ID.nl logo
Waar voor je geld: 5 draadloze oordopjes met een hoge accucapaciteit
© Sennheiser
Huis

Waar voor je geld: 5 draadloze oordopjes met een hoge accucapaciteit

Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Ben je op zoek naar goede in-ears waarmee je onderweg lang naar muziek kunt luisteren? Vandaag hebben we vijf interessante modellen voor je gespot.

Samsung Galaxy Buds3 Pro

Met de Samsung Galaxy Buds3 Pro luister je op een enkele acculading 7 uur onafgebroken naar muziek. De meegeleverde oplaadcase heeft daarnaast een batterij met een capaciteit van 23 uur. Je kunt deze oordopjes dus op elke locatie meermaals opladen. Schakel je actieve geluidsonderdrukking in, dan is de luistertijd slechts een uurtje korter (6 uur). In deze modus ervaar je minder omgevingslawaai. Ondanks de hoge accucapaciteit weegt elk oordopje slechts 5,4 gram. Je voelt dit luisterapparaatje dus nauwelijks zitten. Voor een comfortabele pasvorm kies je tussen twee maten oortips.

Elke in-ear bevat twee speakertjes (tweeter en woofer), waardoor de liedjes levendig klinken. Volgens Samsung zijn alle frequentiegebieden duidelijk te horen, zoals de hoge tonen en bas. Naast een goed geluid zijn de Galaxy Buds3 Pro-oordopjes ook voorzien van een stijlvol ontwerp. De buitenzijde bevat zelfs ledverlichting! Met behulp van veeg- en knijpbewegingen bedien je eenvoudig de audioweergave. Wijzig zo onder meer het volume of pauzeer het nummer. De Galaxy Buds3 Pro-dopjes zijn verkrijgbaar met een zilverkleurige of witte behuizing. Op het moment van schrijven was de aanschafprijs niet eerder zo laag.

Sony WF-C510

Sony bewijst met zijn WF-C510 dat je voor relatief weinig geld in-ears met een lange accuduur kunt kopen. Eenmaal opgeladen houden deze oordopjes het maar liefst 11 uur vol. Verder gebruik je het bijgesloten opbergdoosje om de accu's volledig op te laden. Kortom, je hebt pas na 22 uur netstroom nodig. Je verbindt de WF-C510 optioneel gelijktijdig met twee bluetooth-bronapparaten. Bij een inkomend gesprek kun je automatisch switchen. Dankzij de ingebouwde microfoon bel je handsfree.

De oordopjes wegen maar 4,6 gram per stuk. Dankzij drie setjes siliconen oortips (S/M/L) zijn deze in-ears voor iedereen geschikt. Kies het formaat dat het prettigst zit. Je gebruikt de fysieke knoppen aan de buitenzijde voor het skippen van nummers en het aanpassen van het volume. Daarnaast roep je ook eenvoudig een Spotify-afspeellijst op zonder dat je hierbij je smartphone aanraakt. Verder loont het de moeite om de Sony Headphones Connect-app te installeren. Kies hierin de gewenste audio-instellingen. De WF-C510 leent zich perfect voor sporters, want de behuizing is waterbestendig. Kies tussen een zwarte, blauwe, gele en witte uitvoering. Je leest hier ervaringen van andere gebruikers.

Sennheiser Momentum True Wireless 4

Sennheiser heeft in de markt voor hoofdtelefoons een uitstekende reputatie. Op het gebied van in-ears is de Momentum True Wireless 4 momenteel hét vlaggenschip van de Duitse audiospecialist. Alleen het chique design is al een lust voor het oog. Kies tussen de kleurstellingen zwart, wit en brons. Deze luxe oordopjes ondersteunen actieve geluidsonderdrukking. Installeer een app op je smartphone om de intensiteit van deze functie te wijzigen. Bovendien pas je hier veel andere audio-instellingen aan.

In totaal ondersteunen de in-ears een luistertijd van 30 uur. Hierbij zijn de accu's van de oordopjes (7,5 uur) en de stijlvol vormgegeven oplaadcase (22,5 uur) bij elkaar opgeteld. Vanwege het spatbestendige ontwerp gebruik je de apparaatjes probleemloos om te sporten, want het product is IP54-gecertificeerd. Sennheiser levert verschillende maten oortips en -vinnen mee, waardoor je zelf de beste pasvorm kunt kiezen. De oordopjes wegen slechts 6,2 gram per stuk. Met een gemiddelde beoordeling van een 8,8 valt de Momentum True Wireless 4 bij diverse Kieskeurig.nl-bezoekers goed in de smaak.

JBL Live 3 Beam

Het heldere aanraakscherm van de JBL Live 3 Beam springt direct in het oog. Je ziet hierop de resterende accucapaciteit van beide in-ears en de oplaadcase. Voer hiermee diverse handelingen uit. Zo (de)activeer je onder meer actieve geluidsonderdrukking, skip je nummers en neem je inkomende oproepen aan. Daarnaast schakel je optioneel ruimtelijke audio in en selecteer je desgewenst een eigen achtergrondfoto. Ben je een oordopje kwijt? Speel dan een geluid op het verloren item af. Dankzij het geïntegreerde display heb je voor veel taken geen app op je smartphone nodig.

De Live 3 Beam ondersteunt een indrukwekkende luistertijd van 12 uur. Voeg daar 36 uur capaciteit van de oplaadcase aan toe en je kunt lange tijd zonder netstroom. Zijn alle accu's tóch onverhoopt leeg? In de verpakking bevinden zich drie maten oortips. Na tien minuten laden kun je weer vier uur luisteren. Kieskeurig.nl-bezoekers komen tot een hoge gezamenlijke beoordeling van een 8,8. Het product is met een zwarte, blauwe, paarse en zilverkleurige behuizing te koop.

Philips TAT3509GY/00

Op zoek naar een goedkoop setje in-ears van een gerenommeerd merk? Dit luisterproduct van Philips stelt je beslist niet teleur. Je hebt keuze uit een grijze of een witte behuizing. Wanneer de accu's van de oordopjes volledig zijn opgeladen, kun je 8 uur achtereen luisteren. Verder laad je de apparaatjes met behulp van de oplaadcase nog eens tweemaal helemaal op. Ondanks de lage aanschafprijs ondersteunt de TAT3509GY/00 actieve ruisonderdrukking. Houd bij gebruik van deze functie wel rekening met een iets kortere luistertijd van 6 uur.

Wegens de IPx4-gecertificeerde behuizing zijn deze in-ears breed inzetbaar. De oordopjes zijn namelijk spatwaterdicht. Kies aan de hand van drie setjes oortips een aangename pasvorm en trek eropuit. Tijdens het wandelen of hardlopen regel je eenvoudig het volume of sla je nummers over. Tik hiervoor aan de buitenzijde van het oordopje. Tot slot installeer je voor extra functies de Philips Headphones-app op je smartphone. Bepaal daarmee onder meer de mate van ruisonderdrukking, vind een verloren oordopje terug en installeer nieuwe firmware-updates.

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos