Ben je op zoek naar een nieuwe smartphone, dan merk je dat de keuze overweldigend is. Eén van de bestverkopende toestellen ter wereld is de Apple iPhone 13. We zetten drie argumenten op een rij om ook voor de iPhone 13 te kiezen.

#brandedcontent - Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Mobiel.nl.

Verfijnd ontwerp 

Een smartphone moet er fraai uitzien, maar vooral stevig zijn en een goed scherm hebben. Apple snapt dat als geen ander en voorziet de iPhone 13 van een glazen behuizing met robuuste Keramisch Schild-beschermlaag op het scherm. Natuurlijk is de telefoon water- en stofdicht, kan hij draadloos opladen en is hij te koop in allerlei hippe kleuren (en vertrouwd zwart). De welbekende notch in het scherm is twintig procent smaller geworden, waardoor hij minder opvalt. De uitstekende Face ID-gezichtsbeveiliging is nog steeds aanwezig.

Het scherm van de iPhone 13 is een 6,1inch-oled-display met scherpe Full-HD-resolutie en een opvallend hoge piekhelderheid. Zo is het scherm ook buiten op een zonnige dag goed af te lezen, waar je collega misschien zijn hand boven zijn smartphonescherm moet houden. 

©PXimport

Uitstekende specificaties

Een technisch speerpunt van de iPhone is zijn snelheid. Apple stopt traditiegetrouw jaarlijks een zelfontwikkelde, nieuwe processor in zijn iPhones en dat is bij de iPhone 13 de A15 Bionic. Die chip zit overigens ook in de duurdere iPhone 13 Pro en 13 Pro Max, en ook in de goedkopere iPhone 13 mini. Onafhankelijke reviews maken glashelder duidelijk dat de iPhone 13 bij de snelste smartphones van het moment hoort en genoeg rekenkracht heeft voor jarenlang intensief gebruik. Het royale werkgeheugen van 6 GB (evenveel als in de Pro-modellen) helpt hierbij. Wat positief opvalt is dat de iPhone 13 minimaal 128 GB opslaggeheugen heeft, waar het instapmodel van de iPhone 12 beschikt over slechts 64 GB. Apple heeft ook de tweevoudige camera op de achterkant verbeterd, onder andere met slimmere software die nieuwe filmmodi mogelijk maakt.

Net als concurrerende smartphones ondersteunt de iPhone 13 functies als nfc, wifi 6 (802.11ax) en 5G. Handig is de MagSafe-ondersteuning voor magnetische accessoires als een powerbank en kaarthouder. Onafhankelijke reviews maken overigens duidelijk dat de iPhone 13 een bijzonder lange accuduur heeft. Dat komt door de grote accucapaciteit, die Apple verder vergroot heeft ten opzichte van de iPhone 12.   

Minstens vijf jaar updates  

Apple heeft het technische deel goed voor elkaar, maar weet gelukkig ook dat een uitstekende smartphone weinig is zonder een degelijk updatebeleid. De iPhone 13 kan daarom rekenen op vijf tot zes jaar softwareupdates. Omdat de telefoon in het najaar van 2021 is uitgebracht, ben je verzekerd van updates tot minimaal het najaar van 2026. Een dergelijk langdurig updatebeleid is een fijne zekerheid omdat je zo jaren met de smartphone kunt doen en hem eventueel met een gerust hart kunt doorgeven aan een minder technisch familielid. Het maakt de iPhone 13 een hele toekomstbestendige smartphone, zowel qua hardware als qua software. 

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.