Twitter heeft nieuwe privacyvoorwaarden doorgevoerd. Met wereldwijd ruim 328 miljoen actieve gebruikers, zijn wij natuurlijk benieuwd welke gevolgen dit heeft voor de privacy van Twittergebruikers in Nederland.

Dat Twitter zijn privacybeleid heeft aangepast, kan de Twittergebruikers in ieder geval niet ontgaan zijn. Het bedrijf informeerde zijn gebruikers op diverse manieren over de wijzigingen in het privacybeleid: met een ‘visual prompt’ in de app die de hele hoofdpagina in beslag nam, op de website door een banner en nog via e-mail. Twitter legt daarnaast in een blog uit welke wijzigingen het bedrijf ten opzichte van het vorige privacybeleid heeft doorgevoerd.

Twitter geeft onder meer aan op nieuwe manieren te zullen samenwerken met adverteerders om op die manier de aangepaste advertenties die gebruikers zien te verbeteren. Daarnaast benadrukt het sociale netwerk dat de Twittergebruiker meer controle verkrijgt over zijn gegevens.

Do Not Track

Twitter werkt samen met advertentiepartners om gerichtere advertentiecontent aan te bieden. Dit doet Twitter op basis van informatie die de adverteerders met Twitter delen, dan wel door Twitter zelf verzamelde informatie. Door middel van de nieuwe instellingen bij Personalisatie en gegevens kan een Twittergebruiker zelf bepalen of hij op en buiten Twitter op ‘interesses gebaseerde’ advertenties wenst te zien.

Allemaal leuk en aardig, maar de beloofde controle over gegevens is slechts op opt-outbasis, waarmee gebruikers alleen keuzes krijgen nadat Twitter zijn privacy-instellingen standaard heeft ingesteld op een wijze die de privacy van de gebruikers behoorlijk beperkt. Meer controle klinkt als een verbetering, maar verliest zijn betekenis als de privacy-beperkende opties standaard staan ingeschakeld.

Ook een minpunt is dat Twitter deze instellingen introduceert als vervanging van de Do Not Track-instelling. Bij de Do Not Track-functie meldt de browser bij iedere website die de gebruiker bezoekt dat hij niet gevolgd wil worden. Deze instelling wordt nu door Twitter niet meer ondersteund.

Als het op het bieden van informatie aankomt, doet Twitter het niet slecht. Twitter biedt gebruikers inzicht in welke bedrijven gebruikmaken van de mogelijkheid om op basis van de gegevens van gebruikers gericht te adverteren.

Twitter biedt gebruikers tevens een overzicht van hun ‘interessecategorieën’. Dat zijn de categorieën van informatie, gebaseerd op activiteiten van Twittergebruikers, waarvan Twitter denkt dat de gebruikers er wel in geïnteresseerd zijn. Twitter meldt dat je je kunt afmelden voor advertenties op basis van die interessecategorieën. Hierdoor krijg je echter alleen andere advertenties op Twitter te zien, maar je wordt niet verwijderd uit doelgroepen van adverteerders.

Cookies

Wanneer een Twittergebruiker een website bezoekt met Twitter-content, zoals een Twitter-share-knop of een ‘embedded’ tweet, gebruikt Twitter tracking cookies om het surfgedrag van de gebruiker te volgen en zo informatie over die gebruiker te verzamelen en op te slaan. Deze gegevens bewaarde Twitter voor de update van het privacybeleid gedurende tien dagen. Maar de bewaartermijn is door Twitter inmiddels verlengd tot dertig dagen.

Door de bewaartermijn te verlengen, kan Twitter gedurende een langere periode gegevens over een specifieke gebruiker verzamelen en zodoende een vollediger profiel van de gebruiker opstellen op basis waarvan geadverteerd kan worden. Deze wijziging heeft echter geen invloed op Twittergebruikers in de Europese Unie: Twitter slaat namelijk geen gegevens op van deze groep gebruikers. De instelling die je kan aanpassen waarmee je gegevens delen kunt uitschakelen, heeft dus geen effect voor Nederlandse Twittergebruikers.

Delen van data

Twitter heeft daarnaast de wijze aangepast waarop het niet-persoonlijke gegevens, geaggregeerde gegevens en gegevens op apparaatniveau deelt. Het delen van gegevens gebeurt onder andere via overeenkomsten met specifieke adverteerders, op grond waarvan zij gegevens mogen koppelen aan de naam, het e-mailadres of aan andere persoonlijke informatie van de gebruiker.

