Sony heeft lang volgehouden aan hetzelfde ontwerp voor zijn Xperia-smartphones. Maar in 2018 probeert Sony de Xperia’s opnieuw uit te vinden, beginnend met een nieuw ontwerp voor de Sony Xperia XZ2.

De telefoons die dit jaar op het Mobile World Congress te zien zijn volgen een vrij standaard patroon: marginale verbeteringen van bestaande modellen, zonder veel grote vernieuwingen. Dat is niet erg - zolang je dat patroon maar blijft volgen. Sony doet het dit jaar echter anders. De nieuwe Xperia XZ2 en XZ2 Compact zijn zowaar minder goed dan hun voorgangers... Dat is tenminste onze eerste indruk van het toestel.

Het lijkt niet meer dan logisch om een nieuw model van je telefoon beter te maken, maar na even met de Sony Xperia XZ2 en XZ2 Compact te hebben kunnen spelen lijkt het er niet op dat de toestellen een significante verbetering zijn.

Nieuwe behuizing

Dat ligt voornamelijk aan het uiterlijk van het toestel. Sony-telefoons hebben altijd een behuizing gehad waar je van moest houden, maar de metalen behuizing zag er altijd in ieder geval strak uit. Met de nieuwe modellen heeft Sony de klassieke scherpe hoeken een stuk afgerond, wat de Xperia XZ2 wat generieker doet aanvoelen.

Dat is zowel het geval bij de gewone Xperia XZ2 als bij de XZ2 Compact. Het grote verschil is dat de Compact kleiner is, maar tegelijkertijd ook een stuk dikker aanvoelt.

Dikke bezels rondom groter scherm

Het scherm is verbeterd van een 16:9-resolutie naar een 18:9, een fijne trend die steeds meer fabrikanten volgen en waarmee je meer informatie in één keer kunt zien. Toch mist Sony de boot door het toestel nog steeds te voorzien van dikke schermranden, met name aan de bovenkant maar ook aan de zijkanten. Dat voelt wat ouderwets aan in een tijd waarin de displays van telefoons tegenwoordig bijna altijd volledig over de randen vallen, of in ieder geval heel dun zijn.

Maar het is vooral de dikte en het gewicht van het toestel waar we een beetje van staan te kijken. Het apparaat is dikker en zwaarder dan eerdere modellen, met name door de bolle achterkant. Dat ligt wel wat lekkerder in de hand, maar het voelt ouderwets aan.

©PXimport

©PXimport

Nieuwe vingerafdrukscanner

Er zijn wel een paar kleine verbeteringen aan het uiterlijk. De vingerafdrukscanner is verplaatst van de aan/uit-knop aan de zijkant naar de achterkant (vlak onder de camera), wat iets lekkerder in de hand ligt.

Enkele lens

De camera van de Xperia-serie is al jaren behelpen. De 19 megapixels zijn er altijd nog méér dan de meeste concurrenten (tegenover bijvoorbeeld de Galaxy S9 met 12 megapixels), en dit nieuwe model kan beelden in 4K en HDR opnemen. Toch blijft Sony hier een beetje achter door de camera maar van een enkele lens te voorzien, terwijl alle premium concurrenten tegenwoordig een dubbele lens op hun toestel zetten.

Ook de 5 megapixels van de voorcamera vinden we aan de lage kant, al zijn de foto's die we ermee maakten in normaal binnenlicht best prima.

©PXimport

Geen koptelefoonaansluiting

Sony gaat in de rare hype mee die Apple met de iPhone 7 begon door de telefoon niet van een hoofdtelefoonaansluiting te voorzien. Persoonlijk vinden we dat geen 'courage' maar vooral erg vervelend, en het maakt de prijs van 799 euro voor de telefoon nóg minder te pruimen. Vooral voor een merk dat sinds de Walkman muziekliefhebbers hoog in het vaandel heeft met hoogwaardige audio-apparatuur.

Goede specificaties

Of die prijs terecht is is nog moeilijk te zeggen. Qua specificaties doet de Xperia XZ2 het op papier namelijk erg goed. Een Snapdragon 845-processor, 4 GB RAM, 64 GB opslagruimte én een sd-kaart-slot en een accu van 3.180 mAh (waarvan we uiteraard nog niet konden testen hoe goed het is)... Maar als we puur kijken naar de buitenkant van het toestel klinkt de premium prijs iets té premium.

Voorlopige conclusie

Dat is een beetje het probleem van de Xperia-toestellen. Qua specificaties kunnen ze best mee met de concurrentie, maar bij een telefoon van 800 euro wil je een 'Wauw!'-gevoel hebben. Dat ontbreekt wat ons betreft bij de Xperia XZ2. Dat wil niet zeggen dat het slechte toestellen zijn (daarvoor moeten we het toestel nog uitgebreid op de testbank leggen), maar écht interessant zijn de telefoons ook niet.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.