Bij ID.nl houden we van kwaliteitsproducten die niet duur zijn. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Op zoek naar een goedkope televisie? Vandaag hebben we vijf interessante modellen gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding.

Disclaimer: op het moment van schrijven zijn de televisies bij de goedkoopste webwinkels niet duurder dan 400 euro. De prijzen kunnen schommelen.

LG 43UR73006LA

LG bewijst dat een kwalitatieve smart-tv helemaal niet zo duur hoeft te zijn. In LG’s eigen webwinkel kost de 43UR73006LA weliswaar 449 euro, maar enkele andere verkoopadressen duiken onder de grens van 400 euro. Dit exemplaar heeft een schermdiagonaal van 43 inch: een mooi formaat voor een kleine tot middelgrote woonkamer. Tegen een meerprijs is deze smart-tv ook met een ruimer scherm verkrijgbaar, namelijk 50 inch, 55 inch en 65 inch. De beeldbuis ondersteunt een maximale resolutie van 3840 × 2160 pixels. Hierdoor ogen videostreams van diensten als Netflix en Amazon Prime Video haarscherp.

Voor het beheren van apps doe je een beroep op het breed gewaardeerde webOS-smartplatform. Zo’n beetje alle gangbare videodiensten zijn in deze omgeving beschikbaar. Uiteraard is het hierbij wel een voorwaarde dat de televisie aan het netwerk is gekoppeld. Dat kan via wifi of een bekabelde aansluiting. Veel fabrikanten bezuinigen bij televisiemodellen uit het onderste prijssegment op de connectiviteit, maar dat is bij deze telg van LG niet het geval. Je sluit met behulp van drie HDMI- en twee usb-poorten diverse externe apparaten aan.

Lees ook: Review LG webOS 2023 - Update met handige nieuwe functies

Hisense 55A60G

Het is een hele kunst om een 55 inch-televisie voor minder dan 400 euro te vinden. De Hisense 55A60G geldt als een van de weinige uitzonderingen. Wees er wel op tijd bij, want bij heel wat verkoopadressen is deze prijsvriendelijke smart-tv inmiddels uitverkocht. Het kleurrijke ledscherm wordt omringd door zeer dunne randen. Een fraai gezicht en het maakt de behuizing niet groter dan nodig. Voor het gebruik van video-apps is het fijn dat de beeldbuis meerdere HDR-formaten ondersteunt, zoals Dolby Vision en HDR10. Hierdoor verschijnen films en series in de beste kwaliteit op het 4K-paneel.

In het gebruiksvriendelijke VIDAA-smartplatform tref je zowel internationale als Nederlandse streamingdiensten aan. Voeg onder meer apps van KIJK, NLZiet, NPO Start, YouTube, Netflix en Disney+ toe. Daarnaast kun je aan de hand van maar liefst vier HDMI-aansluitingen bijvoorbeeld een spelcomputer, tv-decoder, blu-ray-speler en mediaspeler aansluiten. Voor het gebruik van oudere externe apparaten bevat de achterzijde verder een composietpoort en optische uitgang. Deze veelzijdige smart-tv is met recht een koopje.

Samsung UE43AU7092UXXH

De Samsung UE43AU7092UXXH is een goedkope televisie van 43 inch. Vind je dit formaat te klein, dan kun je als alternatief ook de 65 inch-uitvoering overwegen. Voor een product in deze prijsklasse biedt de smart-tv veel mogelijkheden. Zo voeg je vanuit het Tizen-smartplatform naar hartenlust populaire video-apps toe, waarna je films en series in 4K-kwaliteit kunt bewonderen. Een pluspunt is hierbij de ondersteuning voor HDR10+. Hierdoor hebben videostreams een ruimer kleurverloop.

Voor het koppelen van audiovisuele apparaten telt de achterzijde drie HDMI-poorten. Als je een wat oudere receiver of soundbar wilt aansluiten, komt de optische uitgang van pas. Verder kun je dankzij de usb-poort ook nog een opslagapparaat met mediabestanden verbinden. De productdoos bevat twee steunen die je desgewenst eenvoudig aan de onderzijde van het scherm vastmaakt. Als alternatief hang je de UE43AU7092UXXH met behulp van VESA-schroefgaten net zo makkelijk aan een televisiebeugel.

Lees ook: Zo hang je de televisie met een muurbeugel aan de muur

Philips 43PFS6808/12

Op een relatief bescheiden tv-formaat van 43 inch is het verschil tussen Full HD en 4K niet altijd even duidelijk. Met name wanneer je dicht op het scherm zit, zie je op een 4K-televisie mogelijk meer details. Dat geldt overigens alleen wanneer je een videostream in een hoge resolutie van 3840 × 2160 pixels afspeelt. Kijk je vanaf de bank op gepaste afstand naar tv-programma’s, dan kun je prima met deze fraaie Full-HD-tv uit de voeten. Haal zo voor een bescheiden bedrag een kwalitatief Philips-product in huis.

Op de ruime afstandsbediening vind je knoppen van Netflix en Amazon Prime Video, zodat je deze diensten rechtstreeks kunt oproepen. In het menu zijn er nog meer video-apps beschikbaar. Op het gebied van connectiviteit is er geen reden tot klagen. Via drie HDMI- en twee usb-poorten kun je uiteenlopende externe apparaten aansluiten. Tot slot is de ondersteuning voor Google Assistent een leuk extraatje. Daarmee bedien je jouw smart-tv desgewenst met je stem.

Philips 32PFS6906/12

De Philips 32PFS6906/12 is een perfecte televisie voor de slaapkamer. Hij is namelijk goedkoop en dankzij de integratie van Android TV is elke populaire video-app beschikbaar. Je positioneert dit bescheiden exemplaar van 32 inch bovendien moeiteloos in een kleinere ruimte. Je kunt dit tv-toestel aan de hand van twee pootjes neerzetten of aan een geschikte wandbeugel ophangen. Het ledscherm ondersteunt een maximale resolutie van 1920 × 1080 pixels.

Dit product is voorzien van Ambilight. Hiermee wek je de illusie van een groter beeld. Als je bijvoorbeeld naar voetbal kijkt, kleurt de muur achter de beeldbuis groen. Ledlampen aan de achterzijde van de behuizing stralen namelijk dezelfde kleuren uit als het televisiescherm. Bepaal met een knop op de afstandsbediening of je Ambilight wilt aan- of uitzetten. Voor het koppelen van randapparatuur doe je een beroep op drie HDMI-poorten en twee usb-aansluitingen.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.