Adverteerders krijgen zo van Twitter toegang tot een uitgebreid profiel van de gebruiker. Het goede nieuws is dat Twitter gebruikers nu de mogelijkheid biedt om de ‘toestemming’ tot toegang in te trekken. Maar ook hier betreft dit slechts een opt-out-toestemming. Twitter gaat er dus van uit dat de gebruiker toestemming heeft gegeven, tenzij de gebruiker die toestemming intrekt.

Conclusie

Twitter informeerde gebruikers tijdig en helder over de wijzigingen in het privacybeleid en Twittergebruikers krijgen beter inzicht en controle over hoe de dienst gebruikmaakt van de gegevens die beschikbaar zijn. Ze kunnen zelf instellen of ze gepersonaliseerde advertenties willen zien. Die zijn alleen wel standaard ingeschakeld. Fijn is dat Twitter gebruikers inzicht biedt in de adverteerders die op basis van de gegevens van gebruikers gericht adverteren.

Dan de nadelen. Twitter is gestopt met ondersteuning van de Do Not Track-instelling en de gegevens die het netwerk via cookies verzamelt, worden langer bewaard. Toestemming voor het delen van gegevens is slechts een opt-out-toestemming en adverteerders van Twitter krijgen door het delen van data de mogelijkheid om uitgebreide profielen van de gebruikers op te stellen. Je wordt tevens nooit verwijderd uit doelgroepen van adverteerders.

Al met al is er inhoudelijk weinig aan te merken op de door Twitter aangeboden informatievoorzieningen, maar vooralsnog toont de dienst voornamelijk woorden in plaats van daden. In de aankondiging over het nieuwe privacybeleid suggereert Twitter dat gebruikers meer controlemogelijkheden krijgen om het gebruik van hun gegevens te reguleren. Deze controle lijkt een illusie als het gaat om het verbeteren van de privacy van gebruikers, nu alle instellingen standaard door Twitter zijn ingeschakeld.

Tekst: Lora Mourcous (SOLV advocaten)

Providers verleiden je graag met pakketten van 1 Gbit/s of meer, maar de meeste huishoudens benutten die bandbreedte zelden volledig. Of je nu streamt in 4K, fanatiek gamet of veel thuiswerkt, de juiste snelheid kiezen kan je flink wat geld besparen. We leggen uit hoeveel Mbit/s daadwerkelijk vereist is voor een stabiele verbinding zonder onnodige kosten.

Om te bepalen wat je nodig hebt, moet je eerst weten wat je verbruikt. Internetsnelheid wordt uitgedrukt in megabit per seconde, oftewel Mbit/s. Voor simpel surfgedrag, zoals het lezen van nieuwswebsites of het versturen van e-mails, heb je nauwelijks bandbreedte nodig. Vaak is 10 tot 20 Mbit/s in combinatie met een fatsoenlijke router al ruim voldoende. De echte belasting ontstaat pas bij het streamen van video. Diensten als Netflix of Disney+ geven duidelijke richtlijnen: voor een film in Full HD heb je ongeveer 5 Mbit/s nodig, maar wil je in de hoogste 4K-kwaliteit kijken, dan loopt dat al snel op naar 25 Mbit/s per stream. Als je in je eentje woont en vooral streamt, is een instapabonnement van 50 tot 100 Mbit/s dus vaak al meer dan genoeg.

De impact van meerdere gebruikers

De rekensom verandert zodra er meerdere mensen tegelijkertijd van het netwerk gebruikmaken. Je moet de internetverbinding zien als een digitale waterleiding: als iedereen tegelijk de kraan openzet, neemt de druk af. In een gezinssituatie waar de één een film in 4K kijkt, de ander een groot spelbestand downloadt en een derde persoon aan het videobellen is, telt het verbruik al snel op. Voor een gemiddeld gezin van vier personen wordt een snelheid tussen de 100 en 200 Mbit/s aangeraden. Hiermee voorkom je de gevreesde buffer-cirkels tijdens het filmkijken en zorg je dat downloads op de achtergrond de rest van het verkeer niet platleggen.

©Pixel-Shot

Uploadsnelheid bij thuiswerken

Veel consumenten staren zich blind op de downloadsnelheid, oftewel hoe snel je gegevens binnenhaalt. Maar sinds het massale thuiswerken is de uploadsnelheid minstens zo belangrijk geworden. Die bepaalt immers hoe snel jij gegevens naar het internet kan versturen. Tijdens een videogesprek via Teams of Zoom moet jouw beeld en geluid helder bij de collega's aankomen.

