De Bowers & Wilkins Px7 S2e is een draadloze over-ear koptelefoon met een (advies)prijskaartje van 429 euro. Daarmee belandt het product in de markt voor premium over-ears, ook al noemt de fabrikant het product zelf een ‘entry-level’-koptelefoon. Dat maakt hem een instapmodel.

Hoewel veel mensen geen honderden euro’s over hebben voor een draadloze koptelefoon, en een prijs van 400 euro of meer schaamteloos vinden aanvoelen, is het vanuit het perspectief van Bowers & Wilkins logisch dat ze de Bowers & Wilkins Px7 S2e een instapmodel noemen. Dit merk biedt namelijk ook koptelefoons aan van 699 en 799 euro, dus het kan nog een stapje hoger. Recensenten wereldwijd zijn het erover eens dat je dan wel kwaliteit van de bovenste plank in huis haalt, maar door die hoge prijs blijven dergelijke koptelefoons buiten het bereik van de massa.

Aangezien concurrenten als Sony en Sennheiser ontzettend fijne koptelefoons maken van rond de 400 euro, en veel luisteraars daarmee weglopen, leeft de markt rond dit prijspunt enorm. In dat licht is het dus niet vreemd dat Bowers & Wilkins mikt op deze prijscategorie. Maar dan is het natuurlijk nog de vraag wat je voor dat bedrag in huis haalt. We kunnen alvast verklappen dat je niet teleurgesteld zult zijn over de audiokwaliteit en het draagcomfort (zou je daar wel teleurgesteld over zijn, dan zou dat, gezien het feit dat je zo diep in de buidel tast, trouwens best wel vreemd zijn). En hoe zit het precies met dat model dat hiervoor uitkwam?

©Wesley Akkerman

Bowers & Wilkins Px7 S2e vs Px7 S2

Voordat we dieper op dit model ingaan, moeten we even kort een blik werpen op zijn voorganger, de Px7 S2. Zoals de naam al doet vermoeden zijn de verschillen tussen beide modellen minimaal. De S2e maakt gebruik van nieuwe digital signal processing-technologie (dsp), waardoor de audioprestaties uitgediept en dynamischer worden. Plus, er is nu een nieuwe kleurenoptie beschikbaar: Forest Green. Mocht je het vorige model dus al hebben, dan valt er weinig winst te behalen. Maar als je nog aan het twijfelen was, dan is de Px7 S2e de betere optie van nu.

Het kan zijn dat je het vorige model nu voor een lager bedrag aantreft. Dan nog willen we benadrukken dat die koptelefoon een uitstekende keuze is. Beide modellen hebben hetzelfde, comfortabele design, met kantelbare en draaibare oorcups. Daardoor kunnen de modellen zich aanpassen naar de vorm van je hoofd, zonder er druk op uit te oefenen. De hoofdband is gemaakt van imitatieleer en trekt nooit aan het haar – niet als je hem draagt en ook niet als je hem afdoet. De oorkussen beschikken over memory foam en kunstleer, en blijven tijdens het luisteren goed zitten.

©Wesley Akkerman

Ademt kwaliteit en comfort

Waar je wel even rekening mee moet houden is het feit dat die kussentjes vrij warm kunnen worden. Dat merk je al na een aantal minuten luisteren. Het stoort niet, maar valt mettertijd wel op. Maar dat is het enige kritiekpuntje dat we hebben kunnen vinden qua draagcomfort. Verder is het namelijk zo dat de cups groot genoeg zijn voor de meeste oren, en dat ze er prettig omheen vallen. Plus: de uitschuifbare hoofdband is zeer solide en laat zich gemakkelijk en bevredigend bedienen. Alles ademt hier kwaliteit en comfort – dat geldt dus voor beide koptelefoons.

Waar we aanvankelijk een beetje moeite mee hadden, is de manier waarop je de Bowers & Wilkins Px7 S2e bedient. In tegenstelling tot veel high-end koptelefoons is er geen aanraakgevoelige bediening aanwezig. Dat vinden we een pluspunt, aangezien die vaak nodeloos rommelige ervaringen opleveren. Op de S7e zitten dus fysieke knoppen, die vrij smal zijn. Dat ziet er heel strak uit, maar in het begin moet je ze nog wel even zoeken met je duimen. Maar als je eenmaal doorhebt waar ze zijn, dan biedt de premium koptelefoon qua besturing een fijne, toegankelijke ervaring.

