Lente! De temperatuur stijgt, de zon laat zich weer vaker zien en de tuin komt weer helemaal tot leven. En dat betekent: werk aan de winkel. Trek je tuinhandschoenen aan en ga naar buiten!

Nu al benieuwd wat je de komende maanden allemaal kunt doen? Bekijk decomplete tuinkalender van januari tot en met december!

Grond voorbereiden en beplanten

Maart is de maand om winterharde vaste planten in de tuin te zetten. Ze krijgen zo de kans om sterk te wortelen voordat de zomer begint, waardoor ze beter groeien en voller bloeien. Begin met een goede voorbereiding van de grond. Strooi kalk als dat nog niet is gebeurd, maar kies een soort die niet reageert op de stikstof uit meststoffen. Werk daarna organische mest of compost door de bodem om de voedingswaarde te verbeteren.

Heb je zomerbollen? Plant ze binnen in potten zodat ze alvast kunnen groeien voordat ze naar buiten gaan. Eenjarige klimplanten kun je ook binnen voorzaaien. Vergeet verder niet om nieuw geplante planten regelmatig water te geven, vooral als het langere tijd droog blijft.

©Rodimov Pavel

Verplanten en voldoende water geven

Maart is een ideale maand om een haag te planten, omdat de kans op vorstschade klein is. Dit is ook het moment om haagplanten, heesters en bomen met blote wortels te verplaatsen. Zodra het blad uitloopt, wordt verplanten lastiger, omdat de planten dan meer energie nodig hebben om te herstellen. Hagen, (fruit)bomen en rozen kunnen na de winter trouwens wel wat extra voedingsstoffen gebruiken. Bemest ze zodat ze sterk en gezond de groeiperiode ingaan.

Wil je een groene wand creëren? Plaats klimplanten tegen een schutting of pergola. Ook uitgebloeide bollen uit potten en bakken kunnen nu de tuin in, zodat ze volgend jaar weer opkomen. Kuipplanten laat je voorlopig nog binnen staan, totdat het warmer wordt en de kans op nachtvorst voorbij is.

Onkruid wieden nu het nog makkelijk kan

Dit is het moment om onkruid te verwijderen, nu de andere planten nog niet volop gegroeid zijn. Naarmate de tuin voller wordt, wordt het lastiger om overal goed bij te komen.

Verwijder uitgebloeide bloemen van narcissen en viooltjes, maar laat sneeuwklokjes, winterakonieten, krokussen, botanische tulpen, blauwe druifjes, dwergirissen en sterhyacinten met rust. Hun blad heeft tijd nodig om volledig te vergelen voordat je het afknipt.

Als het niet meer vriest, kan beschermend noppenfolie en vliesdoek van kwetsbare planten af. Houd wel het weerbericht in de gaten, zodat je ze weer kunt beschermen als er alsnog nachtvorst komt. En wil je straks weer lekker buiten zitten? Maak dan nu alvast de tuinmeubels schoon. Hoe? Dat lees je in Groene aanslag! Zo krijg je je tuinmeubels weer schoon.

©Simon Kadula

Tijd om te snoeien

Pak de snoeischaar er weer bij, want maart is een geschikte maand om verschillende planten en struiken in vorm te brengen. Snoei de zijtakken van klimrozen terug tot het vijfde oog, zodat ze straks krachtig uitlopen. De hoofdtakken laat je staan, tenzij je een oudere klimroos wilt verjongen. De knotwilg mag je nog tot halverwege maart snoeien. Gebruik een heggenschaar om dorre takken weg te knippen.

Bij een olijfboom verwijder je de dode en naar binnen groeiende takken om de kroon open en luchtig te houden. Heb je de klimop nog niet aangepakt? Snoei hem nu, zodat hij niet te wild wordt. Ook de clematis en vlinderstruik mogen teruggesnoeid worden. Daarnaast kun je heiligenbloem, alsem, lavendel en maagdenpalm inkorten om ze fris en compact te houden.

Zodra het gras weer begint te groeien, is het tijd voor de eerste maaibeurt van het jaar. Maai niet te kort, zodat het gazon sterk en gezond blijft. Gebruik daarna een hark om de viltlaag van mos en tuinafval los te maken. Dit geeft het gras meer ruimte om te groeien. Zit er veel mos en vuil? Dan is verticuteren een betere optie. Hiermee verwijder je de dichte laag van mos en wortelresten, zodat lucht, water en voedingsstoffen weer goed bij de graswortels komen. Voor een klein gazon is een verticuteerhark voldoende, terwijl een verticuteermachine het werk bij een groter gazon makkelijker maakt. Na het verticuteren kun je een dun laagje compost over het gazon strooien om de bodemstructuur te verbeteren. Zo geef je het gras een goede start voor de lente.

Lees ook: Gras vol mos? Dit wil je weten over het verticuteren van je gazon

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.