Sony heeft lang volgehouden aan hetzelfde ontwerp voor zijn Xperia-smartphones. Maar in 2018 probeert Sony de Xperia’s opnieuw uit te vinden, beginnend met een nieuw ontwerp voor de Sony Xperia XZ2.

De telefoons die dit jaar op het Mobile World Congress te zien zijn volgen een vrij standaard patroon: marginale verbeteringen van bestaande modellen, zonder veel grote vernieuwingen. Dat is niet erg - zolang je dat patroon maar blijft volgen. Sony doet het dit jaar echter anders. De nieuwe Xperia XZ2 en XZ2 Compact zijn zowaar minder goed dan hun voorgangers... Dat is tenminste onze eerste indruk van het toestel.

Het lijkt niet meer dan logisch om een nieuw model van je telefoon beter te maken, maar na even met de Sony Xperia XZ2 en XZ2 Compact te hebben kunnen spelen lijkt het er niet op dat de toestellen een significante verbetering zijn.

Nieuwe behuizing

Dat ligt voornamelijk aan het uiterlijk van het toestel. Sony-telefoons hebben altijd een behuizing gehad waar je van moest houden, maar de metalen behuizing zag er altijd in ieder geval strak uit. Met de nieuwe modellen heeft Sony de klassieke scherpe hoeken een stuk afgerond, wat de Xperia XZ2 wat generieker doet aanvoelen.

Dat is zowel het geval bij de gewone Xperia XZ2 als bij de XZ2 Compact. Het grote verschil is dat de Compact kleiner is, maar tegelijkertijd ook een stuk dikker aanvoelt.

Dikke bezels rondom groter scherm

Het scherm is verbeterd van een 16:9-resolutie naar een 18:9, een fijne trend die steeds meer fabrikanten volgen en waarmee je meer informatie in één keer kunt zien. Toch mist Sony de boot door het toestel nog steeds te voorzien van dikke schermranden, met name aan de bovenkant maar ook aan de zijkanten. Dat voelt wat ouderwets aan in een tijd waarin de displays van telefoons tegenwoordig bijna altijd volledig over de randen vallen, of in ieder geval heel dun zijn.

Maar het is vooral de dikte en het gewicht van het toestel waar we een beetje van staan te kijken. Het apparaat is dikker en zwaarder dan eerdere modellen, met name door de bolle achterkant. Dat ligt wel wat lekkerder in de hand, maar het voelt ouderwets aan.

©PXimport

©PXimport

Nieuwe vingerafdrukscanner

Er zijn wel een paar kleine verbeteringen aan het uiterlijk. De vingerafdrukscanner is verplaatst van de aan/uit-knop aan de zijkant naar de achterkant (vlak onder de camera), wat iets lekkerder in de hand ligt.

Enkele lens

De camera van de Xperia-serie is al jaren behelpen. De 19 megapixels zijn er altijd nog méér dan de meeste concurrenten (tegenover bijvoorbeeld de Galaxy S9 met 12 megapixels), en dit nieuwe model kan beelden in 4K en HDR opnemen. Toch blijft Sony hier een beetje achter door de camera maar van een enkele lens te voorzien, terwijl alle premium concurrenten tegenwoordig een dubbele lens op hun toestel zetten.

Ook de 5 megapixels van de voorcamera vinden we aan de lage kant, al zijn de foto's die we ermee maakten in normaal binnenlicht best prima.

©PXimport

Geen koptelefoonaansluiting

Sony gaat in de rare hype mee die Apple met de iPhone 7 begon door de telefoon niet van een hoofdtelefoonaansluiting te voorzien. Persoonlijk vinden we dat geen 'courage' maar vooral erg vervelend, en het maakt de prijs van 799 euro voor de telefoon nóg minder te pruimen. Vooral voor een merk dat sinds de Walkman muziekliefhebbers hoog in het vaandel heeft met hoogwaardige audio-apparatuur.

Goede specificaties

Of die prijs terecht is is nog moeilijk te zeggen. Qua specificaties doet de Xperia XZ2 het op papier namelijk erg goed. Een Snapdragon 845-processor, 4 GB RAM, 64 GB opslagruimte én een sd-kaart-slot en een accu van 3.180 mAh (waarvan we uiteraard nog niet konden testen hoe goed het is)... Maar als we puur kijken naar de buitenkant van het toestel klinkt de premium prijs iets té premium.

Voorlopige conclusie

Dat is een beetje het probleem van de Xperia-toestellen. Qua specificaties kunnen ze best mee met de concurrentie, maar bij een telefoon van 800 euro wil je een 'Wauw!'-gevoel hebben. Dat ontbreekt wat ons betreft bij de Xperia XZ2. Dat wil niet zeggen dat het slechte toestellen zijn (daarvoor moeten we het toestel nog uitgebreid op de testbank leggen), maar écht interessant zijn de telefoons ook niet.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.