©Wesley Akkerman

Ook bedraad aan te sluiten

Opvallend is verder de accuduur van dertig uur. Dit is niet de hoogste accuduur die we zijn tegengekomen op een draadloze koptelefoon, maar het is nog steeds indrukwekkend. Nog indrukwekkender is het feit dat je met vijftien minuten opladen tot zeven uur kunt luisteren. Opladen gebeurt via de usb-c-poort op het product; deze poort is tevens de enige aansluiting. In de doos zitten twee kabels: usb-c-naar-usb-c en usb-c-naar-audiojack. Beide kabels kun je gebruiken voor het aansluiten van muziekbronnen, terwijl de eerste kabel ook voor het opladen ingezet wordt.

Wanneer je de eerste kabel gebruikt in combinatie met een muziekbron, dan kan het volume niet net zo hoog als met de draadloze verbinding. Ook is het zo dat wanneer je die andere kabel gebruikt, de knoppen op de Bowers & Wilkins Px7 S2e niet meer werken (maar dat is vaker het geval). Andere functies, zoals actieve ruisonderdrukking en draagdetectie, werken dan nog wel gewoon. Houd er wel rekening mee dat de muziek niet op pauze gaat wanneer je de koptelefoon af doet. In plaats daarvan gaat de muziek op stil, en blijft dus op de achtergrond spelen.

©Wesley Akkerman

Equalizer en app-opties

Dat je de Bowers & Wilkins Px7 S2e bedraad kunt gebruiken zonder echt veel functies in te leveren, is heel fijn. We komen dat maar zelden tegen. Maar als je gebruikmaakt van de bluetoothopties, dan haal je dus mogelijk net wat meer uit het apparaat. De bluetooth 5.2-verbinding is stabiel en sterk; zelfs wanneer we tijdens het bellen door het huis lopen en de telefoon op het bureau laten liggen, hebben we geen storingen opgemerkt. Het enige probleem dat je kunt hebben is dat de koptelefoon niet automatisch verbinding maakt als je meerdere apparaten gekoppeld hebt.

Via die bluetoothverbinding krijg je toegang tot vijf verschillende audiocodecs, namelijk sbc, aac, aptX, aptX HD en aptX Adaptive (verderop meer over de audiokwaliteit). Binnen de gratis app kun je actieve ruisonderdrukking en omgevingsgeluid in- en uitschakelen, een stemassistent instellen (die je kunt oproepen met de knop op de linkercup) en een equalizer instellen. Die equalizer biedt geen vooraf ingestelde opties aan, dus je zult zelf dingen moeten uitproberen. Maar gelukkig hoor je direct het effect op het geluid, waardoor je ook snel vindt wat je prettig vindt klinken. En meer biedt de app niet echt aan. Niet heel uitgebreid dus.

Toegankelijk en toelaatbaar

De vraag is echter of het nodig is met die equalizer te rommelen. De voorganger van de Bowers & Wilkins Px7 S2e biedt al een vrij verfijnde, neutrale en gedetailleerde audioweergave, maar leverde toch wat in op levendigheid en ruimtelijkheid. Maar dankzij de 24-bits dsp, “verbeterd met de inzichten van topmodel PX8”, klinkt het geluid toch wat meer open dan voorheen. De koptelefoon behoudt alle positieve eigenschappen van de eerste generatie, waardoor je dus wederom toegang krijgt tot indrukwekkend gedetailleerd geluid, gecombineerd met een fijne, subtiele dynamiek.

Op geen enkel vlak voert een bepaald onderdeel de boventoon. Het is dus niet zo dat de basweergave overdreven aanwezig je oren binnen dreunt, of dat de hogere tonen scherp klinken of – erger nog – afgesneden worden. Muziek klinkt over het algemeen open, zacht en vloeiend, en redelijk ruimtelijk. Dat zorgt ervoor dat de audio-ervaring van zeer hoog niveau (misschien wel hoger dan zou moeten zijn op dit niveau) en dat die toegankelijk en toelaatbaar is. Perfect is een ander verhaal, maar Bowers & Wilkins komt wel in de buurt (ook van onder meer Sony).

Bowers & Wilkins Px7 S2e kopen?

Is de Bowers & Wilkins Px7 S2e dan de beste koptelefoon van rond de 400 euro van dit moment? Dat helaas niet, al is het maar omdat je vaak voor een aantal tientjes minder ook Sony’s uitstekende WH-1000XM5 aanschaft. Dat is de marktleider van dit moment. Bovendien is het zo dat de actieve ruisonderdrukking op de S2e minder sterk is dan op Sony’s topmodel, en dat sommige gebruikers het onvergeeflijk vinden dat een hoofdtelefoon geen audiojack heeft. Maar als je merktrouw bent, en graag bij Bowers & Wilkins blijft, dan is dit wel het beste instapmodel van het bedrijf ooit.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.