Wanneer je een tablet wilt kopen, is de belangrijkste keuze die je moet maken, voor welk besturingssysteem je kiest. Apples iOS, Android van Google of toch Microsofts Windows? Ondanks dat de besturingssystemen flink verschillen, zijn er natuurlijk ook flink wat overeenkomsten.

Toen Apple de eerste iPad op de markt bracht, werd het apparaat niet door iedereen enthousiast ontvangen. Wie zat er immers te wachten op een grote iPod touch? Inmiddels weten we wel beter en is de tablet voor velen een onmisbaar apparaat geworden. Voor het eerst is er namelijk een mobiel apparaat dat krachtig genoeg is om complexe software te draaien en draadloos te verbinden met internet, maar toch compact genoeg is om in iedere tas te stoppen.

Door het relatief grote scherm heeft een tablet, in tegenstelling tot een smartphone, het juiste formaat om comfortabel tekst te lezen en indien nodig te bewerken. Eigenlijk is vrijwel alle functionaliteit die je verwacht van een notebook, samengeperst in een apparaat waar je op kunt werken op plekken waar dat eerst niet mogelijk was.

Apps

De software op een tablet is misschien nog wel belangrijker dan de hardware. De besturingssystemen bieden allemaal net een andere gebruikerservaring. Er zijn verschillen in de manier waarop je op internet surft, afbeeldingen beheert en e-mail synchroniseert. Ook is er een groot verschil tussen de verschillende besturingssystemen in zowel de kwantiteit als kwaliteit van de apps.

Hoe goed een besturingssysteem ook is, zonder apps ben je waarschijnlijk snel op je tablet uitgekeken. Over de hoeveelheid apps kunnen we kort zijn: de iPad heeft op app-gebied nog altijd de beste papieren (475.000 iPad-apps op het moment van schrijven), terwijl Windows 8.1/RT het kleinste app-aanbod heeft.

©PXimport

Windows 8/RT biedt momenteel de minste apps, maar dat zou weleens kunnen veranderen.

Net als bij normale apps is ook bij games de iPad het platform met het grootste aanbod. De nieuwste iPad Air en iPad mini met Retina-display zijn grafisch erg krachtig en in staat om prachtige visuele effecten weer te geven. Iets dat te zien is in spellen als Mass Effect Infiltrator en Infinity Blade 3 (review).

Ook voor Android zijn er spellen van hoge kwaliteit, maar in aantal zijn het er een stuk minder. Dat ligt niet aan de mogelijkheden van de beste Android-tablets. Rockstars Grand Theft Auto 3 loopt net zo soepel op een Android-tablet als op de iPad en ziet er net zo goed uit. Windows-tablets bevatten vergelijkbare hardware, maar bieden momenteel een stuk minder spellen.

©PXimport

De App Store op de iPad is goedgevuld met zowel betaalde als gratis spellen.

Dat de iPad zo populair is bij ontwikkelaars, komt door het hogere marktaandeel en het beperkte aanbod van hardware. Ontwikkelaars kennen de sterke en zwakke punten van de iPad beter dan dat ze die kennen voor de hele reeks Android-tablets die gebruikmaken van verschillende grafische chips.

©PXimport

Ook Android biedt oneindig veel nieuwe apps.

E-mail

Omdat tablets ontworpen zijn om onmiddellijk gebruiksklaar te zijn en altijd in stand-by staan, zijn ze ideaal om snel te controleren of je nieuwe mailberichten hebt. iOS, Android en Windows zijn prima geschikt om te gebruiken voor e-mail. We hebben op dit gebied dan ook geen duidelijke favoriet.

Apple laat je verschillende webmaildiensten, Exchange-, IMAP- of POP3-accounts gebruiken. Deze kun je allemaal koppelen aan de Inbox, waardoor je snel nieuwe berichten kunt vinden. Herinneringen, afspraken en contacten kunnen gesynchroniseerd worden met de apps van iOS.

Wanneer je een Android-tablet in gebruik neemt, dan zal het apparaat je vragen om je Google-account, waarmee de tablet automatisch ook gebruikmaakt van jouw Gmail-adres. Het Google-account wordt gebruikt voor alle diensten van Google, waaronder Picasa, Google Docs en YouTube. Hoewel er dus altijd een Google-account aan de tablet gekoppeld wordt, behandelen de verschillende fabrikanten e-mail soms toch op hun eigen manier. Samsung heeft bijvoorbeeld zijn eigen mailprogramma. Net als iOS werkt ook Android samen met Exchange-servers en is er ook ondersteuning voor IMAP- en POP3-accounts.

In Windows 8.1/RT wordt e-mail afgehandeld door de app E-mail. Uiteraard kun je een Outlook.com-account gebruiken, maar ook andere maildiensten worden goed ondersteund, zoals we dat van Windows gewend zijn.