Bij traditionele kabelverbindingen is de uploadsnelheid vaak een fractie van de downloadsnelheid. Glasvezel biedt hier een groot voordeel omdat de upload- en downloadsnelheid daar meestal gelijk zijn (symmetrisch). Als je vaak grote bestanden naar de cloud stuurt of veel videobelt, is een abonnement met een hogere uploadsnelheid geen overbodige luxe.

Gigabit-internet vaak overkill

Providers adverteren steeds vaker met snelheden van 1000 Mbit/s (1 Gbit/s) of hoger. Hoewel dat indrukwekkend klinkt, is het voor de gemiddelde consument vaak overkill. Je merkt dat verschil eigenlijk alleen als je zeer regelmatig gigantische bestanden downloadt, zoals updates voor moderne games die soms wel 100 GB groot zijn. Met een gigabit-verbinding is zo'n update in enkele minuten binnen, terwijl je met een 100Mbit/s-verbinding wat langer moet wachten. Voor dagelijks gebruik, inclusief streamen en surfen, merk je in de praktijk weinig verschil tussen 200 Mbit/s en 1000 Mbit/s, omdat de servers van websites en streamingdiensten de snelheid vaak zelf beperken.

Wifi als vertragende factor

Besef tot slot dat de snelheid die je bij je provider inkoopt niet altijd de snelheid is die je op je apparaat haalt. Vaak ligt een trage verbinding niet aan het abonnement, maar aan de wifi-dekking in huis. Een duur abonnement van 1 Gbit/s lost een slecht wifi-signaal op zolder niet op. Voordat je je abonnement upgradet omdat het internet traag aanvoelt, is het verstandig om eerst te controleren of je router op een goede plek staat of dat je wellicht een mesh-netwerk nodig hebt om het signaal te verbeteren. In veel gevallen is investeren in betere wifi-apparatuur effectiever dan betalen voor een hogere snelheid die je draadloos toch niet kunt benutten.

Je document is af, maar je wilt duidelijk maken dat het vertrouwelijk is of dat het een conceptversie betreft of enkel intern mag worden gedeeld. Dat kan eenvoudig met een watermerk. Zo geef je het bestand niet alleen een professionele uitstraling, maar ook een duidelijke bescherming.

Stap 1: Op één pagina

Word biedt uitgebreide mogelijkheden om een watermerk toe te voegen. Je kunt niet alleen het lettertype en de stijl aanpassen, maar ook de lay-out naar wens instellen. Net als kop- en voetteksten verschijnt een watermerk standaard op alle pagina's van een document, behalve op de omslagpagina. Wil je een watermerk slechts op één pagina plaatsen? Klik dan op de gewenste plek in het document. Ga vervolgens in het lintmenu naar het tabblad Ontwerpen en kies in de sectie Pagina-achtergrond de knop Watermerk. Via het pijltje eronder krijg je verschillende lay-outs te zien. Klik met de rechtermuisknop op de gewenste optie en selecteer Invoegen op huidige documentpositie. Het watermerk verschijnt direct in zachtgrijs onder de tekst. Omdat het in een tekstvak staat, kun je het eenvoudig bewerken. Pas de tekst aan, wijzig het lettertype en geef het de gewenste stijl, net zoals bij ieder ander tekstvak.

Stap 2: Op alle pagina's

Wil je een watermerk op alle pagina's van het Word-document? Ga dan naar Ontwerpen / Watermerk / Aangepast watermerk. Er verschijnt een venster met de titel Afgedrukt watermerk. Kies daar de optie Tekstwatermerk (standaard staat Geen watermerk geselecteerd). Vul de gewenste tekst in en bepaal het lettertype en de grootte. Met de optie Semitransparant maak je het watermerk subtieler. Tot slot kies je voor een horizontale of diagonale weergave, klik je op Toepassen en bevestig je met OK.

Stap 3: Afbeeldingswatermerk

In hetzelfde venster kun je ook een afbeeldingswatermerk toevoegen. Vink hiervoor de optie Afbeelding als watermerk aan en klik op Afbeelding selecteren. Je kiest vervolgens een grafisch bestand op de harde schijf of op OneDrive. Ook is het mogelijk om via Bing online naar een afbeelding te zoeken. In dit voorbeeld kiezen we een afbeelding van de harde schijf. Laat de instelling Schaal bij voorkeur op Automatisch staan, zodat de grootte van het watermerk zich aanpast aan de bladspiegel. Met de optie Wassen maak je de afbeelding lichter, zodat de tekst goed leesbaar blijft.