In het uitgebreide productgamma met mesh wifi-systemen van TP-Link is de Deco M4 een van de goedkopere opties. Je creëert er een dekkend draadloos netwerk mee tot 370 vierkante meter met maximaal honderd netwerkapparaten. In deze Deco M4 review lees je hoe goed het systeem presteert.

Dit mesh wifi-systeem voorziet in maximale doorvoersnelheden tot 300 Mbit/s in de 2,4 GHz- en tot 867 Mbit/s in de 5 GHz-frequentieband. De Deco M4-satellieten vormen een zichzelf automatisch configurerend, dekkend draadloos netwerk met één ssid en één wachtwoord. Onderling zijn ze in principe draadloos verbonden, maar het is mogelijk om gigabit ethernet als backbone te gebruiken. De netwerkpoorten dienen echter vooral om bekabelde netwerkapparatuur te koppelen.

Draadloze cliëntapparatuur verbindt zichzelf dankzij de ondersteuning voor naadloos zwerven (‘roamen’) automatisch met de dichtstbijzijnde satelliet. Het draadloos netwerk bedient maximaal 370 vierkante meter. De effectieve dekking hangt af van de plaatsing van de modules én van de aanwezige bouwmaterialen.

Het startpakket bevat drie cilindervormige satellieten met zwarte onder- en bovenkanten. Aan de zijkant heeft het ivoorkeurige kastje een stijlvolle zwarte band eindigend in een brede uitsparing. Daarin bevinden zich twee gigabit-ethernetpoorten. Die configureer je naar keuze als wan- (router-) of als lan- (netwerk of backbone-) aansluiting.

Elke satelliet is functioneel hetzelfde, maar slechts één verbind je als centraal toegangspunt met een router. De overblijvende satellieten configureren zichzelf automatisch als draadloze satelliet in het mesh-netwerk.

Het startpakket is uit te breiden met bijkomende modules die apart of per twee verkocht worden. De Deco M4 is opgebouwd rond een quad-core Qualcomm Atheros-chipset met twee gelijktijdige draadloze zend- en ontvangstkanalen. Elke module heeft intern twee dual-band wifi-antennes. Onderaan is er een kleine resetknop en een stroomaansluiting voor de compacte externe voeding. De stroomkabel werk je netjes weg via een uitsparing achteraan.

Alle Deco's zijn compatibel met andere Deco-modellen. Je kan dus modellen met verschillende specificaties onderling mengen. Via de Deco app kies je zelf welke de hoofdeenheid is in het Deco-netwerk. Bijvoorbeeld als je achteraf een krachtigere TP-Link Deco M9 Plus toevoegt aan de Deco M4 kan je die met behulp van de app tot hoofdmodule bevorderen.

Een vergelijkbare mesh wifi-set is ook verkrijgbaar in de vorm van de enkele euro's goedkopere TP-Link Deco E4 met als belangrijkste verschil de vervanging van gigabit door het tragere fast ethernet.

Deco M4 installeren en gebruiken

De ingebruikname gebeurt met de overzichtelijke, Nederlandstalige Deco app voor Android en iOS. Registratie of inloggen op een bestaande TP-Link-account is verplicht. Je kan achteraf extra systeembeheerders toevoegen.

De app neemt je stap voor stap mee doorheen de installatie, te beginnen met het koppelen van één module aan je router of modem. De app helpt je bij het vinden van een geschikte locatie en bij het inrichten van elke satelliet. De procedure is telkens dezelfde: wachten tot de led op de bovenkant blauw pulseert en dan de instructies van de app volgen. De led brandt wit wanneer de satelliet normaal functioneert; je zet ze via de app in nachtmodus of schakelt ze uit.

Het beheer gebeurt via de app. Daar regel je zaken zoals wps (dit kan alleen in de app, niet via een knop op de satelliet), ddns, of het instellen van een gastnetwerk voor bezoekers. Je vindt er verder geavanceerde wifi-opties zoals het uitschakelen van 'beamforming' en het inschakelen van naadloos roamen.

©PXimport

'Snelle roaming' zoals de Deco app naadloos of 'seamless' roaming (ieee 802.11r) noemt, is standaard uitgeschakeld omdat sommige oudere apparaten er niet mee overweg kunnen.

In het onderdeel ‘Homecare’ regel je het ouderlijk toezicht, de ‘quality of service’ (QoS) en de antivirus en antimalware, geleverd door Trend Micro. Die laatste optie was tijdens onze test voor de Deco M4 echter nog niet beschikbaar, maar zou volgens de website van TP-Link 'vanaf 2020' vrijgegeven worden. Als we dit schrijven is die optie echter nog altijd niet aanwezig; het is niet bekend wanneer ze uiteindelijk effectief wordt toegevoegd.

Het ouderlijk toezicht werkt via profielen die je individueel configureert en op apparaatbasis in- of uitschakelt. Er zijn vier filterniveaus: jonge kinderen, kinderen, tieners en volwassenen. Die blokkeren verschillende categorieën apps/websites, maar per categorie verfijnt en configureer je dit zelf.

Recente firmware voegt een eenvoudige webinterface toe, waarmee je informatie zoals een overzicht van het netwerk opvraagt of firmware-updates uitvoert. Voor het echte beheer heb je toch nog altijd de Deco-app nodig.

De Deco M4 presteert goed, zeker in verhouding tot zijn prijs. Wij haalden draadloze doorvoersnelheden tussen 557,5 en 176,5 Mbit/s, afhankelijk van de testlocatie en de afstand tot de router. Deze doorvoersnelheden verschillen weinig van de iets duurdere TP-Link Deco M5, al biedt die wel een groter bereik dan de Deco M4. Maar in een niet al te grote locatie (tot driehonderd vierkante meter of daaromtrent) kan je dus net zo goed voor de Deco M4 kiezen.

Conclusie

Met de TP-Link Deco M4 creëer je voor weinig geld een goed presterend, zichzelf automatisch configurerend draadloos netwerk met een dekking van ruim driehonderd vierkante meter. Het is een gebruiksvriendelijk product, dat bovendien probleemloos samenwerkt met andere Deco’s. De ingebouwde beveiliging is een extra pluspunt, al hopen we wel dat de beloofde geïntegreerde antimalware effectief zoals beloofd snel aan de Deco M4 wordt toegevoegd.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.