Sennheiser's opvolgers in de veel te dure maar geprezen Momuntum-serie zijn een verbetering op elk gebied. De draadloze Momentum Wireless 2.0 is de duurste in de serie, maar is tevens een enorm goede hoofdtelefoon. De vraag is of de prijs hierdoor wordt verantwoord.

Sennheiser heeft de afgelopen maanden de oude Momentumserie in de uitverkoop gedaan om plaats te maken voor de nieuwe Momentum 2.0-serie. Het zal geen verrassing zijn: de nieuwe serie is niet goedkoop. Ons reviewmodel wordt verkocht voor 450 euro, wat zo'n 100 euro meer is dan het zou moeten zijn. Maar buiten dat, is de nieuwe Sennheiser Momentum Wireless een hele goede draadloze hoofdtelefoon. Lees ook: Is Teufel opgewassen tegen Beats en Sennheiser?

Bijna alleen maar pluspunten

Wat is er zo goed aan? Ten eerste is de hoofdtelefoon mooi ontworpen en gemaakt van - wat voelt als - luxe materialen. Ook is hij in te klappen zodat hij heel makkelijk mee te nemen is, zeker in de bijgeleverde hoes. Ook zijn de over-ear oorschelpen groter en zachter dan bij de vorige versie, waardoor hij makkelijk over je hele oor past en geen irritaties veroorzaakt.

©PXimport

De Momentum Wireless 2.0 is gemaakt van luxe materialen.

Ook heeft de Momentum Wireless 2.0 active noise cancellation, wat er op de redactie voor zorgde dat ik vaak mensen schijn te hebben genegeerd. Hier slaagt Sennheiser dus met vlag en wimpel. Je kunt de hoofdtelefoon uiteraard ook met een kabeltje aan je standaard 3,5mm-headphonejack aansluiten, waardoor het volume nog harder kan en de audio net wat beter klinkt. De fysieke knoppen op de hoofdtelefoon voor het regelen van het volume en het aan- en uitzetten bevinden zich op de rechter oorschelp en zijn makkelijk op gevoel te vinden.

De draadloze Bluetooth 4.0 verbinding is steady as a rock. Met m'n MacBook werkte de verbinding meestal tot een meter of tien en ik heb er nooit problemen mee gehad.

©PXimport

De Momentum Wireless 2.0 is ook met een kabel aan te sluiten.

Ondanks dat de noise cancellation altijd aan staat - er is geen mogelijkheid dit uit te zetten - is de accuduur erg goed. Met een volle batterij zou de hoofdtelefoon zo'n 22 uur mee moeten gaan. Ik gebruik de hoofdtelefoon nu al een week op de redactie zonder hem op te hebben geladen. Dit houdt in: een uur of vier per dag. De batterijduur is dus dik in orde, wat verwacht mag worden voor een product in deze prijsklasse.

De ingebouwde microfoons - zodat je de hoofdtelefoon ook kunt gebruiken om te bellen - werken tevens goed. Fijn is dat je je eigen stem kunt horen, zodat je niet ongemerkt te hard praat.

Ten opzichte van de concurrentie

Ik gebruikte tot nu toe een Beats Studio Wireless hoofdtelefoon (zo'n 350 euro) en de Sennheiser Momentum Wireless 2.0 is een directe concurrent. Ik vind de Sennheiser in veel gevallen zelfs iets beter presteren; zeker het comfort en de active noise cancellation zijn hier beter dan bij Beats. Echter kan de Beats wel meer volume produceren en heeft meer indrukwekkende bass. Daar tegenover leken de lage-, midden- en hoge tonen van de Sennheiser beter in balans.

©PXimport

De Momentum Wireless 2.0 balanceert hoge-, midden- en lage tonen erg goed.

Alles bij elkaar presteert de Sennheiser nét wat beter dan de concurrent van Beats, zoals het prijsverschil suggereert. Dit neemt helaas niet weg dat beide hoofdtelefoons overpriced zijn.

Conclusie

De Sennheiser Momentum Wireless 2.0 is een goed ontworpen draadloze hoofdtelefoon, die zowel draadloos als bekabeld indrukwekkend presteert. Het enige échte minpunt is de prijs. Als je vind dat de Beats Studio Wireless zo'n 100 euro te duur is, dan is deze Sennheiser dat zeker ook. Maar het is een fantastische keuze als je er het geld voor over hebt.

Microsoft heeft toestemming gekregen om in Amsterdam drie grote datacenters te bouwen. Dat is opvallend, omdat dergelijke grote gebouwen met dit doel eigenlijk niet mogen in de stad.

In Nederland hebben we strenge wetten rondom de bouw van grote datacenters. De drie gebouwen van elk 85 meter hoog die Microsoft in Amsterdam gaat bouwen, verbruiken samen ongeveer evenveel stroom als een stad als Haarlem.

Regels omzeilen

Dergelijke datacenters van dit formaat mogen eigenlijk alleen nog maar in Eemshaven en Wieringermeer gebouwd worden. Microsoft heeft deze regels omzeild door de de gebouwen hoog te maken in plaats van breed, waardoor de oppervlakte per gebouw niet boven de tien hectare uitkomt

Ook het opsplitsen in drie gebouwen is expres gedaan. Elke toren zal 26 MW gebruiken. We noemen een gebouw een hyperscaler-datacenter wanneer deze 70 MW of meer gebruikt. De drie losse torens komen daar niet aan, waardoor de provincie Noord-Holland de gebouwen niet als hyperscalers ziet.

De komst van datacenters an sich levert veel kritiek op in dit land, mede door het forse stroomverbruik dat druk legt op het stroomnet. Ook het feit dat Microsoft als Amerikaans bedrijf nog meer datacenters in handen krijgt in Nederland, is omstreden.

Sinds enkele dagen is de serie Heated Rivalry ook hier te zien op HBO Max. De serie heeft in Canada en de Verenigde Staten de gemoederen de afgelopen maanden flink bezig gehouden.

De serie - oorspronkelijk ontwikkeld voor de Canadese streamingservice Crave - puilt namelijk uit van de stomende seksscènes. Heated Rivalry draait om Shane Hollander en Ilya Rozanov, twee ijshockeyspelers die rivaliseren. Maar dan slaat de vonk tussen hen over, terwijl homoseksualiteit nog een taboe is binnen de sport die ze beoefenen.

Mede dankzij scènes die op TikTok en andere socialmediaplatforms worden gedeeld, werd Heated Rivalry - dat is gebaseerd op een boek van Rachel Reid - een ware (internet)sensatie in de VS en Canada, waar het via HBO Max te zien is.

Naast de hierboven genoemde pikante scènes zit Heated Rivalry ook vol met emotie en diepgang. Het zorgt voor een combinatie die volgens fans heerlijk wegkijkt. Heated Rivalry is sinds enkele dagen ook hier op HBO Max te zien, al verschijnt er elke week een nieuwe aflevering. In totaal komen er zes afleveringen uit, en een tweede seizoen staat ook al op de planning.