Hoe creëer je overzicht en inzicht in je eetgedrag bij afvallen? En hoe verzin je elke dag weer een gezond recept voor je dieet? ID.nl probeerde de gratis versies uit van vijf apps die jou kunnen ondersteunen bij het afvallen.

Je wilt wat kilo's kwijt en bent bezig met gezonder eten. Je bent al goed op weg! Maar het is best lastig, al die calorieën bijhouden als je wilt afvallen. En hoe interpreteer je ze? Gelukkig zijn er veel voedingsapps waarin je een eetdagboek kunt bijhouden.

Mijn Eetmeter

Een goede app is Mijn Eetmeter van het Voedingscentrum. Deze app is praktisch en duidelijk als je wilt bijhouden wat je eet op een dag. Je vult je gegevens in, lengte, gewicht en leeftijd. Je kunt aangeven waarvoor je berichten wilt ontvangen, zoals recepten en tips van andere gebruikers en een reminder om te wegen op een vaste dag. Je kunt de app koppelen aan je smartwatch. De weergave van wat je eet kun je aanpassen naar wat jij wilt weten, bijvoorbeeld met informatie over vetten, eiwitten, vezels, koolhydraten en kilocalorieën.

Je kunt de producten die je wilt toevoegen aan je eetdagboek makkelijk opzoeken en invullen. En je kunt je favorieten aanmaken, zelfs een hele maaltijd. Helaas kun je in deze app geen doel stellen qua gewicht of BMI zodat je op basis daarvan een persoonlijk advies kunt krijgen hoeveel kcal je mag eten per dag.

Wel geeft de app aan dat het goed is om een halve kilo per week af te vallen. Je krijgt tips hoe je winst kunt behalen. Het advies wordt gegeven op basis van De Schijf van Vijf van het Voedingscentrum. Je krijgt ook goed advies over de juiste hoeveelheden voedingsstoffen, bijvoorbeeld of je teveel of te weinig vet eet, of dat je meer moet bewegen. Ook krijg je tips als het niet zo goed gaat.

My Fatsecret

In My Fatsecret houd je een logboek bij van wat je eet, zodat je een overzicht heb van het aantal calorieën dat je op een dag binnenkrijgt. Je vult je gegevens in zoals gewicht en je streefgewicht. De app geeft zeer overzichtelijke rapportages van calorieëninname, macro's (macronutriënten oftewel de verhouding tussen eiwitten, koolhydraten en vet) en voedingsstoffen.

Het is een sociale omgeving, dus je hebt een profiel en kunt anderen volgen. Andere gebruikers delen hun voortgang, recepten en waardevolle tips. Dat kan motiverend werken bij het afvallen! In de betaalde premium versie kun je diëten kiezen zoals eiwitrijk en koolhydraatarm, keto-stijl, mediterraan of onderbroken vasten (intermittend fasting). Zo kun je een heel maaltijdplan voor bijvoorbeeld een week downloaden met recepten.

Fitchef

Geen inspiratie voor gezonde recepten? Fitchef redt je dag, zodat je niet toch stiekem snel naar makkelijk en ongezond grijpt. De toegankelijke recepten in deze app zijn eenvoudig te maken én gezond. Er staat bij hoe lang het duurt om het gerecht te bereiden en hoeveel calorieën erin zitten. Met herkenbare icoontjes zie je in één overzicht hoeveel gram eiwitten, koolhydraten, vetten en vezels het bevat. 

Neem je de (betaalde) premium versie? Dan ontvang je weekmenu's op maat. Dat is handig voor als je niet wilt scrollen of zoeken naar een recept, maar van tevoren je boodschappen wilt inslaan. Je weet dan zeker dat je voor de hele week goed zit met de inname van calorieën en voedingsstoffen.

My Diet Diary

Misschien is de gratis versie van My Diet Dairy (alleen voor de iPhone) niet de meest handige app voor afvallen, maar de look is wel origineel. Het is alsof je in een echt schriftje je performance bijhoudt. Je kunt verschillende diëten volgen en krijgt meteen een dagoverzicht van alles wat je moet eten gedurende de dag, met het aantal calorieën, vetten, proteïnen en koolhydraten erbij. Maar let op: alleen het Mediterrane dieet is gratis toegankelijk. Daarom is My Diet Diary wat ons betreft geen allround gratis afval- of dieetapp. De app geeft wel leuke (gratis) tips.

Weight Watchers

Bij de makkelijk te installeren app van Weight Watchers, waarbij je eerst je gegevens invult, houd je een eetdagboek bij van het eten en drinken per dag. De app zet dit om in punten in plaats van calorieën. Dat is even schakelen. Je mag dan een x-aantal punten op een dag. Daarnaast heb je een soort extra 'cheat'-punten die je in kunt zetten als je een keer 'zondigt' op een feestje of met een etentje.

Er staan recepten in de app, compleet met het aantal punten per portie. Je kunt recepten bewaren en zelf creëren. En natuurlijk je gewicht en zo je voortgang bij het afvallen monitoren door dit iedere week trouw in te vullen. Je kunt ook je beweging en slaap bijhouden in de app.

Er is een community waarmee je kunt chatten om elkaar tips te geven en te motiveren. Vind je het fijner om met andere mensen te sparren, mee te lezen en adviezen uit te wisselen? En wil je liever niet zo bezig zijn met calorieën, vezels, eiwitten, vetten en koolhydraten? Dan kan dit een fijne manier zijn om te starten met het bijhouden van je eetpatroon voor het afvallen. Een nadeel: na twee weken moet je gaan betalen: wel 27,49 euro per maand!

P.S. Ben je meer van het papier? Er zijn natuurlijk ook altijd nog papieren eetdagboeken verkrijgbaar.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.