Hoewel we tegenwoordig dankzij de cloud lang niet zo veel usb-sticks meer gebruiken als vroeger, zijn usb-sticks allesbehalve uitgestorven. Het is immers verdraaid prettig om al die gigabytes aan bestanden altijd mee te kunnen nemen, ook zonder internetverbinding. Een kwestie van bestanden erop mikken en bestanden eraf halen. Dat is prima, maar er zijn allerlei handige trucjes waarmee je het gebruik van je usb-stick nog veel handiger kunt maken. We lichten er tien voor je uit.

Tip 01: Veilig verwijderen

Veel mensen denken dat het een fabeltje is dat je je usb-stick veilig moet verwijderen oftewel, via het systeemvak of de Verkenner de stick eerst ‘ontkoppelen’. Helaas is dat echt niet het geval. Hoewel het een stuk minder snel fout gaat dan vroeger – het zal negen van de tien keer goed gaan – is er nog steeds een kans op fouten. Als je de stick er bijvoorbeeld uit trekt op het moment dat er net iets weggeschreven wordt, kan het zijn dat de stick de volgende keer niet meer uit te lezen is. Vaak is dit overigens wel te verhelpen, maar waarom verhelpen als je het ook gemakkelijk kunt voorkomen?

©PXimport

Tip 02: Al je apps op zak

Je kunt een usb-stick gebruiken om al je bestanden bij je te dragen, maar wat dacht je ervan om ook al je favoriete applicaties altijd bij je te hebben? Superhandig, want op die manier kun je als je ergens anders bent, gewoon de usb-stick in het systeem steken en de programma’s gebruiken die jij gewend bent. Op www.portableapps.com kun je allerlei bekende apps downloaden in een draagbare versie (zoals Firefox, OpenOffice, Skype enzovoort). Deze open je na het plaatsen van de usb-stick simpelweg vanuit een los startmenu.

©PXimport

Tip 03: Encryptie

Hoe meer gegevens je op je stick bewaart, hoe belangrijker het wordt om die stick goed te beveiligen. Dat kan door de gegevens op de stick te versleutelen. Een handig programma hiervoor is DiskCryptor. Het programma werkt heel simpel. Na het downloaden en installeren, start je DiskCryptor, selecteer je het station dat je wilt versleutelen en voer je een wachtwoord in. Klik dan op Encrypt, dit proces duurt wel even. Wil je nu voortaan de bestanden benaderen, plaats dan de usb-stick, start DiskCryptor, klik Mount en vul je wachtwoord in. Let op: zonder wachtwoord (en dus ook zonder dit programma) kun je niet meer bij je bestanden, dus zorg dat je het wachtwoord onthoudt.

Tip 04: Viruskiller

In het pakket met portable apps uit tip 2 zitten ook antivirusprogramma’s, maar daar heb je niet zoveel aan als je systeem direct bij het opstarten al kuren heeft. Bovendien wil je die usb-stick waarop ook allerlei bestanden staan natuurlijk niet infecteren. De oplossing: een rescue-usb-stick waarop een antivirustool draait. Surf hiernaartoe en klik op Download now om het installatiebestand van Trend Micro Rescue Disk te downloaden. Zorg dat je een lege usb-stick in je pc hebt gestoken en start het gedownloade programma. Geef vervolgens als installatie-locatie de usb-stick aan en klik op Install. Je hebt nu een usb-stick waarmee je je pc kunt opstarten, waarna je kunt scannen naar virussen en malware.

©PXimport

Tip 05: Systeemvergrendeling

Als je van huis weggaat, neem je je sleutel mee. Waarom is dat eigenlijk niet zo op je pc? In principe vergrendel je je pc natuurlijk met een wachtwoord, maar zeg eens eerlijk, doe je dat ook als je even vijf minuten weg bent? Door Predator te installeren op je pc, verander je een usb-stick in een toegangssleutel voor je pc. Wanneer je het programma hebt geïnstalleerd en gestart, voer je een wachtwoord in en selecteer je een usb-stick waarop je de sleutel wilt installeren. Klik vervolgens op OK. De sleutel wordt nu direct geactiveerd. Wanneer je de usb-stick uit je systeem verwijdert, springt alles op zwart en je toetsenbord en muis werken niet meer (dus ook iemand die het wachtwoord weet, komt er niet in). Plaats je de stick weer, dan wordt alles weer ontgrendeld. Het enige nadeel? Deze oplossing kost je tien dollar. Je mag tien dagen gratis testen.

©PXimport

Geheugensteuntje

Tip 06: Herstelstation

Als Windows helemaal niet meer wil starten, is het heel prettig als je een manier hebt om de boel te repareren zonder dat je daar Windows voor nodig hebt. Dat kan met een herstelstation, en ook daar kun je prima een (lege) usb-stick (van minimaal 8 GB) voor gebruiken. Maak dus nu voor dit soort noodgevallen alvast een herstelstick. Klik in Windows op Start en typ Herstel en klik op het gevonden resultaat. Klik nu op Een herstelstation maken, waarna een melding verschijnt die je bevestigt met Ja. Klik op Volgende. Na een scan, die een paar minuten kan duren, kun je het station van de usb-stick selecteren en klikken op Maken. Je herstelstation wordt gemaakt. Wanneer Windows nu niet meer wil starten, hoef je alleen deze stick te plaatsen om toch nog de boel te repareren.

©PXimport

Tip 07: Foto-opslag

Laat je graag je foto’s aan vrienden of familie zien? Je kunt natuurlijk handmatig telkens nieuwe foto’s naar je usb-stick kopiëren, maar dat is best een gedoe. Gelukkig hoeft dat niet, je kunt een map op je pc namelijk prima synchroniseren met een map op je usb-stick. Dat kan met behulp van SyncBackFree. Om de software te downloaden ga je naar www.2brightsparks.com, ga daar naar Products / Freeware en klik op Download SyncBackFree. Installeer de software. Wanneer je het programma start, klik je op Nieuw en geef je een herkenbare naam voor het ‘profiel’, zoals Foto’ssyncen. Klik op Volgende / Synchronisatie-profiel en wederom op Volgende en daarna op Gereed. Kies nu bij Links de map waarin je je foto’s op je computer bewaart en Rechts de map op je usb-stick. Eventueel kun je links in beeld onder Wanneeruitvoeren nog bepalen wanneer er gesynchroniseerd moet worden, zodat je niet voortdurend je stick in de pc hoeft te hebben voor synchronisatie. Tip: je kunt het programma ook zo instellen dat er direct gesynchroniseerd wordt als de usb-stick geplaatst wordt, maar daarvoor moet je wel de betaalde versie downloaden (SyncBackSE, 39,95 dollar, ca. 37,75 euro).

©PXimport

Tip 08: Wifi-connector

Als je je laptop op veel verschillende locaties gebruikt, dan staat dat apparaat waarschijnlijk vol met allerlei informatie over draadloze netwerken (SSID’s en wachtwoorden). Moet je ineens op een andere computer werken, dan wil je die netwerkgegevens natuurlijk het liefste gelijk bij de hand hebben. Wifi Network Backup Manager kan dit voor je regelen. Download het programma naar je usb-stick en start het op. Alle netwerkprofielen worden getoond en je kunt deze opslaan als xml-bestand (let op, in dit soort gevallen is het versleutelen van je bestanden op je stick wel heel handig). Heb je nu op een andere computer de netwerkgegevens nodig? Plaats de stick, klik op Load en je bent direct weer online.

©PXimport

Tip 09: Systeemversneller

Als je computer een erg langzame harde schijf bevat en een beperkte hoeveelheid geheugen heeft, dan kun je het systeem sneller maken door een snelle usb-stick te gebruiken als cache-schijf. Veelgebruikte bestanden worden dan op de usb-stick gezet, zodat de langzame schijf daar niet voor hoeft te worden gebruikt. De optie zit al standaard in Windows vanaf Vista. Rechtsklik je op je usb-stick in Windows Verkenner en selecteer Eigenschappen. Klik nu op het tabblad ReadyBoost en schakel deze functie in. Windows is zelf slim genoeg om even een testje uit te voeren of het wel nut heeft. Draait Windows op een ssd, dan zal ReadyBoost niet beschikbaar zijn, en probeer je een te langzame usb-stick te gebruiken, dan krijg je ook een foutmelding.

Tip 10: Wachtwoordhersteller

Als het goed is heb je een wachtwoord gekozen in Windows 10 dat je niet vergeet. Maar voor het geval dat tóch gebeurt, is het handig om een usb-stick te hebben waarmee je dat probleem kunt oplossen. Klik op Start, zoek naar Gebruikersaccounts en klik op het gevonden resultaat. Klik nogmaals op Gebruikersaccounts en vervolgens op de optie Een wachtwoordherstelschijf maken. Windows legt je nu precies uit hoe je zo’n schijf maakt, maar pas op: iedereen die jouw usb-stick bemachtigt, kan hiermee in principe je wachtwoord herstellen. Deze optie werkt overigens alleen als er een ‘gewone’ gebruikersnaam en wachtwoord zijn gebruikt. Ben je ingelogd met een Microsoft-account, dan kun je je wachtwoord herstellen via de site van Microsoft.

©PXimport

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.