Samen met de Bowers & Wilkins Pi8 lanceert het merk de iets goedkopere Bowers & Wilkins Pi6-oordoppen. Met een prijs van 249 euro moet je diep in de buidel tasten. Maar we kunnen alvast verklappen dat ze op het gebied van audio niet teleurstellen.

Met de Bowers & Wilkins Pi6 probeert het high-end audiomerk een breder publiek aan te spreken. Dat merken we onder meer door het ontwerp van de set oordoppen. Ze zijn ovaal en gemaakt van kunststof, en hebben een platte voorkant die dienstdoet als bedieningspaneel. In tegenstelling tot eerder gelanceerde oordopjes van dit merk oogt de Pi6 heel saai en veilig, en dat zijn we niet gewend. Hetzelfde geldt voor het oplaaddoosje. We hebben hier een lade met oordoppencases, maar in die zee van doosjes valt die van de Pi6 allerminst op.

Lees ook: Review Bowers & Wilkins Px7 S2e – Beste instapmodel ooit?

©Wesley Akkerman

Niet heel uitgebreid

Qua design valt de Bowers & Wilkins Pi6 dus wat tegen, en hetzelfde kunnen we stellen als het om het aantal (extra) functies gaat. Zo is de app niet heel uitgebreid. Je kunt de actieve ruisonderdrukking of de transparante modus aan- of uitzetten, gebruikmaken van een tweepuntsequalizer (voor alleen bass en treble) en de aanraakbediening aanpassen. Die bediening is daarnaast behoorlijk gevoelig. Als je je haar achter je oor wilt doen en je vinger komt langs dat oppervlakte, dan kan het zijn dat je de muziek pauzeert of ruisonderdrukking verandert.

Verder helpt het ook niet dat de Bowers & Wilkins Pi6 last heeft van verbindingsproblemen. Het setje beschikt over bluetooth 5.0. Hoewel dat oude technologie is, hoeft dat nog niet te betekenen dat de verbinding kort wegvalt als je je hand naar je gezicht beweegt.

Aansluiten was sowieso al frustrerend. Om alles uit het setje te halen, moet je de app installeren. Maar soms zag de smartphone (in dit geval een nieuwe Pixel 9 Pro XL) de Pi6 wel, maar kon de app hem niet vinden. Door een keer terug te gaan naar de fabrieksinstellingen was dat euvel verholpen.

©Wesley Akkerman

Het is zo zonde

Maar het helpt allemaal niet. Voor 250 euro mag en moet je meer verwachten van een set oordoppen. Als het gaat om het ontwerp, dan kun je daar nog over twisten. Niet iedereen heeft namelijk dezelfde smaak. Maar het gebrek aan uitgebreide functies en het gedoe met de verbinding is Bowers & Wilkins onwaardig. Het is kritiek, maar in zekere zin ook een compliment voor het merk dat doorgaans zulke steken niet laat vallen.

Verder is er geen optie voor gepersonaliseerd geluid, maar we betwijfelen eigenlijk of we dat erg vinden. Heel vaak stellen dergelijke modi namelijk teleur, omdat ze het geluid vervormen. Logisch, want het wordt letterlijk aangepast op jouw gehoor. De Denon Perl (a 199 euro) was voor ons één van de eerste producten die dit goed aanpakte. Dat er nog niet veel oordoppen zijn die het persoonlijke geluid onder de knie hebben is veelzeggend, en daarom tillen we er ook niet te zwaar aan dat de Bowers & Wilkins Pi6 daar niet over beschikt. De grote vraag is dan: hoe klinken deze oordoppen? Zoals gezegd, valt de audiobeleving gelukkig niet tegen.

©Wesley Akkerman

Vrij van vervorming

Dit is waar de Bowers & Wilkins Pi6 in excelleert. De oordoppen beschikken over zogenaamde biocellulosedrivers die voor een kraakhelder geluid zorgen, vrij van vervorming en vol detail. Daar helpt Qualcomms audiocodec aptX Adaptive ook bij; die maakt het mogelijk muziek in hoge resolutie af te spelen. Dit geldt alleen voor de mensen die het setje met een Android-toestel gebruiken, aangezien iPhone-luisteraars geen toegang hebben tot die codec. Daar kan B&W niets aan doen, maar daardoor is de Pi6 wellicht niet de beste keuze voor iPhone-gebruikers.

We hebben de Bowers & Wilkins Pi6 voornamelijk getest zonder de digitale equalizer te gebruiken. Dat levert een soepele en zachte baslaag op, die nergens dreunt of dendert. Het midden is aangenaam warm en verwelkomend (ja, de termen klinken soms vaag, maar je moet het horen om het te begrijpen), terwijl hoog niet altijd het allerbest uit de verf komt. Dat heeft te maken met de aard van drivers, die treble soms wat ongrijpbaar maken. Maar ondanks dat klinkt de weergave helder en ben je in staat heel goed onderscheid te maken tussen instrumenten.

©Wesley Akkerman

Redelijke accuduur

Je kunt tot acht uur lang genieten van de muziekbeleving wanneer je luistert met actieve ruisonderdrukking aan. Het meegeleverde doosje kan het setje vervolgens twee keer helemaal opladen, waardoor je op 24 uur uitkomt. Dat is een prima score. Waar je wel rekening mee moet houden is dat de charging case geen draadloos laden ondersteunt. Ook kun je met een kwartiertje aan de kabel tot twee uur luisterplezier ontgrendelen. Technisch gezien loopt Bowers & Wilkins daarmee achter op de concurrentie, maar dit moet genoeg zijn voor korte ov-sessies.

Ruisonderdrukking

Over die actieve ruisonderdrukking gesproken: die is niet de beste in zijn klasse. Dat betekent niet dat er te weinig geluiden geweerd worden, maar dat concurrerende modellen gewoonweg nog beter zijn. Je krijgt helaas wel wat mee van je omgeving, zeker wanneer je in een drukke omgeving bent. Maar het heeft minimaal effect op de muziek. De transparante modus klinkt daarentegen een stuk beter, en laat gesprekken helder en sterk doorkomen. Je kunt gewoon normaal een gesprek met iemand voeren zonder de dopjes uit te hoeven doen.

©Wesley Akkerman

Bowers & Wilkins Pi6 kopen?

Onderaan de streep blijven we met een gemengde indruk achter. Op het gebied van ontwerp, extra functies en actieve geluidsonderdrukking stelt de Bowers & Wilkins Pi6 namelijk flink teleur. Nu draait een setje oordoppen gelukkig niet om al die extra mogelijkheden, maar die kunnen voor sommige mensen wel doorslaggevend zijn. De audiobeleving is van hoog niveau. Zulk hoog niveau dat ze menig concurrent voorbijstreven. Dan hebben we het over de recente setjes van Denon, Jabra, LG en Samsung. Oordoppen die net allemaal wat anders aanbieden.

Tijdens het schrijven van dit stuk merken we dat we het lastig vinden om er een allesomvattende conclusie aan te verbinden. Als het gaat om audio, dan kunnen we de Bowers & Wilkins Pi6 niet genoeg aanbevelen in zijn prijsklasse. Maar tegelijkertijd vinden we dat 250 euro voor alleen die audiobeleving gewoonweg te veel geld is. Het gebrek aan extra functies en het gedoe met de verbinding speelt de Pi6 daarin parten. Zodra de oordoppen onder de 200 euro zakken, is het weer een ander verhaal. Dus voor nu is wachten op een prijsdaling ons advies.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?