Het hing al een tijdje in de lucht, maar een aantal producten van Philips Hue wordt een stuk duurder. En dat terwijl er al behoorlijk wat prijsstijgingen zijn geweest. Het maakt overigens niet uit of je op zoek bent naar slimme lampen voor binnen of buiten, want in beide gevallen moet je er rekening mee houden dieper in de buidel te tasten.

Slimme verlichting wordt, net als de slimme thermostaat, vaak gezien als een soort poort naar een slim huis. Het is de eerste stap die je zet om bepaalde zaken in huis slimmer te maken met scènes, accessoires en planningen. Je lampen, of je die nu buiten of binnen ophangt, gaan aan op bepaalde momenten en kunnen ook gewoon weer op specifieke tijden uitgaan. Je hebt er dan geen omkijken meer naar: het slimme systeem regelt alles helemaal zelf. En anders kun je altijd nog via een gratis te downloaden app voor Android of iOS de zaken regelen, met toegankelijke opties.

Meer betalen voor Philips Hue?

Philips Hue is een van de bekendste en populairste systemen op het gebied van slimme verlichting. Ondanks de populariteit is het ook een van de duurdere varianten. Over het algemeen haal je goede kwaliteit in huis en merken we ook hier op de redactie weinig tot geen problemen met het systeem (in tegenstelling tot wat de concurrentie nog weleens doet). Dat is onder meer wat voor het succes zorgt: niet alleen vanwege de toegankelijkheid van alle slimme producten, maar ook vanwege het feit dat alles werkt zoals beloofd en doet wat het moet doen.

Maar bij moederbedrijf Signify moeten de lampen ook blijven branden, en daarom voert het bedrijf een flinke prijsstijging door. Dat gebeurt per 1 februari. Als je vanaf die dag Philips Hue-spullen koopt, moet je rekening houden met een prijsstijging van gemiddeld 12 procent. Hoewel er sowieso veel producten in prijs stijgen, zijn het vooral de plafondlampen en de buitenverlichting die kaartjes met een nóg hoger bedrag krijgen. Voor de Philips Hue Enrave-plafondlamp ga je bijvoorbeeld 40 euro(!) meer betalen dan voor de prijsstijging.

De Hue Enrave gaat van 259 naar 299 euro. Eenzelfde prijsstijging zien we bij andere plafondlampen van het merk, namelijk de Hue Ensis. Ook deze wordt per 1 februari maar liefst 40 euro duurder. Opvallend is dat Signify de prijs van deze lamp vorig jaar al eens omhoog gooide: van 400 naar 440 euro. Dat gebeurde in mei 2022. En nu, negen maanden later, is het weer feest. In die tijd is die lamp dus 80 euro oftewel 20 procent duurder geworden. Dat is wel iets meer dan de gemiddelde inflatie van 10 procent. Maar geloof het of niet, het kan nog erger...

Het meest extreme voorbeeld is de Outdoor Lightstrip van Philips Hue. Dat model verscheen in 2018 op de markt voor een bedrag van 160 euro. In 2020 verhoogde het bedrijf die prijs al naar 190 euro en twee later was het opnieuw raak. In januari vorig jaar liet het prijskaartje plotseling een bedrag van 220 euro zien, en vanaf 1 februari gaat de prijs dus wéér omhoog naar maar liefst 240 euro. Hopelijk heb je er jaren geleden al eentje kunnen scoren.

De grootste prijsstijgers van Philips Hue

De grootste prijsstijger van dit moment is echter de Philips Hue Outdoor Motion Sensor. Die wordt maar liefst 17 procent duurder en gaat van 50 naar 60 euro. Hieronder presenteren we een lijst met prijsstijgers en het percentage van de prijsstijging.

Grondstoffen zijn duur

Opvallend is dat niet heel de Philips Hue-lijn van Signify dezelfde prijsstijgingen doormaakt. In plaats daarvan voert het bedrijf de nieuwe prijzen vooral door voor grotere producten waar relatief veel onderdelen in zitten. En dat is prima verklaarbaar. Daardoor is dit nieuws niet minder zuur, maar we kunnen het op z’n minst begrijpen. Met de oorlog in Oekraïne en de coronagolven (in verschillende vormen en groottes) in China zijn bepaalde grondstoffen erg duur geworden en laten producten of onderdelen langer op zich wachten dan normaal. Die prijsstijgingen rekent Signify nu door aan de klant.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.