Het gure winterweer kan soms afschrikken om buiten (de deur) te gaan sporten. Gelukkig zijn er alternatieven om actief te blijven zonder de kou te trotseren. Wist je dat je met huishoudelijke taken flink wat calorieën verbrandt?

Hoewel huishoudelijke klusjes niet direct worden beschouwd als een traditionele work-out, leveren ze wel flinke voordelen op voor je lichaamsbeweging en calorieverbranding. Vooral tijdens de koude maanden zijn ze een geweldige manier om in beweging te blijven zonder de deur uit te hoeven. Dus, zet je favoriete muziek op, grijp die poetsdoek en transformeer je huishoudelijke taken in een fitnessroutine.

Is schoonmaken even goed voor je als sporten?

Het schoonmaken van het huis kan soms aanvoelen als een work-out. Maar is een half uur poetsen te vergelijken met een half uur sporten?

Schoonmaken kan zeker je dagelijkse lichaamsbeweging stimuleren, maar laten we eerlijk zijn: het staat niet gelijk aan een intense sportsessie. Tijdens het schoonmaken gebruik je diverse spiergroepen en beweeg je je lichaam, wat kan leiden tot een versnelde hartslag en enige calorieverbranding. Alleen omvat sporten vaak ook doelgerichte, intensieve activiteiten die specifiek ontworpen zijn om je uithoudingsvermogen, kracht en flexibiliteit te verbeteren. Dit type training is vaak gerichter en kan meer impact hebben op spieropbouw, uithoudingsvermogen en calorieverbranding dan deze huishoudelijke taken. Want zeg eens eerlijk: stijgt jouw hartslag echt tijdens het stofzuigen of ramen lappen?

Het is daarentegen wel belangrijk om te benadrukken dat elke vorm van fysieke activiteit waarbij je je lichaam beweegt en energie verbruikt, gunstig is voor je algehele gezondheid. Als je hierdoor actiever bent gedurende de dag, draagt dit zeker bij aan je dagelijkse beweging en kan het een positieve invloed hebben op je gezondheid en welzijn. Maar het is niet verstandig om die sportles elke week te vervangen door een poetssessie. 

Lees ook: Vijf tips voor een platte buik (én strakke billen)

Calorieën verbranden met huishoudelijke taken

En dan nu (van laag naar hoog) het aantal calorieën dat je verbrandt met alle huishoudelijke klusjes. Dan kun je na het lezen hup, aan de slag! 

Koken

Stel je voor: je staat in de keuken je favoriete gerecht te bereiden. Terwijl je druk bezig bent met het snijden, stampen en roeren, vraag je je af of al deze culinaire creativiteit eigenlijk wel wat calorieverbranding oplevert? Zeker! Een echte work-out kun je het niet noemen maar gemiddeld verbrand je tijdens een half uur koken 50 tot 75 calorieën.

Strijken

De kreukels van een overhemd of satijnen broek strijken kan soms best pittig zijn. Helemaal als je tientallen kledingstukken achter elkaar moet strijken. Het kan kloppen dat deze activiteit voor een matige fysieke inspanning zorgt, vergelijkbaar met een rustige wandeling. Dat houdt in dat het aantal calorieën dat je verbrandt tijdens het strijken kan variëren van 60 tot 100 calorieën per half uur. 

Opruimen en herorganiseren

Het opruimen of herorganiseren van (kleding)kasten, het opruimen van rommel en het verplaatsen van meubels kunnen meer inspanning vergen dan je denkt. In een half uur intensief opruimen en organiseren kun je tot wel 100 calorieën verbranden.

Stofzuigen

Stofzuigen lijkt misschien een simpele klus, maar het kan best een effectieve work-out zijn voor je armen, buikspieren en benen. Het draaien, buigen en bewegen van de stofzuiger door de verschillende kamers vergt meer inspanning dan je zou denken.

Het aantal calorieën dat je verbrandt tijdens het stofzuigen hangt af van verschillende factoren, zoals je lichaamsgewicht, de intensiteit van het stofzuigen en de duur van de activiteit. Over het algemeen kan stofzuigen gedurende 30 minuten bij een persoon van gemiddeld gewicht (70 kilogram) tot ongeveer 100 calorieën verbranden.

Ramen lappen

De ramen lappen wordt gezien als een lichte tot matige inspanning. Dat houdt in dat mensen ongeveer 100 tot 150 calorieën per half uur verbranden. Dit is echter een ruwe schatting en het daadwerkelijke aantal verbrande calorieën kan variëren op basis van de eerdergenoemde factoren.

©Seventyfour - stock.adobe.com

Dweilen en schrobben

Ook dweilen en schrobben zijn activiteiten waarbij je verschillende spiergroepen gebruikt, zoals je armen, benen en rug. Dit kan een behoorlijke inspanning vergen, vooral als je deze taken grondig en intensief uitvoert. Het zijn geen traditionele work-outs, maar dragen zeker bij aan je dagelijkse fysieke activiteit en ze helpen wel degelijk bij het verbranden van calorieën.

Deze activiteit kan je hartslag verhogen en tegelijkertijd de spieren van je armen, rug en benen versterken. In een half uur dweilen of intensief schrobben kun je ongeveer 150 calorieën verbranden. Uiteraard kan dit variëren, want de hoeveelheid calorieën die je verbrandt, is afhankelijk van hoe intensief je bezig bent, hoeveel kracht je gebruikt en hoeveel bewegingen je maakt tijdens het dweilen of schrobben.

Traplopen

Het op en neer lopen van de trap in je huis is een geweldige cardio-oefening. Het versterkt je beenspieren en kan je hartslag verhogen, wat resulteert in een verbranding van ongeveer 10 calorieën per minuut, afhankelijk van de intensiteit. Gemiddeld kun je wel zeggen dat iemand met een gewicht van ongeveer 70 kilo in 10 minuten traplopen zo'n 90 tot 110 calorieën verbrandt. Traplopen is misschien geen huishoudelijke klus, maar ga maar eens na hoe vaak je de trap op en af loopt tijdens het poetsen. Dat is toch de moeite!

Tuinieren

Oké, hiervoor moet je helaas wel naar buiten. Toch mogen we tuinieren niet vergeten in dit lijstje. Het is, ondanks de kou, echt een uitstekende manier om actief te blijven. Het wieden, snoeien, harken en graven zorgt voor een complete lichaamsbeweging. Een uur lichte tuinwerkzaamheden kan tot wel 350 (!) calorieën verbranden. En er mag best nog wat gesnoeid worden in de winter. Het is een geweldige manier om de tuin netjes te maken, een frisse neus te halen en tegelijkertijd actief bezig te zijn. Win-win-win! 

©Lalandrew - stock.adobe.com

Meten is weten

Om daadwerkelijk te zien hoeveel calorieën jij verbrandt met alle huishoudelijke klusjes, kun je natuurlijk een smartwatch aanschaffen. Deze slimme horloge houdt precies bij hoeveel je beweegt en hoeveel calorieën je daarmee verbrandt. Wedden dat het meer is dan je denkt? Hieronder vind je een paar smartwatches die wij aanraden.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.