©PXimport

De iPad ondersteunt net als Android en Windows de meest populaire e-mailaccounts.

Video's

Eén van de redenen om een tablet te kopen, is voor het kijken van video's. Films en tv-series nemen wel een hoop ruimte in. Een tablet met 16 gigabyte of minder geheugen is al snel te krap als je een tablet voornamelijk wilt gebruiken om video's te bekijken. Voor alle platformen is echter de videodienst Netflix (review) beschikbaar, welke je online films en series laat streamen.

Muziek die je al hebt, is zonder problemen op iedere tablet te luisteren. Voor video's gaat dat wat lastiger omdat tablets lang niet alle bestandsformaten ondersteunen. De iPad is het meest kieskeurig in wat hij afspeelt. Eigen video's moet je daarom vrijwel altijd converteren naar een formaat dat door iOS wordt afgespeeld. Je kunt een programma zoals Handbrake (www.handbrake.fr) gebruiken om een video om te zetten naar een geschikt formaat. Vervolgens neem je de film op in je iTunes-bibliotheek en zet je hem op de iPad. De app VLC laat je gelukkig meerdere bestandsformaten afspelen op de iPad.

Android 4.3 en Windows 8.1 (RT) zijn een stuk minder kieskeurig op het gebied van videoformaten en kunnen uit zichzelf al meer formaten afspelen. Je hebt dus een goede kans dat een film zonder converteren werkt. Toch zijn lang niet alle videobestanden af te spelen en zorgt bijvoorbeeld audio ook bij de Android-tablets met de NVIDIA Tegra 3 voor problemen. Zo wordt een audiotrack in het DTS-formaat niet weergegeven. Uiteraard kunt je ook bij een Android- of Windows-tablet gebruikmaken van een programma als Handbrake om een bestand om te zetten.

Welke tablet je ook kiest, je kunt nooit helemaal voorkomen dat je (sommige) videobestanden moet omzetten. Een tablet met een usb-poort is handig omdat je dan je video's op een stick kunt zetten en vervolgen kunt afspelen. Vrijwel alle Windows-tablets en de meeste Android-tablets hebben een usb-poort.

Toetsenborden

Als je echt op een tablet wilt werken, dan kun je niet om een toetsenbord heen. Alle tablets ondersteunen losse bluetooth-toetenbordjes. Fraaier is om, indien beschikbaar, een officieel toetsenbord dat bij je tablet hoort, aan te schaffen. Vaak wordt je tablet hier netjes ingezet zodat je een soort kleine laptop krijgt. Apple maakt zelf zoiets dergelijks niet voor de iPad, de meeste andere fabrikanten hebben wel eigen toetsenbordocks voor tablets.

©PXimport

Alle tablets kun je verbinden met een toetsenbord en voor sommige tablets zijn speciale docks zoals bijvoorbeeld deze ASUS Transformer Prime.

Browsen

Browsen is op tablets door de capacitieve multitouch-schermen op alle duurdere tablets een genot. Je kunt een vingerbeweging maken om in te zoomen zodat tekst goed leesbaar wordt, een trucje dat op zowel iOS, Android als Windows werkt. Ook het wisselen tussen meerdere tabbladen is geen probleem voor tablets, inmiddels kunnen de standaardbrowsers dit allemaal. Windows-tablets hebben zelfs twee browsers aan boord. De eerste vind je terug in de Moder UI-omgeving en is geoptimaliseerd voor aanraakschermen. De tweede browser zie in de desktop-omgeving en is de klassieke versie van Internet Explorer die je kent van Windows 7.

Het browsen op een tablet wordt nog handiger als je favorieten kunt uitwisselen tussen je tablet en je pc. Safari op de iPad kan dankzij iCloud favorieten uitwisselen met Safari op andere iOS-appraten, een Mac of pc en met Internet Explorer op de pc. De browser van Android kan favorieten synchroniseren met Google Chrome. Bij Windows wordt het synchroniseren van favorieten geregeld door je Microsoft-account.

©PXimport

Alle browsers ondersteunen tabbladen, maar Windows doet dat op een tablet wel op zijn eigen manier.

Flash

Een nadeel van de iPad dat vaak genoemd wordt, maar steeds minder relevant wordt, is dat Flash niet wordt ondersteund. Flash is, zoals je misschien weet, bedoeld om websites interactief te maken met animaties, video's en spelletjes. Volgens Apple maakt Flash de browser instabiel en gebruikt Flash veel processorkracht en dus batterijleven. Het wel ondersteunde HTML5 neemt steeds meer zaken over die voorheen met Flash gedaan werden, dus het gemis hieraan wordt steeds minder een probleem.

