 24 september op pc, PlayStation 4, Xbox One, PlayStation 3 en Xbox 360.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.