In het uitgebreide productgamma met mesh wifi-systemen van TP-Link is de Deco M4 een van de goedkopere opties. Je creëert er een dekkend draadloos netwerk mee tot 370 vierkante meter met maximaal honderd netwerkapparaten. In deze Deco M4 review lees je hoe goed het systeem presteert.

Dit mesh wifi-systeem voorziet in maximale doorvoersnelheden tot 300 Mbit/s in de 2,4 GHz- en tot 867 Mbit/s in de 5 GHz-frequentieband. De Deco M4-satellieten vormen een zichzelf automatisch configurerend, dekkend draadloos netwerk met één ssid en één wachtwoord. Onderling zijn ze in principe draadloos verbonden, maar het is mogelijk om gigabit ethernet als backbone te gebruiken. De netwerkpoorten dienen echter vooral om bekabelde netwerkapparatuur te koppelen.

Draadloze cliëntapparatuur verbindt zichzelf dankzij de ondersteuning voor naadloos zwerven (‘roamen’) automatisch met de dichtstbijzijnde satelliet. Het draadloos netwerk bedient maximaal 370 vierkante meter. De effectieve dekking hangt af van de plaatsing van de modules én van de aanwezige bouwmaterialen.

Het startpakket bevat drie cilindervormige satellieten met zwarte onder- en bovenkanten. Aan de zijkant heeft het ivoorkeurige kastje een stijlvolle zwarte band eindigend in een brede uitsparing. Daarin bevinden zich twee gigabit-ethernetpoorten. Die configureer je naar keuze als wan- (router-) of als lan- (netwerk of backbone-) aansluiting.

Elke satelliet is functioneel hetzelfde, maar slechts één verbind je als centraal toegangspunt met een router. De overblijvende satellieten configureren zichzelf automatisch als draadloze satelliet in het mesh-netwerk.

Het startpakket is uit te breiden met bijkomende modules die apart of per twee verkocht worden. De Deco M4 is opgebouwd rond een quad-core Qualcomm Atheros-chipset met twee gelijktijdige draadloze zend- en ontvangstkanalen. Elke module heeft intern twee dual-band wifi-antennes. Onderaan is er een kleine resetknop en een stroomaansluiting voor de compacte externe voeding. De stroomkabel werk je netjes weg via een uitsparing achteraan.

Alle Deco's zijn compatibel met andere Deco-modellen. Je kan dus modellen met verschillende specificaties onderling mengen. Via de Deco app kies je zelf welke de hoofdeenheid is in het Deco-netwerk. Bijvoorbeeld als je achteraf een krachtigere TP-Link Deco M9 Plus toevoegt aan de Deco M4 kan je die met behulp van de app tot hoofdmodule bevorderen.

Een vergelijkbare mesh wifi-set is ook verkrijgbaar in de vorm van de enkele euro's goedkopere TP-Link Deco E4 met als belangrijkste verschil de vervanging van gigabit door het tragere fast ethernet.

Deco M4 installeren en gebruiken

De ingebruikname gebeurt met de overzichtelijke, Nederlandstalige Deco app voor Android en iOS. Registratie of inloggen op een bestaande TP-Link-account is verplicht. Je kan achteraf extra systeembeheerders toevoegen.

De app neemt je stap voor stap mee doorheen de installatie, te beginnen met het koppelen van één module aan je router of modem. De app helpt je bij het vinden van een geschikte locatie en bij het inrichten van elke satelliet. De procedure is telkens dezelfde: wachten tot de led op de bovenkant blauw pulseert en dan de instructies van de app volgen. De led brandt wit wanneer de satelliet normaal functioneert; je zet ze via de app in nachtmodus of schakelt ze uit.

Het beheer gebeurt via de app. Daar regel je zaken zoals wps (dit kan alleen in de app, niet via een knop op de satelliet), ddns, of het instellen van een gastnetwerk voor bezoekers. Je vindt er verder geavanceerde wifi-opties zoals het uitschakelen van 'beamforming' en het inschakelen van naadloos roamen.

©PXimport

'Snelle roaming' zoals de Deco app naadloos of 'seamless' roaming (ieee 802.11r) noemt, is standaard uitgeschakeld omdat sommige oudere apparaten er niet mee overweg kunnen.

In het onderdeel ‘Homecare’ regel je het ouderlijk toezicht, de ‘quality of service’ (QoS) en de antivirus en antimalware, geleverd door Trend Micro. Die laatste optie was tijdens onze test voor de Deco M4 echter nog niet beschikbaar, maar zou volgens de website van TP-Link 'vanaf 2020' vrijgegeven worden. Als we dit schrijven is die optie echter nog altijd niet aanwezig; het is niet bekend wanneer ze uiteindelijk effectief wordt toegevoegd.

Het ouderlijk toezicht werkt via profielen die je individueel configureert en op apparaatbasis in- of uitschakelt. Er zijn vier filterniveaus: jonge kinderen, kinderen, tieners en volwassenen. Die blokkeren verschillende categorieën apps/websites, maar per categorie verfijnt en configureer je dit zelf.

Recente firmware voegt een eenvoudige webinterface toe, waarmee je informatie zoals een overzicht van het netwerk opvraagt of firmware-updates uitvoert. Voor het echte beheer heb je toch nog altijd de Deco-app nodig.

De Deco M4 presteert goed, zeker in verhouding tot zijn prijs. Wij haalden draadloze doorvoersnelheden tussen 557,5 en 176,5 Mbit/s, afhankelijk van de testlocatie en de afstand tot de router. Deze doorvoersnelheden verschillen weinig van de iets duurdere TP-Link Deco M5, al biedt die wel een groter bereik dan de Deco M4. Maar in een niet al te grote locatie (tot driehonderd vierkante meter of daaromtrent) kan je dus net zo goed voor de Deco M4 kiezen.

Conclusie

Met de TP-Link Deco M4 creëer je voor weinig geld een goed presterend, zichzelf automatisch configurerend draadloos netwerk met een dekking van ruim driehonderd vierkante meter. Het is een gebruiksvriendelijk product, dat bovendien probleemloos samenwerkt met andere Deco’s. De ingebouwde beveiliging is een extra pluspunt, al hopen we wel dat de beloofde geïntegreerde antimalware effectief zoals beloofd snel aan de Deco M4 wordt toegevoegd.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.