De OnePlus Buds Z2 bluetooth in-ears vallen qua prijs tussen de eerste generatie Buds Z en de duurdere OnePlus Buds Pro. Hoe de Buds Z2 van 100 euro in praktijk werken, lees je in deze OnePlus Buds Z2 review.

Als merk is OnePlus een beetje alsof er een brandende praalwagen voorbijrijdt in een carnavalsparade. Op de praalwagen wordt heel hard gedaan alsof er een feestelijke bedoening gaande is, maar er gaat een hoop op niet subtiele wijze mis. Terwijl OnePlus probeert te paraderen met een “Red Cable Club” klantenkaart, een samenwerking met cameramerk Hasselblad voor de smartphonecamera en deze nieuwe OnePlus Buds Z2, heeft het merk het niet makkelijk. 

Ook recentelijk. Die vooralsnog onovertuigende smartwatch en Hasselblad-samenwerking bijvoorbeeld, of de samensmelting van OnePlus met het grotere zustermerk Oppo, wat er zelfs toe leidde dat een smartphone-update teruggetrokken moest worden. 

Voor jou als consument houdt dat in dat OnePlus een merk is waarbij je je huiswerk goed moet doen. Sommige producten zijn waanzinnig goed, sommige producten kun je beter met een boog omheen lopen. Gelukkig vallen deze OnePlus Buds Z2 niet in de laatste categorie.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Budfamilie

De markt voor draadloze oortjes is lucratief, aangezien de oortjes snel aan vervanging toe zijn en smartphones steeds vaker zonder audiopoort komen. Veel smartphone- en audiomerken proberen een graantje mee te pikken. 

Wat betreft deze draadloze oortjes heeft OnePlus zich vorig jaar aardig herpakt. Zo bracht het merk in 2021 nog de OnePlus Buds Pro uit. Deze oortjes lieten een uitstekende indruk achter, maar de prijs is wat (te) hoog om echt op te vallen tussen de fabrikanten die hun sporen al hebben verdiend op audiogebied. Deze OnePlus Buds Z2 kost 99 euro, vier tientjes duurder dan de eerste generatie Buds Z.

Opvallend is dat de Buds Z2 over dezelfde bluetooth 5.2-verbinding en 11mm-driver beschikt als de Pro-uitvoering. Qua geluidsbeleving ontlopen de oortjes elkaar dus niet veel. Maar verschil is wel degelijk hoorbaar. En zichtbaar, want de oortjes en ovaalvormige oplaaddoosje ogen wat minder luxe dan Pro-uitvoering. Zonder overigens teveel het ontwerp van AirPods af te kijken; iets waar de eerste OnePlus-oortjes en de oortjes van zustermerk Oppo wel last van hebben.

OnePlus Buds Z2 in praktijk

De oortjes zijn erg licht en beschikken over verwisselbare rubber tipjes, zodat je ze op maat afstelt. Hierdoor zitten de oortjes comfortabel en isoleer je het gehoorkanaal voor de beste geluidsbeleving en werking van ruisonderdrukking.

Voor zijn prijsklasse is die geluidsbeleving bovengemiddeld goed, maar niet voor iedereen weggelegd. Dat komt door de afstelling van de oortjes, waarbij basgeluid hoge prioriteit heeft gekregen en de hoge- en middentonen wat overstemd raken. 

Het maskeert ook een beetje dat deze tonen wat aan de schelle kant zijn. Ondanks dat de het basgeluid bijna voelbaar is, blijven de overige tonen wel altijd hoorbaar. Dat wil nog wel eens anders zijn met andere oortjes in lagere prijsklasses, waar meestal zwaar basgeluid ervoor zorgt dat de andere tonen niet hoorbaar meer zijn.

De ruisonderdrukking werkt eveneens bovengemiddeld goed voor zijn prijsklasse. Niet al het geluid wordt gefilterd, dus je zal altijd wat van je omgeving meekrijgen. Maar omdat de oortjes goed het gehoorkanaal isoleren en daar door hun lichte gewicht blijven zitten is een groot deel van het werk al gedaan. Hier verschillen de Buds Z2 wel ten opzichte van de Pro-uitvoering. Laatstgenoemde maakte meer indruk met de geluidsfiltering, maar zorgde wel voor een drukkend gevoel op de oren. Dat is niet het geval bij deze OnePlus Buds Z2.

Dankzij de ingebouwde microfoons is er ook een transparantiemodus, die omgevingsgeluid (zoals verkeer) juist doorlaat. Ook zorgen de microfoons ervoor dat je gesprekken kunt voeren, zoals (video)bellen. Hier blinken de Buds Z2 echter niet in uit.

Accuduur

Dat de oortjes een licht gewicht hebben, zorgt voor een optimaal draagcomfort. Maar niet voor een grote accu. Dat leidt ertoe dat de accuduur niet erg lang is, vooral met de ruisonderdrukking ingeschakeld. De accu gaat iets meer dan vier uur mee. Wanneer de ruisonderdrukking uit staat kun je daar een uurtje bij optellen.

