Lente! De temperatuur stijgt, de zon laat zich weer vaker zien en de tuin komt weer helemaal tot leven. En dat betekent: werk aan de winkel. Trek je tuinhandschoenen aan en ga naar buiten!

Nu al benieuwd wat je de komende maanden allemaal kunt doen? Bekijk decomplete tuinkalender van januari tot en met december!

Grond voorbereiden en beplanten

Maart is de maand om winterharde vaste planten in de tuin te zetten. Ze krijgen zo de kans om sterk te wortelen voordat de zomer begint, waardoor ze beter groeien en voller bloeien. Begin met een goede voorbereiding van de grond. Strooi kalk als dat nog niet is gebeurd, maar kies een soort die niet reageert op de stikstof uit meststoffen. Werk daarna organische mest of compost door de bodem om de voedingswaarde te verbeteren.

Heb je zomerbollen? Plant ze binnen in potten zodat ze alvast kunnen groeien voordat ze naar buiten gaan. Eenjarige klimplanten kun je ook binnen voorzaaien. Vergeet verder niet om nieuw geplante planten regelmatig water te geven, vooral als het langere tijd droog blijft.

©Rodimov Pavel

Verplanten en voldoende water geven

Maart is een ideale maand om een haag te planten, omdat de kans op vorstschade klein is. Dit is ook het moment om haagplanten, heesters en bomen met blote wortels te verplaatsen. Zodra het blad uitloopt, wordt verplanten lastiger, omdat de planten dan meer energie nodig hebben om te herstellen. Hagen, (fruit)bomen en rozen kunnen na de winter trouwens wel wat extra voedingsstoffen gebruiken. Bemest ze zodat ze sterk en gezond de groeiperiode ingaan.

Wil je een groene wand creëren? Plaats klimplanten tegen een schutting of pergola. Ook uitgebloeide bollen uit potten en bakken kunnen nu de tuin in, zodat ze volgend jaar weer opkomen. Kuipplanten laat je voorlopig nog binnen staan, totdat het warmer wordt en de kans op nachtvorst voorbij is.

Onkruid wieden nu het nog makkelijk kan

Dit is het moment om onkruid te verwijderen, nu de andere planten nog niet volop gegroeid zijn. Naarmate de tuin voller wordt, wordt het lastiger om overal goed bij te komen.

Verwijder uitgebloeide bloemen van narcissen en viooltjes, maar laat sneeuwklokjes, winterakonieten, krokussen, botanische tulpen, blauwe druifjes, dwergirissen en sterhyacinten met rust. Hun blad heeft tijd nodig om volledig te vergelen voordat je het afknipt.

Als het niet meer vriest, kan beschermend noppenfolie en vliesdoek van kwetsbare planten af. Houd wel het weerbericht in de gaten, zodat je ze weer kunt beschermen als er alsnog nachtvorst komt. En wil je straks weer lekker buiten zitten? Maak dan nu alvast de tuinmeubels schoon. Hoe? Dat lees je in Groene aanslag! Zo krijg je je tuinmeubels weer schoon.

©Simon Kadula

Tijd om te snoeien

Pak de snoeischaar er weer bij, want maart is een geschikte maand om verschillende planten en struiken in vorm te brengen. Snoei de zijtakken van klimrozen terug tot het vijfde oog, zodat ze straks krachtig uitlopen. De hoofdtakken laat je staan, tenzij je een oudere klimroos wilt verjongen. De knotwilg mag je nog tot halverwege maart snoeien. Gebruik een heggenschaar om dorre takken weg te knippen.

Bij een olijfboom verwijder je de dode en naar binnen groeiende takken om de kroon open en luchtig te houden. Heb je de klimop nog niet aangepakt? Snoei hem nu, zodat hij niet te wild wordt. Ook de clematis en vlinderstruik mogen teruggesnoeid worden. Daarnaast kun je heiligenbloem, alsem, lavendel en maagdenpalm inkorten om ze fris en compact te houden.

Zodra het gras weer begint te groeien, is het tijd voor de eerste maaibeurt van het jaar. Maai niet te kort, zodat het gazon sterk en gezond blijft. Gebruik daarna een hark om de viltlaag van mos en tuinafval los te maken. Dit geeft het gras meer ruimte om te groeien. Zit er veel mos en vuil? Dan is verticuteren een betere optie. Hiermee verwijder je de dichte laag van mos en wortelresten, zodat lucht, water en voedingsstoffen weer goed bij de graswortels komen. Voor een klein gazon is een verticuteerhark voldoende, terwijl een verticuteermachine het werk bij een groter gazon makkelijker maakt. Na het verticuteren kun je een dun laagje compost over het gazon strooien om de bodemstructuur te verbeteren. Zo geef je het gras een goede start voor de lente.

Lees ook: Gras vol mos? Dit wil je weten over het verticuteren van je gazon

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.