Sony heeft lang volgehouden aan hetzelfde ontwerp voor zijn Xperia-smartphones. Maar in 2018 probeert Sony de Xperia’s opnieuw uit te vinden, beginnend met een nieuw ontwerp voor de Sony Xperia XZ2.

De telefoons die dit jaar op het Mobile World Congress te zien zijn volgen een vrij standaard patroon: marginale verbeteringen van bestaande modellen, zonder veel grote vernieuwingen. Dat is niet erg - zolang je dat patroon maar blijft volgen. Sony doet het dit jaar echter anders. De nieuwe Xperia XZ2 en XZ2 Compact zijn zowaar minder goed dan hun voorgangers... Dat is tenminste onze eerste indruk van het toestel.

Het lijkt niet meer dan logisch om een nieuw model van je telefoon beter te maken, maar na even met de Sony Xperia XZ2 en XZ2 Compact te hebben kunnen spelen lijkt het er niet op dat de toestellen een significante verbetering zijn.

Nieuwe behuizing

Dat ligt voornamelijk aan het uiterlijk van het toestel. Sony-telefoons hebben altijd een behuizing gehad waar je van moest houden, maar de metalen behuizing zag er altijd in ieder geval strak uit. Met de nieuwe modellen heeft Sony de klassieke scherpe hoeken een stuk afgerond, wat de Xperia XZ2 wat generieker doet aanvoelen.

Dat is zowel het geval bij de gewone Xperia XZ2 als bij de XZ2 Compact. Het grote verschil is dat de Compact kleiner is, maar tegelijkertijd ook een stuk dikker aanvoelt.

Dikke bezels rondom groter scherm

Het scherm is verbeterd van een 16:9-resolutie naar een 18:9, een fijne trend die steeds meer fabrikanten volgen en waarmee je meer informatie in één keer kunt zien. Toch mist Sony de boot door het toestel nog steeds te voorzien van dikke schermranden, met name aan de bovenkant maar ook aan de zijkanten. Dat voelt wat ouderwets aan in een tijd waarin de displays van telefoons tegenwoordig bijna altijd volledig over de randen vallen, of in ieder geval heel dun zijn.

Maar het is vooral de dikte en het gewicht van het toestel waar we een beetje van staan te kijken. Het apparaat is dikker en zwaarder dan eerdere modellen, met name door de bolle achterkant. Dat ligt wel wat lekkerder in de hand, maar het voelt ouderwets aan.

©PXimport

©PXimport

Nieuwe vingerafdrukscanner

Er zijn wel een paar kleine verbeteringen aan het uiterlijk. De vingerafdrukscanner is verplaatst van de aan/uit-knop aan de zijkant naar de achterkant (vlak onder de camera), wat iets lekkerder in de hand ligt.

Enkele lens

De camera van de Xperia-serie is al jaren behelpen. De 19 megapixels zijn er altijd nog méér dan de meeste concurrenten (tegenover bijvoorbeeld de Galaxy S9 met 12 megapixels), en dit nieuwe model kan beelden in 4K en HDR opnemen. Toch blijft Sony hier een beetje achter door de camera maar van een enkele lens te voorzien, terwijl alle premium concurrenten tegenwoordig een dubbele lens op hun toestel zetten.

Ook de 5 megapixels van de voorcamera vinden we aan de lage kant, al zijn de foto's die we ermee maakten in normaal binnenlicht best prima.

©PXimport

Geen koptelefoonaansluiting

Sony gaat in de rare hype mee die Apple met de iPhone 7 begon door de telefoon niet van een hoofdtelefoonaansluiting te voorzien. Persoonlijk vinden we dat geen 'courage' maar vooral erg vervelend, en het maakt de prijs van 799 euro voor de telefoon nóg minder te pruimen. Vooral voor een merk dat sinds de Walkman muziekliefhebbers hoog in het vaandel heeft met hoogwaardige audio-apparatuur.

Goede specificaties

Of die prijs terecht is is nog moeilijk te zeggen. Qua specificaties doet de Xperia XZ2 het op papier namelijk erg goed. Een Snapdragon 845-processor, 4 GB RAM, 64 GB opslagruimte én een sd-kaart-slot en een accu van 3.180 mAh (waarvan we uiteraard nog niet konden testen hoe goed het is)... Maar als we puur kijken naar de buitenkant van het toestel klinkt de premium prijs iets té premium.

Voorlopige conclusie

Dat is een beetje het probleem van de Xperia-toestellen. Qua specificaties kunnen ze best mee met de concurrentie, maar bij een telefoon van 800 euro wil je een 'Wauw!'-gevoel hebben. Dat ontbreekt wat ons betreft bij de Xperia XZ2. Dat wil niet zeggen dat het slechte toestellen zijn (daarvoor moeten we het toestel nog uitgebreid op de testbank leggen), maar écht interessant zijn de telefoons ook niet.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.