Terwijl de meeste industrieën duurzaamheid steeds meer prioriteit geeft, zwemmen smartphone-fabrikanten de andere kant op. De beurs Mobile World Congress (MWC) liet zien dat smartphonemakers meer dan ooit innoveren met wegwerpapparatuur.

De wegwerpcultuur bij smartphones is al gaande zolang er smartphones bestaan, fabrikanten trekken alles uit de kast om ervoor te zorgen dat je zo snel mogelijk je oude toestel weg doet om vervolgens een nieuwe te kopen. Soms op een positieve manier: door consumenten te verleiden met nieuwe innovaties, maar helaas erg vaak op een negatieve manier door bijvoorbeeld geen updates te leveren, het de smartphone te vertragen, fragiele glazen behuizingen en door smartphone-reparaties onmogelijk te maken. Waarom fabrikanten dit doen, dat valt uit te leggen. Maar nu de smartphone-verkopen stagneren worden de tactieken vuiger dan ooit. De beurs Mobile World Congress gaf duidelijk weer dat fabrikanten ver willen gaan om hun winstcijfers groeiend te houden.

©PXimport

Android One

Het grootste probleem van Android-smartphones is dat fabrikanten weigeren hun verantwoordelijkheid te nemen als het aankomt op ondersteuning middels Android-updates en veiligheidspatches. Google is hier zelf ook schuldig aan. Ondanks dat het bedrijf Android zelf ontwikkelt, ondersteunen ze hun eigen smartphones slechts twee jaar met Android-updates. Natuurlijk is het niet rendabel om smartphones vele jaren te ondersteunen, maar het zou wel eens een voorbeeld mogen nemen aan bijvoorbeeld Microsoft, dat bijvoorbeeld nog altijd Windows 7 ondersteunt. Al tien jaar. Terwijl veel Androidfabrikanten nog altijd smartphones blijven ontwikkelen die nooit een update of patch krijgen. Tragisch voorbeeld was de Sharp D10, die we vorig jaar te testen krijgen. Al voor de release werd aangegeven dat er nooit een update of patch zou gaan komen voor het toestel dat niet eens uit kwam met de recentste Androidversie.

Toch zijn de ontwikkelaars van Google zich bewust van de slechte naam die Android krijgt door de gênante ondersteuning van fabrikanten. Anderhalf jaar geleden werd daarom Android One geïntroduceerd, een Androidversie die fabrikanten op hun smartphones kunnen zetten die vervolgens door Google zelf ondersteund wordt. Zo hoeven fabrikanten zelf de kosten en verantwoordelijkheid voor de ondersteuning niet meer te dragen.

Nokia gaat all-in, alle Nokia-smartphones draaien op Android One. Sinds de speciale Android-uitvoering beschikbaar is hebben onder andere ook Motorola, LG en General Mobile een Android One smartphone uitgebracht. Op Nokia na was Android One een van de grote afwezigen van MWC 2019. Het geeft aan dat we nog altijd geen degelijke ondersteuning kunnen verwachten van Androidfabrikanten en dat we voorlopig ook niet hoeven te verwachten dat dit gaat komen: tenzij de politiek ingrijpt om smartphonefabrikanten verantwoordelijk te houden voor veiligheidskwesties.

Android 8.0 uit 2017

Dat fabrikanten vaak weinig zin hebben in de ondersteuning van Android, past bij de wegwerpcultuur. Erger is nog dat niet iedere smartphone die tentoongesteld werd op MWC 2019 draait op de recentste Androidversie (Android 9.0, Oreo). Smartphones met Android 8, een Androidversie uit 2017, waren nog altijd overal te bekennen. Het dieptepunt werd bereikt met HTC’s cryptovaluta-smartphone de HTC Exodus. Aan boord zijn allemaal vernuftige zaken aan boord, om je crypto’s veilig op je toestel te bewaren. Je kunt je afvragen of HTC niet anderhalf jaar te laat is. Opvallender is dat de meest basale beveiliging (wederom) door HTC wordt overgeslagen. De smartphone draait op Android 8 en loopt achter met zijn beveiligingspatch. Dat geeft al weinig vertrouwen dat HTC snel ingrijpt bij een beveiligingsprobleem op de HTC Exodus. Ik zou mijn cryptowallet in ieder geval niet op een HTC Exodus op durven slaan.

©PXimport

Repareerbaarheid

De show werd gestolen door de opvouwbare schermen van Huawei en Samsung. Toch is hetgeen wat het meest blijft hangen de absurde prijs: een opvouwbare smartphone kost rond de 2000 euro. Wat het erger maakt is dat deze smartphones waarschijnlijk nóg lastiger te repareren zijn en een hoesje ontwikkelen? Dat lijkt onbegonnen werk. Een nieuw hoofdstuk voor onrepareerbare smartphones lijkt te zijn begonnen. Voor de verandering dit keer niet gestart door Apple.

Koptelefoon vervangen

Laat je niet misleiden door marketing. De koptelefoonpoort is niet verouderd en fabrikanten kunnen er echt wel ruimte voor maken in hun smartphones en tablets, zonder dat dit ten koste gaat van de waterdichtheid. Op LG en Samsung na hebben alle fabrikanten inmiddels besloten de poort weg te halen van hun meest luxe smartphones. Waarmee de wegwerpcultuur overslaat naar audio. Niet alleen wordt het zo erg verleidelijk om een Bluetooth-headset te kopen, deze headsets beschikken over een accu, die na een paar jaar versleten zal zijn. Een dongeltje om je gewone koptelefoon aan te sluiten is een zeldzaamheid geworden om in de doos van je nieuwe smartphone aan te treffen. Bovendien zijn ze behoorlijk prijzig, en snel verloren.

5G

De nieuwe netwerktechnologie 5G gaat ons dagelijks leven veranderen, daar ben ik van overtuigd. Het zal vooral een motor worden achter iOT-apparatuur. Na MWC kan ik het woord 5G echter voorlopig niet meer horen, iedere fabrikant en provider wil de eerste zijn. De eerste smartphones die kunnen verbinden met een 5G-netwerk komen beschikbaar en ook Nederlandse providers als T-Mobile staan klaar om zoete broodjes te bakken als het aankomt op 5G. Laat je echter niet misleiden: het gaat nog heel veel jaar duren voordat 5G in Nederland beschikbaar is. Waarschijnlijk zul je eind 2019 de eerste reclames zien over 5G in Nederland, maar dit werkt slechts op één van de twee frequentiebanden die 5G nodig heeft. Hierdoor zul je met deze 5G-variant zo weinig verschil merken dat je het eigenlijk niet eens 5G light zou mogen noemen. Die 5G smartphone die er straks zo verleidelijk uit ziet is hopeloos verouderd wanneer 5G daadwerkelijk beschikbaar komt.

Conclusie

Het is de innovatie die de mobiele industrie zo interessant maakt. Ook MWC 2019 stond bol van vernieuwing, op cameragebied, netwerkgebied en natuurlijk de nieuwe (buigbare) schermtechnologieën. Toch hebben met name smartphone-fabrikanten een duwtje nodig om duurzaamheid eindelijk eens serieus te nemen. Als het niet van consumenten komt, dan zou het eigenlijk van de politiek moeten komen.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.