Met slimme buitenverlichting kun je de lampen in je voor- en achtertuin automatisch inschakelen zodra het donker wordt. Na zonsopkomst laat je de buitenlampen vanzelf weer uitgaan. Wat je precies nodig hebt om aan de slag te gaan met slimme verlichting voor buiten, leggen we uit in dit artikel.

Wat voor soort lamp heb je nodig?

Het belangrijkste aspect van slimme buitenverlichting is het gebruik van een lamp die over slimme functies beschikt én geschikt is voor gebruik buitenshuis. Een lamp is slim wanneer je deze door middel van software kunt automatiseren of aansturen met bijvoorbeeld een smartphone, tablet, slimme speaker of ander slim accessoire.

Ook lezen: Waar let je op bij slimme verlichting voor buiten?

Daarnaast is niet elke slimme lamp geschikt voor buiten. Het is van belang dat een buitenlamp bestand is tegen verschillende weersomstandigheden, zoals regen en vorst. Daarbij is de IP-waarde, oftewel Ingress Protection, van belang. Een geschikte lamp heeft minstens een IP65-certificering. Dit betekent dat de lamp zowel stofvrij als spatwaterdicht is. Hoe hoger het laatste cijfer van de IP-rating, hoe beter het apparaat tegen vocht kan.

©Ronstik

Welk soort slimme buitenlamp je precies kiest, is geheel afhankelijk van je wensen. Er zijn lampen in verschillende soorten en maten, zoals lichtstrips, spots, wandlampen, hanglampen en lichtbollen. Je kunt onder meer een slimme lamp in de houder plaatsen die al in je tuin hangt of staat, of een armatuur kopen met ingebouwde slimme functies. Ook is het mogelijk om alleen de lichtknop die aan je huidige buitenlamp hangt slim te maken. Dat doe je door middel van een slimme inbouwschakelaar, zoals van Shelly of Philips Hue.

Let daarnaast op de hoeveelheid lumen die een lamp heeft. De lampen in je tuin kunnen dienen als sfeerverlichting, maar ook als functionele verlichting. Als je (in sommige situaties) veel licht nodig hebt, is het belangrijk om tuinlampen met voldoende lumen te kiezen. Om je oprit goed te verlichten, kun je denken aan een lamp met een waarde tussen de 500 en 700 lumen. Met een dimbare lamp kun je de intensiteit van de verlichting naar wens instellen.

Heb je een hub of bridge nodig?

Slimme verlichting werkt op basis van wifi, bluetooth of een smarthomeprotocol. Een hub of bridge is meestal niet vereist, maar zelfs dan kan het handig zijn om er toch een te gebruiken. 

Met een hub kun je de slimme lampen namelijk op afstand bedienen. Ook kun je de verlichting automatiseren. Je stelt bijvoorbeeld in dat de verlichting in je tuin op bepaalde tijdstippen wordt in- en uitgeschakeld. Dat kan ook op basis van zonsopkomst en -ondergang. Door deze automatisering heb je geen omkijken meer naar je tuinverlichting. Als je laat thuis bent, zijn je buitenlampen al aan en je vergeet ze zo nooit meer uit te zetten.

©Tomasz Zajda - stock.adobe.com

Omdat het bereik van wifi en bluetooth beperkt is, kan een bridge je helpen om je slimme lampen overal in en buiten je huis te bedienen, bijvoorbeeld als een slimme lamp zich meer dan 20 meter van een andere slimme lamp of je router bevindt. Heb je niet alleen slimme buitenlampen, maar ook slimme verlichting binnenshuis? Met een hub kun je meer slimme lampen koppelen dan zonder.

Welke hub of bridge je nodig hebt, is afhankelijk van het smarthomeprotocol dat je gebruikt. Aan een Hue Bridge kun je slimme lampen van Philips Hue koppelen, maar ook verlichting van andere merken die gebruikmaken van hetzelfde protocol, namelijk ZigBee. 

Wil je meerdere protocollen door elkaar gebruiken, dan kun je uit de voeten met een hub zoals van Homey. Als je een beetje technisch onderlegd bent, kun je bovendien overwegen een Raspberry Pi of andere lokale server in te zetten. Deze gebruik je als hub met een smarthomeplatform zoals HomeAssistant of Domoticz. Dat geeft je de vrijheid om verschillende systemen aan elkaar te koppelen.

Handige accessoires voor in je slimme tuin

Naast slimme lampen en een bridge zijn er andere accessoires om je tuin nog slimmer mee te maken. Dat kan niet alleen met een slim vogelhuisje of robotmaaier, maar ook met sensoren ter aanvulling op je slimme verlichting.

©escapejaja - stock.adobe.com

Met een bewegingssensor kun je bijvoorbeeld bepaalde lampen inschakelen of feller zetten zodra er beweging wordt gedetecteerd. Je kunt hier speciale voorwaarden aan geven, zoals een tijdstip. Zo kun je bijvoorbeeld het pad in de tuin automatisch laten verlichten als je ‘s avonds door de tuin loopt. Doordat niet alle lampen in de tuin continu aan staan, bespaar je de nodige energie. 

Er bestaan ook schemersensoren, die op basis van de lichtintensiteit bepalen of je lichten aan of uit gaan. Op bewolkte dagen springt je slimme verlichting meestal wat eerder aan. Ook sommige bewegingssensoren zijn voorzien van zo’n schemerfunctie. 

Zo voorzie je de slimme lampen in je tuin van stroom

Om slimme buitenverlichting te bedienen, heb je uiteraard een stroomvoorziening nodig. Je kunt ervoor kiezen om je huidige lampen te vervangen door slimme lampen, waarbij je ze aansluit op de aangebrachte stroompunten. Let erop dat je bestaande ‘domme’ schakelaar dan wel ingeschakeld moet blijven. Een andere optie is het inbouwen van een slimme schakelaar, waardoor je mogelijk je bestaande tuinlampen slim kunt maken. Voeg eventueel zelf extra stroompunten toe (of laat het doen) om je tuin optimaal te verlichten.

Het is daarnaast mogelijk om te kiezen voor een slimme lamp die op zonne-energie werkt. De keuze voor slimme solarlampen is redelijk beperkt, met name in de Benelux. Een van de merken met een slimme tuinlamp op zonne-energie is Calex met zijn Smart Solar Wall Light. 

©www.tomasztomaszewski.com.pl

Maak een lichtplan

Voordat je lampen en accessoires koopt, is het slim om een lichtplan voor je tuin te maken. Zo weet je precies welke delen van je tuin je wilt verlichten en met welk soort lamp. Je brengt bovendien eenvoudig in kaart wat je allemaal nodig hebt en hoe je de lampen van stroom voorziet. 

Bedenk onder meer voor elk gedeelte van je tuin hoeveel licht en welke kleuren je wilt gebruiken. Denk niet alleen aan sfeerverlichting en werkverlichting, maar ook aan accentverlichting. Dat zijn lampen die een bepaald gedeelte van je tuin accentueren, zoals een boom, trap of standbeeld. Hoe beter je het lichtplan uitwerkt, hoe meer je uiteindelijk van je slimme tuin zult genieten.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.