Grote kans dat je Google als zoekmachine gebruikt op je computer, smartphone en andere apparaten. Google werkt absoluut prima, maar verzamelt ook veel informatie over jouw zoekgedrag én toont nogal wat reclames. Brave Search voegt zich in het rijtje van alternatieve en privacyvriendelijke zoekmachines. We leggen uit hoe Google-alternatief Brave werkt.

Brave Search is een zoekmachine van het bedrijf Brave, vooral bekend van de gelijknamige browser. Die heeft veertig miljoen maandelijkse gebruikers; dat is overigens maar weinig in vergelijking met Google Chrome, Safari en Microsoft Edge. De zoekmachine van Brave debuteerde begin 2021 als een publieke testversie, en inmiddels is het tijd om de gratis, reclamevrije en ‘anti-Google’-zoekmachine eens aan de tand te voelen.

Als je Brave Search wilt uitproberen, open dan je favoriete browser op een toestel als je smartphone of pc. Vul vervolgens in de adresbalk https://search.brave.com in en je hebt direct de Brave-zoekmachine voor je. De zoekmachine werkt op elk type apparaat en ook maakt het niet uit welke browser je gebruikt. Je hoeft dus niet per se de Brave-browser te gebruiken. 

Met die browser heb je overigens wel als voordeel dat je Brave Search heel eenvoudig als standaardzoekmachine kunt instellen.

©PXimport

Privacyvriendelijk

Een zoekmachine bouwen is ontzettend moeilijk, want er zijn ontelbare internetpagina’s die moeten worden geïndexeerd en geprioriteerd. Google heeft dat als beste op orde en laat daarom met afstand de meest relevante zoekresultaten zien. Maar Google houdt ook bij wat je zoekt en aanklikt en gebruikt die informatie om je persoonlijkere advertenties voor te schotelen.

Brave heeft zijn zoekmachine zelf ontwikkeld, zonder technieken van Google. Daardoor kan Google niet volgen waarnaar jij op Brave Search zoekt. Brave zelf belooft ook niet te monitoren wat jij doet. Daarbij is het wel goed om te weten dat Brave niet alles weet en dat ook netjes aangeeft. Zoekopdrachten waarvan Brave Search weet dat het zelf weinig tot geen resultaten kan tonen, laten wel gewoon antwoorden zien. Die komen dan van alternatieve zoekmachines, waaronder Google en Bing. 

Brave zegt de zoekresultaten van deze en andere partijen op een dusdanig privacyvriendelijke manier op te vragen dat zij de informatie niet aan jouw zoekgedrag kunnen koppelen. Toch staat deze functie standaard uit en moet je hem zelf inschakelen, waarover verderop meer.

©PXimport

Relevante resultaten

Op de site vul je simpelweg je zoekopdracht in en druk je op Enter. Vervolgens krijg je de zoekresultaten voorgeschoteld. Na een week gebruik vinden we dat Brave Search relevantere websites laat zien dan we hadden verwacht. Al doen DuckDuckGo en Startpage, twee andere privacyvriendelijke zoekmachines die wij normaal gesproken gebruiken, het wel iets beter.

Google toont vaak nog nuttigere informatie, maar zoals gezegd, is dat tegen een (privacy)prijs. Voor de gemiddelde zoekopdrachten is Brave Search zeker geschikt.

De zoekmachine gaat ook goed om met in het Nederlands gestelde vragen, woorden en zinnen en toont – net als de concurrentie – een informatieblok van Wikipedia of bijvoorbeeld recepten als dat zin heeft. Fijn is dat je niet alleen kunt zoeken op All (alles), maar ook op Images (afbeeldingen), News (nieuws) en Videos (video’s). Daarnaast kun je via All regions aangeven dat je alleen zoekresultaten uit een bepaald land wilt, bijvoorbeeld The Netherlands.

©PXimport

Resultaten filteren

Brave Search gebruikt standaard een gemiddelde striktheid voor zoekopdrachten, om vervelende websites te blokkeren. Via de knop Safe Search: Moderate, kun je dit filter strenger maken door Strict te selecteren. Dat is vooral aan te raden als je de zoekmachine instelt voor gebruik door kinderen. Dit strengere filter is namelijk ook beter in het blokkeren van websites die neigen naar fraude. Wil je juist niet worden gehinderd door een filter? Kies dan via Safe search de optie Off om elke vorm van filtering uit te schakelen. 

Tot slot is er de knop Any time. Hiermee kun je aangeven uit welke periode je zoekresultaten wilt zien. Standaard staat dit filter op altijd (Any time). Wil je specifieker zoeken, dan kun je via deze knop bijvoorbeeld aangeven dat je alleen zoekresultaten van gisteren (Past day), deze week (Past week) of een zelfbepaalde periode (Custom range) wilt zien.

©PXimport

Snelle instellingen

Uiteraard heeft Brave Search ook een instellingenmenu. Je opent dit menu via het tandwiel dat rechtsboven zichtbaar is op de homepage van de zoekpagina. Het menu vouwt deels uit om een handvol snelle instellingen te tonen. Zo kun je de taal aanpassen, iets waar wij voorlopig weinig aan hebben omdat Nederlands nog niet wordt ondersteund. 

Je kunt ook met één klik aangeven of je de zoekresultaten in een nieuw tabblad wilt laten openen. Dat heeft als voordeel dat het scherm met de zoekopdracht openblijft, maar als nadeel dat je veel tabbladen kunt krijgen als je vanaf het zoekscherm meerdere zoekresultaten opent.

Het is ook mogelijk om het thema van de zoekmachine te veranderen van Light (licht) naar Dark (donker). Een donkere modus kijkt volgens veel mensen prettiger, met name in de avonduren.

©PXimport

Meer instellingen

Door op de knop Show more te klikken, open je het gehele instellingenscherm. Vrij bovenaan zie je de optie Anonymous local results, die bij ons standaard is ingeschakeld. De zoekmachine gebruikt dan je locatie (via het ip-adres van je apparaat) om relevantere resultaten te tonen, maar zonder die locatie op te slaan of te delen. Je kunt deze optie met één klik uitzetten. 

Onder deze optie vind je de optie Google fallback mixing (als je zoekt via de Brave Browser). Brave Search laat dan geen resultaten (anoniem) van Google zien. Als je de zoekresultaten tegen vindt vallen, kan het helpen deze optie in te schakelen om te kijken of de resultaten daarmee relevanter worden. 

Tot slot is er nog Anonymous usage metrics. Deze optie staat standaard aan en stuurt daarom geregeld anonieme informatie naar Brave. Brave gebruikt die informatie om zijn zoekmachine te verbeteren. Ook deze gegevensdeling kun je met één druk op de knop uitzetten.

©PXimport

Reclamevrij

Wat opvalt aan Brave Search is dat de zoekmachine geen advertenties toont. Een bewuste keuze, zegt het bedrijf. Brave wil gebruikers eerst kennis laten maken met de zoekmachine. Achter de schermen werkt het bedrijf wel degelijk aan een advertentiemodel – voor niets gaat immers de zon op. Brave zegt ‘in de toekomst’ privacyvriendelijke advertenties in de zoekmachine te willen implementeren. 

Concurrerende zoekmachines als DuckDuckGo en Startpage laten zien dat dat heel goed kan. Voor wie zeker wil weten dat hij ook later nog advertentievrij kan zoeken, komt Brave met een betaald abonnement dat de reclames verbergt. Dit abonnement kost 3 dollar per maand.

©PXimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.