Ben je er klaar voor om nieuw leven in je leven te verwelkomen? Dan is het belangrijk dat je weet wanneer je vruchtbare dagen zijn. Deze apps geven je dat inzicht, informatie en tips en helpen je zo om zwanger te worden.

Aan het einde van dit artikel weet je: Wat je allemaal kunt bijhouden in cyclus-apps | Welke apps je goed kunnen helpen met inzichten | Dat apps om zwanger te worden heel anders zijn dan apps die je kunt gebruiken als je zwanger bent

Lees ook: Kleintje op komst? Met deze baby-uitzetlijst ben je goed voorbereid!

Natuurlijk kan een app je niet heel direct helpen om zwanger te worden, maar er zijn wel diverse apps die je kunnen helpen met inzichten en advies. Door te weten wanneer je het meest vruchtbaar bent, of door je tips te geven over hoe het eerder raak is, kun je hopelijk snel gewenst zwanger raken. Baat het niet, dan schaadt het niet. Het is wel even zoeken naar een goede app. 

Zeker als je in de fase zit van zwanger willen worden, dan zijn veel zwangerschapsapps ongeschikt. Die zijn vaak vooral bezig met het groeien van de foetus en je voorbereiden op het ouderschap. Daar gaat het echter nog niet over als je zwanger wilt worden. Dan ben je meer bezig met vruchtbaarheid en een goede timing. Daarom vind je voor dat doel de juiste apps in dit artikel. Niet zwanger zijn, maar zwanger worden.

Flo Menstruatiekalender

Flo is een zeer mooi vormgegeven app waarin je je menstruatie kunt bijhouden. Enerzijds helpt de app je met uitrekenen wanneer je weer ongesteld zult zijn, anderzijds kan hij je ook adviseren over welke dagen je ovuleert. Door op die dagen seks te hebben of te insemineren, is de kans groter dat het raak is. Het voordeel van Flo is dat je de app kunt gebruiken in combinatie met Fitbit, waardoor je nog beter je gezondheid in de gaten kunt houden.

AndroidIOS

Natural Cycles

Vind je het vooral belangrijk om zo natuurlijk mogelijk zwanger te worden, dan kun je Natural Cycles gebruiken. Hierbij wordt op basis van je lichaamstemperatuur gekeken hoe je vruchtbaarheid zich ontwikkelt. Zo moet je elke dag de temperatuur meten (onder je tong), in de app zetten en krijg je rood of groen licht van Natural Cycles om te bevruchten. Let op: het werkt niet zoals een stoplicht. Rood betekent juist dat je ervoor moet gaan, groen betekent dat het die dag niet de juiste dag is. 

AndroidIOS

Menstruatiekalender Cyclus

Dit is een van de populairste apps om je menstruatie en vruchtbare dagen mee te kunnen tracken. De app ziet er gezellig uit en is beschikbaar in het Nederlands. Je kunt er niet alleen in kwijt hoe je menstruatie verloopt en checken welke dagen het meest vruchtbaar zijn: je houdt er ook in bij hoe je humeur is, wat de symptomen zijn en zelfs hoe je borstonderzoek gaat dat je bij jezelf uitvoert, hoe je slaapt en hoe het met je alcoholgebruik zit. Op die manier kan de app je betere inzichten geven omdat hij meer informatie heeft om op af te gaan.

AndroidIOS

©francescoridolfi.com

Fertility Friend

Fertility Friend lijkt qua design meer op een medische app, maar hij is dan ook bedoeld om je vooral heel veel informatie en inzichten te geven. Fertility Friend helpt je je vruchtbaarheid te volgen gebaseerd op onder andere de vaginale afscheiding en je lichaamstemperatuur, wat allebei uiteraard een grote rol speelt met in hoeverre je lijf bereid is om te worden bevrucht. Fertility Friend is een vrij oude app, maar hij doet zijn werk: er is al menig koppel zwanger geworden door inzichten die het via deze app heeft gekregen.

AndroidIOS

Clue

Clue is een goede ovulatie-app. Niet omdat wij dat zeggen, maar omdat medische experts dat zeggen. De knappe koppen van Obstetrics & Gyneocology Journal hebben deze app namelijk verkozen tot de beste menstruatie-app en app om de ovulatie in bij te houden. Hierbij kun je ook vastleggen wat je humeur is, je gewicht, je temperatuur, je activiteit en je slaapgedrag, om zo eerder het inzicht te krijgen in wanneer je het beste met de aanstaande vader naar bed kunt gaan of je kunt (laten) insemineren.

AndroidIOS

Uiteindelijk doen veel van dit type apps hetzelfde en bijt het elkaar niet heel erg voor wat betreft verschillende typen informatie. Allemaal kunnen ze je adviseren over wanneer je het meest vruchtbaar bent en het is altijd aan jou wat je daarmee doet. Het kan een steun zijn dat je hiervoor nu een hulpmiddel hebt - en natuurlijk fingers crossed dat je de app snel niet meer nodig hebt om zwanger te worden, maar dat je moet overstappen naar een app om je zwangerschap in bij te houden! 

🍼 P.S. Is het gelukt? Stuur dan dit linkje ongezien door naar je familie en vrienden!

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.