Android-tablets ondersteunen wel Flash, maar de ontwikkeling van Flash is gestaakt, waardoor Flash op Android ook steeds minder relevant wordt. De Modern UI-browser van Windows RT ondersteunt alleen Flash voor sites die door Microsoft zijn goedgekeurd. De bureaubladbrowser van Windows 8 ondersteunt wel volledig Flash. De bureaubladbrowser van Windows ondersteunt echter alleen Flash op door Microsoft goedgekeurde sites. Flash is zoals gezegd op zijn retour, dus een ramp is het niet.

Alternatieve browser

Wanneer je niet tevreden bent met de ingebouwde browser, dan kun je meestal een alternatief gebruiken. Firefox is bijvoorbeeld een populaire browser voor Android en ook Google Chrome is beschikbaar voor Android. Chrome is er ook voor de iPad. Heb je een langzame verbinding, dan is Opera Mini wellicht interessant. Deze browser voor iOS en Android comprimeert de webpagina's eerst op een eigen server voordat ze worden geopend. Ook Dolphin (http://dolphin-browser.com), een browser die gebruikmaakt van gebaren, is beschikbaar voor zowel iOS als Android.

©PXimport

Googles eigen Chrome is wat ons betreft een verplichte download voor Android-gebruikers en ook interessant voor iPad.

Office

Tablets zijn uitermate geschikt voor het consumeren van informatie, maar uiteraard kunnen ze ook productief gebruikt worden. Zeker als je de beschikking hebt over een 'echt' toetsenbord, waarbij we bijvoorbeeld denken aan de ASUS Transformer-tablets.

Wie documenten maakt die uitgewisseld moeten worden, kan niet om Microsofts Office-bestandsformaten heen en uiteraard ben je dan het beste af met een Windows-tablet waarbij je Microsoft Office 2013 gratis krijgt. Wat ons betreft echt een sterk argument voor Windows. Op een Windows 8.1-tablet kun je zelf Office 2013 kopen of een gratis Office-pakket als LibreOffice installeren.

©PXimport

Windows RT-tablets hebben goede papieren op office-gebied door het meeleveren van Office 2013.

Wie altijd een internetverbinding heeft, kan proberen of Google Docs voldoet. De mobiele versie is niet zo uitgebreid als de echte versie, maar je kunt via de browser op een tablet wel bestanden aanmaken en bewerken. Via een computer kun je deze bestanden downloaden in een Microsoft Office-bestandsformaat. Google Docs werkt echter alleen met een actieve internetverbinding, al heeft Google voor Android de app Google Drive waarmee je documenten offline kunt lezen. Bewerken kan echter niet. Er zijn voor zowel de iPad als Android-tabets betaalde apps van derden waarmee je offline Google Docs-bestanden kunt bekijken en bewerken. Wij zouden echter voor een 'echt' Office-pakket gaan.

Gebruikers van de iPad kunnen het beste Apples eigen Office-apps uit de iWork-suite gebruiken. Je kunt Pages, Numbers of Keynote los aanschaffen, maar iedereen die een nieuw iOS-apparaat aanschaft (zoals de iPad Air) krijgt het softwarepakket geheel gratis. De iWork-apps kunnen de documenten synchroniseren met iWork op een Mac.

©PXimport

Apples eigen iWork is een prima office-suite voor de iPad, en sinds kort nog gratis ook.

Er zijn voor de iPad ook alternatieve Office-apps zoals Documents to Go Premium en Quickoffice Pro HD die 15 en 18 euro kosten. Beide pakketten zijn ook beschikbaar voor Android. Bij de meeste Android-tablets wordt overigens al een Office-pakket meegeleverd. ASUS, Acer en Samsung leveren bijvoorbeeld Polaris Office bij de meeste tablets mee.

©PXimport

De meeste Android-tablets hebben Polaris Office als meegeleverd office-pakket.

Evernote

Een erg handige dienst die raakvlakken heeft met een tekstverwerker, is de clouddienst Evernote. Dit is een plakboek voor bijvoorbeeld notities en afbeeldingen. Informatie die je in Evernote bewaart, kun je delen tussen tablets, smartphones en computers. Evernote is geen vervanger voor een tekstverwerker, maar doet meer dienst als aanvulling en kun je gebruiken om informatie uit te wisselen via de cloud. Als je een betaald account neemt bij Evernote (5 dollar per maand), dan kun je op je tablet offline documenten maken en bewerken. Evernote is ook met een gratis account heel handig en is voor ieder platform beschikbaar.

©PXimport

Evernote is een handige app om notities tussen verschillende apparaten uit te wisselen.

