Met Samsung Dex kun je je Samsung-telefoon via een desktopmodus op een pc, monitor of tv bedienen. In dit artikel leggen we uit hoe je dit doet, wat je precies met Dex kunt en hiermee kunt en op welke vlakken deze functie momenteel nog tekortschiet.

Lees ook: Dit zijn de nieuwe smartphones en smartwatches van Samsung

Comptabiliteit

De Samsung Dex-functie werkt op de meeste duurdere Samsung-telefoons, maar de exacte compatibiliteit verschilt per gebruiksscenario. Om Dex op een pc te kunnen gebruiken, heb je bijvoorbeeld een Galaxy S9 of hoger, Note 9 of hoger, A90 5G of een opvouwbare Fold-smartphone nodig. Met de Flip-klaptelefoons en Samsung-tablets kun je geen desktopmodus op een pc tevoorschijn toveren. Ook worden alleen Windows-computers ondersteund.

Hoe gebruik je Samsung Dex?

Voor een draadloze verbinding met een computer druk je op het Dex-icoontje in het snelmenu van je mobiel. Als je pc met hetzelfde wifinetwerk is verbonden, kun je een verbinding tot stand brengen. Houd er rekening mee dat de latency (vertraging) bij een draadloze verbinding hoger is dan wanneer je een kabel gebruikt. Ook zijn de resolutie en maximale verversingssnelheid lager. Voor een bekabelde verbinding via usb-c moet je de Samsung Dex-app op je computer installeren. Nadat je de app hebt geopend en je telefoon met een usb-kabel hebt verbonden, moet je op je toestel toestemming geven dat Dex mag worden opgestart.

Je kunt Samsung Dex ook op een monitor of televisie gebruiken. Dat kan bekabeld via een usb-c-naar-HDMI-adapter op de Galaxy S8 of hoger, Note 8 of hoger, A90 5G, Fold-modellen en Tab S4 en hoger. Koppel je telefoon of tablet aan het scherm en wissel in het geval van een tv naar het juiste HDMI-kanaal. Op je telefoon moet je vervolgens het meldingenvenster naar beneden halen en op de knop 'Samsung Dex is beschikbaar' drukken. Je kunt in de desktopmodus de muiscursor besturen met je telefoon door op de knop 'Telefoon gebruiken als touchpad' te drukken, maar je kunt ook een bluetoothtoetsenbord en -muis koppelen.

Daarnaast kun je Dex op bepaalde monitors en televisies draadloos gebruiken. Dit kan bij modellen die ondersteuning bieden voor de Miracast-app. Dat geldt onder andere voor Samsung-televisies van 2018 en nieuwer en Samsungs Smart Monitors. Ook bepaalde tv's van LG, Sony en TCL hebben deze Miracast-app. Goed om te weten: de S8, Note 8 en Tab 4 bieden geen ondersteuning voor draadloze verbindingen.

Als je de Miracast-app hebt opgestart, moet je op de telefoon (of tablet) op het Dex-icoontje klikken en vervolgens in de lijst apparaten op de naam van de tv of monitor drukken.

Wat kun je ermee?

Met deze desktopweergave kun je je telefoon gebruiken alsof het een computer is. Je kunt vrijwel alles doen wat je ook op je mobiel kunt, zoals YouTube kijken en werken in Word- of Excel-documenten en e-mailen. Er zijn ook bepaalde functies die je alleen kunt doen in Dex. Zo is het mogelijk om vensters van apps te verkleinen en te vergroten en zo tot vijf apps tegelijk in beeld te tonen. Ook worden de sneltoetsen op het toetsenbord ondersteund en kun je net als op een pc acties uitvoeren met de rechtermuisknop. Je kunt je telefoon ondertussen blijven gebruiken zonder dat dit invloed heeft op de desktopomgeving.

Dex is vooral handig voor gebruikers die geen pc of laptop hebben, of deze apparaten niet overal mee naartoe willen sjouwen. Je kunt bijvoorbeeld tijdens een vakantie makkelijk de telefoon verbinden met de tv op je hotelkamer om films en series te streamen. Ook kun je Dex gebruiken om PowerPoint-presentaties te geven en videomeetings te houden. Bij dat laatste kun je de camera van je telefoon inzetten als webcam. Een echte webcam verbinden is overigens niet mogelijk.

Voor gamers die geen toegang hebben tot een computer of gameconsole kan Dex uitkomst bieden. Je kunt Android-games spelen op een groot scherm met toetsenbord en muis of een controller. Met de GeForce Now- en Xbox Game Pass-apps kun je ook pc-games streamen via de cloud, mits je internetverbinding dit toelaat. Daardoor kun je een behoorlijk scala aan computergames spelen op een groot scherm zonder dat je een pc of console nodig hebt.

Wat zijn de nadelen?

Er zitten enkele nadelen en tekortkomingen aan Samsung Dex. Zo zijn lang niet alle apps geoptimaliseerd voor een desktopweergave. Ze worden wel automatisch uitgestrekt om te passen op een monitor of tv, maar in sommige gevallen maakt dat apps vrijwel onbruikbaar. Ook werken streamingdiensten niet op de pc-versie van Dex door ingebouwde beveiligingsmaatregelen; via een monitor of tv kun je wel films en series streamen.

Daarnaast zijn de prestaties zijn een stuk minder goed dan bij een desktopcomputer of laptop, omdat een telefoon minder krachtig is. Dat kan leiden tot een trage bediening, haperingen of zelfs crashes, vooral als je veeleisende apps bedient. Je merkt het al bij het het schakelen tussen verschillende tabbladen in een browser, aangezien websites telkens moeten herladen als gebruikers van tabblad wisselen. De precieze prestaties hangen wel af van de telefoon of tablet die je gebruikt.

Tot slot is Dex een accuvreter. Je telefoon loopt behoorlijk snel leeg als je de desktopmodus gebruikt en laadt niet op als je hem via de usb-c-poort koppelt aan een tv of monitor. Als je voor langere tijd Dex wilt gebruiken, kun je daarom overwegen om een draadloze oplaadpad te gebruiken.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.