Ze zijn niet nieuw meer, die kleine Bluetooth-speakers. Toch zit er veel kwaliteitsverschil in en dat maakt de keuze niet makkelijk. Het is namelijk erg lastig om in een klein formaat speaker een goed geluid te stoppen. Is het Philips toch gelukt met de BT2500B?

Klein en onopvallend design

De BT2500B ziet er vrij standaard uit. Hij is bijna geheel vierkant, op de rechter bovenhoek na. Hier is een hap uit genomen en daar bevindt zich de volumeknop, wat tevens een van de weinige opvallende elementen is aan de speaker. De ronde volumeknop is zilverkleurig, wat hem een retro look geeft. Geen knopjes indrukken om je volume te veranderen, maar "ouderwets" draaien. Verder is de speaker vrij standaard. Hij is geheel zwart en dat levert een wat saai uiterlijk op. Deze Philips BT2500B moet het niet hebben van zijn uiterlijk, maar je moet een boek ook niet beoordelen op zijn kaft, toch? Lees ook: De 10 beste bluetooth-speakers van 2014.

©PXimport

De Philips BT2500B valt met zijn wat saaie design nauwelijks op.

Je moet even zoeken voor je deze speaker hebt gevonden tussen alle andere speakers. Hij is namelijk erg klein. Dat maakt dat het een ideale meeneem-speaker is. De perfecte metgezel die je met een beetje geluk zelfs in een lege broek- of jaszak kunt stoppen. Aangezien hij vrij dun is, is het de bedoeling dat je hem op zijn rug neerlegt. Daar zit ook een rubberen ring die hem goed op zijn plek houdt.

©PXimport

Deze BT2500B is zo klein dat hij met een beetje geluk in een zak past.

Gemak dient de mens

De speaker is erg eenvoudig te bedienen. Bovenop bevindt zich een schuifje waarmee je de speaker aan kan zetten en de Bluetooth functie kan activeren. Bluetooth staat dus niet automatisch aan en dat is best handig voor zo'n kleine speaker. Gebruik je namelijk enkel de AUX-aansluiting, gaat de accu een stuk langer mee.

©PXimport

De speaker is met een minimaal aantal aantal knoppen makkelijk te bedienen

Verder vind je nog een connectie-knop op de bovenkant waardoor de speaker vindbaar wordt. Aan de zijkant bevinden zich de micro-usb aansluiting voor de oplader en de AUX-aansluiting. Verder zit er ook nog een microfoon in, zodat je hem ook als telefoonspeaker kunt gebruiken. Met de connectie-knop kan je telefoontjes aannemen.

©PXimport

Met de microfoon kan je de Philips BT2500B ook gebruiken om te bellen.

Geluidskwaliteit goed, mits juist volume

Je hebt het idee dat je het geluid op kan blijven voeren. Voor zo'n kleine speaker kan hij flink schreeuwen. Helaas gaat dit niet gepaard met een goed geluid, want zodra je het volume wat opkrikt, merk je al snel dat je favoriete muziek begint te vervormen en dat de speaker begint te kraken. Heb je het volume heel laag staan, dan zat er in het testmodel een ruis. Of deze ruis ook op alle speakers aanwezig is, is niet duidelijk, maar storend is het wel. Je moet het volume dus bijna verplicht in het midden houden: te hard is vervorming en kraken, te zacht is ruis.

Heb je het volume halverwege gezet, dan is het geluid wel goed. Zeker voor een speaker van dit formaat bereikt hij goede toonhoogtes en komen ook de lage tonen goed naar voren. Natuurlijk heb je niet de bass van een grote speaker, want daar is de ruimte niet voor. Toch doet hij het erg goed ten opzichte van zijn concurrentie. Het is dus echt heel jammer dat je hem niet te hard of te zacht kan zetten.

Conclusie

De Philips BT2500B moet het niet hebben van zijn uiterlijke schoonheid. Met alle gekleurde speakers die in allerlei vormen te vinden zijn, valt dit zwarte eendje niet op. Heb je hem er toch uitgepikt, dan is het nog de vraag of je er echt blij mee bent. De geluidskwaliteit is zowel bij een laag als een hoog volume niet al te best. Als je hem te hoog zet, kraken de hoge tonen en wordt de muziek uit zijn verband gerekt. Op een laag volume heb je te maken met een storende ruis. Dat is ontzettend jammer, want verder klinkt hij veelbelovend. Ondanks dat hij met zijn veertig euro niet duur is, is het toch zonde van je geld.

Hideki Sato, de ontwerper van zo goed als alle spelcomputers van het Japanse bedrijf Sega, is op 77-jarige leeftijd overleden.

Volgens de Japanse X-account Beep21 (via Eurogamer) is dat afgelopen weekend gebeurd. Precieze details over zijn overlijden zijn er niet.

Sato werd ook wel liefkozend de 'vader van Sega-hardware' genoemd. Hij ging in 1971 bij Sega aan de slag en leidde in de jaren negentig de research & development-afdeling binnen Sega. Begin jaren nul was hij kort de directeur van Sega.

Sato en zijn team ontworpen de meeste hardware van Sega, waaronder consoles zoals de Mega Drive en Dreamcast, alsmede de meeste arcademachines van het bedrijf. In 2008 vertrok hij bij Sega.

Over Sega als consolebedrijf

Sega kreeg vooral voet in de markt met zijn arcademachines, maar bracht ook spelcomputers uit waarmee het zeker in de jaren negentig van de vorige eeuw veel succes had en geduchte concurrentie voor Nintendo vormde.

Met de komst van PlayStation werd Sega's positie binnen de spelcomputermarkt echter steeds kleiner, en na enkele misstappen bij de release van de Saturn-console, bracht het bedrijf al snel de opvolger uit, de Dreamcast. Hoewel deze console geliefd was onder de fans en nog altijd als een van de betere projecten van het bedrijf wordt gezien, bleek het de allerlaatste spelcomputer van Sega te worden. Sindsdien brengt het bedrijf zijn games naar consoles van Nintendo, Sony en Microsoft en pc.

Worstelaar en influencer Logan Paul heeft zijn zeldzame Pikachu Illustrator-Pokémon-kaart verkocht voor 16,49 miljoen dollar.

De kaart werd in 1998 uitgereikt aan winnaars van een tekenwedstrijd georganiseerd door Coro Coro, een Japans mangamagazine. De kaart is zo’n 40 keer gedrukt en is nooit in winkels verkocht, waardoor deze al snel veel geld waard was. Ook werd de art gemaakt door Atsuko Nishida, de artiest die de eerste ontwerpen van Pikachu maakte, en heeft de Pikachu Illustrator-kaart in kwestie een PSA 10-beoordeling. Dat is de hoogste beoordeling van de toestand van Pokémon-kaarten.

Verkocht tijdens veiling

In 2021 kocht Logan Paul de kaart voor 5,28 miljoen dollar, waardoor het meteen de duurste Pokémon-kaart ooit werd. Ook liet hij een ketting en hoes van zo’n 70.000 dollar maken, die hij droeg tijdens verschillende worstelwedstrijden.

De Pikachu Illustrator-kaart werd verkocht via een veiling, die tussen 4 januari en 14 februari liep. Met een openingsbod van 500.000 euro liep het bedrag uiteindelijk op tot zo’n 16,5 miljoen dollar, waarna Guinness World Records bevestigde dat het wederom om de duurste Pokémon-kaart ooit gaat. De nieuwe eigenaar van de kaart is niet bekend.