Energieopslag stond lang gelijk aan een technische puzzel van losse kastjes en kabels. De Hoymiles HiOne rekent daar definitief mee af. Dit systeem integreert krachtige prestaties in één strakke, modulaire zuil die gezien mag worden. Ben jij klaar voor de volgende stap in energieonafhankelijkheid? Wij doken in de specificaties van deze stille krachtpatser.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Hoymiles

Geen kabelbrij, maar strak design

Wie zijn garage of technische ruimte netjes wil houden, zit niet te wachten op een wirwar van kastjes en leidingen. De HiOne lost dit op met een slim modulair ontwerp. De installateur stapelt de batterij- en omvormermodules simpelweg op elkaar.

Het unieke hieraan is dat alle verbindingen intern lopen. Aan de buitenkant zie je dus geen kabels, wat zorgt voor een rustig en 'afgewerkt' beeld. De behuizing voelt niet aan als goedkoop plastic, maar als een solide apparaat dat tegen een stootje kan. Dankzij de IP66-certificering (water- en stofdicht) is het systeem zelfs robuust genoeg om buiten onder een overkapping geplaatst te worden, mocht je binnen ruimte willen besparen.

Klaar voor de moderne grootverbruiker

Dit systeem is specifiek ontworpen om de energiehonger van het moderne, duurzame gezin te stillen. Heb je een warmtepomp, een elektrische auto of een druk huishouden? Dan is de HiOne in zijn element.

De huidige line-up van de HiOne is geoptimaliseerd voor woningen met een 3-fase aansluiting (ondersteuning tot 33,3 A per fase), maar ook 1-fase varianten staan op de planning. Dit maakt het systeem enorm veelzijdig. Waar lichtere systemen vaak moeite hebben om meerdere zware apparaten tegelijk van stroom te voorzien, levert de HiOne onverstoorbaar door. De echte meerwaarde zit in de onafhankelijkheid. Dankzij de 'whole-home backup'-functie kan het systeem bij stroomuitval het hele huis draaiende houden. Dus niet alleen de wifi en de koelkast, maar ook het koken en verwarmen gaan gewoon door.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Het brein: AI en dynamische tarieven

Een batterij is tegenwoordig meer dan een opslagvat; het is een slimme handelscomputer. De HiOne wordt aangestuurd door de S-Miles Cloud, een platform dat verder kijkt dan alleen 'vol' of 'leeg'. Met de ingebouwde 'Time-of-Use' modus kan het systeem slim inspelen op energietarieven.

Heb je een dynamisch energiecontract? Dan kan de software automatisch laden als de stroom goedkoop (of zelfs gratis) is en terugleveren of ontladen als de prijzen pieken. Zo verdien je de investering niet alleen terug door eigen gebruik, maar ook door slim te handelen op de energiemarkt. Bovendien leert het systeem jouw verbruikspatronen kennen, zodat er altijd voldoende buffer is voor jouw specifieke situatie.

Geen DIY, maar professionele zekerheid

Het is belangrijk om te benadrukken dat de HiOne geen doe-het-zelfproject is, zoals een eenvoudige balkon-set. Dit is hoogwaardige infrastructuur die naadloos geïntegreerd wordt in je meterkast en woning. Je koopt dit systeem dan ook via een gecertificeerde installateur.

Voor de consument is dat een groot voordeel: je hoeft je niet druk te maken over de techniek. De vakman zorgt dat de zuil op de juiste plek komt te staan, regelt de koppeling met je zonnepanelen en zorgt dat alles veilig draait. Jij bedient het systeem vervolgens simpelweg via de app.

Om deze krachtpatser veilig te houden, is een 5-laags veiligheidssysteem ingebouwd. Dit varieert van speciale drukkleppen en aerogel-isolatie tussen de cellen tot een actieve brandonderdrukkingsmodule die in noodsituaties binnen enkele seconden reageert. Daarnaast wordt de temperatuur op negen punten per cel continu gemonitord.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Toekomstmuziek: je auto als batterij

Misschien wel het meest interessante aspect voor EV-rijders is de voorbereiding op V2X (Vehicle-to-Everything). Hoymiles heeft aangekondigd dat er een specifieke V2X-module aankomt voor de HiOne. Hiermee wordt het in de toekomst mogelijk om de enorme accu van je elektrische auto te koppelen aan je thuisbatterij. Je auto fungeert dan als een soort super-accu voor je huis, terwijl de HiOne de regie voert. Daarmee is dit systeem niet alleen een oplossing voor nu, maar ook een voorbereiding op de volgende stap in de energietransitie.

Conclusie

De Hoymiles HiOne is een premium keuze voor huiseigenaren die verder kijken. Het systeem combineert een strak design met de brute kracht die nodig is voor een huis vol warmtepompen en EV's. Door te kiezen voor een professioneel geïnstalleerd systeem met 5-voudige beveiliging en slimme AI-software, haal je niet alleen een batterij in huis, maar een complete energiemanager die klaar is voor de toekomst.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.