Het oplaaddoosje beschikt over een accucapaciteit om de oortjes 6,5 keer volledig op te laden. Dit doosje laad je vervolgens op via de usb-c-poort. Draadloos laden is helaas niet mogelijk. Het ovaalvormige oplaaddoosje heeft een prettig formaat dat makkelijk in een broekzak te steken is voor onderweg. Het dekseltje voelt echter wat krakkemikkig aan.

©PXimport

HeyMelody

Je configureert de oortjes via de HeyMelody-app van Oppo. Dat is wellicht wat verwarrend, maar iets wat je steeds meer gaat zien omdat het merk OnePlus meer op gaat in het grotere Oppo. Deze HeyMelody-app is overzichtelijk en biedt alle functies die je nodig hebt, inclusief firmware-updates. 

Heb je een OnePlus-smartphone, dan is de app niet nodig, dan kun je vanuit de bluetooth-instellingen je oortjes configureren, bij de Dolby Atmos-instellingen een geluidsprofiel kiezen (helaas ontbreekt een gewone equalizer) en bij de apparaatgegevens kun je tenslotte terecht voor de zoekfunctie. Deze zorgt ervoor dat de oortjes een geluidssignaal geven wanneer je ze kwijt bent.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Alternatieven voor de OnePlus Buds Z2

Als je zo’n honderd euro over hebt voor draadloze oortjes, dan is er ruime keuze. Samsung, JBL, Sony, 1More en ook Nothing (het nieuwe merk van Carl Pei, de oud-medeoprichter van OnePlus). Al deze merken bieden uitstekende oortjes aan, waarbij de lat hoog gelegd wordt. Toch houden de Buds Z2 zich prima staande, wat ze een uitstekende keus maken.

Ben je echter in voor een wat betere geluidsafstelling, dan zijn de Ear(1)-oortjes van Nothing net even wat gebalanceerder. Hetzelfde geldt voor de Samsung Galaxy Buds2, die inmiddels ook voor een vergelijkbare prijs verkrijgbaar zijn en ook langer meegaan op een volle accu.

Conclusie: OnePlus Buds Z2 kopen?

Voor honderd euro heb je aan de OnePlus Buds Z2 uitstekende oortjes, met een krachtig geluid en een heerlijk draagcomfort, waardoor je ze in theorie lang in kunt houden zonder last te krijgen. In praktijk zal dat helaas niet snel gebeuren, omdat de accuduur niet indrukwekkend is Ook zal de geluidsafstelling niet iedereen kunnen bekoren, omdat het basgeluid behoorlijk opgevoerd is.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.

Tijdens de Xbox Developer Direct gisteren werden er naast Fable en Forza Horizon 6 ook twee andere games getoond: Game Freaks actie-rpg Beast of Reincarnation en de nieuwe Double Fine-game Kiln.

De Xbox Developer Direct werd gisterenavond uitgezonden en richt zich zoals elk jaar op het aan het woord laten van diverse ontwikkelaars. Daarbij lag de focus vooral op de studio Playground Games, en toonden zij de aankomende spellen Fable en Forza Horizon 6. Maar er werd meer getoond.

Beast of Reincarnation

Eén van de games die de revue passeerden, was Beast of Reincarnation. Deze actie-rpg speelt zich af in een post-apocalyptische versie van Japan. Daar gaan spelers op avontuur met Emma en Koo. Laatstgenoemde is een wolf die Emma vergezelt.

Het Japan in deze game wordt geteisterd door de 'Blight', en Emma en Koo moeten dit tegengaan door het op te nemen tegen krachtige vijanden genaamd Nushi en vervolgens hun krachten absorberen. Daarbij delen Emma en Koo een speciale connectie: wanneer Emma bijvoorbeeld een vijandelijke aanval tegenhoudt, zullen Koo's krachten zich opbouwen tot ze zogeheten Blooming Arts kan inzetten als aanval.

Beast of Reincarnation komt in de loop van aankomende zomer uit voor Xbox Series X en S, pc en PlayStation 5. Ook zal het spel meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Opvallend daarbij is dat de game ontwikkeld wordt door Game Freak, dat vooral bekend is van de Pokémon-games. Game Freak zelf is echter onafhankelijk van Nintendo.

Kiln

De andere game die tijdens de Xbox Developer Direct gisteravond werd getoond, is Kiln. Deze nieuwe game van Double Fine Productions - een studio bekend om zijn unieke spellen zoals Psychonauts, Keeper en Broken Age - betreft een online multiplayergame waarin spelers aardewerk creëren met klei om een kleine geest uitrusting te geven.

Spelers bepalen daarbij zelf het uiterlijk van het harnas van dit wezen. De potten waarin hij plaats kan nemen kunnen vervolgens ook gedecoreerd worden naar smaak. Wanneer de uitrusting af is, vecht men het uit in 4v4-gevechten. Daarbij moet wel gelet worden op de vorm van het aardewerk, want een grotere creatie maakt de speler logischerwijs ook langzamer.

Kiln komt ergens aankomend voorjaar uit voor Xbox Series-consoles, PlayStation 5 en pc, en zal op release ook meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Geïnteresseerden kunnen zich alvast aanmelden voor een bètatest. Na de release van de game is het de bedoeling dat er nieuwe maps en modi aan het spel worden toegevoegd.